Categorie: Christendom

Tegen de levenloze cultuur is het antwoord: christelijke cultuur


De wil tot leven is bron van elke beschaving. Ook onze christelijke beschaving. Niet voor niets is Pasen, het feest van Christus’ terugkeer tot leven in de wederopstanding, van oudsher het grootste feest van Europa.

Voltooid Leven

Tegenwoordig wordt het Paasfeest, viering van leven, echter ingeruild voor Voltooid Leven, viering van levenloosheid. Opiniemaker Derk Jan Eppink wijst hier op in een bijzonder scherp stuk in de Volkskrant. “West-Europese politiek-culturele elites zijn levensmoe. Het is mooi geweest. Ze laten de Westerse cultuur eroderen. In Binnenhoftermen: West-Europa gaat richting ‘voltooid leven’.”

Iedereen binnenkomen

Europese regeringsleiders zonder kinderen.

Eppink wijst op de hardnekkige onwil van onze politiek-culturele elites om grenzen fatsoenlijk te bewaken. Alles en iedereen mag binnenkomen. De wil om een duidelijk omlijnd levensideaal aan volgende generaties door te geven, ontbreekt volledig bij de elites. De elites willen überhaupt niet de volgende generaties voortbrengen, zo kunnen wij toevoegen. Een aanzienlijk deel van de Europese leiders is kinderloos. De elites die grote woorden spreken over de toekomst van Europa, weigeren die toekomst zelf voort te brengen.

Eeuwige puberteit

In plaats van als volwassen mensen aan de toekomst van Nederland te werken, verblijft onze elite in een soort eeuwige puberteit van vluchtige Tinder-dates. Zelfs de zelfbenoemde rechtse opiniemakers en politici doen eraan mee, door onze beschaving te reduceren tot de vrijheid om seks te kunnen hebben met wie je maar wilt. Arm rechts!

Oplossingen

Eppink analyseert scherp, maar biedt geen oplossingen. Wij doen daarom graag een voorzet.

  • Sluit de grenzen. Natuurlijk niet voor 100%, maar het moet wel aanzienlijk moeilijker worden voor kansloze goudzoekers om hiernaartoe te komen.
  • Creëer een gezinscultuur. Wie als 23-jarige kinderen krijgt of vijf kinderen heeft, wordt nu gestigmatiseerd door de politiek-correcte cultuur. Wij moeten het juist toejuichen en waarderen dat mensen kiezen voor kinderen, de toekomst van Nederland.
  • Vorm gemeenschappen. Doe je Playstation weg en nodig de buurt uit voor een barbecue. Vorm buurtcomités om de bouw van een moskee tegen te houden. Sluit je aan bij groeperingen – burgerbewegingen, partijen, verenigingen – die onze beschaving actief willen verdedigen. Kortom: kom los van het verlammend individualisme dat onze samenleving weerloos maakt.
  • Stel het christendom weer centraal. In zijn zuivere – dus niet-progressieve! – vorm bevat het christendom alles wat een levenskrachtige cultuur nodig heeft: de liefde voor nieuw leven, de toewijding aan elkaar, een perspectief op de eeuwigheid. Plus het is het geloof van onze voorouders, die onze beschaving – de kathedralen, de ziekenhuizen, de universiteiten – opgebouwd hebben.

Dus: zet komende zondagochtend de wekker, en ga naar de kerk! Het is een bescheiden begin van een nieuw beschavingsoffensief. (Godfried)

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Poolse premier: Polen pikt geen chantage van de EU!

De Poolse premier Beata Szydło heeft de internationale pers gehaald. In een toespraak tot het Poolse parlement gaf ze de Europese leiders te verstaan dat ze “moeten opstaan uit hun geknielde houding”. De video van haar vlammende toespraak gaat nu het internet rond.

Islamitisch terrorisme

Ten aanzien van het opdringen van quota ‘vluchtelingen’ aan Polen zei de premier: ‘Wij zullen geen enkele chantage van de Europese Unie aanvaarden. We gaan geen deel nemen van de gekte van de Brusselse elites!’ Dat is een heel andere houding dan we van de Nederlandse regering gewend zijn!

Politieke elites

Szydło deed ook een beroep op alle andere Europeanen. Ze wees op de massa-immigratie en het islamitisch terrorisme dat in de Europese steden broeit en tot uitbarsting komt, zoals onlangs in Manchester. Daar werd een Pools stel gedood door de bom van Salman Abedi. Szydło: “Wij hebben de moed aan de politieke elites van Europa de vraag te stellen: waar gaat gij, waar ga je heen, Europa? Ontwaak uit je droomslaap, want anders zul je alle dagen je [dode] kinderen bewenen!’

