Categorie: Godsdienst

Een slechte 1 aprilgrap: Arnoud van Doorn schooldirecteur

Ex-PVV’er Arnoud van Doorn, een bekeerling tot de islam, wordt de nieuwe interim-directeur van het Cornelius Haga Lyceum in Amsterdam. Een bericht van die strekking deed op zondag 31 maart de ronde. Waarom niet? zou u wellicht denken en dit was ook precies de reactie van de school zelf. Van Doorn heeft een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) die nodig is om o.a. in het onderwijs werkzaam te kunnen zijn, aldus Soner Atasoy, dagelijks bestuurder van het lyceum.

‘Grap’

Wij bij Cultuur onder Vuur hebben gewacht met reageren, omdat wij al vermoedden dat het een zeer misplaatste 1-aprilgrap betrof, wat inmiddels ook gebleken is. Maar juist het idee dat het Cornelius Haga Lyceum en Van Doorn menen te moeten schertsen hiermee, is wat ons betreft juist tekenend voor het probleem. Een ‘koekje van eigen deeg’ provoceert Van Doorn op zijn twitteraccount ook nog in reactie op zijn ‘grap’ met betrekking tot zijn vermeende aanstelling als interim-directeur.

Arnoud van Doorn

Even ter herinnering; Van Doorn was raadslid voor de PVV maar bekeerde zich in 2012 tot de islam. Hij richtte na zijn bekering de islamitische Partij van de Eenheid op. In een interview met het AD in 2014 zegt Van Doorn dat: “Een dienst als de AIVD heeft er belang bij moslims in een kwaad daglicht te stellen. Daarmee toont ze haar bestaansrecht aan.” Hij zegt hier dus zoveel als dat onze veiligheidsdienst moedwillig, om te scoren, moslims in een kwaad daglicht stelt.

Afschuwelijk daden

In hetzelfde interview wordt Van Doorn als volgt aangehaald: “Je moet jongens die in Syrië zijn geweest niet allemaal bestempelen als gevaarlijk, reageert hij ten slotte op de vraag of de AIVD terecht Syriëgangers scherp in de gaten houdt.” De verantwoording ligt dus bij de AIVD en niet bij deze jongens zelf en de afschuwelijke daden die IS heeft gepleegd. Zeker, het interview dateert van 2014 en nog niet alles wat IS heeft gedaan was toen bekend, maar dat de veiligheidsdienst mensen die in het buitenland gaan vechten bij terugkeer in de gaten houdt, lijkt mij de normaalste zaak van de wereld.

Gewelddadige tegenreacties

Onlangs nog kwam Van Doorn in opspraak toen hij tweette, in reactie op een provocerende actie waarbij half ontblote poppen werden opgehangen met spandoeken waarop beledigende teksten stonde, dat ‘een miljoen moslims in Nederland zelf maatregelen gaan nemen als de overheid niet ingrijpt.’ De actie gericht tegen de moskee was ronduit beledigend, daarover geen misverstand, maar de oproep van Van Doorn suggereerde voor velen dat hij opriep tot gewelddadige tegenreacties.

‘Koekje eigen deeg’

Een dergelijke reactie van iemand die een ‘partij van de eenheid’ heeft opgericht is ronduit bizar, maar er is meer. Arnoud van Doorn werd in 2014 ook nog eens veroordeeld tot een geldboete en een werkstraf vanwege het lekken van geheime stukken, het verkopen van drugs aan minderjarigen en het bezit van een verboden alarmpistool. Gezien bovenstaande is het onvoorstelbaar dat zowel Van Doorn als het dagelijks bestuur van het Cornelius Haga Lyceum bij monde van de heer Atasoy menen dat het leuk of grappig is, of in de woorden van Van Doorn een ‘koekje van eigen deeg’, om grappen te maken aangaande de vermeende aanstelling van Van Doorn. Dit laat alleen maar zien hoe weinig het bestuur begrijpt wat de ernst is van de opmerkingen van de AIVD betreffende richtinggevende personen binnen de school die banden zouden hebben met een terroristische organisatie in de Kaukasus .

Ingrijpen noodzakelijk

Dit staat te lezen in de brief aan de gemeenteraad in Amsterdam: “Door een parallelle samenleving te bevorderen en in strijd te handelen met de antiradicaliseringsstrategie van de overheid, is de veilige en democratische vorming van Amsterdamse leerlingen op het Cornelius Haga Lyceum niet gewaarborgd. Daarbij komt dat de onderwijsinspectie op woensdag jongstleden heeft moeten vaststellen dat door de opstelling van de schoolleiding onderzoek op dat moment niet verantwoord was. Voor het college is ingrijpen nu noodzakelijk en onvermijdelijk.” Wie zijn deze mensen die invloed zouden hebben op de school? Juist ja; Arnoud van Doorn en Abu Hafs, beide namen die in het interview met Atasoy worden genoemd als mensen die hij zou aannemen op zijn school als zij een Verklaring Omtrent Gedrag zouden krijgen. 

Afluisterapparatuur

De school ontkent overigens alle aantijgingen van de AIVD/NCTV en, eerlijk is eerlijk, we weten niet wat er precies aangetoond is of waarop de verdenking zijn gebaseerd. Daarom was het beter geweest wanneer dit niet in de openbaarheid was gebracht maar binnenskamers was gebleven. Tweede Kamerlid voor het Forum voor Democratie, mr. Th. Hiddema, zei hierover in de Kamer: “Er had geen ruchtbaarheid gegeven moeten worden aan de verdenkingen van de AIVD, maar artikel 126L biedt ruimte tot het plaatsen van afluisterapparatuur zodat de verdenkingen, want meer is er nog niet, van de AIVD rondgemaakt kunnen worden.”

Slachtoffer

Terwijl het juridisch nog helemaal niet kon, maakte burgemeester Halsema van Amsterdam e.e.a. openbaar en zegt dat ‘de school dicht moet’. Hiddema vervolgt: “Het schoolbestuur kan de rol van martelaar nu uithangen en claimen dat zij worden gediscrimineerd.” Precies dit is gebeurd en daar gaat de tweet van Van Doorn over wanneer hij deze zeer misplaatste ‘grap’ een ‘koekje van eigen deeg’ noemt. En in plaats dat alle media wachten met berichtgevingen, volgen er nieuwsartikelen, interviews noem maar op, omdat zij het slachtoffer zijn geworden van een schoolbestuur dat niet begrijpt hoe zorgelijk dergelijke aantijgingen van de veiligheidsdienst zijn en van meneer Van Doorn die, niet voor het eerst, graag olie op het vuur gooit.

