header image
 

Achter het migratieverdrag van ‘Marrakesh’ zit een ander, nog funester vluchtelingenverdrag.

Het lijkt van een welhaast duivelse sluwheid: terwijl de elite heel Europa op zijn kop zet en laat debatteren over het migratiepact van Marrakesh, heeft zij het plan daar in alle stilte NOG een pact te laten aannemen. De gevolgen daarvan zijn voor Europa nog veel verstrekkender en vernietigender dan het al zo omstreden migratiepact.

In media doodgezwegen

Het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft zwart op wit bevestigd dat dit tweede pact eveneens op 11 december in Marrakesh getekend moet gaan worden. De Duitse parlementariër Martin Sichert (AfD) heeft dit bekend gemaakt: naast het ‘Globale Pact voor Migratie’ blijkt er nog een tweede te zijn, waarover binnenkort wordt beslist: het ‘Globale Pact voor Vluchtelingen’. Dit verdrag wordt in de media doodgezwegen. Er zal over worden gestemd in de generale VN-vergadering.

Massieve druk

Dit andere pact behelst twee hoofddoelen: het verminderen van de druk op landen van eerste ontvangst en het vergroten en opnieuw opzetten van vestigingsprogramma’s. In ronde bewoordingen: landen van eerste ontvangst als Turkije en Jordanië moeten door Europa ontlast worden. Het overgrote deel van de vluchtelingen moet met behulp van migratie- en hervestigingsprogramma’s naar Europa worden overgebracht. Deze eindeloze stroom zal dus ook naar Nederland komen en daar onze huizen- en arbeidsmarkt, onze sociale voorzieningen en onze cultuur in het algemeen onder massieve druk zetten.

Versneld ondertekend

De globale elites zijn zich de weerstanden hiertegen in Europa wel bewust. Oorspronkelijk lag het in de bedoeling dit vluchtelingenpact pas in de late herfst van 2019 te ondertekenen. Het Duitse ministerie van Buitenlandse zaken heeft bevestigd dat dit versneld gaat gebeuren. Het VN-vluchtelingenpakt zal eveneens op 11 december in Marrakesh worden ondertekend. Kennelijk wil men voorkomen dat de weerstanden te hoog kunnen oplopen en wil men bovendien profiteren van de afleiding die het andere omstreden verdrag, het migratiepact van Marrakesh, oproept.

Politiek wel verplichtend

De formulering van het Duitse ministerie, terug te vinden op de website van de publicist David Berger, is overigens interessant. “Het VN-vluchtelingenpakt wordt op 10/11 december 2018 in Marrakesh (Marokko) aangenomen – naast het eveneens juridisch niet-bindende, politiek echter wel verplichtende Globale Pact voor veilige, geordende en reguliere migratie  (Global Compact on Safe, Orderly and Regular Migration, GCM). De Duitse autoriteiten zijn dus eerlijker dan de Nederlandse regering: beide verdragen van Marrakesh zijn wel degelijk verplichtend.

Teken de petitie!

Teken daarom vandaag nog tegen Marrakesh en vraag premier Rutte ons land met onmiddellijke ingang uit Marrakesh terug te trekken. Niet alleen uit het migratie- , maar óók uit het vluchtelingenverdrag!

Deel dit bericht!

Er komt een nieuwe tsunami aan. Ik heb daarom direct uw hulp nodig.

Een vloedgolf van Afrikanen en andere ‘migranten’ dreigt op Nederland af te komen.

Dit zal het gevolg zijn van het Verdrag van Marrakesh. Op 11 december is staatssecretaris Harbers van plan dat namens Nederland te ondertekenen.

Dit verdrag is in de media al “een nieuw stukje zelfmoord” van ons land genoemd. Migreren naar Nederland wordt een ‘recht’.

Alle sluizen gaan open. Dit immigratieverdrag is zo bedreigend, dat zelfs linkse partijen ertegen protesteren.

We moeten Marrakesh tegenhouden. Dat kan nog net. Steeds meer Europese landen trekken zich terug. Nederland moet zich daarbij aansluiten.

Maar dan moeten u en ik premier Rutte thans uit alle macht onder druk zetten. We moeten hem ervan doordringen dat hij op het punt staat een fatale fout te begaan.

Het is nu of nooit. Nederland moet op 11 december niet tekenen en zich uit Marrakesh terugtrekken. Teken daarom vandaag nog de petitie aan premier Rutte.

Lees hier de volledige petitietekst

Wat als de ondertekening toch gebeurt? Dan verbindt Nederland zichzelf aan minstens honderd nieuwe immigratieverplichtingen.

Volgens premier Rutte is het verdrag “juridisch niet-bindend”. Dat is een bananenschil, maar daarover straks meer.

Het verdrag wil dat Nederland ‘positieve berichtgeving’ over immigratie gaat bevorderen. De bevolking moet ervan doordrongen worden dat alle heil uit immigratie komt.

Tegelijk moet ons land volgens ‘Marrakesh’ zijn best doen zoveel mogelijk legale immigranten te ontvangen.

