Categorie: Islam

Andreas Kinneging: indrukwekkende kritiek op moderne cultuur

Weinig boeken die zo dik en geleerd zijn als De onzichtbare Maat van prof. Andreas Kinneging zijn zo gemakkelijk samen te vatten: het traditionele Westerse denken, synthese van christendom en klassiek erfgoed, is vrijwel geheel verdrongen door de immorele en onmatige tendenzen van Verlichting en Romantiek. Vandaar onze huidige problemen.

Of in de woorden van de auteur zelf: ‘Als men erbij stilstaat is het eigenlijk een onvoorstelbare gebeurtenis: in onze tijd lijkt een einde te zijn gekomen aan een periode van ongeveer 2500 jaar. Wij leven als eersten in een volstrekt nieuw tijdperk, dat niet langer is gebaseerd op het denken van de Grieken – in het bijzonder Plato en Aristoteles – en het Christendom, maar volledig is gebaseerd op de geest en de waarden van de Verlichting en de Romantiek. Een tijdperk waarvan wereldbeeld en waarden in overwegende mate het tegendeel zijn van het wereldbeeld en de waarden die door de eeuwen heen altijd het menselijk bestaan in Europa hebben bepaald.’

Nominalisme

Het traditionele denken neemt als vanzelfsprekend aan dat de werkelijkheid een voorgegeven structuur heeft. De mens maakt daar onderdeel van uit en dient zich daarom naar die structuur te voegen. Daar is hij voor gemaakt. Deugden zijn goede eigenschappen – deels aangeboren, deels te verwerven – die hem daar naartoe sturen. Ondeugden doen het tegenovergestelde: zij ontregelen hem, maar vervolgens ook de gemeenschap waartoe die mens behoort. Deugdzame mensen versterken de gemeenschap, slechte mensen ondermijnen en ontregelen die. Waar is het fout gegaan? Zoals zovelen voor hem ziet Kinneging een wissel omgaan met het nominalisme, een nieuwe wijsgerige benadering van de werkelijkheid die omstreeks 1300 voet aan de grond kreeg met de filosoof Willem van Ockam.

Realisme

Om uit te leggen wat het nominalisme is, moet je het op de spits drijven. We noemen een Deense Dog een ‘hond’, maar een chihuahua ook. De onderliggende gedachte is dat we met de aanduiding ‘hond’ iets wezenlijks in beide dieren benoemen, geestelijk iets ‘reëels’ te pakken hebben wat honden tot honden maakt. Een ‘soort’ is een realiteit. Vandaar dat we deze filosofische zienswijze ‘realisme’ noemen. Extreem realisme zoals van Plato stelt zelfs dat – buiten het hier en nu – een ideale hond moet bestaan, waar alle honden deel aan hebben en waar zij hun gedeelde essentie aan ontlenen.

Etiketten

Een extreme nominalist zal daarentegen zeggen dat de aanduiding ‘hond’ niet meer dan een flatus vocis is, een ‘ademtocht van de stem’, een voorlopige benaming of etiket dat we er van buitenaf opplakken, maar dat het ons geen werkelijke greep op de werkelijkheid geeft omdat die uit afzonderlijke concrete verschijnselen bestaat. Als het etiket ‘hond’ toch zinvol blijkt, is dat slechts een ervaringsgegeven. Onze voortschrijdende kennis is als het ware niet meer dan een zich uitbreidende catalogus van etiketten en relaties daartussen, die ons steeds beter in staat stelt de werkelijkheid effectief te manipuleren.

Natuur, Orde, Maat

Dat heeft verregaande gevolgen voor de wijze waarop de toch al tot hoogmoed geneigde mens zichzelf ziet. Want, zoals Kinneging uitlegt, als er alleen maar individuele en concrete dingen bestaan en kennelijk geen onveranderlijke algemeenheden, kun je ook niet meer van ‘Zijn’ spreken. Dan is “de werkelijkheid een flux, een voortdurend Worden. De dingen hebben dus geen het individu overstijgende, vaste natuur. En men kan ook niet spreken van een kosmische orde, waarin al die naturen op een bepaalde manier onderling gerangschikt zijn, of van een Maat in al die dingen. Maar als er in de dingen geen vaste Natuur, Orde en Maat ligt, dan is de individuele mens zelf de Maat van alle dingen. Hij bepaalt het zelf en hoeft daarbij naar niets of niemand te luisteren en niets of niemand te gehoorzamen.” Die uiterste consequentie zien we vandaag bijvoorbeeld in het ontkennen van het wezenlijk verschil tussen man en vrouw, wat slechts ‘etiketten’ zouden zijn op een biologische uiterlijkheid.

Abstractie

De nominalist stelt zich dus relativistisch op ten opzichte van onze werkelijk kennen van de werkelijkheid. Simpel gezegd is het nominalisme er niet eens in geïnteresseerd of kennis waar is, maar of die effectief is. Alleen die ‘kennis’ mag blijven, de rest mag overboord. Dit contrasteert scherp met het gematigd realisme van de middeleeuwse scholastiek, die ervan uitging dat het menselijk begrip door bemiddeling van de zintuigen in staat is het wezen van dingen (het algemeen hond-achtige) daaraan te onttrekken (Latijn: abstrahere vandaar ‘abstractie’) en daarmee tot vorming van algemene begrippen te komen die ons wezenlijk vat geven op de werkelijkheid.

Protestantisme

Het nominalisme doorbrak dus het filosofisch realisme, niet alleen het extreme van Plato, maar ook het meer gematigde van diens leerling Aristoteles (die van Kinneging nogal wat vegen uit de pan krijgt) en zelfs het uitgebalanceerde en gematigde realisme van de middeleeuwse scholastiek bij Sint Thomas Aquino. Overgezet naar godsdienstig gebied is het protestantisme eerder een uitvloeisel van het nominalisme. Luther was een bewonderaar van Ockam, en had een diepe afkeer van Aristoteles. Hij relativeerde de kerkelijke traditie weg als ‘onzuivere ballast’, en stelde het gezag van de H. Schrift (maar dan zoals Luther het opvatte) centraal als enige waarheidsbron, die behalve in de volkstaal juist in die tijd ook in de oorspronkelijke talen van Grieks en Hebreeuws opnieuw beschikbaar kwam, geholpen door de nieuwe boekdrukkunst.

Ommezwaai

De ‘Verlichting’ was het volgende stadium. De menselijke ratio werd nog meer alleenzaligmakend verklaard, maar bij Kant – de invloedrijkste vertegenwoordiger van het verlichte denken – ook meteen weer gerelativeerd: ware kennis van de dingen was niet mogelijk, alleen maar in zoverre als ze zich aan ons voordoen. Het subjectieve ‘ik’, en niet de objectieve werkelijkheid, is dus de doorslaggevende factor bij het kennen. Daarin zit de ommezwaai naar de Romantiek al ingebakken, die bij Kants volgeling Fichte zijn beslag krijgt. Kinneging noemt de Romantiek een ‘tweede revolutie’, die de onvoldaanheid over de rationalistische ‘eerste revolutie’ van de Verlichting moest wegnemen. De Romantiek is daar dus zowel een verzet tegen als een voortzetting van.

