Categorie: Christendom

Beeldenstorm

De beeldenstorm die nu over grote delen van de westerse wereld raast, en overal vernielde en omvergetrokken standbeelden van historische figuren achterlaat, is geen nieuw fenomeen. Het begrip beeldenstorm kennen we natuurlijk van de vernielingen die in de zestiende eeuw in kerken en kloosters in Nederland en Vlaanderen werden aangericht. Een recenter voorbeeld is de Sovjet-Unie, waar portretten van in ongenade gevallen personen werden verboden. Er zijn zelfs kopieën van groepsfoto’s met Stalin, waar op mysterieuze wijze bepaalde personen ineens verdwenen zijn. Ze werden letterlijk uitgewist.

Lees verder

De vaderfiguur zoals hij zou moeten zijn

De figuur van de vader wordt tegenwoordig aangevallen. Door wie aandringen op totale gelijkheid, wordt hij gezien als een aanmatigende figuur die al lang misbruik maakt van zijn macht. Zoals alle symbolen van gezag, moet hij omvergeworpen worden.

Het is merkwaardig dat wanneer feministen de vader willen aanvallen ergens in hun lange tirades het woord ‘patriarchaat’ zal verschijnen. De vermelding van dit woord is niet toevallig. Het is een echo van de kern van de feministische geloofsbelijdenis.

(meer…)

Wat wij kunnen leren van het coronavirus in Italië

Door Julio Loredo (in quarantaine in Milaan, Italië)

Wanneer toekomstige historici de enorme crisis die door het coronavirus is ontstaan bestuderen, zullen ze veel vragen stellen, waarvan sommige misschien al beantwoord zijn. Te midden van de crisis van vandaag, met Italië nog steeds in quarantaine, moeten we het doen met de vragen, die niet weinig of onbeduidend zijn.

(meer…)

Het beste medicijn tegen corona-angst

Door John Horvat II

Het coronavirus domineert het wereldnieuws en veroorzaakt een hysterie die in de moderne tijd zelden voorkomt. Terwijl het virus nog niet zijn volledige woede heeft getoond, is de reactie erop totaal onmatig. Er vinden twee spektakels plaats: het coronavirus zelf en de angst ervoor. Op dit punt is de laatste het meest destructief.

(meer…)

Andreas Kinneging: indrukwekkende kritiek op moderne cultuur

Weinig boeken die zo dik en geleerd zijn als De onzichtbare Maat van prof. Andreas Kinneging zijn zo gemakkelijk samen te vatten: het traditionele Westerse denken, synthese van christendom en klassiek erfgoed, is vrijwel geheel verdrongen door de immorele en onmatige tendenzen van Verlichting en Romantiek. Vandaar onze huidige problemen.

(meer…)

Thierry Baudet: Nederland heroveren op ‘linkse mensen’

“Met afstand de beste, meest interessante beschaving óóit.” Met grote nadruk op ‘óóit’. Thierry Baudet liet er op het symposium in Gouda geen twijfel over bestaan: de Nederlandse cultuur kan op hem rekenen. Dat wil zeggen, op die van Thierry Baudet als denker en voorman van het Forum voor Democratie.

Goed overzicht

Cultuur onder Vuur was erbij in Gouda. We wilden zelf horen wat de leider van Forum voor Democratie te vertellen had, want de reguliere pers kun je daarin niet vertrouwen. Zo probeert het Algemeen Dagblad in zijn verslag Baudet in de extreemrechtse hoek te drukken. Er was niets in Baudets betoog dat zelfs maar in die richting zweemde. Alsof de Forum-leider daarmee in dit christelijk gezelschap trouwens was weggekomen. Het Nederlands Dagblad besteedt dan weer nauwelijks aandacht aan Baudets nadrukkelijke waardering voor het christendom en de christelijke cultuur.

Hoopvolle perspectieven

NRC Handelsblad had columnist Lotfi El Hamidi gestuurd. Die probeert het betoog van Thierry Baudet te ontkrachten door het als ondergangsdenken te typeren, hoewel Baudet in Gouda exact het tegenovergestelde deed en juist sterk het belang van nieuwe, hoopvolle perspectieven voor Nederland benadrukte. Maar dit zou dan, volgens El Hamidi, weer “opportunistisch” van Baudet zijn om het “conservatieve christendom” voor zich te winnen.