Wist u dat de EU zelfs geprobeerd heeft de ondertekening van het verdrag over te nemen? De secretaris-generaal van de Europese Commissie, Martin Selmayr, wilde van alle landen een machtiging krijgen.

Deze Duitser zou voor ons wel eens even zijn handtekening zetten onder een massa-immigratie-verdrag. Namens ons!

Gelukkig was dat de meeste andere Europese landen te bar. Maar het tekent de mentaliteit.

Immigratie zorgt voor ‘diversiteit’. En zoals Frans Timmermans (PvdA), de vicevoorzitter van de Europese Commissie, zegt: ‘Diversiteit brengt uitdagingen mee, maar het is de bestemming van de mensheid.’

Timmermans wil van ons land één grote ‘veelkleurige’ Schilderswijk maken!

Het verdrag van Marrakesh geeft de Verenigde Naties het recht ons elke vier jaar de multiculturele maat te nemen: of we genoeg immigranten binnenhalen en hun wel alle rechten en voorzieningen geven die het verdrag eist.

Jurist en Tweede Kamerlid Raymond de Roon (PVV) heeft gewezen op een wel heel riskant gevolg.

Iedereen die zich in Nederland bevindt – legaal of illegaal – en daar een kind verwekt, haalt daarmee voor dat kind het Nederlanderschap binnen. Automatisch.

Dat is nog niet alles. Want in het kader van gezinshereniging krijgt de verwekker zelf ook een Nederlands paspoort.

Dus wie illegaal ons land binnendringt en daar ook nog een kind weet te verwekken, scoort dubbele punten. Dit is wangedrag belonen en een premie zetten op chaos.

We moeten de dwaasheid van Marrakesh in de kiem smoren.

Premier Rutte verzekert in de media steeds vaker dat het verdrag van Marrakesh “juridisch niet-bindend” is.

Met andere woorden: mochten er nadelige effecten zijn, dan is Nederland daar zogenaamd niet aan gebonden.

Maar als het verdrag vrijblijvend is, waarom wordt het dan op 11 december in Marrakesh plechtig ondertekend, nota bene door een lid van het kabinet? Waarom probeerde dan EU-commissaris Selmayr zich ervoor te laten machtigen?

Dit zogenaamde ‘juridisch niet-bindend’ karakter is pure camouflage voor wat een valkuil zal blijken te zijn, waar we niet meer uitkomen. *Elsevier Weekblad* spreekt van “overweldigend grote risico’s”.

Bovendien kent het kabinet de geschiedenis: ‘zachte’ wetgeving wordt vanzelf ‘hard’.

Het verdrag begint namelijk met normstelling: niet minder, maar méér immigratie. Vervolgens komt er een pakket aan maatregelen om die norm te halen én te laten controleren door de VN.

NGO’s, actiegroepen en belangenorganisaties zullen met het verdrag in de hand naar de rechter stappen, om die controle kracht bij te zetten. Zo wordt het verdrag toch bindend.

We kunnen dit niet over onze kant laten gaan. Laten we iedere twijfel wegnemen wat Nederlanders van de politiek verwachten. Geen massa-immigratieverdragen, ook geen ‘niet bindende’. Premier Rutte moet ingrijpen.

 

Daartoe is het nodig dat we onze actie zo breed mogelijk bekend maken. We moeten de publieke opinie wakker schudden. De tijd dringt.

  • Ik wil de komende weken actief voor deze petitie werven.
  • Ik wil zoveel mogelijk burgers aanschrijven om snel een brede burgerbeweging tegen Marrakesh op gang te krijgen.
  • Na het versturen van de eerste 20.000 is mijn doel 50.000 of zelfs 100.000 nieuwe adressen aan te schrijven en hen uit te nodigen deel te nemen aan deze actie van Cultuur onder Vuur.
  • Bijzonder intensief zal ik op internet actie voeren voor de petitie, zowel op de sociale netwerken (Facebook, Twitter enz.) als via e-mail campagnes. Zo kan ik miljoenen mensen bereiken.
  • Met uw financiële ondersteuning kan het internet vol advertenties zetten en in korte tijd een vastberaden tegenbeweging tegen Marrakesh opwekken.

Hoe urgent de zaak is, blijkt wel uit het feit dat België zich op de valreep uit het verdrag van Marrakesh terugtrekt. Dat kan bijna niet meer, maar het doet het toch!

Dat moet Nederland ook doen. Daarom is het van fundamenteel belang onze stem bij de regering te laten horen. Nu! Het is twee voor twaalf.

Tegen vastberaden verzet is het multiculturalisme niet opgewassen, dat hebben eerdere campagnes van Cultuur onder Vuur wel bewezen.

Omgekeerd: als we niets ondernemen, steekt Nederland zijn hoofd definitief door de immigratiestrop.

Daarom mogen u en ik het nu niet laten afweten. Directe mobilisering van de publieke opinie is noodzakelijk en haalbaar. Ik ga dat doen, met uw steun!

Bedenk: 11 december nadert met rasse schreden.

Marrakesh moet van tafel. Daar gaan we voor!

Deel dit bericht!