Slachtoffer uithangen

Zo zijn de media voor bijna anderhalve dag lang de speelbal tussen de AIVD en het bestuur van het Cornelius Haga Lyceum geweest. De ernst van de verdenkingen die de veiligheidsdienst heeft tegen de Amsterdamse school zijn te serieus en beslist niet grappig. Dat het zover heeft kunnen komen dat het dagelijks bestuur van de school het slachtoffer kan uithangen en meent de veiligheidsdienst, de gemeente Amsterdam, de burgemeester van Amsterdam én de media zo voor schut te zetten, draagt ten eerste niet bij aan de onderlinge verhoudingen, maar toont ook het gelijk aan van mr. Hiddema in zijn bijdrage tijdens het Kamerdebat over deze kwestie. En wie is met dit alles geholpen? (Sonja Dahlmans)

Pakistan: geestelijk gehandicapte christenen beschuldigd van ‘blasfemie’

Stephen Masih, een Pakistaanse christen met een geestelijke beperking, is op 14 maart door de politie aangehouden op verdenking van godslastering. Dit na een klacht van een islamitische geestelijke, Hafiz Muhammad Mudassar, die op zijn beurt was geïnformeerd over de vermeende blasfemische uitlatingen van Stephen door een aantal islamitische vrouwen.

Strafbaar

Volgens de zus van Stephen, Alia, is hij soms opstandig en argumenteert dan op luide toon met zijn moeder en zuster. Zo ook deze laatste keer. Dit werd gehoord door de islamitische buurvrouwen die vervolgens melding hebben gedaan bij Mudassar van blasfemie. Stephen zou Mohammed hebben beledigd en dit is strafbaar in de Islamitische Republiek Pakistan onder §295 C. Behalve het opleggen van een boete kan de rechter hem ook ter dood veroordelen hiervoor. De rechter in dergelijke zaken die vallen onder deze paragraaf 295 C is altijd een islamitische rechter.

Gerucht is genoeg

Veel is er niet voor nodig om in de Islamitische Republiek Pakistan van blasfemie beschuldigd te worden. Burenruzies kunnen al reden zijn iemand aan te geven bij de autoriteiten voor ‘blasfemie’ volgens onder andere Amnesty International het gerucht alleen is vaak al genoeg. Wat het nog wranger maakt is de arrestatie en/of beschuldigingen van blasfemie, waar je dus de doodstraf voor kunt krijgen, aan het adres van mensen met een verstandelijke beperking.

Jaren in gevangenis

In bijvoorbeeld augustus 2012 werd een 11-jarig christelijk meisje dat waarschijnlijk Down syndroom heeft beschuldigd onder paragraaf 295 B; het bezoedelen van de Koran waar levenslang op staat. Ze wist uiteindelijk naar Canada te vluchten. In oktober 2018 was het een christelijke man, Yaqoob Bashir, die ook een verstandelijke beperking heeft die beschuldigd werd van blasfemie. Dit overkwam eerder ook de 65-jarige christelijke man Iqbal Masih die ook een verstandelijke beperking heeft en Humayyun Faisal, een verstandelijk beperkte christelijke man die ook werd beschuldigd van blasfemie. De lijst is nog veel langer. Vaak zitten mensen jarenlang in de gevangenis alvorens zij alsnog worden vrijgesproken.

Denigrerend

De situatie van christenen en andere minderheidsgroepen in Pakistan is zeer dreigend, maar juist de zeer kwetsbaren, zoals verstandelijk beperkte mensen, jonge mensen zoals de 14-jarige Rimsha Masih of ouderen zoals de 65-jarige Iqbal Masih is schrijnend. Voor de blasfemiewet onder paragraaf 295 C geldt als enige namelijk dat iemands intentie om te lasteren niet hoeft te worden bewezen. Bovendien is de omschrijving van wat dan blasfemie, denigrerend spreken over Mohammed speciaal in deze paragraaf, is in zeer vage bewoording staat beschreven. Wat is denigrerend, wie bepaalt wat wel of niet denigrerend is? In de betreffende paragraaf wordt nog gesproken over aantijgingen of toespelingen, allemaal zeer subjectief en vaag, waardoor het niet moeilijk is iemand hiervan te beschuldigen. Zelfs met indirecte insinuaties zou je in theorie Mohammed zijn naam kunnen bezoedelen waar iemand aangifte van kan doen bij de autoriteiten.

Agressieve mobs

Niet alleen de wet, maar ook zogenaamde mobs, die roepen om de dood van mensen die beschuldigd zijn van het beledigen van Mohammed en zelfs bereid zijn tot geweld vormen een groot gevaar. Om hen te beschermen tegen deze agressieve mobs worden sommigen zelfs opgesloten in de gevangenis. Denk maar aan het voorbeeld van Asia Bibi, de christelijke vrouw die bijna tien jaar gevangen zat ook wegens vermeende blasfemie, die onder de dreiging gelyncht te worden nu van schuiladres naar schuiladres gaat.

Erbarmelijke toestanden

De situatie voor christenen en andere minderheden in de Islamitische Republiek Pakistan wordt steeds schrijnender. Helaas zijn deze gevallen slechts in zeer beperkte mate bekend bij het grote publiek en schrijven de main stream media er nauwelijks over. Het wordt tijd dat westerse leiders deze erbarmelijke toestanden openlijk aan de kaak stellen en veroordelen om zo de druk op het regime daar vergroten. (Sonja Dahlmans)

Christenen zijn nooit slachtoffer in westerse media

SOS Christianos Zo luidt de titel van een interessant boek dat de Spaanse correspondent Pilar Rahola in april 2018 uitbracht. Rahola noemt zichzelf areligieus. In een interview legt zij uit dat men in het Westen de grote christenvervolging die momenteel plaatsvindt over de hele wereld, van Afrika tot Azië en in het Midden-Oosten, negeert omdat christenen nooit slachtoffer kunnen zijn in de ogen van westerse mensen. Rahola spreekt van een subtiele ‘christianofobie’ in het Westen waarover zij nog een ander boek zegt te willen schrijven. Over politieke correctheid schrijft zij dat dit een nieuwe vorm van (zelf)censuur is, waarin de christenvervolging niet wordt benoemd, niemand voor de vervolgde Kerk opkomt en dat de mainstream media hierover nauwelijks berichten. Waarom blijft de grote verontwaardiging hierover uit, vraagt Rahola zich af en waarom wordt er geen actie ondernomen vanuit het Westen?

Christelijke Kachin

Mondjesmaat komen soms berichten over het lijden van de christenen in diverse uithoeken van de wereld naar buiten, die dan vaak ook nog worden gekwalificeerd als een vorm van ‘islamofobie’, omdat de vervolging van christenen vaak in islamitische landen gebeurt. Behalve Noord-Korea, dat al jaren lang bovenaan de ranglijst van Open Doors staat, zijn de meeste andere landen die in de top tien staan islamitische landen zoals Afghanistan, Pakistan, Soedan, Somalië, Libië, Jemen, Eritrea en Iran. Sterker nog, van bijvoorbeeld Myanmar weten we van berichtgeving van de NOS wél dat de Rohingya-moslims daar worden vervolgd, maar niet dat dit ook gebeurt met de christelijke Kachin in het zelfde land. Wanneer u meer over deze bevolkingsgroep wilt lezen, zie deze links en deze.