Genuanceerd overzicht

Hoewel het symposium als promotie bedoeld was voor Het opmerkelijke einde van Europa van Douglas Murray beval Baudet dat boek eigenlijk nauwelijks aan. Hij interesseert zich als politicus voor waar het boek ophoudt: voor de oplossingen, want het probleem – multiculturalisme – kennen we al. Daarmee doet Baudet het boek wat tekort, want het is een goed en genuanceerd overzicht hoe Europa bezig is zelfmoord te plegen: door een combinatie van onvoldoende geboortecijfers en ongebreidelde massa-immigratie. Plus een multiculti-ideologie om dat alles te rechtvaardigen.

Kolonialisme

Thierry Baudet doorbreekt politieke conventies op een wijze die verademend is. Welke andere politicus durft voor een groot gehoor te zeggen dat het kolonialisme –  met alle gebreken die het had – in wezen toch “een enorm avontuur” was, dat ons – ondanks alle bezwaren die je ertegen zou kunnen hebben – wél uitdaagde en stimuleerde tot grote daden. Zulke dromen moeten we weer gaan creëren. We moeten weer naar de maan, een luchthaven in zee. We hebben weer positieve idealen nodig.”

Bijzonder onderwijs

Ook beaamde Baudet
rondborstig dat christelijke onderwijs het beste onderwijs is: “Ik ben groot
voorstander van bijzonder onderwijs.” Hij vindt het wel een probleem dat islamitische
scholen nu van artikel 23 grondwet mee kunnen profiteren. “We moeten veel strenger
zijn op islamitisch onderwijs”. Het bijzonder onderwijs dreigt anders een vehikel
van islamisering te worden. Daar is artikel 23 nooit voor bedoeld.

‘Culturele zelfmoord’

Wat Nederland nu nodig
heeft, aldus Baudet, is “een cultuuromslag”. Een die vergelijkbaar is die met
de ‘revolutie in ’68’, maar dan in de goede richting: om ons land te “heroveren
op linkse mensen die VVD stemmen (luid gelach en applaus van publiek) en hun hermetisch
van culturele zelfmoord bevangen brein”.

‘Heel erg weinig’

Maar die contra-revolutie begint bij
onszelf, zo hield Baudet zijn gehoor voor. “Wat zijn de twee grootste risico’s
die onze samenleving bedreigen?” Enerzijds de klimaathoaxers, anderzijds de
radicale islam. “Maar als je nagaat om hoeveel mensen dat gaat, zijn dat er
eigenlijk maar heel erg weinig.”

Concrete gevallen

Overtuigde minderheden kunnen echter maatschappelijke
veranderingen afdwingen. Zij weten wat ze willen en gaan daarvoor. In een
samenleving die twijfelt aan zichzelf, krijgen ze veel voor elkaar. Tegenover
het opdringen van gevaarlijke ideologische fanatici, moeten gewone mensen zich durven
herpakken, vindt Baudet. “Bijvoorbeeld ouders tegenover de school.” Die moeten
geen genoegen nemen met de linkse indoctrinatie van hun kinderen, maar daarover
met gelijkgezinde ouders hun beklag doen.

Cultuur onder Vuur

Zowel in zijn analyse als in zijn oplossing ondersteunt Thierry Baudet precies de aanpak die Cultuur onder Vuur sinds jaar en dag in praktijk brengt. Enerzijds analyseren en de vinger op de wonde leggen, anderzijds actie voeren en het verzet organiseren. We zullen de partij en leider kritisch blijven volgen.

Cultuur onder Vuur strijdt 100 procent en met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur en tegen de politieke correctheid. Help ons met een gift!

Is de restauratie van de Notre Dame gedoemd te mislukken?

Bron afbeelding: Wikimedia Commons

Veel plannen zijn nu in omloop voor de restauratie van de Notre Dame na de tragische en zeer symbolische brand die de wereld schokte. Ingenieurs maken zich op voor deelname aan dit uitdagende project. Ruim een miljard euro is al bijeen gebracht, bijna moeiteloos. De Franse president Emmanuel Macron heeft zich al voorgenomen om binnen vijf jaar een nog mooiere kerk te bouwen.