‘Nutsmaximalisator’

Nam het denken vóór nominalisme en Verlichting nog aan dat het menselijk leven zijn zin ontleent aan zijn inbedding in de grote betekenisvolle structuur van de Schepping, daarna was het hiermee afgelopen. De werkelijkheid was geen schepping meer. Zij werd een ‘bruut feit’ zonder intrinsieke doelgerichtheid. Losgemaakt uit die structuur en na het verlies van zijn christelijke geloof telt voor de moderne mens alleen nog de bevrediging van zijn behoeftes. Hij wordt een ‘nutsmaximalisator’. Aan de onvoldaanheid die daaruit voortkomt, probeert de Romantiek tegemoet te komen, door niet de consumptiebehoeften van het ‘ik’ op de voorgrond te stellen, maar de diepere behoeften en vragen die het ‘ik’ omtrent zichzelf heeft.

Metafysische geborgenheid

Dit leidt ertoe dat de oververzadigde, maar onbevredigde moderne mens op een eindeloze zoektocht is gegaan naar zijn ‘ware ik’. Maar die zoektocht was al een misverstand voor hij begonnen was, aldus Kinneging. Hij is een gevolg van het uit het oog verliezen van de ‘onzichtbare Maat’ in de werkelijkheid, van de orde die daarin gelegen is, en waarin de mens uitgenodigd is zich te voegen. Alleen de erkenning van die maat en orde geeft de mens de metafysische geborgenheid die hij zoekt. Voor zover dat op aarde mogelijk is. Zijn definitieve rust vindt de mens slechts bij zijn Schepper. In de beroemde woorden van Sint Augustinus: ‘Onrustig is ons hart, totdat het rust vindt in U.’

Zelfontplooiing

Eigenlijk zien we de geschiedenis van Adam en Eva zich dus voor onze ogen opnieuw afspelen. Waarom werden zij verdreven uit het Paradijs? De slang verleidde hen met Verlichting en Romantiek: met de dubbele verleiding van behoeftebevrediging en ontdekking van hun zogenaamde ware bestemming. Het eten van de heerlijke appel zou Adam en Eva immers niet alleen een groot genot geven, het zou hen ook tot volledige zelfontplooiing brengen en hen in kennis gelijk maken aan God. Het liep, zoals bekend, even anders. Zo is ook de moderne mens speelbal geworden van de inzichten en verlangens die Verlichting en Romantiek hem met verdringing van alle anderen inplanten. Juist de Traditie die ons de ware toedracht over onszelf onthult, hebben we aan de kant geschoven. Met alle kennis en cultuur, aldus Kinneging, waarmee de christelijke traditie zich vanaf de start verrijkt heeft.

Begeerlijkheid en hoogmoed

De analyse die Kinneging in De onzichtbare Maat voorlegt, heeft tal van raakvlakken met die van dr. Plinio Corrêa de Oliveira, de grondlegger van de internationale katholieke beweging Tradition, Family, Property (TFP), waarvan de campagne Cultuur onder Vuur een uitloper is. In zijn Revolutie en Contra-revolutie beschrijft dr. Plinio de moderne geschiedenis als een opeenvolging van revoluties (in wezen steeds weer dezelfde revolutie) die de mens stapsgewijs heeft weggeleid van de katholieke waarheid zoals die zich in de Middeleeuwen intellectueel ontplooide, maar al snel bedreigd werd. Net als Kinneging prikt dr. Plinio door de revolutionaire principes van gelijkheid en vrijheid heen en ontwaart begeerlijkheid en hoogmoed als de werkelijke motors.

Uitzaaiingen

De ‘eerste revolutie’ van renaissance, humanisme en protestantse reformatie dreef meteen al een eerste diepe wig in de eenheid van het Westen. De ‘tweede revolutie’ was de Franse revolutie: een uitvloeisel van de Verlichting. De ‘derde revolutie’, de modernste, ergste en bloedigste van al, is de communistische revolutie. Allereerst de Russische van 1917, gevolgd door al zijn uitzaaiingen, waartoe in zekere zin ook de culturele revolutie van 1968 hoort die tot het huidige cultuurmarxisme heeft geleid.

Volle pond

Cultuur onder Vuur vindt het betoog van prof. Andreas Kinneging van grote waarde en betekenis. De onzichtbare Maat is een warm pleidooi voor de christelijke traditie en cultuur van het Westen, waaraan grote behoefte bestaat. De betekenis van het christendom als drijvende kracht, die het klassieke erfgoed niet alleen gedragen heeft en nog steeds draagt, maar dat ook tot verdere bloei en ontwikkeling brengt, krijgt het volle pond. Tegelijk echter wordt hier een intrinsieke zwakte in het betoog voelbaar. Kinneging constateert het historische feit dat het christendom die rol speelt en prijst het daarom.

Historiciteit

Maar niet meer dan dat. Hij omhelst het niet, althans niet als een gelovige. Integendeel, hij trekt de historiciteit van het christendom in twijfel, hoewel hij zelf opmerkt: “Er zijn meer dan 5700 Griekse manuscripten van het Nieuwe Testament bewaard gebleven, veel en veel meer dan van welke andere tekst uit de Oudheid ook.” Hij verbindt daaraan echter geen conclusie. Integendeel, hij benadrukt dat de oudste handschriften van ver na Christus dateren (wat overigens vooral een academisch idée reçue is waarop veel valt af te dingen) zonder daarbij bijvoorbeeld het onderzoek van Richard Bauckham te betrekken naar de betrouwbaarheid van mondelinge overlevering.

Islam

Het christendom is in Kinnegings betoog zeker de ladder waarlangs de Westerse beschaving zo hoog heeft kunnen klimmen als zij gedaan heeft. Het bevreemdt dan als een inconsequentie dat hij die ladder bij nader inzien als vermolmd en onbetrouwbaar (in de zin van: mogelijk onwaar) afdoet. Het doet denken aan de positie van Roger Scruton, die stelde dat je de beschaving nu eenmaal niet kunt redden met ‘tweedehands opvattingen’, dus met waarheidsclaims waaraan je zelf niet echt geloof hecht, maar die je historisch bewondert omdat je er het weldadige effect of de rijke cultuur zo van waardeert. Direct daarmee verband houdt Kinnegings jammerlijke inschatting van de islamitische cultuur als een mogelijke bondgenoot van de Traditie en blijkbaar niet inziet dat de islam een revolutionaire doctrine is. Het is tenenkrommend wanneer Kinneging het heeft over mensen die “begrijpen dat Islam en de Europese Traditie in veel opzichten sterk op elkaar lijken, aan elkaar verwant zijn.” Voor die mensen ligt de zaak volgens Kinneging duidelijk: “Wij zien de Islam als een bondgenoot tegen de Moderniteit.”