‘Vrije Westen’

Dit geldt ook voor de situatie van bijvoorbeeld Asia Bibi, de christelijke vrouw in Pakistan die bijna tien jaar gevangen zat omdat zij Mohammed beledigd zou hebben. Zij was bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk niet welkom, uit angst voor ‘sociale onrust’ en uit angst voor aanslagen. Laat dit even tot u doordringen. Een christelijke vrouw die jarenlang onterecht gevangen zat, wordt geen asiel aangeboden omdat men vreest voor aanslagen. Hoever laten we ons zelfs hier intimideren als een vrouw die zonder meer asiel zou moeten krijgen, omdat grote groepen in Pakistan dreigden haar te doden zodra zij vrij kwam, vervolgens in het zogenaamde ‘vrije Westen’ niet welkom is uit angst voor repressies hier? Over haar op handen zijnde vrijlating werd wereldwijd geschreven, maar dat het verhaal van mevrouw Bibi slechts een van de vele verhalen van vervolgde christenen in Pakistan is, daarover wordt slechts summier bericht.

Speelbal

We zagen dit ook gebeuren na de afschuwelijke aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland waar in een moskee tientallen moslims werden gedood. Tegelijkertijd waren er ook aanslagen in Nigeria op christenen, maar dat werd niet of nauwelijks getoond. Zoals reeds eerder benoemd, wordt het lijden van de christenen in Nigeria of elders in de wereld geframed als ‘extreemrechtse sentimenten’. Het lijden van de vervolgde Kerk wordt zo een speelbal tussen westerse politici; een ‘links’ versus ‘rechts’ verhaal waarbij de schrijnende situatie van christenvervolging niet voor het voetlicht wordt gebracht. Met uiteraard als gevolg dat er dus ook nauwelijks actie wordt ondernomen, omdat de bittere urgentie ervan bij het grote publiek nauwelijks doordringt door de geringe berichtgeving.

‘Islamofobie’

Ook tijdens de afgelopen verkiezingscampagne voor de provinciale staten en het waterschap in ons eigen land, vlak na de aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland op een moskee benadrukten Frans Timmermans (PvdA, Europees Parlement) en dr. Leo Lucassen dat deze aanslag kwam omdat mensen ‘bang worden gemaakt’ door Europese politieke partijen die angst of ‘islamofobie’ zaaien waardoor, zo zei Frans Timmermans dat ‘het ertoe kan leiden dat mensen die niet goed sporen tot geweld tegen andere mensen overgaan.’ ‘Hier,’ zo zegt Timmermans, ‘moeten wij duidelijk stelling tegen innemen.’ Hij doelde hier op Thierry Baudet van het Forum voor Democratie, die hij een idioot noemt, en op Geert Wilders van de PVV wier gedachtengoed volgens Timmermans is dat: “Wij, witte christenen, worden verdrongen uit ons eigen land, weggejaagd.”

Complottheorie

Ten eerste heeft naar ik weet noch Wilders noch Baudet er een groot issue van gemaakt dat ‘witte christenen worden verdrongen uit eigen land’, maar wat veel erger is, is de associatie met christenen en hun witte huidskleur die Timmermans en ook Lucassen hierbij maken: “Kern van de door hen aangehangen complottheorie is dat naïeve linkse aanhangers van het multiculturalisme verantwoordelijk zijn voor de massa-immigratie van moslims en andere immigranten van buiten Europa. Met name de moslims onder hen zouden erop uit zijn de macht over te nemen en door een proces van ‘omvolking’ de ‘blanke’, christelijke, Europeanen te verdringen”. De christenen die worden vervolgd in het Midden-Oosten, Azië en Afrika zijn niet wit, zo hun huidskleur er überhaupt al toe doet. Zoals reeds gezegd, wordt hier al nauwelijks aandacht besteedt in de mainstream media over de christenvervolging. Christenen in Nederland zijn doorgaans lid van christelijke partijen zoals het CDA, de SGP of de CU en niet van de PVV of het Forum voor Democratie en de laatste twee partijen hebben niet als speerpunt dat zij ‘witte christenen’ willen redden van uitzetting uit ons land. Bizar.

Rechtsextremisme

Maar hier speelt nog iets anders op de achtergrond mee; namelijk dat christenen vaak inderdaad worden geassocieerd met wit of blank zijn, ook al zijn de meeste christenen op de wereld dat niet. Rahola zegt dit ook: “Christenen zijn geen slachtoffers, want zij waren volgens dit soort sentimenten in het verleden degenen die anderen vervolgden.” Hoeveel islamitische aanslagen er ook zijn, Brussel, Parijs, Nice, Madrid, Stockholm, New York, Boston, Cairo, Alexandrië, Bagdad, Ankara et cetera, hier mag je niet bang voor zijn want dat heet ‘islamofobie’. Maar een aanslag – hoe verschrikkelijk ook – in Nieuw-Zeeland wordt direct gelinkt aan vermeende anti-islamsentimenten of rechtsextremisme van politieke opponenten waar wij ‘duidelijk stelling tegen moeten nemen’ aldus Timmermans.

Stelling nemen

In dit hele politieke spectrum, links tegen rechts of extreemrechts, is de vervolgde Kerk op zichzelf aangewezen want niemand wil zich hieraan branden omdat de eigen politieke belangen zwaarder wegen dat het lijden van onze christelijke medemensen. Rahola zegt dit zeer treffend: “Voor extreemrechts zijn vervolgde christenen te exotisch om zich druk om te maken en voor links kunnen zij geen slachtoffer zijn, want ze zijn schuldig.” Wanneer mensen worden vervolgd, vermoord, ontvoerd en verkracht, alleen omdat ze christen zijn, dán horen wij duidelijk stelling te nemen. En precies dat laten wij na, omdat onze eigen politieke voorkeur en de polarisering in onze eigen omgeving van groter belang lijkt te zijn dan opkomen voor de vervolgde Kerk. Het Westen moet zich schamen dat het zover is gekomen dat het lijden van anderen ondergeschikt is geraakt aan onze eigen politieke machtsstrijd en interne verdeeldheid. We horen deze zaken zuiver van elkaar te scheiden, zodat de vervolgde christenen niet langer het kind van de rekening zijn en op onze onvoorwaardelijke steun kunnen rekenen. Wanneer we dit niet doen, kunnen we zoveel praten over onze eigen idealen als wij willen, maar dan zijn dit slechts woorden en holle politieke retoriek. (Sonja Dahlmans)

‘Ik heb een fout gemaakt’

Tot grote ergernis van velen horen wij van veel terugkerende jihadisten en hun echtgenotes dat het aansluiten bij IS een ‘fout is die zij hebben gemaakt’. Yago Riedijk, zijn vrouw Shamima Begum, Hoda Muthana zijn hier slechts een paar voorbeelden van. Soms laat dit zich vertalen als een interpretatiefout; de tijd bij IS heeft hen niet gebracht wat zij hoopten of IS is niet de ‘ware’ islam. Andere keren is de fout die zij hebben gemaakt slechts het leven in het kalifaat dat toch minder rooskleurig uitpakte dan zij vooraf hadden gehoopt. De msm zwelgen in dit soort terugkeerverhalen en geven steeds opnieuw een podium aan jonge mannen en vrouwen die worden neergezet als slecht geïnformeerde passanten die terecht kwamen in een situatie die zij van te voren beslist niet hadden kunnen voorzien.