Morele generatie

Alles is klaar. Het lijkt erop dat niks ontbreekt – behalve nederige en berouwvolle harten. Daardoor ontbreekt alles. Want als dit werk niet met een geest van geloof wordt gedaan, is de restauratie gedoemd om steriel en zielloos te zijn.

De restaurateurs behandelen de taak als een staaltje bouwkunst. Maar veel belangrijker dan een fysieke restauratie is een morele generatie. Want zoals velen hebben opgemerkt, symboliseert het woedende vuur de verwoestende crisis in de Kerk en in het Westen. Waartoe restaureren de ingenieurs het gebouw in perfectie, als het geen ziel heeft?

Het is het katholieke Frankrijk dat hersteld moet worden. Weinigen stellen de belangrijke vraag, hoe we de Heilige Moeder in de kathedraal kunnen doen terugkeren. Zal God de restauratie zegenen? Of zal hij het behandelen als een moderne toren van Babel, meer gemaakt om de mens dan God te verheerlijken?

De restauratie van Chartres

Inderdaad, Onze Lieve Vrouw moet terugkeren om de Notre Dame tot haar bezit te maken, opdat haar huis niet weer gereduceerd wordt tot een museum voor hen zonder geloof. De geschiedenis geeft enige inzichten in hoe een waarachtige restauratie plaats kan vinden.

In zijn boek De kathedraal vertelt de 19e eeuwse Franse schrijver J.K. Huysmans het fascinerende verhaal van de middeleeuwse herbouw van de kathedraal van Chartres, nadat een brand de kerk had verwoest. Hieruit kunnen we lessen leren die in ons huidige verdriet kunnen helpen.

Glas-in-lood-raam in de imposante kathedraal van Chartres. Bron: Flickr.

Buitengewone moeite en energie

Het verhaal van Chartres zou niet te geloven zijn, ware het niet dat het in de annalen van de Benedictijnen, Franse kronieken, en oude Vaticaanse documenten opgeschreven zou zijn. Ook seculiere auteurs erkennen de buitengewone moeite en energie die deze tempel van Maria op de ijzige velden van La Beauce hebben opgericht.

In die tijd had Frankrijk gebrek aan alles, behalve nederige en berouwvolle harten. Huysmans vertelt ons dat de arbeiders nederig en anoniem werkten. We weten weinig over hun vaardigheden, maar veel over hun devotie.

“Want dit weten we: Ze werkten alleen als ze in een staat van genade waren,” schrijft Huysmans. “Om deze glorieuze tempel te bouwen, was zuiverheid gevraagd, zelfs van de arbeiders.”

“Een Maagd redden”

Toen het nieuws rondging dat een brand het heiligdom van de Heilige Maagd had verwoest, arriveerden de arbeiders in Chartres. Een algemene roep kwam van overal onder de mensen, omdat “de Madonna toen geliefd was in Frankrijk.” Ze vormden een sublieme kruistocht en namen zich voor om, wat het ook kosten zou, “een Maagd te redden, dakloos nu als op de dag waarop haar zoon geboren was.”

Hele bevolkingsgroepen van overal in Frankrijk verlieten hun werk om de Heilige Maagd te komen helpen. De wegen waren vol met pelgrims, rijk en arm, man en vrouw, jong en oud. Niets kon ze tegenhouden – geen moerassen, dichte bossen, of diepe rivieren. Ze vormden “onverslaanbare legioenen van verdriet” die met hun lijden en gebed de hemel belegerden om hun werk te zegenen.

Een eindeloos gedrang nam spoedig Chartres in haar bezit. De brokstukken werden opgeruimd, funderingen werden gegraven, en hele boomstammen en zware stonen werden gedragen. Mannen en vrouwen van alle leeftijden en sociale klassen trokken karren, en onderwierpen zich aan de discipline van de monnik-bouwmeesters die het werk leidden.

Ieder zijn taak

“Goddelijke liefde was zo sterk dat deze alle verschillen verwijderde,” observeert Huysmans. Inderdaad, allen leefden in een bijzondere harmonie en accepteerden de taken die ze gesteld werden. Iedereen had een taak: koken, zagen, of sjouwen. Zelfs de zieken konden helpen door de hemel te bestormen met gebeden, aangenaam voor God.