Permanente deconstructie

Kinneging glijdt hier pijnlijk uit over de intellectuele bananenschil die de islam al voor zoveel westerlingen is geweest. De schijnbare ‘punten van herkenning’ die de islam aanreikt (‘Isa’ is zogenaamd Jezus en ‘Maryam’ Maria, enzovoort), spelen in op wensdenkende Westerse projecties. Toch is de ontmaskering en ontzenuwing hiervan helemaal niet zo moeilijk. We verwijzen hier naar de permanente deconstructie van de islam die de Parijs priester Guy Pagès bedrijft. Maar ook de middeleeuwse islamgeleerde Ibn Hazm (AD 994-1065) was op dit punt realistischer: hij definieerde de islam, zijn eigen godsdienst, als in diepste wezen een antichristendom. Dat christenen tot op de dag van vandaag de meest vervolgde gelovigen ter wereld zijn en dat de islam hun grootste vervolger is, bevestigt hoeveel scherper Ibn Hazm dit toen al zag dan Kinneging nu.

Funderend

Deze kritiek betreft echter slechts enkele passages in het boek. Zij doet niets af aan de grote betekenis van dit werk. Uitgever Mai Spijkers van uitgeverij Prometheus zei bij de presentatie dat er in heel zijn lange uitgeverscarrière geen boek was dat hem zo trots maakte als dit. Wie De onzichtbare Maat gelezen heeft, zal dit begrijpen. Het is een majeure bijdrage aan het conservatieve denken in Nederland, en een krachtige herinnering aan en pleidooi voor de funderende betekenis die de klassieke cultuur als praeparatio evangelica, als voorbereiding van het evangelie zoals de Kerkvaders het noemden, en vervolgens – a fortiori – de H. Schrift zelf voor onze cultuur hebben en zouden moeten houden. Wie een Nederlands boek wil lezen met doordachte kennis over de filosofische grondslagen van onze beschaving, een boek dat er bovendien niet voor terugdeinst nu en dan de moderne mens stevig de les te lezen, kan geen betere keus doen. Cultuur onder Vuur beveelt het daarom met kracht bij u aan.

U kunt De onzichtbare Maat bestellen op de website van uitgeverij Prometheus: https://webwinkel.uitgeverijprometheus.nl/book/andreas-kinneging

Cultuur onder Vuur strijdt met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur. Help ons met een gift!

NIDA-leider wil islamkritische partijen muilkorven

Als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen. Zeker als die vos luistert naar een naam als Nourdin el Ouali. Dat is de leider van NIDA, een radicaal islamitisch partijtje in Rotterdam met een GroenLinkse schutkleur.

Rozenkrans

De partij prijst zichzelf namelijk aan om de “verfrissende, alomvattende kijk” waarmee zij “de ecologische, religieuze, economische, culturele en sociale uitdagingen” aangaat. Let op de strategische vooropplaatsing van ‘ecologische’, waardoor ‘religieuze’ wat minder belangrijk lijkt.

Vergeet echter niet dat ‘religieus’, dat NIDA zo bescheiden op de tweede plaats zet, voor islamieten een heel andere betekenis heeft dan bijvoorbeeld voor christenen. Het betekent niet dat je thuis de rozenkrans bidt of de Bijbel leest om aan jezelf te werken.

Islamitische heilstaat

Bij de islam kan ‘religieus’ betekenen – en betekent het ook vaak – dat je erop uit bent met de sharia in de hand zo snel mogelijk aan alle vrijheden een eind te maken en de maatschappij omver te werpen ten gunste van de islamitische heilstaat. Hoe die eruitziet, hebben we afgelopen jaren kunnen zien aan de totale ontwrichting van het Midden-Oosten door Islamitische Staat. 

Sharia

Als islamieten dus iets past, is het wel bescheidenheid in het uiten van kritiek op de samenlevingen waarin ze zijn komen wonen. Maar dat is vanuit ons gedacht: sektariërs kennen geen bescheidenheid. In de praktijk zien we zelfs precies het omgekeerde: zij gebruiken de vrijheid om anderen met ongekende arrogantie de les te lezen. Maar meestal niet vanuit de sharia. Daarmee zouden ze hun bedoelingen teveel prijsgeven.

DENK

Zolang dat nog niet kan, bedienen zij zich van het links-atheïstische mensenrechtenjargon, met een vaardigheid en gemak alsof ze het allemaal zelf hebben bedacht. Alsof bovendien in Nederland een racistische cultuur heerst en hun achterban ‘onderdrukt’ wordt door ‘fascisten’ en ‘nazi’s’.

Een goed voorbeeld daarvan zijn de politici van DENK. Iedereen weet dat zij trekpoppen zijn van het dictatoriale bewind van Erdogan in Ankara, maar als Kuzu spreekt lijkt het alsof Martin Luther King is opgestaan.

Staatsgevaarlijk

In die traditie treedt nu ook Nourdin el Ouali, van origine GroenLinkser, maar nu voorman van NIDA. Hij werpt zich op als bewaker van de zuiverheid in onze democratie. In een opiniebijdrage in Trouw beweert hij zich zorgen te maken over “racisme” in de politiek. Het ‘racisme’ waar hij zich tegen keert, blijkt echter de vaststelling dat salafisten staatsgevaarlijk zijn, iets waar onder meer de AIVD voor heeft gewaarschuwd. Vanuit het algemeen belang geredeneerd zou je zeggen: goed dat de AIVD dat doet. Goed ook als politieke partijen er werk van maken om het gevaar van islamitische radicalisering in te dammen.

Gemuilkorfd

Nourdin el Ouali stelt echter doodleuk voor om islamkritische partijen de rechten af te pakken die andere partijen wel hebben. De Raad van State is het geknipte orgaan “om de ondergrens van ethiek in de politiek te bewaken”, aldus El Ouali. Die ondergrens is kennelijk: kritiek op de islam. Als “onafhankelijk adviseur van regering en parlement en de hoogste algemene bestuursrechter” moet de Raad van State ervoor zorgen dat die voortaan van kritiek gevrijwaard blijft. Politieke partijen met kritiek op de islam moeten gemuilkorfd worden.

Islamkritisch

Hoe? “Afhankelijk van het aantal zetels en leden krijgen (landelijke) politieke partijen fractiebudget, partijsubsidies en zendtijd. Mocht een partij herhaaldelijk grensoverschrijdend (lees: islamkritisch, CoV) gedrag vertonen en onverantwoord omgaan met het gegeven podium, de overheidsmiddelen en de publieke zendtijd, dan is het volkomen legitiem een partij hierom te korten.” El Ouali maakt duidelijk dat hij hierbij de PVV en Forum voor Democratie op het oog heeft.