Expliciete, gruwelijke beelden

Het tegendeel is waar als je de terrorisme-experts een paar jaar geleden hoorde; toen werd duidelijk gezegd dat de video’s die IS maakte toch vooral werden gemaakt om jongeren te lokken naar het zelfbenoemde kalifaat. De meest gruwelijke video’s waren in omloop en ook de teksten en foto’s in ‘Dabiq’, het magazine van IS, logen er beslist niet om. Geen misdaad te gruwelijk of het werd full color getoond. Deze jongeren wisten heel goed waar zij naartoe gingen en met wie zij te maken hadden. Dat zij er tóch voor kozen te gaan en zich hierbij aan te sluiten en zich niet, zoals je zou verwachten, direct afkeerden na het zien van zulke expliciete, gruwelijke beelden is zeer problematisch. Het is even problematisch dat zij nu ze terug willen keren ontkennen hier iets vanaf te hebben geweten en doen alsof ze nergens iets mee te maken hebben gehad. Wie heeft dan al die gruweldaden gepleegd als niemand verantwoordelijk is en slechts een onnozele passant is geweest? De bewijzen van hun misdaden liegen er niet om; video’s, dode lichamen, verkrachte vrouwen en kinderen, slaven verhandeld op slavenmarkten in onder andere Libië en ga zo maar door. 

Jahilliyah – onwetendheid

Kwalijk in het interview met Yago Riedijk is dat hij voortdurend praat over ‘zij’ wanneer hij het over IS heeft, hiermee pretenderend dat hij zelf daar niets mee te maken had of heeft. Het claimen van onwetendheid is niet nieuw; meerdere jihadisten die terug willen keren beweren dat zij nergens vanaf hebben geweten. Volgens islamexpert dr. Mark Durie in zijn boek The Third Choice, is het menselijke probleem binnen het christendom de erfzonde en binnen de islam onwetendheid. De islam spreekt inderdaad van de periode van voor de islam als de Jahilliyah; de periode van onwetendheid. Maar jahilliyah, met een kleine letter, kan ook een mens zijn/haar onwetendheid zijn. Het woord jahilliyah zou je kunnen zien als een samentrekking van twee termen; jahl, onwetendheid, en van jahaalah, dwaasheid. In dit licht gezien kunnen we de verklaringen van jihadisten als Riedijk en anderen zien; ik was onwetend. Echte schuld bekennen zij nooit, spijt betuigen doen ze ook nauwelijks, ze waren slechts ‘onwetend of dwaas’ en dat kan hen, in hun eigen optiek, niet aangerekend worden. Riedijk gaat zelfs nog verder; hij vindt dat Nederland het goede voorbeeld moet geven en hem en zijn vrouw, Shamima Begum, terug moet laten komen zodat zij samen een toekomst in ons land kunnen opbouwen.

De MSM smullen

De enige keer dat Riedijk heftig reageert in het hele interview is wanneer hij over IS spreekt en zegt: “Ze hebben de reputatie van islam negatief beïnvloedt.” Dát vindt hij erg. Over de slachtoffers van IS en over hun gruwelijke lot spreekt hij niet en, het moet gezegd, de interviewer vraagt er ook nauwelijks naar. Het imago van de islam moet ten alle tijden beschermd worden, terugkerende jihadisten zijn ‘slechts’ onschuldige en onwetende voorbijgangers en wat IS deed heeft niets met de islam te maken. Althans; dat is de visie van Riedijk en anderen naar de buitenwereld toe. En de msm smullen hiervan. In plaats van de teksten die oproepen tot geweld te bekritiseren of onder de loep te nemen, wordt er een nieuwe strijd gevoerd via de media, namelijk de ‘ware’ islam beschermen en duidelijk te maken dat die iets totaal anders zegt dan wat IS en alle andere terreurorganisaties de afgelopen decennia hebben laten zien.

Vreselijke dingen

Iedereen die daar vraagtekens bij stelt wordt afgeschilderd als een ‘islamofoob’ in diverse media hoewel Riedijk wel zegt begrip te hebben voor angst voor de islam bij mensen na alles wat IS heeft gedaan. Wanneer wij zien -en we weten nog lang niet alles wat zich daar heeft afgespeeld- wat er allemaal is gebeurd in IS-gebied, kan het toch niet verwonderlijk zijn dat dit angst inboezemt bij mensen? Zéker wanneer zij ook nog smeken terug te mogen komen en in ons land te willen wonen, maar geen spijt betuigen of laten zien dat zij worstelen met de vreselijke dingen die zij hebben gedaan of waar zij medeplichtig aan zijn. (Sonja Dahlmans)

Hoe media begrip kweken voor jihad ‘strijders’ en ‘bruiden’

Het kan u als lezer niet zijn ontgaan; de vraag wat wij moeten doen met terugkerende jihadisten werd de afgelopen weken gepersonifieerd door Shamima Begum. Dit is een Britse jonge vrouw die, nu Islamitische Staat bijna is verslagen, terug wilde keren naar het Verenigd Koninkrijk met haar jonge zoontje: Jarrah, zo heet hij, nota bene vernoemd naar een islamitische jihadist. Opmerkelijk aan deze vrouw is dat zij geen enkele emotie toont waar het de slachtoffers betreft van IS, de gewelddadige organisatie waarbij zij zich vrijwillig aansloot. Zonder een spier op haar gezicht te vertrekken vertelt zij dat ze ‘ok was’ met de onthoofdingen van mensen.

Slachtofferdenken

Ook de slachtoffers van de aanslag tijdens een concert van Ariana Grande in Manchester door een jihadist vond mevrouw Begum geen enkel probleem. Dit zou volgens haar namelijk hetzelfde zijn als het doden van Syriërs door Westerse landen. Dat de groep waar zij zich bij aansloot, IS, ook burgerslachtoffers maakte, zoals de Yezidi en christenen in Syrië en Irak, daarover rept Begum met geen woord. Shamima vindt – zo blijkt uit een interview met haar – dat de inwoners van het Verenigd Koninkrijk ‘sympathie voor haar zouden moeten opbrengen vanwege alles wat zij heeft meegemaakt.’ De Britse regering heeft haar de Britse nationaliteit afgepakt. Ook dit kon op geen enkel begrip van Shamima Begum rekenen, zo vast zit zij in het eigen slachtofferdenken. Zij overweegt overigens ook nog een Nederlands paspoort aan te vragen zodat zij in ons land kan wachten tot haar Nederlandse echtgenoot uit de gevangenis komt.