Het geografisch argument van Femmes for Freedom is een afleidingsmanoeuvre om niet over het verband tussen islamitische bronteksten en meisjesbesnijdenis te hoeven spreken. (foto: Flickr)

door: Sonja Dahlmans

“Genitale verminking van vrouwen is geen islamitische traditie”, stond te lezen in een persbericht van acht november 2018 van de stichting Femmes for Freedom. Deze stichting heeft te kennen gegeven aangifte te willen doen tegen de as-Soennah moskee, omdat, zo staat in het persbericht: Aanleiding voor deze aangifte zijn uitspraken met betrekking tot vrouwelijke genitale verminking gedaan in een online leeromgeving. Tijdens de lessen werd door de docent gezegd dat vrouwenbesnijdenis niet verplicht is, maar wel aan te bevelen om de lusten van de vrouw te temperen.

Hardnekkig gebruik

Hoe sympathiek het idee ook is om paal en perk te willen stellen aan het bepleiten of propageren in de moskee van dit soort gevaarlijke, risicovolle praktijken, ontkennen dat dit iets met de islam te maken heeft, is absurd. Meisjesbesnijdenis komt niet alleen in islamitische kringen voor, dat klopt, maar het heeft wel met de islam te maken en in het bijzonder zelfs met de islamitische traditie. Het is een gebruik dat hardnekkig blijft voortduren. De islamitische traditie wordt de soenna genoemd. Dat woord zit ook in de naam van de betreffende as-Soennah moskee.

Authentiek

Het betreft de sira en de hadith collecties; de sira beschrijft het leven van Mohammed en de hadith collecties wat Mohammed volgens de overlevering gezegd zou hebben. In de soenna staan deze ahadith (meervoud van hadith) aangaande het onderwerp van de besnijdenis: Ahmad Ibn Hanbal 5:75; Abu Dawud, Adab 167 Sunan Abu Dawud 41:5251, Sahih Muslim 3:684 en andere. Sommige van deze ahadith worden hasan of da’if – respectievelijk ‘goed’ en ‘zwak’ – genoemd. Maar een paar van deze overleveringen worden als sahih, authentiek c.q. teruggaand tot Mohammed, beschouwd.

Meisjesbesnijdenis is verplicht

De soennitische islam kent vier shariascholen; Maliki, Shafi’i, Hanbali en Hanafi. Het is Shafi’i die voorschrijft dat wanneer een hadith (uitspraken van Mohammed) niet specifiek voor of mannen of vrouwen bedoelt is, deze voor beiden geldt. Op deze grond is meisjesbesnijdenis – net als de besnijdenis voor jongetjes – verplicht binnen de Shafi’i shariaschool van Soenni islam. Het is precies hierom onzin om te stellen dat meisjesbesnijdenis een geografisch probleem is, zoals Femmes for Freedom doet in haar persbericht, waarin zij zeggen: “Genitale verminking komt in verschillende gemeenschappen voor en is eerder geografisch dan religieus bepaald.”

Migranten

Meisjesbesnijdenis of genitale verminking komt in verschillende uithoeken van de wereld voor, precies in die landen waar de Shafi’i shariaschool wordt aangehangen. “Er is echter een gevaarlijke ontwikkeling gaande waarbij binnen islamitische gemeenschappen, waar vroeger genitale verminking van vrouwen niet voorkwam, nu genitale verminking wordt aanbevolen”, claimt Femmes for Freedom vervolgens in hetzelfde bericht. Dit gebeurt nu onder andere in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, maar dit heeft vaak te maken met migranten uit de eerder genoemde landen, waar de Shafi’i shariaschool dus wordt aangehangen.

Religieus

Sterker nog, in delen van de wereld waar meisjesbesnijdenis eerder niet voorkwam, zoals bijvoorbeeld in Zuidoost-Azië, is het samen met de Shafi’i shariaschool geïntroduceerd. Het is dus daarom niets cultureels of geografisch, maar iets religieus en precies dit wordt altijd, ook door mevrouw Musa van Femmes for Freedom, ontkend. Meisjesbesnijdenis komt voor in onder andere Jemen, Mozambique, India, de Filipijnen, Maleisië, Indonesië, delen van Egypte, Kenia, Somalië en andere landen of regio’s waar de Shafi’i shariaschool wordt gepraktiseerd.

Vorm van hoffelijkheid

Wat zeggen de andere shariascholen? Volgens de meeste Maliki juristen is meisjesbesnijdenis mustahab; d.w.z. degene die het doet zal beloond worden, maar zal niet veroordeeld worden wanneer het niet gebeurt. Hanbal, stelt dat meisjesbesnijdenis niet verplicht is, maar wel soenna, dus volgens de traditie van Mohammed, want daarin staat het dus beschreven. Fiqh Hanbali is o.a. in Saudi-Arabië dominant. Hanafi, in Turkije en Pakistan bijvoorbeeld is er een groot aantal volgers van deze shariaschool, stelt dat meisjesbesnijdenis niet verplicht is, maar wel een vorm van hoffelijkheid of een gunst naar de echtgenoot toe.