Criminaliteit

Polen is net als Hongarije en Oostenrijk door de Europese Commissie gedreigd met sancties, als het doorgaat met zijn verzet tegen de opgelegde quota ‘migranten’. De Poolse premier maakt duidelijk gemaakt dat de ontvangst van een grote groep niet-Europese vreemdelingen een sociale ramp betekent. Het zou de regering verplichten “het veiligheidsniveau (van Polen) radicaal te verminderen en niet alleen vanwege het terrorisme, want er zijn ook nog andere bedreigingen.” Met het laatste doelt de premier op de dramatische stijging van criminaliteit, met name zedendelicten, die aan de komst van deze ‘migranten’ verbonden is. (Tibeert)

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Maak van 5 mei een vrije dag!

Dodenherdenking op de avond van 4 mei is elk jaar opnieuw een indrukwekkend nationaal moment. Een van de weinige die we nog over hebben. Weliswaar hebben we ook koningsdag en de nieuwjaarstoespraak van de koning, maar die halen het niet bij de collectieve herdenking van wie omkwamen in de Tweede Wereldoorlog. Die impact blijft, zelfs nu het aantal mensen dat die tijd bewust heeft meegemaakt snel kleiner wordt.

Gevaren

Na 4 mei doet bevrijdingsdag feestelijk aan. Het is elke keer een beetje alsof we de opluchting van toen opnieuw beleven. Dat is zinvol, want het herinnert ons eraan dat de vrijheid van onze natie niet vanzelfsprekend is en blootstaat aan externe en interne gevaren. Destijds het Duitse nazisme en de heulende NSB. Nu, de islam, het secularisme van D66, het radicalisme van GroenLinks …. zegt u het maar.

Collectieve vrije dag

Voor sommige sectoren van de samenleving, zoals ambtenaren en leraren, is 5 mei een jaarlijkse vrije dag. Voor de meesten is het dat echter maar een keer in de vijf jaar, als er een lustrum van de Bevrijding gevierd kan worden. Oud-Kamervoorzitter Gerdi Verbeet, nu voorzitter van het Nationaal Comité van 4 en 5 mei, oppert er een collectieve vrije dag van te maken, voor iedereen dus. Volgens onderzoek steunt 70 procent van de bevolking dit idee.

Christelijke feestdagen afschaffen?

Een vrije dag ter viering van de bevrijding uit de tirannie van het nationaal-socialisme zou zeker bijdragen tot het nationale gevoel en een verbeterde sociale cohesie waar ons land behoefte aan heeft. Uiteraard zijn aan een vrije dag ook gederfde inkomsten verbonden. Werkgevers hebben dan ook hun twijfels, want zij moeten die dag betalen. Daarom gaan er er stemmen op in ruil ervoor christelijke feestdagen af te schaffen. De NOS heeft er onderzoek naar laten doen. Tweede Pinksterdag (24 procent) en Hemelvaartsdag (21 procent) scoren het hoogst voor afschaffing.

Heilige Geest

Religieus gezien zijn dat verschillende grootheden. Hemelvaart is absoluut vitaal. Dat feest op donderdag, tien dagen voor Pinksteren, herdenkt het ten hemel varen van Jezus Christus na diens kruisiging en opstanding. Tweede Pinksterdag onderstreept het belang van het Pinksterfeest op de voorafgaande zondag, waarop de komst van de heilige Geest wordt herdacht die zolang Jezus fysiek afwezig blijft, ons als Trooster ondersteunt.

Investering in onszelf

De beste oplossing is de traditionele vrije dagen te handhaven zoals we ze kennen, omdat deze indeling van de tijd ons verbindt met het verleden. Zelfs bij seculiere mensen ligt die structuur verankerd. Zeker, een extra vrije dag kost de nationale economie geld. Maar moet dat allesbepalend zijn? We kunnen het ook zien als een investering in onszelf, in onze samenleving, om te vieren dat we in een vrij land wonen. Laten we van die extra vrije dag genieten, beseffend dat er belangrijkere zaken zijn dan geld verdienen, namelijk te leven in vrijheid vanuit het besef dat dit niet vanzelfsprekend is. (Tibeert)

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Engelse premier: laat paaseieren gewoon paaseieren blijven!