Te extreem

Het kan nog veel gekker; Jeremy Corbyn, de leider van de Britse Labour Party vertelt in een interview dat Shamima Begum volgens hem het ‘recht heeft terug te keren naar Groot-Brittannië’. Daar aangekomen zou zij dan volgens hem wel geconfronteerd moeten worden met vragen en eventuele acties daarna. Maar, zo zegt Corbyn, iemand zijn nationaliteit afpakken is te extreem. Je aansluiten bij een groep die erom bekend staat mensen te onthoofden of in een kooi vastgezet levend te verbranden of juist verdrinken en daar ‘ok’ mee te zijn zoals Shemima Begum onlangs nog aangaf, lijkt mij op z’n zachtst gezegd ook extreem. Wanneer u haar naam zou googelen krijgt u tal van artikelen te zien: bijna alle media hebben wel iets over deze vrouw geschreven.

Zieke manier

Het past allemaal in het platform dat de media al jaren bieden aan mensen als Begum die zichzelf als slachtoffer zien en van politici, celebraties en opiniemakers die dit beeld versterken. Ook de taal die de media gebruiken draagt hieraan bij. Neem bijvoorbeeld het woord ‘jihadbruidje’. Bij het woord bruidje denken de meeste mensen aan een lieflijke, onschuldige jonge vrouw in het wit die in het huwelijksbootje stapt met haar geliefde om nog lang en gelukkig te leven zoals sprookjes meestal eindigen. Wat voor zieke manier van denken maakt dat dit woord wordt gebruikt voor jonge vrouwen die willens en wetens een veilig land verlaten om zich aan te sluiten bij een groep mannen die mensen onthoofden, levend verbranden en vrouwen verkrachten en verhandelen op een slavenmarkt? En daar dan ook nog, zoals Shemima Begum, ‘ok’ mee zijn?

Op slavenmarkt verhandeld

Ook de naam die wordt gebruikt voor jihadisten, IS ‘strijders’ doet voorkomen alsof wij hier te maken hebben met dappere mannen die vol vuur strijden voor de goede zaak. Terwijl de waarheid is dat dit mannen zijn die nietsontziend en zonder enige empathie mannen en vrouwen hebben gedood en gemarteld, verkracht en op een slavenmarkt hebben verhandeld. Bizar dat deze mannen en vrouwen ‘bruiden’ en ‘strijders’ worden genoemd, maar de jezidi steevast als seksslavinnen worden betiteld alsof wat IS van hen maakte, is wat deze vrouwen bij uitstek typeert. Alsof zij niet meer zijn dan de optelsom van de gruwelijke daden die tegen hen waren gericht.

Jezidi

Als er een groep is die wij daadwerkelijk strijders kunnen noemen, zijn het wel vrouwen als Pari Ibrahim, de voorvrouw van de Free Yezidi Foundation. Zij is de ware strijder die vol vuur opkomt voor de belangen van haar volk. Juist de manier waarop de jezidi zich hebben weten te handhaven ondanks alle gruwelijkheden die zij zelf of hun familie hebben meegemaakt dient respect in woord en daad van onze kant. (Sonja Dahlmans)

Misdaden Islamitische Staat verdienen Neurenberg-tribunaal

Journalist Wierd Duk en Dalal Ghanim pleiten bij Jensen voor onderzoek naar de bloedstollende misdaden van Islamitische Staat (beeld: screenshot RTL5).

Telegraafjournalist Wierd Duk was met een jonge jezidi vrouw, Dalal Ghanim, te gast bij het programma Jensen van RTL5. Beiden braken een lans voor onderzoek naar de misdaden van Islamitische Staat tegen de jezidi. Eenzelfde onderzoek naar het leed van de christenen in Irak lijkt mij ook van belang, zeker omdat hun leed nog wel eens ondergesneeuwd raakt in de main stream media. In elk geval mag duidelijk zijn dat er dringend een onderzoek moet komen en daders en medeplichtigen gestraft moeten worden. Duk en Ghanim hebben gelijk dat zij hierover aan de bel trekken. Opmerkelijk is hoe stil de media hierover nog altijd blijven; niets hierover op sites van NOS en anderen, maar ook de politiek is muisstil in binnen- en buitenland.

Particuliere initiatieven

Reeds op 23 november 2017 schreef ik hierover een artikel op TPO waarin ik aandacht vroeg voor precies hetzelfde probleem: namelijk steun en hulp aan de slachtoffers van IS en niet de daders. Sindsdien is er hoegenaamd niets veranderd voor de situatie van slachtoffers van IS, deze zijn bijna geheel afhankelijk van particuliere initiatieven. De vluchtelingen die in ons land, maar ook in ons omringende landen, zijn kunnen met de terugkeer van de jihadisten van IS ineens met daders geconfronteerd worden. Ook hiernaar verwijzen Duk en Ghanim terecht bij Jensen op de bank.

Rechtsstaat

Executive director van de Free Yezidi Foundation, Pari Ibrahim, maakt in een video op de facebookpagina van haar organisatie nog een belangrijk punt. Zij spreekt rechtstreeks de regeringen van Europa aan, ze noemt bij naam ook ons land, en zegt: “Als jullie burgers misdaden tegen de jezidi plegen, horen jullie dit te onderzoeken en te bestraffen.” Dit raakt natuurlijk een ander heikel punt en dat is dat de jezidi geen eigen land hebben met een regering die de slachtoffers officieel kan vertegenwoordigen tegenover Europese regeringen. Maar dit zou in het licht van alle gruwelijkheden die hen zijn aangedaan geen enkele rol mogen spelen, wil Nederland tenminste doorgaan voor een rechtsstaat. Dit geldt uiteraard ook voor de andere landen in Europa. De misdaden van IS rechtvaardigen een Neurenberg-tribunaal.

Schrijnend

Bovenstaande raakt nog een ander belangrijk thema en dat is hoe men de onbeschrijfelijke wreedheden van IS kwalificeert. Doordat men het steeds in politiek en media over terreurdaden heeft in plaats van oorlogsmisdaden, wat genocide bij mijn weten toch echt is, blijft een echt daadkrachtige en doelgerichte aanpak uit. Te lang hebben met name de Europese landen het probleem genegeerd. Dit vertaalt zich ook in het niet willen ophalen van eigen burgers die zich hebben aangesloten bij IS maar hen wel – wanneer ze op eigen houtje de grens bereiken – binnenlaten en dán pas te willen gaan bekijken hoe met hen om te gaan.  Een echt plan van aanpak is er niet, elk land handelt op eigen houtje; wel of niet binnen laten, berechten enzovoort Dit kwam schrijnend aan het licht toen de president van de Verenigde Staten, Trump, te kennen gaf dat Europa iets móet gaan beslissen over de aanpak van deze IS mannen en vrouwen omdat de V.S. niet langer verantwoordelijk voor hen wil zijn . Met alle kritiek die er in Europa op Trumps beleid is, is het wel pijnlijk en wrang dat zij zelf aan de kantlijn staan te roepen, maar het handelen aan Amerika overlaten. 