Nobele daad

Er zijn ook gevallen van meisjesbesnijdenis onder Bohra sjiieten in bijvoorbeeld India en delen van Pakistan. De voormalig rector van de bekende al-Azhar universiteit in Kaïro, dr. Muhammad al-Mussayar, heeft het volgende gezegd: “Alle rechtsgeleerden, vanaf de beginperiode van de islam en veertien eeuwen of meer daarna, zijn het erover eens dat meisjesbesnijdenis toegestaan is binnen de islam. Maar zij verschilden van mening over de status ervan binnen de sharia. Sommigen zeiden dat meisjesbesnijdenis een vereiste is binnen de sharia, net als de besnijdenis voor jongens, anderen zeiden dat het een reguliere praktijk is, terwijl anderen weer zeiden dat het een nobele daad is.” (bron: dr. Mark Durie, The Third Choice).

Strikte interpretatie

De bekende islamitische geleerde Ibn Taymiyyah heeft gezegd: “niet-islamitische vrouwen, onbesneden, hebben buitensporig veel seksuele verlangens.” (Fatawa al-Nisa’ of Jurisprudenties aangaande vrouwen). Ibn Taymiyyah leefde in de dertiende en veertiende eeuw en was een van de belangrijkste juristen van de Hanbali shariaschool. Een filosoof die een zeer strikte vorm van interpretatie van de koran en tradities aanhield, absoluut, maar hij deed dit op basis van de bronteksten en niet vanwege de cultuur of geografisch ligging.

Kortom, er zijn dus shariascholen die zeggen dat het verplicht is en andere die zeggen dat het aan te bevelen is, maar aangezien zij er allen over spreken, is het duidelijk dat het dus ‘iets’ met de islam te maken heeft. Tenzij mevrouw Musa wil claimen dat de soenna en de sharia niets met de islam te maken hebben. Dat is uiteraard een belachelijk idee.

‘Cutters’ ingevlogen

Meisjesbesnijdenis komt ook onder niet-moslims zeker voor, dat wil echter niet zeggen dat het niets met de islam te maken heeft. Zeker niet aangezien het moslims zijn die zo aan het gebruik vasthouden dat het inmiddels ook in landen als de V.S. en het Verenigd Koninkrijk, zoals hierboven reeds genoemd, op grote schaal voorkomt. Maar ook dichter bij huis, in België, is meisjesbesnijdenis inmiddels een groot probleem. Meegebracht door met name islamitische migranten. Er worden zelfs ‘cutters’ speciaal ingevlogen vanuit het buitenland. Daar komt nog bij dat het excuus van cultureel gebruik versus religieus gebruik geen stand houdt; cultuur en religie beïnvloeden elkaar nu eenmaal. Dit soort argumenten, het culturele, maar ook het geografische argument waar de stichting Femmes for Freedom gebruik van maakt in het eerder genoemde persbericht, zijn een afleidingsmanoeuvre om niet over het verband met de islamitische bronteksten en meisjesbesnijdenis te hoeven spreken.

Machtsstructuren

Het is goed dat er veel moslims vandaag de dag zijn, zoals bij Femmes for Freedom, die meisjesbesnijdenis willen stoppen, maar dat kan alleen gebeuren wanneer de islamitische wereld hier eerlijk over is en niet van alles aanwijst als probleemveroorzaker, behalve de islamitische bronteksten zelf. Femmes for Freedom zegt zelfs: “De Nederlandse overheid is met betrekking tot genitale verminking al te lang inactief gebleven.” Zij verwijten onze overheid wel preventieve initiatieven te ondersteunen, maar geen oog te hebben voor vrouwen en meisjes die al besneden zijn. Femmes for Freedom gaat zelfs zover te stellen dat: “De Nederlandse overheid weigert de verminkte vrouw haar lichamelijke integriteit terug te geven en houdt daarmee de machtsstructuren uit de patriarchale gemeenschappen in stand.”

Ontkenning

De pot verwijt de ketel; wanneer de islamitische wereld eindelijk eens zélf met de genitale verminking van meisjes afrekent en de bronteksten, fatwa’s, uitspraken van islamitische geleerden en de sharia die dit mogelijk maken bekritiseert en daar stelling tegen durft te nemen, dan – en pas dan – kan meisjesbesnijdenis een halt toe worden geroepen. Ontkenning leidt doorgaans niet tot oplossingen, maar houdt de situatie mede in stand. Overheden, niet alleen de Nederlandse, kunnen pas iets doen wanneer er eindelijk eens met één stem gesproken wordt binnen de moslimgemeenschap. Al deze onduidelijkheid helpt niet, maar schept alleen maar meer verwarring wat juist de probleemanalyse en het oplossen ervan schier onmogelijk maakt. Studie heeft aangetoond dat meisjesbesnijdenis op korte termijn shock, ernstige bloedingen en psychische problemen kan veroorzaken. Op de lange termijn kan er sprake zijn van vroege onvruchtbaarheid, chronische pijn, complicaties bij bevallingen, ontwikkeling van keloïd  (goedaardig gezwel) en zelfs gevaar voor een pasgeboren baby wanneer de moeder is besneden (bron).