Gek genoeg

Best slim van Nourdin el Ouali. De RvS zit immers vol uitgerangeerde systeempolitici met een erebaantje, die niets van islamkritiek willen weten. Van politieke rivalen als PVV en FvD die deze ‘populistische kritiek’ uiten zo mogelijk nog minder. El Ouali speelt daarop in. Denk aan de beruchte uitlating van voormalig vicevoorzitter Raad van State, Piet-Hein Donner, die zei onmiddellijk bereid te zijn de sharia in Nederland in te voeren als daar een meerderheid voor was.

Laten we dus uitkijken, want hoe absurd El Ouali’s voorstel ook is, onze elite is gek genoeg om het in overweging te nemen.

Cultuur onder Vuur strijdt met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur en tegen de islamisering. Help ons met een gift!

Schokkend: christelijke basisschool stuurt kinderen op excursie naar salafistische as-Soennah moskee

De christelijke basisschool Emmaüs uit Leidschendam heeft zijn leerlingen op schoolbezoek gestuurd naar de as-Soennah moskee in Den Haag. Dit terwijl as-Soennah hevig onder vuur ligt als brandhaard van islamitisch extremisme en ontvanger van miljoenen oliedollars uit Koeweit.

Linkse retoriek

Op de Facebook-pagina van Haagse moskee aan de Fruitweg is te lezen dat basisschoolkinderen van harte welkom zijn. Want “het onbekende raakt zo bekend” en “met elkaar in contact zijn en blijven” is een topprioriteit voor as-Soennah. De linkse retoriek sluit aan bij de zalvende woorden van het moskeebestuur, dat zo’n rondleiding “beste remedie om een inclusieve samenleving te bewerkstelligen” vindt.

Nederlandse christelijke schoolkinderen krijgen een ‘inleiding in de islam’. Vanuit de moskee waar de ‘Hofstadgroep’ vandaan komt die de moordenaar van Theo van Gogh onder zijn leden had. Foto: Facebook.

Rapport

Cultuur onder Vuur stuitte op het moskeebezoek tijdens onderzoek naar verplichte moskeebezoeken die veel Nederlandse schoolkinderen moeten afleggen. Daarbij wordt vaak geknield en ‘gebeden’. De kinderen moeten kreten als “Allah akhbar” aanhoren, die ook gebruikt worden door islamitische terroristen als zij aanslagen plegen. Cultuur onder Vuur publiceerde in 2018 een omvangrijk rapport, waaruit bleek dat de moskeebezoeken schering en inslag zij in Nederland.

Geld uit Koeweit

Buitenlandse oliedollars rollen in grote bedragen naar de as-Soennah moskee om de islam in Nederland verder te verspreiden. Ook komt er maar liefst een bedrag van 2,5 miljoen van een dubieuze club uit Koeweit die banden zou hebben met terroristische organisaties.

Kamercommissie

Volgens moskeevoorzitter Abdelhamid Taheri klopt er niets van die berichten. Een Kamercommissie stelde kritische vragen over deze transacties. Taheri kon er geen overtuigend antwoord op formuleren, behalve dat er wel eens “nabetalingen komen” als een “collecte langer voortduurt”. Dit bedrag werd echter in vier transacties op één dag overgemaakt. Toen was Taheri stil.

Samen

“Samen vormen wij met z’n allen de Nederlandse samenleving”, is op de Facebook-pagina van de moskee te lezen. Dat krijgt in het licht van de buitenlandse financiering een heel andere insteek.

Teken de petitie

Samen met salafistische Golfstaten wordt de Nederlandse samenleving en christelijke beschaving omgevormd tot een islamitische kolonie. Teken de petitie om deze buitenlandse beïnvloeding te stoppen!

Signings

0

Goal

0

Imam wil moskeeën bouwen in onze grote steden – met buitenlandse geld. Tijd voor een aparte behandeling.

Yassin Elforkani, hoofdimam van de Blauwe Moskee in Amsterdam, wil komende jaren in alle grote steden van Nederland een moskee bouwen. Dit wil hij met buitenlandse geldschieters doen, zegt hij in Dit is de dag van Radio 1. De Tweede Kamer zal hier niets tegen kunnen doen, zolang niet gezond onderscheid gemaakt wordt tussen kerk en moskee.

Arabieren pompen miljoen in Nederland

De imam noemt Koeweit als een mogelijke financier van de nieuwe moskeeën. Koeweit behoort tot Arabische landen die miljoenen pompen in de verspreiding van de salafistische islam in Nederland. Het doel is heel Europa te onderwerpen aan de islam. De islam ziet Europa namelijk als drager van het christendom dat vernietigd moet worden. 

‘In elke grote stad’

Volgens Elforkani zijn er al “vergevorderde plannen” om binnenkort een moskee te openen in een Nederlandse stad, “betaald vanuit het buitenland”. Daarnaast wil hij komende jaren “in vrijwel elke grote Nederlandse stad een moskee neerzetten met buitenlandse financiering”.

Kleine voorbode

Imam Elforkani (boven) windt er geen doekjes om. Hij wil met Arabische oliedollars een stortvloed van islamisering over Nederland uitstorten. Een kleine voorbode biedt hij al de omwonenden van zijn Blauwe Moskee in Amsterdam. Die worden elke vrijdagmiddag getrakteerd op “Allah akhbar” via de luidsprekers. “Allah akhbar” is de strijdkreet van islamitische terroristen en veroveringslegers.

Kamer bezorgd over salafisme

De Tweede Kamer doet momenteel onderzoek naar de buitenlandse financiering van moskeeën. De Kamer is bezorgd over de invloed van het salafisme binnen de islamitische wereld. De onderliggende aanname is hier dat het salafisme een extreme aberratie is. Als we daar nu mee afrekenen, dan kunnen we verder bouwen aan toekomst samen met de ‘normale’ islam.

Salafisme is mainstream

Probleem is alleen dat veel salafistische principes – de superioriteit en noodzaak van gewapende jihad, de doodstraf op bekering tot het christendom – algemeen-islamitische principes zijn. Ze worden uitgedragen door gezaghebbende islamitische rechtsgeleerden als Malik ibn Anas, Ahmad ibn Hanbal en Abu Hanifa. Dat maakt elke poging van de Tweede Kamer om het salafisme te definiëren als iets anders dan de mainstream islam, bij voorbaat al een mislukkig. Hoe je het ook wendt of keert, het salafisme is gewoon de islam – maar dan serieus en consequent opgevat.

Moslimorganisaties komen met jijbak

Moslimorganisaties reageren op het onderzoek van de Tweede Kamer met een jijbak van jewelste: ze willen dat ook kerken onder de loep genomen worden. De exclusieve focus op moskeeën is ‘discriminatie’. Een even sluwe als valse tactiek. De moslimorganisaties weten namelijk dat de Tweede Kamer moskeeën, kerken en synagogen hetzelfde wil behandelen: als gebedshuizen van de verschillende godsdiensten die er in Nederland zijn.