Genocide

Op vijftien februari 2018 is de motie Voordewind (CU) ingediend waarin de Nederlandse regering wordt verzocht genocide te erkennen. Deze motie is met handopsteking aangenomen. De Nederlandse overheid erként dus dat het hier om genocide handelt, maar handelt daar vervolgens zelf niet naar, maar laat zulke grote oorlogsmisdaden over aan het gewone strafrecht. Niet alleen in ons land, maar ook in de EU is dit aan de orde gekomen. Het is te gek voor woorden dat de jezidi vrouwen nu zelf, na al het leed dat hen is aangedaan, op de bres moeten springen voor zichzelf om genoegdoening en rechtvaardigheid te krijgen. En helemaal bizar is het dat de politiek en de media hier zo weinig over kwijt willen, maar zich wél bezighouden met de vraag hoe we nu moeten omgaan met de daders en hun handlangers.

In de kou

Geert-Jan Knoops, hoogleraar internationaal strafrecht, maakte zich druk om deze terugkerende IS jihadisten die volgens hem ‘niet in een tweede soort Guantánamo Bay terecht moeten komen’ Zij moesten een ‘eerlijk’ proces krijgen, bepleitte hij in de diverse media. De brandende vraag die wij onszelf moeten stellen is welke eerlijke behandeling de jezidi en christenen, de slachtoffers van deze jihadisten, zullen krijgen? En welke hoogleraar internationaal strafrecht komt voor hun belangen op? Helaas is de groep vrijwilligers die zich hiervoor aangemeld hebben niet bepaald groot te noemen of beter gezegd, amper aanwezig. Daarmee laten wij de slachtoffers in de kou staan en mogen zij nogmaals zichzelf zien te bevrijden, eerst van IS, nu van de onrechtvaardigheid en de toegekeerde rug van mensen die heel goed weten wat deze vrouwen is overkomen, maar daar niet mee weet om te gaan en derhalve maar zwijgt. (Sonja Dahlmans)

Overwinning! Tweede Kamer herstelt ouderrechten bij moskeebezoek

Onze schokkendste ontdekking: ouders waren vrijwel rechteloos gemaakt. Wanneer ze protesteren als hun kind naar de moskee moet, hebben ze wettelijk geen poot om op te staan.

 

Kent u dat gevoel dat je een steen in een put gooit?

Je telt de seconden. En als je het bijna niet meer verwacht, hoor je: plons. Doel bereikt.

Het moskeerapport was die steen. En Den Haag is de put.

Anderhalf jaar geleden bond ik de strijd aan tegen het verplichte moskeebezoek door schoolkinderen.

Nu heeft de Tweede Kamer met ons rapport in de hand een wettelijke regeling afgedwongen: ouders krijgen op openbare scholen het recht hun kinderen te onttrekken aan opgelegde gebedshandelingen in de moskee.

Het is een eerste overwinning, want een belangrijke stap in de goede richting. Dit was wat u en ik als eerste wilden bereiken: de rechteloosheid van ouders was ons een doorn in het oog.

Voor DENK zijn de druiven zuur. Farid Azarkan noemt de nieuwe regeling “bekrompen”. Voor hen geldt: hoe meer verplichte moskee-excursies hoe beter.

Maar ook DENK kan er niets meer aan veranderen. Dankzij ons rapport zijn ouders in hun rechten hersteld.

Deze triomf wil ik delen met u, omdat dit zonder uw steun nooit was gelukt. Ik dank u uit de grond van mijn hart.

Hoe is het ook al weer begonnen? Anderhalf jaar geleden, in 2017. Toen richtte ik het meldpunt Klap uit de School in.

Meldingen over klassikaal moskeebezoek begonnen direct binnen te stromen en bleven dat doen. Zelfs nu bereiken ons nog nieuwe meldingen.

Zo werd mij duidelijk dat het opstapelen van meldingen niet genoeg was. Het hele fenomeen ‘verplicht klassikaal moskeebezoek’ vergde een grondige probleeminventarisatie en rapportage.

Ik vroeg om uw steun. En hoe heeft u gereageerd! In recordtijd was het benodigde bedrag bijeengebracht.

We gingen enthousiast aan de slag. Niet alleen verzamelden we meldingen met alle foto’s en video’s. Ook merkten we dat het fenomeen veel breder was dan Nederland alleen.

Ook in de landen om ons heen is een immigrationistische elite bezig vanuit de multiculturele ideologie het islamiseringsproces in de hand te werken. En gebruikt daarvoor het onderwijs.

Onze schokkendste ontdekking: ouders waren door de wetgeving en jurisprudentie vrijwel rechteloos gemaakt. Wanneer ze protesteren als hun kind mee moet naar de moskee, hebben ze geen poot om op te staan.

Dit hebben we aangeklaagd in ons moskeerapport. En geëist dat dit veranderd zou worden.

De SGP heeft ons rapport aangevraagd. Parlementariër Roelof Bisschop baseerde zich er vervolgens op in zijn pleidooi voor de Kamer.

De Tweede Kamer kon er toen niet meer omheen. De rechteloze positie van ouders bij dit verplichte moskeebezoek is te dol voor woorden. De motie van Bisschop is aangenomen.

Een klinkend resultaat, dat u en ik op onze rekening mogen bijschrijven.

Want Cultuur onder Vuur is geen campagne voeren omwille van de campagne, net zo min als ik activist ben omwille van het activisme.

Het gaat erom Nederland en de Nederlandse cultuur terug te winnen voor onszelf. Voor uw en mijn kinderen en kleinkinderen!

Daar gaan we mee door. Want we zijn er nog niet. Om te beginnen moet het nu met moskee-excursies helemaal afgelopen zijn. Daarvoor hebben we een petitie aan onderwijsminster Slob geopend. Teken die!

De strijd gaat dus verder. Maar niet zonder dat ik u eerst nogmaals bedank voor uw hartverwarmende steun in woord, daad en financiële steun. Daardoor werd deze overwinning mogelijk. Hartelijke dank daarvoor!

Hugo Bos, campagneleider Cultuur onder Vuur

doneer We hebben samen een fantastische overwinning behaald! Dit resultaat heb ik kunnen boeken dankzij uw edelmoedige ondersteuning. Hartelijk dank! De strijd gaat echter verder. Om te beginnen wil ik dat achter klassikale moskee-excursies nu definitief een punt wordt gezet. Mag ik daarbij weer op u steun rekenen?

Cultuur onder Vuur roept ouders op tot burgerlijke ongehoorzaamheid bij moskeebezoek

Per klas naar de moskee: jaarlijks gaan zo’n 100.000 Nederlandse schoolkinderen op moskeebezoek. Vaak zijn het moskeeën die radicale predikers uitnodigen of onder directe controle van de Turkse overheid staan. De kinderen moeten daar onder leiding van de imam knielen en ‘bidden’ tot Allah.