De pelgrims zagen hun werk als “een daad van versterving en boetedoening, en tegelijkertijd als een eer; en geen man was zo hoogmoedig dat hij de materialen van de Heilige Maagd aanraakte, tot hij vrede had gemaakt met zijn vijanden, en zijn zonden had opgebiecht.

De verovering van de hemel

Zij die bleven vasthouden aan zonde, of niet regelmatig de sacramenten ontvingen, werden van het bouwterrein weggestuurd. Zij die bleven werkten in een geest van gebed; ze huilden om hun zonden en vroegen Onze Lieve Vrouwe om genade. Op zondagen vormden de menigten lange processies, zongen ze liederen, bezochten ze de diensten op hun knieën, en hielden ze kaarsen die ’s nachts flonkerden als de sterren.

Huysmans merkt op dat, bestormd met zoveel nederigheid en liefde, God de gebeden van Zijn volk verhoorde, en hun werk zegende. Een kathedraal begon te verrijzen.

“De hemel werd bestormd, en veroverd door liefde en inkeer. En de hemel gaf toe dat het verslagen was; de engelen glimlachten en stopten, God capituleerde, en in de blijdschap van de nederlaag, opende Hij de schatten van Zijn genade, om door de mensen geplunderd te worden.” Nog belangrijker, “Hij plaatste zijn machten in Zijn Moeders handen, en wonderen begonnen overal te gebeuren.”

Een veelheid aan wonderen

Het bouwen van zulk een magnifiek gebouw zonder moderne technologie komt op ons over als wonderlijk. In de tijd van het geloof werden zulke technische wonderen echter amper opgemerkt.

De kronieken over de restauratie focussen op de meer aandoenlijke wonderen van de Maagdelijke Moeder voor haar kinderen die met de restauratie bezig waren. Wanneer ze honger lijden, vermenigvuldigt ze brood om hen te voeden. Wanneer ze dorst hebben, voorziet ze hen van uitstekende wijn die zichzelf aanvult. Wanneer werklieden ’s nachts verdwalen in het bos, verschijnt ze met een fakkel in de hand om ze de weg terug te wijzen. Zij die gewond raken tijdens de bouw worden miraculeus genezen.

Op deze manier richtten de mensen een magnifiek verblijf op, passend voor een koningin. Onze Lieve Vrouw kwam om bij haar kinderen te zijn, en haar kerk met genades en zegeningen te vullen, die nu nog een licht zijn in onze nieuw-heidense dagen, waarin zovelen haar verlaten hebben.

Lessen voor ons

Heeft Chartes niet een les voor ons? Voor onze zonden zijn we geslagen met het verlies van de Notre Dame, de prachtige juweel die de vreugde van de wereld was. De christelijke beschaving die de kathedraal gebouwd heeft, is niet meer. Onze Lieve Vrouwe is nu dakloos, “net als op de dag dat haar Zoon geboren was.”

Wat nu nodig is is niet materialen, geld, of loze beloften. Onze Lieve Vrouwe wil deze zaken niet, en heeft ze niet nodig. Ze is niet onder de indruk van de technische oplossingen die zo weinig oplossen, en zoveel meer problemen creëren. Ze wil nederige en tot inkeer gekomen harten die God om zijn zegen vragen voor de restauratie van het gebouw, en de band van God en het Franse volk willen herstellen.

Knielende zielen

Toen de Notre Dame in brand stond, knielden devote zielen neer, hymnen zingend en de rozenkrans biddend. Zouden degenen die bij de restauratie betrokken zijn, overwegen zulke daden te vermeerderen als onderdeel van hun plannen!

Trouwe knielende katholieken zijn veel meer waard dan gedetailleerde plannen. Zoals in Chartes mogen we dan verwachten dat Onze Lieve Vrouwe vele wonderen geeft voor hen die haar aanroepen. We hebben arbeiders met geloof nodig. Laat hen bouwen met reine handen. Laten hun zielen oprecht zijn. Totdat dit gebeurt, zal de huidige restauratie gedoemd zijn te mislukken.