Zero tolerance

Wanneer wij willen dat deze pijnlijke, schadelijke en traumatiserende praktijken stoppen, moeten wij een begin maken de teksten die aan de basis hiervan liggen te durven bekritiseren. Er moet een duidelijk beleid hieromtrent komen en van overheidswegen moet er een risicoanalyse gemaakt worden waarin meegenomen wordt dat meisjesbesnijdenis binnen diverse islamitische shariascholen geaccepteerd wordt en soms dus zelfs verplicht is. Imams en ouders moeten een luid en duidelijk signaal van zero tolerance te horen krijgen. Er moet veel meer eenduidige informatie komen; dit soort vreselijke praktijken mogen niet voort blijven bestaan omdat men zich eerder druk maakt om de reputatie van de islam dan om de lichamelijke integriteit van deze jonge meisjes.

 

Deel dit bericht!

Demonstratie voor Tommy Robinson (Foto: Kristoffer Trolle via Flickr)

door: Sonja Dahlmans

We waren op 23 oktober aanwezig op de bijeenkomst in de Old Bailey in Londen, waar Tommy Robinson moest voorkomen op beschuldiging van minachting van de Engelse rechtbank.  “Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.”

Robinson had buiten de rechtszaal waar een groep van de zogenoemde Muslim grooming gangs terecht stond, opmerkingen over deze zaak gemaakt voor camera. Het is verboden om commentaar op een lopende zaak te geven. Robinsons verdediging is dat hij niet meer bekend heeft gemaakt dan al door o.a. de BBC was gepubliceerd. Hij heeft geen nieuwe zaken of geheime informatie geopenbaard. Wat hij gezegd heeft, was al bekend bij het (grote) publiek volgens Robinsons advocaat. Op basis van zijn live-verslag werd Robinson vervolgens zelf aangehouden en gevangen gezet. De aanhangers van Tommy Robinson zien zijn arrestatie en de weken die hij daarna in de gevangenis moest doorbrengen als een voortzetting van het systeem dat deze Muslim grooming gangs jaren beschermde zonder in te grijpen en als verraad van het eigen, Britse volk.

Bij elite omstreden

Het verleden van Tommy Robinson, die door de main stream media als extreemrechts wordt geportretteerd vanwege zijn verleden bij de English Defense League, speelt hem parten. Ook al heeft hij een aantal jaar geleden reeds afstand van de EDL en haar gedachtegoed genomen, de link hiermee wordt steevast gelegd elke keer wanneer er iets over hem wordt gezegd of geschreven. Dit maakt hem bij de elite – de pers en een groot deel van de politieke partijen – en een deel van het publiek zeer omstreden, maar een ander deel van het publiek draagt hem juist op handen.

Daderprofiel

Robinson spreekt als een van de weinigen openlijk over het misbruik van moslim pedofielennetwerken in het Verenigd Koninkrijk waar moslim mannen, overwegend van Pakistaanse afkomst, jaren lang hun gang konden gaan zonder dat de autoriteiten hen een strobreed in de weg legden. Ook legt hij bloot hoe het systeem niet alleen heeft gefaald waar het de bescherming van deze kinderen aangaat, maar ook hoe het faalde in het bestraffen van de daders en het durven benoemen van het daderprofiel. De (vermoedelijke) daders worden in de pers en in officiële overheidsrapporten als ‘Aziatisch’ of ‘Pakistaans’ omschreven, zelden wordt benoemd dat meer dan 70% van de veroordeelde daders of verdachten moslim is.

Onoverbrugbare kloof

Reeds in 2014 schreef Lia van Bekhoven, correspondent in Londen voor o.a. Nieuwsuur, Omroep MAX, Terzake, VRT en BNR, op TPO dat de meeste slachtoffers van deze pedofielennetwerken meisjes zijn uit de sociale onderklasse van het Verenigd Koninkrijk. De haast onoverbrugbare kloof die het Verenigd Koninkrijk verdeeld, wordt zichtbaar in hoe er tegenover Tommy Robinson aangekeken wordt. Dit blijkt op drieëntwintig oktober ook wanneer ik bij aankomst vlak voor het gebouw van de Old Bailey Antifa hoor schreeuwen dat de voor de gelegenheid toegestroomde supporters van Robinson nazi’s en fascisten zijn net als Robinson zelf.

Bijna feestelijk

De Tommy-supporters laten dit gelaten over zich heenkomen en zijn meer bezig met wat zich op dat moment in de rechtszaal afspeelt en of Robinson later nog naar buiten zal (mogen) komen dan met de scheldpartijen van hun opponenten. De stemming onder de aanhang van Robinson is op sommige momenten zelfs bijna feestelijk te noemen; er wordt gezongen, er worden grappen gemaakt en gelachen, maar met name heerst er een gevoel van solidariteit onderling en met Robinson. Antifa krijgt op deze opperbeste stemming maar geen vat.