Rapport

Cultuur onder Vuur heeft er diepgravend onderzoek naar gedaan en brengt nu een rapport uit. Dat rapport werpt zijn schaduw vooruit. De Telegraaf bericht er vandaag al over, hoewel het nog bij de drukker ligt. U kunt hier alvast een exemplaar van het rapport reserveren (gratis).

Meldpunt moskeebezoek

Hoe is het rapport Klassen op de knieën voor de islam ontstaan? Om het probleem van gedwongen klassikaal moskeebezoek in beeld te krijgen, heeft Cultuur onder Vuur in 2017 een meldpunt geopend, de website Klap uit de school (klapuitdeschool.nl). Met hulp van het publiek en door eigen speurwerk is zo moskeebezoek van een honderdtal scholen in kaart gebracht. De bewijzen ervoor zijn gearchiveerd.

Hollandse kinderen

Van 20 procent van de meldingen omvat het moskeebezoek meedoen van de kinderen aan islamitische gebedshandelingen, zoals knielen, vooroverbuigen naar Mekka, en soms zelfs ‘Allahu akbar’ roepen. Die meldingen zijn in het rapport opgenomen, inclusief het beeldmateriaal: foto’s van Hollandse kinderen, meestal nog in de basisschoolleeftijd, voorover biddend op het tapijt van de moskee.

Moskeebezoek is verplicht

Moeten we dit zomaar accepteren? Het artikel in de De Telegraaf gaat vooral in op hoofdstuk 2 van het rapport: ouderrechten. Cultuur onder Vuur heeft de rechtspositie van ouders die tegen het moskeebezoek bezwaar maken, goed laten uitzoeken door juristen. Bovendien hebben we de Onderwijsinspectie erop bevraagd. Uitkomst: moskeebezoek in schoolverband is absoluut verplicht. Ouders hebben niet het recht hun kinderen daarvan weg te houden. U kunt erover in overleg treden met de school, maar die houdt het laatste woord.

Europese trend

Dit gaat erg ver. In Duitsland zijn ouders die hun kinderen niet op een schoolexcursie naar de moskee wilden meegeven, zelfs gerechtelijk vervolgd en zwaar beboet. Moskeebezoek van hogerhand verplicht stellen is een Europese trend. Behalve uit Duitsland komt het rapport bijvoorbeeld ook met voorbeelden uit België en Groot-Brittannië.

Ouders paaien

De scholen blijken heel goed te weten dat het klassikale moskeebezoek bij de bevolking niet goed ligt. In Nederland gaat het, zoals De Telegraaf schrijft, om zo’n 3000 scholen. Zij kiezen in de verschillende landen verschillende strategieën om het ouderverzet te omzeilen. Vervolging van ‘weigerouders’ in Duitsland, zoete broodjes bakken in bijvoorbeeld Groot-Brittannië, waar voor het onderwijs een speciale brochure is uitgebracht met een voorbeeldbrief om ouders voor het moskeebezoek te paaien.

Islamitische zieltjeswinnerij

De bekende Amerikaanse islamoloog Robert Spencer zegt in het rapport dat Nederland niet naïef moet zijn. Vanuit islamitisch-missionair perspectief kan het ontvangen van schoolklassen voor moskeebezoek zonder meer opgevat worden als een “oefening in het islamitische dawah (proselitisme, zieltjeswinnerij)”. Dat wil zeggen dat kinderen dan doelbewust worden voorbereid op toetreding tot de islam. De heersende ideologie van het multiculturalisme speelt dit in de kaart.

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Daarom besluit Cultuur onder Vuur het rapport Klassen op de knieën voor de islam met een aantal aanbevelingen voor politiek, onderwijs en ouders. De belangrijkste is die aan de ouders. Aangezien, als overleg niet werkt,  er geen mogelijkheid bestaat om kinderen legaal aan moskeebezoek te onttrekken, roepen wij ouders op tot burgerlijke ongehoorzaamheid door hun kind op de dag van het moskeebezoek ziek te melden. Dit in afwachting van de versterking van de rechten van ouders in het onderwijs, waartoe het rapport eveneens een oproep doet.

Bestel hier het rapport Klassen op de knieën voor de islam:


Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

Burgemeester wil moskeebezoek voor scholen verplicht maken

Scholieren moeten verplicht een moskee bezoeken. Dat vindt PvdA-burgemeester Tjeerd van der Zwan. De burgervader van Heerenveen gaf meteen het ‘goede’ voorbeeld door op 5 mei demonstratief de – ongetwijfeld halal – maaltijd te nuttigen in de Sefaatmoskee. Samen met wijkagent en dominee.

Islam ‘negatief in spotlights’

Zo sla je namelijk bruggen tussen culturen, aldus een verslag in de Leeuwarder Courant. Een bestuurslid van de moskee in Heerenveen klaagt daarin namelijk dat de islam geregeld “negatief in de spotlights’ staat. En dat is zo naar, want hij heeft dan steeds weer het gevoel “dat hij zich naar de buitenwereld toe weer moet verantwoorden voor terroristische daden van anderen”.

Gruweldaad

Dat verantwoorden naar de buitenwereld toe, zou anders helemaal niet zo’n slecht idee zijn. Een van de grootste grieven tegen de ‘islamitische gemeenschap’ is dat die zo weinig van zich laat horen, telkens als de zoveelste gruweldaad door de zoveelste islamitische groepering wordt opgeëist.

Regensburger rede

Typerend is wat er gebeurde in 2006, toen paus Benedictus XVI zijn befaamde Regensburger rede uitsprak. De paus haalde daarin een eeuwenoude uitspraak aan waarin een keizer van Byzantium een verband constateerde tussen gewelddadigheid en islam.

Aanvallen op christenen

U kunt wel raden wat er gebeurde, want we zijn – tegen wil en dank – tegenwoordig allemaal een beetje islamkenner. De ‘islamitische gemeenschap’ stond op zijn achterste benen. Om te bewijzen dat de islam helemaal niet gewelddadig was, vonden overal ter wereld aanvallen op christenen plaats.

Punt

In Somalië werd een bejaarde non doodgeschoten, een Irak een priester onthoofd. Er werd een fatwa uitgevaardigd om paus Benedictus te vermoorden. Want de islam is een religie van vrede. Punt.

Misverstanden

Verplicht moskeebezoek is de zoveelste afleidingspoging van de multiculturele samenleving om verwarring te zaaien. De oorzaken van terreur en geweld liggen helemaal niet in misverstanden tussen islamieten en niet-islamieten, maar in opvattingen binnen de islam zelf. Daar moet je kinderen juist niet mee in aanraking brengen, en al helemaal niet tegen de zin van de ouders.

Petitie!

Teken daarom nu meteen de petitie tegen het verplichte moskeebezoek. Want de PvdA-burgemeester kan met een enkel tweetje achteraf wel ontkennen dat hij het zo gezegd of bedoeld heeft, in Duitsland is moskeebezoek door scholen al lang tot dwingend staatsbeleid gemaakt.


Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

Onheilspellend: de Rotterdamse gemeentepolitiek islamiseert

Een dreiging is werkelijkheid geworden. Rotterdam kan voor de komende gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart een gesloten links-islamitisch blok tegemoet zien. Dat voorspelt weinig goeds voor de Nederlandse politiek.

Antisemitisch

U leest het goed: de linkse partijen (GroenLinks, SP en PvdA) slaan de handen ineen met NIDA, een islamitische partij met allerlei connecties richting het antisemitische Hamas, de Moslimbroederschap en de Turks-nationalistische vereniging Milli Görüs  (30.000 leden in Nederland).

Het blok wil onder meer vrije dagen voor islamitische feesten. Dat gaat uiteraard ten koste van onze traditionele vrije dagen. En dus van de Nederlandse identiteit en cultuur.

Schurkenstaat Iran

Lijsttrekker Nourdin el Ouali van NIDA komt bij GroenLinks vandaan. Dat is de partij die zich sterk maakte voor de aanstelling aan de Erasmus-universiteit van islam-apologeet Tariq Ramadan. In 2009 werd Ramadans positie in Rotterdam echter onhoudbaar omdat hij bleek te heulen met de islamitische schurkenstaat Iran. Inmiddels lopen tegen Ramadan onderzoeken wegens beschuldigingen van verkrachting door meerdere vrouwen.

Nourdin el Ouali zelf werd gesignaleerd bij demonstraties voor Hamas en voor ‘operatie Olijftak’. Onder die cynische benaming liet de Turkse president Erdogan onlangs zijn leger Syrië binnenvallen om daar bloedig huis te houden onder de Koerden.

Niet geheimzinnig

Voor de linkse partijen in Rotterdam vormt dat allemaal geen enkel beletsel om met El Ouali en NIDA verregaand samen te werken. Over de reden voor dit links-islamitische blok doen de blokvormers niet geheimzinnig: het gaat erom andere partijen, met name Joost Eerdmans met zijn Leefbaar Rotterdam, buiten het College van Burgemeester en Wethouders  te houden.

Dat maakt het Rotterdamse blok nog niet tot een monsterverbond, want linkse politiek heeft altijd al wat met de islam gehad. Hoe anti-religieus linkse partijen zich in eigen land ook tegen christelijke kerken en cultuur hebben opgesteld, voor de islam rolden zij direct de rode loper uit.

Nog altijd zijn linkse partijen er als de kippen bij als het gaat om het bevorderen van immigratie en het opnemen van asielzoekers (die in meerderheid islamieten zijn). GroenLinks wilde zelfs vliegtuigen en veerboten inzetten om ze op te halen!

Satirische fantasie

De gang van zaken in Rotterdam doet denken aan de spraakmakende roman en internationale bestseller Onderworpen van Michel Houellebecq. Het boek is een satirische fantasie over linkse partijen die het in Frankrijk niet op eigen kracht kunnen winnen en dan maar de handen ineenslaan om gezamenlijk een islamitische president van Frankrijk aan de macht te helpen.

Alles beter dan een overwinning van het ‘populisme’, of van partijen die het belang van eigen land en cultuur vooropstellen! Uiteraard wordt het verkiezingsfonds van de islamitische kandidaat volgestort door de Golfstaten. Zijn tegenstanders zijn dan ook kansloos.

Verlost!

De humor van Houellebecq is dat het Frankrijk met de nieuwe president opeens voor de wind gaat. Zo mogen van de nieuwe president de vrouwen niet meer werken en alleen nog maar kinderen krijgen. Er wordt massief kinderbijslag verstrekt. In één klap is Frankrijk zowel van zijn vergrijzingsprobleem als werkeloosheid verlost!

Bloedige vervolging

Dat is satire. Wat een islamitisch bewind in werkelijkheid betekent, kunnen we dagelijks in het nieuws lezen. Vervolging, vaak bloedige vervolging, van andersdenkenden is de rode lijn. Hoewel de islam vrede belooft, blijkt uit de praktijk keer op keer het tegendeel. Dat maakt het opportunisme van links ook zo dom: want een rat kan wel met een slang samenwerken, uiteindelijk zal hij erdoor worden verzwolgen.

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Media pikken Lespakket vóór Zwarte Piet op

Het Lespakket vóór Zwarte Piet van Cultuur onder Vuur werpt zijn schaduw al vooruit. Er wordt nog volop aan gewerkt, maar de krant van wakker Nederland was er vroeg bij. De Telegraaf brengt er nu een artikel over, gebaseerd op een gesprek met campagneleider Hugo Bos. Inmiddels komt de mediabelangstelling van alle kanten. Ook adhesiebetuigingen en donaties stromen binnen. Cultuur onder Vuur hoopt het lespakket begin november klaar te hebben.

Historische figuur

Bos legt in De Telegraaf uit dat het lespakket voor groep zeven en acht de waarheid vertelt over de historische achtergrond van Sint Nicolaas (die echt bestaan heeft) en Zwarte Piet (waarvan de voorgeschiedenis teruggaat naar de tijd dat Nederland nog niet eens bestond). “We leggen aan de hand van geschiedkundige bronnen onder meer uit dat Zwarte Piet nou eenmaal een historische figuur is die niet inwisselbaar is voor een paars mannetje. Net zoals Sinterklaas met een staf loopt en niet met een paraplu. Er is ook uitleg over de grote symboliek van het feest”, aldus Hugo Bos.

Geen grote geldschieter

De krant herinnert aan het succes van Cultuur onder Vuur in 2015, toen campagneleider Hugo Bos in staat was aan wijlen burgemeester Van der Laan van Amsterdam een 200.000 maal getekende petitie aan te bieden voor het behoud van de originele Zwarte Piet in onze hoofdstad. “Sindsdien ondersteunen veel mensen onze missie”, aldus Bos. “Er is geen grote geldschieter en we vragen geen subsidie, zoals de anti-Zwarte Piet lobby wel doet. We ontvangen van vele duizenden gewone Nederlanders jaarlijks kleine bedragen als 10 of 50 euro waarmee we ons bedruipen.”

Dankbaar uithangbord

Zwarte Piet is hét symbool van de traditionele Nederlandse cultuur. Daarom zetten de politiek-correcte vijanden van Nederland alles op alles om hem af te schaffen. Precies daarom ook is hij voor Cultuur onder Vuur een dankbaar uithangbord. “Ik kan me wel vinden in de uitspraak dat Zwarte Piet voor ons is wat de zeehondjes voor Greenpeace waren: een aandachtstrekker die symbool staat voor een veel grotere problematiek”, aldus Bos.

Lees hier het artikel in De Telegraaf. Wilt u op de hoogte blijven van het Lespakket vóór Zwarte Piet? Vul dan hieronder het formulier in.

Vul de steunverklaring in. Help mij het lespakket voor Zwarte Piet mogelijk te maken en nog dit jaar aan alle scholen in Nederland aan te bieden.


Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

error: Content is protected !!
nl_NLDutch
nl_NLDutch