Als de Notre Dame gerestaureerd moet worden, zal de Madonna opnieuw geliefd moeten zijn in Frankrijk – en de wereld. Ze verlangt naar liefhebbende zielen die de hemel kunnen bestormen om voor haar terugkeer te vragen, niet om een gebouw te vullen, maar om opnieuw in de harten van de mensen te regeren.

Auteur: John Horvat II
Dit artikel verscheen eerder op
www.returntoorder.org

Cultuur onder Vuur verdedigt de Nederlandse cultuur en de christelijke beschaving. Help onze inzet met een gift!

Pakistan: geestelijk gehandicapte christenen beschuldigd van ‘blasfemie’

Stephen Masih, een Pakistaanse christen met een geestelijke beperking, is op 14 maart door de politie aangehouden op verdenking van godslastering. Dit na een klacht van een islamitische geestelijke, Hafiz Muhammad Mudassar, die op zijn beurt was geïnformeerd over de vermeende blasfemische uitlatingen van Stephen door een aantal islamitische vrouwen.

Strafbaar

Volgens de zus van Stephen, Alia, is hij soms
opstandig en argumenteert dan op luide toon met zijn moeder en zuster. Zo ook
deze laatste keer. Dit werd gehoord door de islamitische buurvrouwen die vervolgens
melding hebben gedaan bij Mudassar van blasfemie. Stephen zou Mohammed hebben
beledigd en dit is strafbaar in de Islamitische Republiek Pakistan onder §295
C. Behalve het opleggen van een boete kan de rechter hem ook ter dood
veroordelen hiervoor. De rechter in dergelijke zaken die vallen onder deze
paragraaf 295 C is altijd een islamitische rechter.

Gerucht is genoeg

Veel is er niet voor nodig om in de Islamitische Republiek Pakistan van blasfemie beschuldigd te worden. Burenruzies kunnen al reden zijn iemand aan te geven bij de autoriteiten voor ‘blasfemie’ volgens onder andere Amnesty International het gerucht alleen is vaak al genoeg. Wat het nog wranger maakt is de arrestatie en/of beschuldigingen van blasfemie, waar je dus de doodstraf voor kunt krijgen, aan het adres van mensen met een verstandelijke beperking.

Jaren in gevangenis

In bijvoorbeeld augustus 2012 werd een 11-jarig christelijk meisje dat waarschijnlijk Down syndroom heeft beschuldigd onder paragraaf 295 B; het bezoedelen van de Koran waar levenslang op staat. Ze wist uiteindelijk naar Canada te vluchten. In oktober 2018 was het een christelijke man, Yaqoob Bashir, die ook een verstandelijke beperking heeft die beschuldigd werd van blasfemie. Dit overkwam eerder ook de 65-jarige christelijke man Iqbal Masih die ook een verstandelijke beperking heeft en Humayyun Faisal, een verstandelijk beperkte christelijke man die ook werd beschuldigd van blasfemie. De lijst is nog veel langer. Vaak zitten mensen jarenlang in de gevangenis alvorens zij alsnog worden vrijgesproken.

Denigrerend

De situatie van christenen en andere minderheidsgroepen
in Pakistan is zeer dreigend, maar juist de zeer kwetsbaren, zoals
verstandelijk beperkte mensen, jonge mensen zoals de 14-jarige Rimsha Masih of
ouderen zoals de 65-jarige Iqbal Masih is schrijnend. Voor de blasfemiewet
onder paragraaf 295 C geldt als enige namelijk dat iemands intentie om te
lasteren niet hoeft te worden bewezen. Bovendien is de omschrijving van wat dan
blasfemie, denigrerend spreken over Mohammed speciaal in deze paragraaf, is in
zeer vage bewoording staat beschreven. Wat is denigrerend, wie bepaalt wat wel
of niet denigrerend is? In de betreffende paragraaf wordt nog gesproken over
aantijgingen of toespelingen, allemaal zeer subjectief en vaag, waardoor het
niet moeilijk is iemand hiervan te beschuldigen. Zelfs met indirecte
insinuaties zou je in theorie Mohammed zijn naam kunnen bezoedelen waar iemand
aangifte van kan doen bij de autoriteiten.