Dwaas gelijkheidsdenken

Dit dwaas gelijkheidsdenken steekt ook de kop op aan ‘rechterzijde’ van het politieke spectrum. Neem De Nederlandse Leeuw, de brainstormsessie van 2018 om “de progressief-liberale denkcultuur te doorbreken”. Die kwam met het heilloze plan om Nederlands de verplichte preektaal te maken. Want iedereen weet dat er van de Poolse pastoors evenwel gevaar uitgaat als van de Arabische imams, niet? Tot zover de poging om de progressief-liberale denkcultuur te doorbreken.

Kerk en moskee verschillen

De Kamer – en de publieke opinie – moet goed beseffen dat kerk en moskee fundamenteel verschillen en daarom verschillende behandeling verdienen. Kerken verdienen een bijzondere bescherming. Ze dragen waarheid, beschaving en schoonheid in ons land. Ze behoren tot de christelijke traditie waar Nederland op gebouwd is.

Nederland ingepolderd door monniken

Kerken hebben een cruciale rol gespeeld bij de opbouwen van onze beschaving. Flinke delen van Nederland zijn ingepolderd en voor landbouw geschikt gemaakt door monniken die hier kerken en kloosters bouwden. Kerken staan ook aan de voet van de universiteit. Die komt voort uit de middeleeuwse kathedraalschool. Niet uit de islamitische madrasa, zoals islamknuffelende historici beweren.

Lees ook: Islamitische Staat waarschuwt Nederland: ‘We slachten jullie af’

Moskeeën zijn afgepakte kerken

Zeer veel van wat zulke historici aanvoeren als prachtige islamitische bijdragen aan onze beschaving, is bij elkaar gelogen of van christenen gestolen. De nettobijdrage van de islam aan onze beschaving is nihil, concludeert Darío Fernández Morera in zijn magistrale studie The Myth of Andalusian Paradise. Treffend is dat veel moskeeën feitelijk door islamitische veroveraars afgepakt zijn van verslagen christenen.

Islam is een sekte

Kerk en moskee zijn niet gelijk. Want christendom en islam zijn niet gelijk. Het tweede is een vervalsing en vervorming van het eerste. Of zoals pater Guy Pagès stelt op basis van officiële criteria: waar het christendom een godsdienst is, is de islam een sekte. Met die wetenschap in de hand kan de Tweede Kamer het juiste onderscheid maken en daar naar handelen.

Lees het essay van pater Guy Pagès: Is de islam een religie?

Bisschop (SGP) ontvangt ons schoolboekenrapport in Tweede Kamer

Cultuur onder Vuur was met een aantal medewerkers in de Tweede Kamer om het nieuwe rapport Schoolboeken: van informatie naar indoctrinatie te overhandigen aan onder andere Roelof Bisschop, onderwijswoordvoerder namens de SGP.

Censuur

Bisschop zet zich samen met andere rechtse partijen in voor minder overheidsbemoeienis in het onderwijs. Hij is dan ook niet te spreken over de werkwijze van de huidige onderwijsminister Van Engelshoven, die “in gesprek” wil met uitgevers van schoolboeken omdat die bijvoorbeeld nog teveel het traditionele gezin laten zien. Bisschop: “Dat grenst aan censuur. Je moet als overheid verre blijven van die inhoud van schoolboeken.”

Totalitair denkpatroon

In het schoolboekenrapport wordt voor een belangrijk deel aandacht besteed aan de klimaatideologie en hoe kinderen geïndoctrineerd worden met apocalytische doemscenario’s. Kinderen worden in de klimaatstrijd ingezet als ‘veranderingsagenten’, die hun ouders een rode kaart kunnen geven wanneer ze een SUV rijden of de verwarming te hoog hebben staan. Bisschop zegt hierover: “Dat hoort bij een totalitair denkpatroon, dat je kinderen gebruikt om jouw standpunten doorgevoerd te krijgen. Ik gruw ervan eerlijk gezegd.”

Interview

Bekijk hier de uitreiking van het rapport en het volledige interview dat wij met Roelof Bisschop hielden:

Bestellen

Ons rapport brengt de volle omvang en de oorsprong van de indoctrinatie in kaart. Met schokkende resultaten.

Bestel nu gratis uw exemplaar van het rapport Schoolboeken: van informatie naar indoctrinatie via onderstaand formulier:

Harm Beertema (PVV) neemt ons schoolboekenrapport in ontvangst

Cultuur onder Vuur was met een aantal medewerkers in de Tweede Kamer om het nieuwe rapport Schoolboeken: van informatie naar indoctrinatie te overhandigen aan Harm Beertema, onderwijswoordvoerder namens de PVV.

Munitie

Beertema heeft als eerste de linkse indoctrinatie in het onderwijs op de agenda in de Tweede Kamer gezet, toen nog onder het bewind van minister Jet Bussemaker in de periode 2012-2017. Hij was zeer lovend over het schoolboekenrapport, omdat het zijn fractie de munitie in handen geeft om de overduidelijke linkse sturing in het onderwijs te bestrijden.

Minister als activist

Het is niet verrassend dat de huidige minister van onderwijs, Ingrid van Engelshoven van D66, geen oog heeft voor linkse vooringenomenheid in onderwijsland. “Ze gedraagt zich veel meer als een keiharde linkse activist dan als minister”, zegt Beertema. “Dat verwijt ik haar vaak in debatten. Volgens de grondwet moet zij als minister een dienaar van de kroon zijn. Ze doet alleen haar kunstje voor D66, GroenLinks en in mindere mate de SP.”

Interview

Bekijk hier de uitreiking van het rapport en het interview dat wij met Harm Beertema hielden:

Bestellen

Ons rapport brengt de volle omvang en de oorsprong van de indoctrinatie in kaart. Met schokkende resultaten.

Bestel nu gratis uw exemplaar van het rapport Schoolboeken: van informatie naar indoctrinatie via onderstaand formulier:

Schokkend: Nederlandse politieagenten gaan in uniform naar islamitische gebedsoproep

Nederlandse politieagenten wonen in uniform de islamitische gebedsoproep bij. Dat is te zien op een filmpje dat de ronde doet op het internet.

“Allah akhbar”

We zien hoe een imam luidkeels oproept tot gebed. Daarbij roept hij “Allah akhbar”, de leus waarmee islamitische terroristen westerse kelen doorsnijden. De geüniformeerde agenten staan erbij en kijken ernaar.

Multiculti thee met islamieten

De gebedsoproep vindt plaats bij een iftar, een maaltijd tijdens de Ramadan. Nederlandse politieagenten zijn daar niet om de wet te handhaven. Wel om multicultureel thee te drinken met de islamieten.

Zorgwekkende islamisering

Het bijwonen van islamitische gebedsoproepen past binnen een zorgwekkende ontwikkeling van islamisering bij de politie. Landelijke politiechef Bernard Welten gaf het voorbeeld door op de knieën te gaan in de moskee.