Applaus

De voor deze dag uitgerukte politiemacht hoeft geen groepen mensen uit elkaar te halen of houden. Voor een deel komt dit ook omdat er een groot podium is gebouwd, waar Robinson later die ochtend zal spreken, dat de beide groepen van elkaar scheidt. Later die morgen doet ook Tommy Robinson een oproep aan zijn aanhang zich rustig te gedragen zodat niemand kan zeggen dat zij agressief of gewelddadig zijn geweest. Dit zou het onderwerp van de grote misbruikschandalen naar de achtergrond duwen vreest hij. Zijn verzoek krijgt applaus van de menigte, maar zoals ik reeds eerder schreef, erg agressief of gewelddadig waren zij al niet.

‘Shame on you!’

Ik zag en sprak veelal bezorgde, wat oudere, Britse mannen en vrouwen, zelfs een enkele oorlogsveteraan en (groot)ouders van kinderen in de basisschool leeftijd. Mensen die zichzelf zien als ‘typically British’ of de ‘gewone’ man of vrouw. Daarnaast was er veel,  internationale, pers op de been en veel politie aanwezig. Voor de gelegenheid was het populaire lied ‘Halleluja’ van een nieuwe tekst voorzien en dit werd door alle aanwezigen luidkeels meegezongen. Wanneer de zaak tegen Robinson wordt uitgesteld en hij naar buiten komt om te spreken, hangt iedereen aan zijn lippen. Geregeld draait het publiek zich om naar de ramen van de Old Bailey van waarachter de medewerkers van de rechtbank zitten en schreeuwt hen toe, met de wijsvinger wijzend, ‘shame on you, shame on you.’ Er komt geen enkele reactie uit het gebouw.

 

Inscriptie op de Londense rechtbank: Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.

Ironisch

Terwijl ik daar zo sta om alles in mij op te nemen, valt mijn oog op de inscriptie op het gerechtsgebouw die ook bij dit artikel prijkt. Daarop staat te lezen: “Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.” En juist in dit gebouw, waar deze inscriptie voor een ieder zichtbaar is ingekerfd, moet een man terechtstaan die de vinger op de zere plek legt en alle medewerkers van politie, de rechtspraak en de politiek in het Verenigd Koninkrijk ter verantwoording roept voor hun nalatigheid nu juist dát te doen wat zij zichzelf ten doel hebben gesteld. Ironisch, omdat de meeste van de aanwezige mensen die dag nu juist uit de armere onderklasse komen van wie de kinderen volgens de inscriptie beschermd zouden moeten worden. Net zoals reeds de meeste slachtoffers van het misbruikschandaal.

Journalisten

Behalve de speech van Robinson en zijn verdediging zijn er ook supporters van hem uit het buitenland gekomen die het woord nemen, zoals Ezra Levant (The Rebel) en Avi Yemini. Een interessante bijdrage is die van de Canadese journalist Andrew Walton die eerder op de dag in de perskamer hoort hoe de daar aanwezige journalisten met elkaar afspreken te zullen schrijven dat er “hooguit een paar honderd supporters van Robinson waren omdat we dit geen eer willen geven.” Inderdaad lees ik later die dag een artikel in de Evening Standard waarin staat dat er hooguit vijfhonderd aanwezige supporters van Tommy Robinson waren. Zelf schat ik in dat er tussen de vijftienhonderd en tweeduizend mensen zijn geweest.

Muslim grooming gangs

In Rochdale, Oxford, Birmingham, Telford, Rotherham, Peterborough, Middlesbrough, Leeds, Leicester en veel meer steden in het Verenigd Koninkrijk zijn decennia lang jonge, kwetsbare meisjes, veelal uit de jeugdzorg, seksueel misbruikt en seksueel geëxploiteerd door moslim mannen. Vanwege het koloniale verleden van het Britse rijk, betreft dit met name mannen die van oorsprong uit Pakistan komen. Dit grootschalige misbruik is genegeerd en onder de pet gehouden. Veel professionals, politie, jeugdzorgmedewerkers, leraren, sociaal werkers, wisten ervan, maar keken de andere kant op, vaak uit angst als ‘islamofoob’ of ‘racist’ te worden gezien.

Gewelddadig mishandeld

Er zijn meisjes uit de sociaal lagere klasse die erop aangekeken werden dat zij prostituees zouden zijn of ‘gemakkelijk’ terwijl de daders werden beschermd. Meisjes en hun families werden bedreigd, zeer gewelddadig mishandeld en ook werd hun alcohol en/of drugs gegeven. De meiden die inmiddels vrij zijn, leven nog altijd in angst omdat de daders meestal vrijuit gingen. En nog altijd stroomt er informatie binnen over nieuwe steden waar zich misbruik heeft afgespeeld onder het toeziend oog vaak van politie, jeugdzorg en welzijnswerkers.

Deel dit bericht!

Hugo Bos tilt zich een breuk aan de vele duizenden petities voor het behoud van Zwarte Piet.

Burgemeester Jan Hamming weigert om persoonlijk de pro-Zwarte Piet-petitie uit handen van Hugo Bos en stichting Civitas Christiana aan te nemen.

De burgemeester van Zaanstad, waar de komende landelijke intocht van Sinterklaas wordt gehouden, ging echter wel in gesprek met tal van anti-Zwarte Piet-activisten en demonstranten, die hem bovendien voor ‘racist’ uitmaakten en hem ongemerkt filmden.