Agressieve mobs

Niet alleen de wet, maar ook zogenaamde mobs, die roepen om de dood van mensen
die beschuldigd zijn van het beledigen van Mohammed en zelfs bereid zijn tot
geweld vormen een groot gevaar. Om hen te beschermen tegen deze agressieve mobs worden sommigen zelfs opgesloten in
de gevangenis. Denk maar aan het voorbeeld van Asia Bibi, de christelijke vrouw
die bijna tien jaar gevangen zat ook wegens vermeende blasfemie, die onder de
dreiging gelyncht te worden nu van schuiladres naar schuiladres gaat.

Erbarmelijke toestanden

De situatie voor christenen en andere minderheden in de Islamitische Republiek Pakistan wordt steeds schrijnender. Helaas zijn deze gevallen slechts in zeer beperkte mate bekend bij het grote publiek en schrijven de main stream media er nauwelijks over. Het wordt tijd dat westerse leiders deze erbarmelijke toestanden openlijk aan de kaak stellen en veroordelen om zo de druk op het regime daar vergroten. (Sonja Dahlmans)

Christenen zijn nooit slachtoffer in westerse media

SOS Christianos Zo luidt de titel van een interessant boek dat de Spaanse correspondent Pilar Rahola in april 2018 uitbracht. Rahola noemt zichzelf areligieus. In een interview legt zij uit dat men in het Westen de grote christenvervolging die momenteel plaatsvindt over de hele wereld, van Afrika tot Azië en in het Midden-Oosten, negeert omdat christenen nooit slachtoffer kunnen zijn in de ogen van westerse mensen. Rahola spreekt van een subtiele ‘christianofobie’ in het Westen waarover zij nog een ander boek zegt te willen schrijven. Over politieke correctheid schrijft zij dat dit een nieuwe vorm van (zelf)censuur is, waarin de christenvervolging niet wordt benoemd, niemand voor de vervolgde Kerk opkomt en dat de mainstream media hierover nauwelijks berichten. Waarom blijft de grote verontwaardiging hierover uit, vraagt Rahola zich af en waarom wordt er geen actie ondernomen vanuit het Westen?

Christelijke Kachin

Mondjesmaat komen soms berichten over het lijden van de christenen in diverse uithoeken van de wereld naar buiten, die dan vaak ook nog worden gekwalificeerd als een vorm van ‘islamofobie’, omdat de vervolging van christenen vaak in islamitische landen gebeurt. Behalve Noord-Korea, dat al jaren lang bovenaan de ranglijst van Open Doors staat, zijn de meeste andere landen die in de top tien staan islamitische landen zoals Afghanistan, Pakistan, Soedan, Somalië, Libië, Jemen, Eritrea en Iran. Sterker nog, van bijvoorbeeld Myanmar weten we van berichtgeving van de NOS wél dat de Rohingya-moslims daar worden vervolgd, maar niet dat dit ook gebeurt met de christelijke Kachin in het zelfde land. Wanneer u meer over deze bevolkingsgroep wilt lezen, zie deze links en deze.

‘Vrije Westen’

Dit geldt ook voor de situatie van bijvoorbeeld Asia Bibi, de christelijke vrouw in Pakistan die bijna tien jaar gevangen zat omdat zij Mohammed beledigd zou hebben. Zij was bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk niet welkom, uit angst voor ‘sociale onrust’ en uit angst voor aanslagen. Laat dit even tot u doordringen. Een christelijke vrouw die jarenlang onterecht gevangen zat, wordt geen asiel aangeboden omdat men vreest voor aanslagen. Hoever laten we ons zelfs hier intimideren als een vrouw die zonder meer asiel zou moeten krijgen, omdat grote groepen in Pakistan dreigden haar te doden zodra zij vrij kwam, vervolgens in het zogenaamde ‘vrije Westen’ niet welkom is uit angst voor repressies hier? Over haar op handen zijnde vrijlating werd wereldwijd geschreven, maar dat het verhaal van mevrouw Bibi slechts een van de vele verhalen van vervolgde christenen in Pakistan is, daarover wordt slechts summier bericht.