De Engelse premier Theresa May toont leiderschap over paaseitjes. Jawel: paaseitjes. Ze geeft de National Trust ervan langs dat die het woord Pasen weglaat bij het jaarlijkse eieren zoeken.

National Trust

May is dubbel kwaad, zegt ze: als dochter van een dominee én als lid van de National Trust. Dat is een grote instelling die waardevolle gebouwen en natuurmonumenten in Engeland beheert. Veel Engelsen zijn er bij aangesloten. Bij uitstek een instelling dus die op zou moeten komen voor nationale tradities.

Pasen verzwijgen

De National Trust organiseert jaarlijks paaseieren zoeken voor kinderen: een leuke manier om kinderen te betrekken bij het bewaren van de nationale cultuur. Maar waarom dan in ‘s hemels naam Pasen daarbij verzwijgen, het christelijk feest waarmee het eieren zoeken nu eenmaal is verbonden?

Paasfeest

Die paaseieren zijn zelf van oorsprong niet christelijk. Eieren zijn een oud vruchtbaarheidssymbool en verwijzen naar het voorjaar. In de traditie zijn ze vergroeid met het Paasfeest, dat spiritueel een nieuw begin maakt: vandaar paaseieren. Zo heten ze vanouds, in het Engels én in het Nederlands.

Criminelen

Kerkelijk leiders hadden de National Trust gekapitteld om het ‘wegspuiten’ van het christendom uit het eieren zoeken, net zoals criminelen een gestolen auto overspuiten. Bij dat protest heeft de Britse premier zich dus met kracht aangesloten.

Collaborateur

Het levert een groot contrast op met de slappe manier waarop premier Rutte bij ons optrad in de kwestie rond Zwarte Piet. Zijn vice-premier Asscher maakte het nog erger: door met de tegenstanders van Zwarte Piet in achterkamertjes onder een hoedje te spelen, gedroeg die zich als een regelrechte collaborateur, ten koste van onze nationale cultuur.

Absoluut belachelijk

Nee, dan May: zij noemt de houding van de National Trust “absoluut belachelijk. Eerlijk gezegd heb ik geen idee wat voor gedachte ze hierbij kunnen hebben.” Kijk, zo pak je de vijanden van je cultuur aan!

Kinderen van atheïsten

Uiteraard probeerde de National Trust zich nog zwakjes te verdedigen. Ze willen mensen van alle geloven en zonder geloof welkom heten op hun paaseitjesfeest. Net alsof kinderen van atheïsten of een ander geloof dan het christendom het niet leuk vinden om paaseieren te zoeken, enkel en alleen omdat ze paaseieren heten!

Belangrijk feest

Premier May legt de vinger op de zere plek: volgens haar heeft de Trust gewoon geen besef meer van het belang van het Paasfeest. “Pasen is heel belangrijk. Het is belangrijk voor mij”, zegt May. “Het is een belangrijk feest voor het christelijk geloof van miljoenen mensen wereldwijd. Dus ik vind wat de National Trust doet eerlijk gezegd ronduit belachelijk.” (Tibeert)

Vindt u ook dat het formatieproces het echte belang van Nederland weer uit het oog verliest? Teken dan ons Manifest aan alle fractieleiders.

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Kerk & massa-immigratie: een pijnlijke geschiedenis

 

“Immigratie vormt geen ‘kans’, maar een grote bedreiging voor Europa. De instroom van miljoenen en miljoenen islamitische immigranten is desastreus voor het karakter van onze cultuur. Waarom hebben de pausen dat de afgelopen decennia niet ingezien? Die stemmen gaan nu ook op binnen de katholieke Kerk? Het wordt tijd dat die zich herpakt en haar verantwoordelijkheid voor de Europese volkeren neemt, vind Laurent Dandrieu.

 

 

Paus Franciscus lijkt van alle pausen de kroon te spannen als het gaat om het aanprijzen van immigranten en immigratie. Toch is uitgerekend hij degene die – zij het pas in tweede instantie – onder druk van de immense migrantenstroom uit het Midden-Oosten en Afrika een duidelijke reserve inbouwde. Op de terugweg van Zweden merkte hij op dat landen niet meer migranten moesten opnemen dan ze aankonden, anders zou dat maar tot “gettoïsering” leiden.

Politieke dimensie

De wereldvreemde houding van de Kerk inzake immigratie bezorgt meer verstandige gelovigen al decennialang kromme tenen. Immigratie kan in bepaalde gevallen verrijkend zijn, maar wanneer die te omvangrijk wordt, wordt het een evidente bedreiging voor de ontvangende samenleving. Het is de taak van pausen om mensen tot christelijke deugden aan te sporen. Gastvrijheid en hulp aan de naaste, ook al is hij vreemdeling, horen daar zeker bij. Maar immigratie heeft ook een politieke dimensie, die de Kerk al decennialang over het hoofd wenst te zien.