De burgemeester laat zich de les lezen door een dictatuur van een minderheid van de NTR en van extreme anti-Zwarte Piet-activisten, die hun mening aan het Nederlandse volk opdringen.

De petities, getekend door 3205 Nederlanders, zijn daarom aan burgemeester Hamming in drie dozen opgestuurd, inclusief de handtekeningen van ondertekenaars die via internet binnenkwamen.

De burgemeester weet dat wij zijn besluit betreuren en dat wij graag hadden gezien dat hij zijn rug recht hield tegenover de kleine groep van soms gewelddadige activisten die grote Nederlandse tradities bedreigen.

We riepen hem op, met uw steun, en de steun van 80% van de Nederlanders, om niet te buigen voor de eisen van een kleine minderheid van radicale onruststokers.

Deel dit bericht!

Onze schokkendste ontdekking: ouders waren vrijwel rechteloos gemaakt. Wanneer ze protesteren als hun kind naar de moskee moet, hebben ze wettelijk geen poot om op te staan.

 

Kent u dat gevoel dat je een steen in een put gooit?

Je telt de seconden. En als je het bijna niet meer verwacht, hoor je: plons. Doel bereikt.

Het moskeerapport was die steen. En Den Haag is de put.

Anderhalf jaar geleden bond ik de strijd aan tegen het verplichte moskeebezoek door schoolkinderen.

Nu heeft de Tweede Kamer met ons rapport in de hand een wettelijke regeling afgedwongen: ouders krijgen op openbare scholen het recht hun kinderen te onttrekken aan opgelegde gebedshandelingen in de moskee.

Het is een eerste overwinning, want een belangrijke stap in de goede richting. Dit was wat u en ik als eerste wilden bereiken: de rechteloosheid van ouders was ons een doorn in het oog.

Voor DENK zijn de druiven zuur. Farid Azarkan noemt de nieuwe regeling “bekrompen”. Voor hen geldt: hoe meer verplichte moskee-excursies hoe beter.

Maar ook DENK kan er niets meer aan veranderen. Dankzij ons rapport zijn ouders in hun rechten hersteld.

Deze triomf wil ik delen met u, omdat dit zonder uw steun nooit was gelukt. Ik dank u uit de grond van mijn hart.

Hoe is het ook al weer begonnen? Anderhalf jaar geleden, in 2017. Toen richtte ik het meldpunt Klap uit de School in.

Meldingen over klassikaal moskeebezoek begonnen direct binnen te stromen en bleven dat doen. Zelfs nu bereiken ons nog nieuwe meldingen.

Zo werd mij duidelijk dat het opstapelen van meldingen niet genoeg was. Het hele fenomeen ‘verplicht klassikaal moskeebezoek’ vergde een grondige probleeminventarisatie en rapportage.

Ik vroeg om uw steun. En hoe heeft u gereageerd! In recordtijd was het benodigde bedrag bijeengebracht.

We gingen enthousiast aan de slag. Niet alleen verzamelden we meldingen met alle foto’s en video’s. Ook merkten we dat het fenomeen veel breder was dan Nederland alleen.

Ook in de landen om ons heen is een immigrationistische elite bezig vanuit de multiculturele ideologie het islamiseringsproces in de hand te werken. En gebruikt daarvoor het onderwijs.

Onze schokkendste ontdekking: ouders waren door de wetgeving en jurisprudentie vrijwel rechteloos gemaakt. Wanneer ze protesteren als hun kind mee moet naar de moskee, hebben ze geen poot om op te staan.

Dit hebben we aangeklaagd in ons moskeerapport. En geëist dat dit veranderd zou worden.

De SGP heeft ons rapport aangevraagd. Parlementariër Roelof Bisschop baseerde zich er vervolgens op in zijn pleidooi voor de Kamer.

De Tweede Kamer kon er toen niet meer omheen. De rechteloze positie van ouders bij dit verplichte moskeebezoek is te dol voor woorden. De motie van Bisschop is aangenomen.

Een klinkend resultaat, dat u en ik op onze rekening mogen bijschrijven.

Want Cultuur onder Vuur is geen campagne voeren omwille van de campagne, net zo min als ik activist ben omwille van het activisme.

Het gaat erom Nederland en de Nederlandse cultuur terug te winnen voor onszelf. Voor uw en mijn kinderen en kleinkinderen!

Daar gaan we mee door. Want we zijn er nog niet. Om te beginnen moet het nu met moskee-excursies helemaal afgelopen zijn. Daarvoor hebben we een petitie aan onderwijsminster Slob geopend. Teken die!

De strijd gaat dus verder. Maar niet zonder dat ik u eerst nogmaals bedank voor uw hartverwarmende steun in woord, daad en financiële steun. Daardoor werd deze overwinning mogelijk. Hartelijke dank daarvoor!