Speelbal

We zagen dit ook gebeuren na de afschuwelijke aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland waar in een moskee tientallen moslims werden gedood. Tegelijkertijd waren er ook aanslagen in Nigeria op christenen, maar dat werd niet of nauwelijks getoond. Zoals reeds eerder benoemd, wordt het lijden van de christenen in Nigeria of elders in de wereld geframed als ‘extreemrechtse sentimenten’. Het lijden van de vervolgde Kerk wordt zo een speelbal tussen westerse politici; een ‘links’ versus ‘rechts’ verhaal waarbij de schrijnende situatie van christenvervolging niet voor het voetlicht wordt gebracht. Met uiteraard als gevolg dat er dus ook nauwelijks actie wordt ondernomen, omdat de bittere urgentie ervan bij het grote publiek nauwelijks doordringt door de geringe berichtgeving.

‘Islamofobie’

Ook tijdens de afgelopen verkiezingscampagne voor de provinciale staten en het waterschap in ons eigen land, vlak na de aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland op een moskee benadrukten Frans Timmermans (PvdA, Europees Parlement) en dr. Leo Lucassen dat deze aanslag kwam omdat mensen ‘bang worden gemaakt’ door Europese politieke partijen die angst of ‘islamofobie’ zaaien waardoor, zo zei Frans Timmermans dat ‘het ertoe kan leiden dat mensen die niet goed sporen tot geweld tegen andere mensen overgaan.’ ‘Hier,’ zo zegt Timmermans, ‘moeten wij duidelijk stelling tegen innemen.’ Hij doelde hier op Thierry Baudet van het Forum voor Democratie, die hij een idioot noemt, en op Geert Wilders van de PVV wier gedachtengoed volgens Timmermans is dat: “Wij, witte christenen, worden verdrongen uit ons eigen land, weggejaagd.”

Complottheorie

Ten eerste heeft naar ik weet noch Wilders noch Baudet er een groot issue van gemaakt dat ‘witte christenen worden verdrongen uit eigen land’, maar wat veel erger is, is de associatie met christenen en hun witte huidskleur die Timmermans en ook Lucassen hierbij maken: “Kern van de door hen aangehangen complottheorie is dat naïeve linkse aanhangers van het multiculturalisme verantwoordelijk zijn voor de massa-immigratie van moslims en andere immigranten van buiten Europa. Met name de moslims onder hen zouden erop uit zijn de macht over te nemen en door een proces van ‘omvolking’ de ‘blanke’, christelijke, Europeanen te verdringen”. De christenen die worden vervolgd in het Midden-Oosten, Azië en Afrika zijn niet wit, zo hun huidskleur er überhaupt al toe doet. Zoals reeds gezegd, wordt hier al nauwelijks aandacht besteedt in de mainstream media over de christenvervolging. Christenen in Nederland zijn doorgaans lid van christelijke partijen zoals het CDA, de SGP of de CU en niet van de PVV of het Forum voor Democratie en de laatste twee partijen hebben niet als speerpunt dat zij ‘witte christenen’ willen redden van uitzetting uit ons land. Bizar.

Rechtsextremisme

Maar hier speelt nog iets anders op
de achtergrond mee; namelijk dat christenen vaak inderdaad worden geassocieerd
met wit of blank zijn, ook al zijn de meeste christenen op de wereld dat niet.
Rahola zegt dit ook: “Christenen zijn geen slachtoffers, want zij waren volgens
dit soort sentimenten in het verleden degenen die anderen vervolgden.” Hoeveel
islamitische aanslagen er ook zijn, Brussel, Parijs, Nice, Madrid, Stockholm,
New York, Boston, Cairo, Alexandrië, Bagdad, Ankara et cetera, hier mag je niet
bang voor zijn want dat heet ‘islamofobie’. Maar een aanslag – hoe
verschrikkelijk ook – in Nieuw-Zeeland wordt direct gelinkt aan vermeende
anti-islamsentimenten of rechtsextremisme van politieke opponenten waar wij
‘duidelijk stelling tegen moeten nemen’ aldus Timmermans.