Hoofddoekjes bij het politieuniform

Pieter-Jaap Aalbersberg, hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie, noemde de Ramadan in 2017 een “heilige maand”. Aalbersberg vindt het zelfs een goed plan om islamitische politieagentes hoofddoekjes te laten dragen.

Teken de petitie: stop de islamisering van de Nederlandse politie!

Politieagenten in uniform moeten onpartijdig de wet handhaven. Ze moeten onze Nederlandse christelijke cultuur respecteren. Ze moeten zeker niet knielen voor de islam en naar gebedsoproepen luisteren. Teken nu de petitie en verzoek de Nederlandse politie: stop met islamiseren!

Islamitische Staat waarschuwt Nederland: ‘We slachten jullie af’

Islamitische Staat verspreidt een afbeelding waarin een Nederlandse kerk in brand staat en gedreigd wordt met terreur. Een zorgwekkend voorteken van ons overkomt als de IS-jihadisten terugkeren naar Nederland.

Brandende kerk

De afbeelding komt uit de IS-groep GreenB1rds op sociaal medianetwerk Telegram. Dit netwerk is een broedplaats voor IS’ers.

Op de afbeelding zien we een brandende kerk. Die lijkt sterk op de Sint-Vituskerk in Hilversum. Ervoor staat een terrorist met twee machinegeweren. In bloederig lettertype staat naast hem de tekst:

“We zijn gekomen om jullie te slachten en de ongelovige uit te roeien… De terreur is nu hier. #Nederland”

Jihadwatchers als Brenda Stoter Bocolo en Azazel van den Berg noemen het boerkaverbod en de internering van een terreurverdachte als motieven voor de bedreiging.

Islamitische christenhaat

De keuze van een kerk als afbeelding getuigt van de diepe christenhaat van de Islamitische Staat. Die kwam afgelopen Pasen op gruwelijke wijze tot uiting met de serie bomaanslagen die een IS-gelieerde terreurgroep afgelopen Pasen pleegde in Sri Lankese kerken.

Dat de IS’ers kerken als doelwit kiezen is geen toeval. Zelfs de geloofsbelijdenis – “Er is geen god dan Allah en Mohammed is zijn profeet” – is ontworpen als expliciete verwerping van de christelijke leer dat God drie-enig is. Christenen worden stelselmatig vervolgd en moeten extra belasting betalen in streken waar moslims de overhand hebben. Als uit Nederland afkomstige IS’ers hun zin krijgen, wordt dat ook de toekomst van christelijk Nederland.

IS exporteert jihadisten naar Nederland

Islamitische Staat heeft bijna geen territorium meer in het Midden-Oosten. De groep exporteert nu terroristen naar Europese landen. Ook Nederland heeft jihadisten die terugkeren. Ze worden door politiek-correct links behandelt als deugnieten die met een tik op de vingers wegkomen: de terroristen krijgen een paar jaar celstraf en mogen dan weer terug de maatschappij in. Terwijl ze vaak meegedaan hebben aan ernstige oorlogsmisdaden.

Jihadist Oussama Achraf Akhlafa keert met het vliegtuig terug naar Nederland. Hij moet een paar jaartjes brommen en kan dan zijn jihadistische terreur voortzetten op Nederlands grondgebied. Bron: RTL Nieuws.

Lachend naast een gekruisigde man

Een schrijnend voorbeeld van een teruggekeerde terrorist is Oussama Achraf Akhlafa. Deze jihadist stond in Syrië lachend op de foto naast een man die gekruisigd werd. Dit is onder IS’ers een favoriete manier om christenen de marteldood te laten sterven. Achraf Akhlafa heeft de Nederlandse nationaliteit dus mocht hij weer terugkeren. Hij is veroordeeld tot 7,5 jaar cel. In de praktijk zal hij binnen en jaar of vijf weer buiten staan, klaar om zijn terreur in Nederland voort te zetten.

Oplossing: nationaliteit afnemen

Cultuur onder Vuur voert actie tegen de terugkeer van de jihadisten. De regering-Rutte moet naar Brits voorbeeld de Syriëgangers hun nationaliteit afnemen.

Terroristen als Oussama Achraf Akhlafa, die naar Syrië afgereisd zijn om christenen af te slachten, moet niet terug naar Nederland kunnen keren. Teken nu de petitie zodat Rutte de Syriëgangers aan de grens stopt:

Deze fanatieke jihadisten komen terug naar Nederland

Nog 130 Nederlandse jihadisten zitten in het Midden-Oosten. Ze hebben voor Islamitische Staat gevochten en gruwelijke oorlogsmisdaden gepleegd. Nu komen ze terug naar Nederland. De overheid doet er weinig tegen. Een overzicht van de terugkerende jihadisten.

Xaviera Swagemakers: Bedreigde Nederlandse militairen met de dood

Deze Nederlands-Antilliaanse vrouw reisde in 2014 af naar Syrië. Volgens jihadexpert Brenda Stoter Boscolo propageerde ze vanuit daar de jihadistische ideologie op sociale media. Zo bedreigde ze Nederlandse militairen met de dood. Swagemakers werd in Turkije opgepakt, in hoog gezelschap: Kefah Basheer Hussain, medeoprichter van IS, was bij haar. Swagemakers is door Turkije vrijgelaten. Als Nederlands staatsburger kan ze terug naar Nederland, waar ze in principe vrij mag rondlopen. Swagemakers kan niet opnieuw veroordeeld worden, omdat ze in Turkije al voor haar IS-activiteiten is gestraft. Volgens haar moeder staat ze nog steeds achter het jihadisme. “Ze is geradicaliseerd. We hebben hulp nodig in Nederland als ze terug is.”   

Oussama Achraf Akhlafa: Glimlachend naast een gekruisigde man

Jihadist Achraf stapt in het vliegtuig naar Nederland. Bron: RTL Nieuws.

Bijna twee jaar verbleef Oussama Achraf Akhlafa in Syrië. Daar was hij betrokken bij gruweldaden. Zo zijn er foto’s van Achraf waarop hij glimlachend naast een door IS gekruisigde man staat. Achraf houdt vol dat hij slechts ‘humanitaire hulp’ bood in Syrië. De officier van justitie gelooft er niets van. In chats met het thuisfront pochte Achraf met zijn deelname aan gevechtshandelingen. De officier van justitie wil hem in Nederland veroordeeld krijgen. Maar of dat lukt valt te betwijfelen: voor Achraf geldt, net als voor Swagemakers, dat hij niet nogmaals gestraft kan worden voor een misdrijf waarvoor hij in Turkije al heeft gezeten.