Hugo Bos, campagneleider Cultuur onder Vuur

doneer We hebben samen een fantastische overwinning behaald! Dit resultaat heb ik kunnen boeken dankzij uw edelmoedige ondersteuning. Hartelijk dank! De strijd gaat echter verder. Om te beginnen wil ik dat achter klassikale moskee-excursies nu definitief een punt wordt gezet. Mag ik daarbij weer op u steun rekenen?

Deel dit bericht!

De SGP stelde deze week Kamervragen met het moskeerapport van Cultuur onder Vuur als uitgangspunt.

Dit betrof het debat van afgelopen dinsdag met minister Arie Slob over de onderwijsbegroting. Het onderwerp staat nu dus op de agenda! Onze rapportering heeft het verschil gemaakt.

De SGP wil – in overeenstemming met de aanbeveling in ons rapport – dat ouders het wettig recht krijgen om hun kinderen weg te houden van schoolexcursies naar de moskee. We vinden dit voorstel hooguit een stap in de goede richting, maar het is nog niet genoeg!

Verplicht moskeebezoek door schoolkinderen moet helemaal stoppen. Minister Slob moet voor 11 december tot een besluit komen. We moeten hem een duwtje in de goede richting geven.

Onderteken daarom vandaag nog de petitie aan onderwijsminister Arie Slob om korte metten te maken met het verplichte moskeebezoek door scholen. De minister moet er paal en perk aan stellen.

 

Lees hier de volledige petitietekst

Deel dit bericht!

De vandalen tijdens hun nachtelijke inbraak op het terrein van Casa Nova. Zij publiceerden deze foto zelf op internet.

Op de voordeur van pelgrimshuis Casa Nova is in de nacht van 24 op 25 oktober door vandalen een affiche geniet. Casa Nova is het gebouw in de Heilig Landstichting, waar Civitas Christiana kantoor houdt. De stellingen op de affiche proberen de campagnes van Civitas te weerleggen, waardoor de vandalen zich kennelijk geprovoceerd voelen.

Links-extremistische stickers

De vandalen, die blijkens foto’s minimaal met vijf personen waren,  hebben onherkenbaar en bij Nacht und Nebel het terrein van Casa Nova betreden. Dit is ’s nachts afgesloten, dus zij moeten daarvoor het hek over zijn geklommen. Bovendien hebben ze bij het vastnieten van de poster de voordeur beschadigd. In de omgeving en op ruiten hebben zij roze links-extremistische stickers geplakt die zich onder meer tegen Zwarte Piet en het gezin keren. Ook werd het doden van ongeboren kinderen door abortus een “recht” genoemd. Er is bij de politie aangifte van het vandalisme gedaan.

Cameraploeg

De actie volgt kort op het gewelddadige optreden van homoactivisten en linksradicalen tegen Civitas Christiana voor de bibliotheek van Nijmegen. Civitas demonstreerde hier tegen een ‘voorleesuurtje’ waarbij travestieten indoctrinerende en genderideologische ‘verhalen’ vertelden aan kinderen. De activisten vielen de vreedzame demonstranten van Civitas onverhoeds aan en probeerden hen tegen de grond te werken. De opgeroepen politie arriveerde te laat, maar de schermutseling werd gefilmd door een cameraploeg van BNNVARA.

Gitzwarte haat

Hugo Bos, leider van Civitas Christiana, staat van het optreden van de vandalen bij Casa Nova niet echt te kijken: “We leven in een klimaat waarin de revolutie steeds wanhopiger wordt. Op alle fronten zie je dat steeds meer mensen het bedrog doorzien. Achter dit zogenaamde activisme gaat gitzwarte haat schuil tegen het gezin. Zij zijn antifa: anti-familie. Tegen Nederland en de Nederlandse christelijke cultuur.”

Bewezen

“De actie bij Casa Nova is een overduidelijke uiting van onverdraagzaamheid”, aldus Hugo Bos. “Deze groepen mijden het debat en menen andere mensen de mond te mogen snoeren. Zij zijn hier gemaskerd binnengedrongen, maar tegelijk hebben zij hun masker daarmee afgelegd. Antifa’s en Zwarte Piet-haters staan niet voor niets op de terreurlijst. Zij zijn een gevaar voor de samenleving. Dat is precies wat wij steeds gezegd hebben, en het wordt nu om zo te zeggen voor onze voordeur bewezen. Tolerantie is deze mensen volkomen vreemd.”

Cultuurterroristen

Bos vindt de verruwing van het klimaat niettemin zorgelijk. “Hoe lang blijft de overheid deze cultuurterroristen gedogen? Wij zijn niet bang van ze, maar een laconieke houding jegens hen beschouwen we als misplaatst. We doen in elk geval aangifte van alle bedreigingen, geweldplegingen en misdrijven tegen ons, zodat het probleem door de autoriteiten later niet ontkend kan worden.”

—–

doneer Het binnendringen van vandalen bij Civitas Christiana toont aan dat de beveiliging van het terrein moet worden opgevoerd, onder andere met camera’s. Dit is een kostbare zaak. De verdediging van de Nederlandse cultuur mag echter niet het slachtoffer worden van haat en onverdraagzaamheid. Steun ons daarom met een donatie.

Deel dit bericht!
« Older Entries