Geen oorvijgen

De Franse journalist Laurent Dandrieu heeft dit onderwerp bij de horens gevat in het boek Église et immigration : le grand malaise (‘De Kerk en de immigratie: het grote ongemak’) met als ondertitel Le pape et le suicide de la civilisation européenne (‘De paus en de zelfmoord van de Europese beschaving’). Dandrieu is niet antikerkelijk. Integendeel, hij is een overtuigd katholiek, maar juist als zodanig voelt hij zich gerechtigd het pausdom te bevragen op zijn houding tegenover immigratie. “Ik ben er niet op uit oorvijgen uit te delen, zeker niet aan mijn Kerk”, zegt hij in een interview op Breizh-info. ‘Ik wil haar slechts wekken uit een soort weldenkende versufdheid.’ (‘weldenkend’ heeft in het Frans de ironische bijklank gekregen van politiek-correct wensdenken).

Tijdgeest

Wanneer is de Kerk aan dit religieus gekleurde wensdenken over immigratie gaan lijden? In de teksten van paus Pius XII is nog balans te vinden, maar vanaf Johannes XXIII, de paus van het Tweede Vaticaans Concilie, staan de pausen niet meer met beide benen op de grond. Paulus VI, Johannes Paulus II en zelfs Benedictus XVI vertonen een duidelijk neiging op dit punt met de tijdgeest mee te gaan. Vooral bij de Poolse paus Johannes Paulus II treft dit, omdat die zich van de morele en geestelijke betekenis van een vaderland zeer diep bewust was, en daarover geregeld uitweidde. Dat dit op gespannen voet stond met zijn gelijktijdige ‘heiligverklaring’ van immigratie lijkt niet tot hem te zijn doorgedrongen. Ook Benedictus XVI vestigde in 2006 met zijn Regensburger rede wel de aandacht op de problematische kanten van de islam, maar op leerstellig niveau was van een grotere reserve en meer realisme over immigratie weinig te merken.

Voorkeursoptie

De Kerk is zich vanaf de jaren zestig gaan wentelen in de “utopie van een gelukkige globalisering”, zegt Dandrieu. “Zij had het gevoel dat de migraties de voorhoede waren van een nieuwe mensheid, van een stad zonder grenzen, een voorafbeelding van het hemelse Jeruzalem. De messianistische visie van de migrantenstromen heeft zich verbonden met een soort overdracht op hen van ‘de voorkeursoptie voor de armen’, die de Kerk eigen is. Dit leidde ertoe dat zij haar aandacht uitsluitend nog ging geven aan het lot van de migranten, ten koste van de volken uit de gastlanden, en in het bijzonder de Europese volken.”

Onprettige ervaringen

Het “recht” van de migrant daarheen te gaan “waar de omstandigheden van het leven gunstiger zijn” werd vooropgesteld, aldus Dandrieu, en bovendien verbonden met een argeloze visie op de islam, waarvan de Kerk de risico’s en onverzoenbaarheid met judeo-christelijke waarden systematisch en structureel is gaan bagatelliseren. Dit terwijl de Kerk toch genoeg onprettige historische ervaringen met de islam heeft. Men denke slechts aan de kruistochten, die erop gericht waren de veroveringen en andere agressies van de islam in het voorheen christelijke Midden-Oosten in te tomen. In 1571 bedreigde de Turkse islam het voortbestaan van Europa. Op aandringen van paus Pius V bundelde Europa zijn krachten en sloeg met de zeeslag bij Lepanto de islam terug. Daarom vraagt Dandrieu zich nu af: “Wat is er gebeurd van Lepanto tot Lesbos?”

Trouwste schapen

Lesbos was immers het Griekse eiland waarvandaan Franciscus islamitische immigranten meenam, terwijl hij de christelijke welhaast demonstratief achterliet. Het scherpste verwijt dat men de huidige Kerk kan maken is dat zij de waarschuwingen voor de islam van de ervaringsdeskundige christenen in het Midden-Oosten in de wind heeft geslagen. Dat is niet alleen dom van Rome geweest, maar ook trouweloos tegenover haar trouwste schapen die zich eeuwenlang tegen de verdrukking in hebben weten te handhaven in de streken waar het christendom vandaan komt.