Reda Nidalha: Op de foto met raketwerper en kalasjnikov

Deze kompaan van Achraf beweert als verpleger te hebben gewerkt in Syrië. Hij zou met de ambulance gewonden en doden hebben opgehaald bij het front. Bovendien wilde hij vanaf het eerste begin al terug. Het Openbaar Ministerie vond echter foto’s waarop Nidalha een legeruniform draagt en zware vuurwapens hanteert. Ook stond hij op een Amerikaanse loonlijst. Samen met Achraf staat Nidalha voor de rechter in Nederland. Maar zelfs als het lukt om hem te veroordelen, zal hij slechts een paar jaar in de gevangenis zitten.

Experts waarschuwen

Het is knap lastig om de teruggekeerde jihadisten achter slot en grond te krijgen. Strafrechtdeskundige Geert-Jan Knoops zegt over Reda Nidalha’s geval: “Als in Turkije het hoger beroep onherroepelijk is, kan justitie hem hier niet meer vervolgen.” Hoogleraar terrorisme Edwin Bakker zegt dat het moeilijk te bewijzen is dat Syriëgangers zich schuldig gemaakt hebben aan oorlogsmisdaden. Zonder zulk bewijs kunnen de jihadisten hooguit veroordeeld worden voor ‘lidmaatschap van een terroristische organisatie’. Daar zitten ze in de praktijk maar vier jaar voor.

Reda Nidalha houdt bij hoog en laag vol dat hij verpleger was bij IS. Dan wel een verpleger die met machinegeweren schiet…

Optie: paspoort afnemen

De jihadisten vormen een groot gevaar. Ze zijn gehard en getraind in de Syrische strijd. Ze hangen nog steeds de jihadistische ideologie aan. De kans op aanslagen is reëel. Een oplossing voor de jihadterugkeer is het ontnemen van het Nederlands staatsburgerschap bij Syriëgangers. Groot-Brittannië gebruikt deze optie al. Hiermee wordt een jihadist effectief de toegang tot Nederlands grondgebied ontzegt, wat de dreiging van aanslagen aanzienlijk verminderd.

De terugkerende Syriëgangers vormen een groot gevaar. Deze geharde terroristen gaan hun jihad voortzetten in de Nederlandse pleinen en straten. Teken daarom de petitie aan premier Rutte. Laat hem het Britse voorbeeld volgen en jihadisten hun paspoort ontnemen. Hij is het aan ons Nederlanders verplicht!

Thierry Baudet: Nederland heroveren op ‘linkse mensen’

“Met afstand de beste, meest interessante beschaving óóit.” Met grote nadruk op ‘óóit’. Thierry Baudet liet er op het symposium in Gouda geen twijfel over bestaan: de Nederlandse cultuur kan op hem rekenen. Dat wil zeggen, op die van Thierry Baudet als denker en voorman van het Forum voor Democratie.

Goed overzicht

Cultuur onder Vuur was erbij in Gouda. We wilden zelf horen wat de leider van Forum voor Democratie te vertellen had, want de reguliere pers kun je daarin niet vertrouwen. Zo probeert het Algemeen Dagblad in zijn verslag Baudet in de extreemrechtse hoek te drukken. Er was niets in Baudets betoog dat zelfs maar in die richting zweemde. Alsof de Forum-leider daarmee in dit christelijk gezelschap trouwens was weggekomen. Het Nederlands Dagblad besteedt dan weer nauwelijks aandacht aan Baudets nadrukkelijke waardering voor het christendom en de christelijke cultuur.

Hoopvolle perspectieven

NRC Handelsblad had columnist Lotfi El Hamidi gestuurd. Die probeert het betoog van Thierry Baudet te ontkrachten door het als ondergangsdenken te typeren, hoewel Baudet in Gouda exact het tegenovergestelde deed en juist sterk het belang van nieuwe, hoopvolle perspectieven voor Nederland benadrukte. Maar dit zou dan, volgens El Hamidi, weer “opportunistisch” van Baudet zijn om het “conservatieve christendom” voor zich te winnen.

Genuanceerd overzicht

Hoewel het symposium als promotie bedoeld was voor Het opmerkelijke einde van Europa van Douglas Murray beval Baudet dat boek eigenlijk nauwelijks aan. Hij interesseert zich als politicus voor waar het boek ophoudt: voor de oplossingen, want het probleem – multiculturalisme – kennen we al. Daarmee doet Baudet het boek wat tekort, want het is een goed en genuanceerd overzicht hoe Europa bezig is zelfmoord te plegen: door een combinatie van onvoldoende geboortecijfers en ongebreidelde massa-immigratie. Plus een multiculti-ideologie om dat alles te rechtvaardigen.

Kolonialisme

Thierry Baudet doorbreekt politieke conventies op een wijze die verademend is. Welke andere politicus durft voor een groot gehoor te zeggen dat het kolonialisme –  met alle gebreken die het had – in wezen toch “een enorm avontuur” was, dat ons – ondanks alle bezwaren die je ertegen zou kunnen hebben – wél uitdaagde en stimuleerde tot grote daden. Zulke dromen moeten we weer gaan creëren. We moeten weer naar de maan, een luchthaven in zee. We hebben weer positieve idealen nodig.”

Bijzonder onderwijs

Ook beaamde Baudet
rondborstig dat christelijke onderwijs het beste onderwijs is: “Ik ben groot
voorstander van bijzonder onderwijs.” Hij vindt het wel een probleem dat islamitische
scholen nu van artikel 23 grondwet mee kunnen profiteren. “We moeten veel strenger
zijn op islamitisch onderwijs”. Het bijzonder onderwijs dreigt anders een vehikel
van islamisering te worden. Daar is artikel 23 nooit voor bedoeld.

‘Culturele zelfmoord’

Wat Nederland nu nodig
heeft, aldus Baudet, is “een cultuuromslag”. Een die vergelijkbaar is die met
de ‘revolutie in ’68’, maar dan in de goede richting: om ons land te “heroveren
op linkse mensen die VVD stemmen (luid gelach en applaus van publiek) en hun hermetisch
van culturele zelfmoord bevangen brein”.

‘Heel erg weinig’

Maar die contra-revolutie begint bij
onszelf, zo hield Baudet zijn gehoor voor. “Wat zijn de twee grootste risico’s
die onze samenleving bedreigen?” Enerzijds de klimaathoaxers, anderzijds de
radicale islam. “Maar als je nagaat om hoeveel mensen dat gaat, zijn dat er
eigenlijk maar heel erg weinig.”

Concrete gevallen

Overtuigde minderheden kunnen echter maatschappelijke
veranderingen afdwingen. Zij weten wat ze willen en gaan daarvoor. In een
samenleving die twijfelt aan zichzelf, krijgen ze veel voor elkaar. Tegenover
het opdringen van gevaarlijke ideologische fanatici, moeten gewone mensen zich durven
herpakken, vindt Baudet. “Bijvoorbeeld ouders tegenover de school.” Die moeten
geen genoegen nemen met de linkse indoctrinatie van hun kinderen, maar daarover
met gelijkgezinde ouders hun beklag doen.