Stelling nemen

In dit hele politieke spectrum, links tegen rechts of extreemrechts, is de vervolgde Kerk op zichzelf aangewezen want niemand wil zich hieraan branden omdat de eigen politieke belangen zwaarder wegen dat het lijden van onze christelijke medemensen. Rahola zegt dit zeer treffend: “Voor extreemrechts zijn vervolgde christenen te exotisch om zich druk om te maken en voor links kunnen zij geen slachtoffer zijn, want ze zijn schuldig.” Wanneer mensen worden vervolgd, vermoord, ontvoerd en verkracht, alleen omdat ze christen zijn, dán horen wij duidelijk stelling te nemen. En precies dat laten wij na, omdat onze eigen politieke voorkeur en de polarisering in onze eigen omgeving van groter belang lijkt te zijn dan opkomen voor de vervolgde Kerk. Het Westen moet zich schamen dat het zover is gekomen dat het lijden van anderen ondergeschikt is geraakt aan onze eigen politieke machtsstrijd en interne verdeeldheid. We horen deze zaken zuiver van elkaar te scheiden, zodat de vervolgde christenen niet langer het kind van de rekening zijn en op onze onvoorwaardelijke steun kunnen rekenen. Wanneer we dit niet doen, kunnen we zoveel praten over onze eigen idealen als wij willen, maar dan zijn dit slechts woorden en holle politieke retoriek. (Sonja Dahlmans)

‘Massamigratie ondermijnt cultuur Europese landen’

Toonaangevende personen uit de top van de katholieke Kerk laten steeds indringender waarschuwingen horen dat de massamigratie van de afgelopen jaren vanuit Afrika, het Midden-Oosten en Azië onderdeel uitmaakt van een plan om de christelijke identiteit van Europa te veranderen. Mgr. Athanasius Schneider (57) uit Kazachstan zei in gesprek met de Italiaanse krant Il Giornale dat “het verschijnsel van de zogenaamde ‘immigratie’ een georkestreerd en lang voorbereid plan van internationale krachten vormt om de christelijke en nationale identiteiten van de Europese volken radicaal te veranderen.”

Menselijkheid

Hierbij spannen zij ook de katholieke Kerk voor hun karretje. “Deze krachten gebruiken het enorme potentieel van de Kerk en haar structuren om hun antichristelijke en anti-Europese doel nog effectiever te bereiken.” Om die reden misbruiken deze krachten “het ware concept van menselijkheid en zelfs het christelijke gebod van de naastenliefde”.

Soevereiniteit

Gevraagd naar de nieuwe strikte Italiaanse immigratiepolitiek en de Euroscepsis van de minister van Binnenlandse Zaken, Matteo Salvini, antwoordde bisschop Schneider dat hij de politieke situatie van Italië niet goed kende. Maar de bisschop liet er geen twijfel over bestaan dat hij elke poging van een Europese regering toejuicht om de soevereiniteit van de natie en haar “historische, culturele en christelijke identiteit” te benadrukken tegenover “een nieuw soort van Sovjet-Unie” met “een onmiskenbare vrijmetselaars-ideologie”, aldus mgr. Schneider, zinspelend op de Europese Unie.

Migrantenverdeling

De opmerkingen van bisschop Schneider doen denken aan die van kardinaal Sarah eind vorig jaar bij een bezoek aan Polen. “Elk land heeft het recht om onderscheid te maken tussen echte vluchtelingen en economische migranten die de cultuur van dat land niet delen”, aldus de Afrikaanse kardinaal, die nu in Rome werkt. De kerkvorst toonde begrip voor landen als Polen en Hongarije die de “logica” weigeren van migrantenverdeling “die sommigen proberen op te leggen.” De kardinaal heeft weet van de moeilijkheden die dit kan geven. Hij is afkomstig uit Afrikaans Guinee, waarvan de bevolking voor 85 procent islamitisch is.

Eendimensionale wereld

Ook wees de kardinaal erop dat “hoewel elke migrant een menselijk wezen is dat gerespecteerd moet worden, de situatie ingewikkelder wordt als zij afkomstig zijn uit een andere cultuur of religie en het gemeenschappelijke belang van de natie in gevaar kan brengen”. Immigrationisme is geen menslievendheid. De kardinaal uitte kritiek op “de ideologie van liberaal individualisme die een vermenging voorstaat die erop gericht is de natuurlijke grenzen van vaderlanden en culturen te ondermijnen, en die leidt tot een post-nationale en eendimensionale wereld, waar consumptie en productie de enige dingen zijn die tellen.”