Koude Oorlog

Om kort te gaan: volgens Dandrieu is de Kerk sinds de jaren zestig tot een globaliserend wensdenken vervallen, dat haar uitgewogen leer over de natie heeft doen vergeten. Dat jaren-zestigdenken wordt op dit moment door paus Franciscus alleen maar verder opgevoerd. Terwijl de gruwelijkheden van de radicale islam haast dagelijks het nieuws halen, houdt Franciscus vol dat islamitisch terrorisme niet bestaat. Dandrieu wijst op de parallel met de periode van de Koude Oorlog. Ook in die periode begon het Vaticaan een politiek van ontspanning en dialoog met het communisme, ondanks de vervolgingen, ondanks de Goelag Archipel en ondanks waarschuwingen van de ‘zwijgende Kerk’ in het oosten die als martelaar aan gene zijde van het IJzeren Gordijn het communisme heel wat beter kende dan West-Europese bisschoppen. Zou zich dat gaan herhalen met de christenen in het Midden-Oosten?

Optimistisch

Blijft de Kerk de liefde voor de naaste ondergeschikt maken aan die voor de verste, zoals Dandrieu zegt? Wordt de christelijke naastenliefde verruild voor kwezelachtige ‘verstenliefde’? Of herpakt de Kerk zich, en begrijpt zij bijtijds dat zij ook een verantwoordelijkheid heeft voor de Europese volken? Die voelen zich steeds meer verweesd en vreemdeling in eigen land. Ondanks zijn vernietigende analyse blijft Dandrieu optimistisch. God zal zijn Kerk op een gegeven moment zelf bijsturen. Maar dat neemt niet weg dat alle gelovigen moeten helpen de Kerk te wekken uit haar versuffing. Want dat zal niet vanzelf gebeuren. Dandrieu citeert Jeanne d’Arc die zei: “Gewapende mannen voeren de strijd, en God schenkt de overwinning.”

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Linkse dominees, wees blij met cultuurchristendom!

Nederland was nog nooit zo seculier, toch is de christelijke cultuur inzet geworden van de Tweede Kamerverkiezingen. Vijfentwintig prominente christenen tekenen daartegen protest aan. ‘De christelijke cultuur kun je onmogelijk mobiliseren als politieke kracht’, stellen de christelijke leiders in een petitie.

Absolute plicht

Vreemde woorden, zo uit de mond van christenen als Janneke Stegeman, Alain Verheij en Rikko Voorberg. Juist zij hebben afgelopen jaren schaamteloos het christendom voor het karretje van de open grenzen gespannen. Het Nederlandse volk is in niet mis te verstane bewoording duidelijk gemaakt dat het vanuit de christelijke cultuur toch echt een absolute plicht is om migranten gastvrij te ontvangen.

Multiculturele elites

Onze vijfentwintig prominente christenen lopen intellectueel wat achter. In Frankrijk heeft Laurent Dandrieu deze maand de discussie geopend over de eenzijdigheid van de kerk inzake het emigratiedebat. In zijn boek L’Eglise et immigration. Le grand malaise stel hij aan de kaak hoezeer de kerk zich opgesloten heeft in de geest van de wereld, in de Zeitgeist. Net als de multiculturele elites offert de kerk “de naaste op aan de verste”. De logica van het evangelie is verwisseld met die van de kritiekloze verwelkoming en door een zorgeloosheid over de gevolgen daarvan. Met als gevolg onder andere de terroristische aanslag in Parijs, waarvan de daders deels met de migratiestroom waren meegelift.

Binnenstromende vreemdelingen

De zinnigheid van enige scepsis tegenover de ideologie van de verwelkoming blijft petitieopsteller Alain Verheij blijkbaar ontgaan. Zijn inclusiviteit reserveert hij intussen voor binnenstromende vreemdelingen.  In september 2016 verklaarde hij op Twitter althans geen PVV-stemmers in de kerk te willen als hij preekt, ‘want ik hoef die fascisten niet onder mijn gehoor’. PVV-stemmers zijn van ‘een menstype dat zich allesbehalve comfortabel zal voelen als Jezus in de buurt is’.

Open voor iedereen

Een directere toe-eigening en monopolisering van Jezus’ boodschap is er niet. Hier wordt helder gesteld dat het evangelie onverenigbaar is met de afwijzing van islam en massa-immigratie. Dezelfde Verheij stelt in zijn petitie dat het christendom ‘open’ is. Open voor iedereen behalve mensen die het christendom anders beleven dan Alain Verheij.

Politiek gedram

Menig ondertekenaar doet ook beleidsvoorstellen, in hoedanigheid als christelijk leider. Dominee Rikko Voorberg riep recent politici op migranten uit Griekenland over te halen. Of je daar nu voor of tegen bent, je kunt niet ontkennen dat hier politici duidelijke instructies gegeven wordt. In politiek gedram doet Voorberg niet onder voor de rode dominees en priesters uit de tijd van Aantjes’ Bergrede.

Geen christelijke staatsleer

Het protest wordt gevoerd vanuit het idee dat christendom juist voor het verwelkomen van de vreemdeling is. Daar staat de kerk inderdaad voor, al sinds de eerste christenen. Maar dat is naastenliefde voor de individuele christen en geen politiek standpunt, laat staan christelijke staatsleer. De christelijke traditie heeft echter nooit het verwelkomen van zondaars in de kerk geprojecteerd op de wereld door een politiek te prediken van het verwelkomen van buitenlanders.

Desastreus

De christelijke traditie leert dat kerk en wereld twee domeinen zijn, verbonden maar wel met eigen karakter. Wat in de kerkgemeenschap wellicht werkt, bijvoorbeeld gedeeld eigendom, kan in de volksgemeenschap desastreus zijn. Vandaar dat de kerk altijd terughoudend is geweest met politici vertellen welk beleid zij moeten voeren.

Wereldgemeenschap

Tot de jaren 1960. Toen is de geest gevaren in het christendom, dezelfde geest als in het protest van Verheij c.s. te zien is. ‘In Christus is er Jood noch Griek’ gold opeens niet meer voor slechts de kerk, maar voor heel de wereld: op naar wereldgemeenschap! Wie in deze geest spreekt, zoals Verheij c.s., is medeschuldig aan het politiseren van het christendom. Wie christendom inzet om linkse politiek te propageren, moet niet klagen als hij een flinke rechtse krijgt.

Kapseizen

Hier een flinke rechtse: een christelijke cultuur is open voor de afzonderlijke mens, maar niet voor volkstammen die massaal op zoek zijn naar een beter leven. Want een cultuur is alleen solide als het overgedragen wordt door generaties. Je bent niet volledig ondergedompeld in die cultuur als je voorouders van elders komen. Toen ik als Nederlandse katholiek in België woonde, wist ik al snel: de hele devotie tot Onze-Lieve-Vrouwe van Vlaanderen zal nooit zo bezielen bij mij als bij mijn Vlaamse medegelovigen. Als er niet teveel immigranten tegelijk zijn, kunnen zij acclimatiseren. Als het er teveel worden, kan die samenleving kapseizen en ten onder gaan.

Meewerken aan vervaging

Als je echt de christelijke cultuur voorstaat, dan moet je trots zijn op je nationale variant. Die afschermen tegen eroderende invloeden van buitenaf is dan een plicht. Christelijke leiders doen er daarom beter aan op te roepen tot het inperken en beheersen van (islamitische) immigratie in plaats van mee te werken aan de vervaging van de nationale christelijke cultuur die resteert.

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Wat zegt Sint-Thomas van Aquino, middeleeuws theoloog, over immigratie?

De Nederlandse cultuur is sterk gevormd door het christendom. Nu wordt onze cultuur bedreigd door immigratie van voornamelijk islamieten. Veel mensen beweren dat de christelijke traditie voorschrijft dat je immigranten moet opnemen in je samenleving. Dat is een groot misverstand. Wie de grote christelijke denker Sint Thomas van Aquino leest, ziet dat de christelijke traditie waar Nederland op gebouwd is juist streng waarschuwt tegen teveel immigratie. Daarom een artikel over Sint Thomas’ kijk op immigratie van de Amerikaan John Horvat

In het immigratiedebat wordt bijna klakkeloos aangenomen dat de opvatting van de katholieke Kerk hierover onvoorwaardelijke liefdadigheid is jegens wie de natie binnenkomen, legaal of illegaal.

Maar is dat wel zo? Wat zegt de Bijbel over immigratie? Wat zeggen de Kerkleraren en theologen erover? Wat zegt met name de grootste Kerkleraar, Sint Thomas van Aquino, over immigratie? Geeft zijn mening nieuwe inzichten in de brandende kwesties die het land nu in hun greep houden en de nationale grenzen doen vervagen.

Immigratie is een modern probleem en dus zou je kunnen denken dat de middeleeuwse heilige Thomas geen mening over het probleem heeft. Toch wel. Je hoeft alleen maar te kijken naar zijn meesterwerk, de Summa Theologica, in het tweede deel van het eerste deel, vraag 105, artikel 3 (I-II Q.105, Art. 2). Daar vind je zijn analyse, op Bijbelse inzichten gebaseerd, die kan bijdragen aan het nationale debat. Ze zijn geheel toepasbaar op het heden.

Sint Thomas: “De betrekkingen van de mens met vreemdelingen zijn tweevoudig: vreedzaam en vijandig: en in het regelen van beide soorten betrekkingen had de Wet geschikte voorschriften.”

Commentaar:  Met deze bewering bevestigt Sint Thomas dat niet alle vreemdelingen gelijk zijn. Elke natie heeft het recht te beslissen welke immigranten gunstig zijn – dat wil zeggen ‘vreedzaam’ – voor het gemeenschappelijk goede. Vanuit een oogpunt van zelfverdediging kan de Staat die criminele elementen, verraders en anderen uitsluiten die hij als schadelijk of “vijandig” voor zijn burgers beoordeelt.

Ten tweede bevestigt hij dat de manier van omgaan met immigratie wordt bepaald door de wet, zowel in geval van gunstige als ‘vijandige’ immigratie. De staat heeft het recht en de plicht de wet toe te passen.

Sint Thomas: “Want de Joden werden drie mogelijkheden van vreedzame betrekkingen met vreemdelingen geboden. Ten eerste, als vreemdelingen als reiziger door hun land trokken. Ten tweede, als zij kwamen om zich als nieuwkomer in het land te vestigen. En in deze beide opzichten was de Wet tegemoetkomend in zijn geboden: want het staat geschreven (Exodus 22:21) ‘Gij zult geen vreemdeling krenken [advenam]’ en opnieuw (Exodus 22:9): ‘Gij zult een vreemdeling niet deren [peregrino].’”

Miljoenen migranten dringen Europa binnen. Hun cultuur en geloof wijkt zeer af van de onze. Zulke massa-immigratie leidt tot desintegratie van de samenleving. 

Commentaar: Hier erkent Sint Thomas het feit dat anderen het land zullen willen bezoeken of zelfs enige tijd in het land verblijven. Dergelijke vreemdelingen verdienen behandeld te worden met de liefdadigheid, het respect en de hoffelijkheid, die verschuldigd zijn aan elke mens van goede wil. In deze gevallen kan en moet de wet vreemdelingen beschermen tegen slechte behandeling en lichamelijke mishandeling.

Sint Thomas: “Ten derde, als vreemdelingen geheel toegelaten wensen te worden tot hun gezelschap en godsdienst. Met betrekking daartoe werd een zekere volgorde in acht genomen. Want ze werden niet zomaar toegelaten tot het burgerschap: net zoals het voor sommige naties wet was dat iemand pas na twee of drie generaties als burger beschouwd werd, zoals de Filosoof zei (Polit. Iii,1).”  

Commentaar: Sint Thomas erkent dat sommige mensen zullen willen blijven en burger worden van het land dat ze bezoeken. Hij stelt echter als eerste voorwaarde dat ze ernaar verlangen om volledig geïntegreerd te worden in wat vandaag als de cultuur en het leven van de natie beschouwd zouden worden.

Een tweede voorwaarde is dat het verlenen van burgerschap niet op stel en sprong zou zijn. Het integratieproces vraagt tijd. Mensen moeten zich aanpassen aan de natie. Hij haalt de filosoof Aristoteles aan die stelt dat het proces geacht werd twee of drie generaties te beslaan. Sint Thomas geeft zelf geen tijdpad voor deze integratie, maar hij erkent dat het een lange tijd kan vergen.

Sint Thomas: “De reden hiervoor was dat als vreemdelingen al zou worden toegestaan zich met de zaken van de natie te bemoeien zodra ze zich gevestigd hebben, er vele gevaren zouden kunnen opdoemen, aangezien de vreemdelingen die zich het gemeenschappelijke goed nog niet degelijk eigen hebben gemaakt, iets zouden kunnen ondernemen dat schadelijk is voor het volk.”

Commentaar: Het gezond verstand van Sint Thomas is zeker niet politiek correct, maar het is wel logisch. De theoloog merkt op dat het leven in een natie een complexe aangelegenheid is. Het vraagt tijd om de kwesties te leren kennen waar de natie mee te maken heeft. Wie de lange geschiedenis van hun natie kennen, zijn het meest geplaatst om de lange termijn-besluiten voor de toekomst ervan te nemen. Het is schadelijk en onrechtvaardig om de toekomst van een land te leggen in handen van wie juist zijn aangekomen en die, zonder dat ze daar iets aan doen kunnen, weinig idee hebben van wat in een land speelt of gespeeld heeft. Een dergelijke politiek zou kunnen leiden tot de vernietiging van de natie.

Ter illustratie van dit punt merkt Sint Thomas later op dat het Joodse volk niet alle naties gelijkelijk behandelde omdat de naties die hun nader stonden, sneller in de bevolking integreerden dan die verder van hen af stonden. Sommige vijandige volken zouden in het geheel niet moeten worden toegelaten tot het volle burgerschap, vanwege hun vijandschap jegens het Joodse volk.

Sint Thomas: “Niettemin was het mogelijk dat een man tot het burgerschap werd toegelaten vanwege een of andere goede daad: zo wordt verteld (Judith 14:6) dat Achior, de bevelhebber van de Ammonieten, “verenigd werd met het volk van Israël, met inbegrip van heel zijn nakomelingschap.”

Commentaar:  Dat wil zeggen dat de regels niet rigide waren. Er waren uitzonderingen die toegestaan werden op grond van de omstandigheden. Zulke uitzonderingen waren echter niet willekeurig, maar hadden altijd het gemeenschappelijk goede op het oog. Het voorbeeld van Achior beschrijft het burgerschap dat de bevelhebber en zijn kinderen werd toegekend omwille van de goede diensten die zij de natie hadden bewezen.

Dit zijn enkele van de gedachten van Sint Thomas van Aquino over het vraagstuk van immigratie, die op Bijbelse beginselen gebaseerd zijn. Het is duidelijk dat immigratie twee dingen in het oog moet houden: het eerste is de eenheid van de natie; en het tweede is het gemeenschappelijk goede.

Immigratie moet integratie tot doel hebben, niet desintegratie of segregatie. De immigrant moet niet alleen de voordelen wensen maar ook de verantwoordelijkheden op zich nemen die horen bij het volle lidmaatschap van de natie. Door burger te worden wordt een persoon deel van een brede familie voor de lange termijn en geen aandeelhouder in een naamloze vennootschap die alleen maar uit is op het eigenbelang van de korte termijn.

Ten tweede leert Sint Thomas dat immigratie het gemeenschappelijk goede op het oog moet hebben. Het mag een land niet vernietigen of overweldigen. Dit verklaart waarom zoveel mensen zich ongemakkelijk voelen bij massieve en buitensporige immigratie. Een dergelijk beleid roept een situatie op waarin gemeenschappelijke punten van eenheid vernietigd worden en het vermogen van de natie wordt vernietigd om nieuwe elementen organisch in een eenheidscultuur op te nemen. Het gemeenschappelijk goede wordt niet meer in aanmerking genomen.

Een evenredige immigratie is altijd een gezonde ontwikkeling geweest in een samenleving omdat het nieuw leven en nieuwe kwaliteiten in het sociale lichaam inbrengt. Maar als het die evenredigheid verliest en het doel van de staat ondermijnt, bedreigt dit het welzijn van de staat.

Als dit gebeurt, zou een natie er goed aan doen het advies van Sint Thomas van Aquino en de Bijbelse beginselen te volgen. De natie moet rechtvaardigheid en liefdadigheid jegens allen toepassen, vreemdelingen inbegrepen. Maar zij moet boven alles het gemeenschappelijk goede en de eigen eenheid veilig stellen. Zonder die kan geen land lang bestaan.

John Horvat II

 

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Cultuur onder Vuur wenst u een gezegend kerstmis!

Komende zondag, op 25 december, vieren wij het kerstfeest. Met kerstboom, kerstdiner, kerststal. Bovenal met het Kindje, zo lang geleden geboren in het verre Bethlehem maar zo nabij als bron van licht en hoop.

Wij wensen alle vrienden van de Nederlandse cultuur een gezegend kerstfeest.

Stille nacht, heilige nacht,
Alles slaapt, sluimert zacht.
Eenzaam waakt het hoogheilige paar,
Lieflijk Kindje met goud in het haar,
Sluimert in hemelse rust
Sluimert in hemelse rust.

Stille nacht, heilige nacht,
Herders zien ‘t eerst Uw pracht;
Door der eng’len alleluja
Galmt het luide van verre en na:
Jezus de Redder ligt daar,
Jezus de Redder ligt daar.

nl_NLDutch
nl_NLDutch