Cultuur onder Vuur

Zowel in zijn analyse als in zijn oplossing ondersteunt Thierry Baudet precies de aanpak die Cultuur onder Vuur sinds jaar en dag in praktijk brengt. Enerzijds analyseren en de vinger op de wonde leggen, anderzijds actie voeren en het verzet organiseren. We zullen de partij en leider kritisch blijven volgen.

Cultuur onder Vuur strijdt 100 procent en met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur en tegen de politieke correctheid. Help ons met een gift!

Opmerkelijk: nieuwe terrorismebestrijder blijkt Zwarte Piethater en islamknuffelaar

Kick Out Zwarte Piet is géén terroristische organisatie. Dat beweert de nieuwe terrorismebestrijder Pieter-Jaap Aalbersberg. De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) corrigeert hiermee zijn voorganger, die juist waarschuwde voor de Zwarte Piethaters van Jerry Afriyie. Een merkwaardige rectificatie, want Aalbersberg is een berucht tegenstander van de Sint zijn knecht.

Politieman tegen Zwarte Piet

De rectificatie van Aalbersberg komt niet uit de lucht vallen. Als hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie verbande hij in oktober 2015 alle Zwarte Pieten van de interne Sinterklaasvieringen. Een duidelijke stellingname in een maatschappelijk debat dat niets te maken had met de veiligheid van burgers, wat normaliter de eerste zorg is van een hoofdcommissaris.

Jerry Afriyie

De politie had in 2015 al veel te doen met Zwarte Piethaters, die kinderfeestjes verstoren en daar op de vuist gaan met politieagenten. Kick Out Zwarte Piet-voorman Jerry Afriyie is in hoger beroep veroordeeld voor geweldpleging tegen een politieagent tijdens een Sinterklaasintocht. Nog steeds moeten bij Sinterklaasintochten veel politieagenten ingezet worden, om kinderen te beschermen tegen de gewelddadige activisten.

Zwarte Piethaters vrijgesproken

Begrijpelijkerwijs waarschuwde toenmalig NCTV Dick Schoof in een Dreigingsbeeld Terrorisme van november 2017 voor Kick Out Zwarte Piet. Maar Schoof werd in 2018 chef van de AIVD. Zijn opvolger werd per 1 februari 2019 Pieter-Jaap Aalbersberg. Kick Out Zwarte Piet zag zijn kans schoon en legde krap een week later een klacht neer bij de nieuwe NCTV. Die gaf de Zwarte Piethaters gelijk en rectificeerde de vermelding in Dreigingsbeeld Terrorisme.

Op bezoek bij Moslimbroederschap

Aalbersberg zet voortvarend zijn nieuwe koers uit als terrorismebestrijder. Daags na aantreden trok hij naar Rotterdam, voor een expertbijeenkomst over ‘rechts-extremisme’. Locatie: Centrum de Middenweg. Dat is het Nederlandse thuishonk van de Moslimbroederschap, dat van ons land een islamitisch kalifaat met sharia wil maken.

Hoofddoek bij politie-uniform

Ook dit is geen ongelukkige uitglijder, maar een consistent doorzetten van de politiek-correcte lijn. In Amsterdam betoonde Aalbersberg zich enthousiast voorstander van verdere islamisering. Zo stelde hij voor om het islamitisch hoofddoekje bij het politie-uniform te voegen. Cultuur onder Vuur tekende protest aan met een petitie en wist zich gesteund door politiepersoneel, dat over het algemeen weinig opheeft met het soort politiek-correct activisme wat Aalbersberg bedrijft. De chef van de nationale politie, Erik Akerboom, floot Aalbersberg uiteindelijk terug.

Ramadan “heilige maand”

Aalbersberg bezocht in Amsterdam graag iftar-maaltijden en noemde de Ramadan een “heilige maand”. Dit terwijl moslims de Ramadan aangrijpen om duizenden christenen en andere minderheden af te slachten. Tijdens een van de iftar-maaltijden las Aalbersberg voor uit de Koran.

Aangifte tegen Wilders

Het houdt maar niet op. Toen Geert Wilders in 2017 zijn ‘Minder Marokkanen’-uitspraak deed, nam Aalbersberg in eigen persoon de aangifte op van een moslim. Misschien ingefluisterd door PvdA-politica Fatima Elatik, die à 12.000 euro per maand op de loonlijst van Aalbersberg stond?

Sympathie voor gevaarlijke groeperingen

Pieter-Jaap Aalbersberg is een verklaard tegenstander van Nederlandse tradities en een ruimhartig voorstander van islamisering. Dat is geen aantijging, maar een feitelijke vaststelling. Het hoofd van de terrorismebestrijding heeft gevaarlijk veel sympathie voor de groeperingen waar hij Nederland tegen moet beschermen.

Cultuur onder Vuur strijdt met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur, tegen de politieke correctheid en islamisering. Help ons met een gift!

Een slechte 1 aprilgrap: Arnoud van Doorn schooldirecteur

Ex-PVV’er Arnoud van Doorn, een bekeerling tot de islam, wordt de nieuwe interim-directeur van het Cornelius Haga Lyceum in Amsterdam. Een bericht van die strekking deed op zondag 31 maart de ronde. Waarom niet? zou u wellicht denken en dit was ook precies de reactie van de school zelf. Van Doorn heeft een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) die nodig is om o.a. in het onderwijs werkzaam te kunnen zijn, aldus Soner Atasoy, dagelijks bestuurder van het lyceum.

‘Grap’

Wij bij Cultuur onder Vuur hebben gewacht met reageren, omdat wij al vermoedden dat het een zeer misplaatste 1-aprilgrap betrof, wat inmiddels ook gebleken is. Maar juist het idee dat het Cornelius Haga Lyceum en Van Doorn menen te moeten schertsen hiermee, is wat ons betreft juist tekenend voor het probleem. Een ‘koekje van eigen deeg’ provoceert Van Doorn op zijn twitteraccount ook nog in reactie op zijn ‘grap’ met betrekking tot zijn vermeende aanstelling als interim-directeur.

Arnoud van Doorn

Even ter herinnering; Van Doorn was raadslid voor de PVV maar bekeerde zich in 2012 tot de islam. Hij richtte na zijn bekering de islamitische Partij van de Eenheid op. In een interview met het AD in 2014 zegt Van Doorn dat: “Een dienst als de AIVD heeft er belang bij moslims in een kwaad daglicht te stellen. Daarmee toont ze haar bestaansrecht aan.” Hij zegt hier dus zoveel als dat onze veiligheidsdienst moedwillig, om te scoren, moslims in een kwaad daglicht stelt.

Afschuwelijk daden

In hetzelfde interview wordt Van Doorn als volgt
aangehaald: “Je moet jongens die in Syrië zijn geweest niet allemaal
bestempelen als gevaarlijk, reageert hij ten slotte op de vraag of de AIVD
terecht Syriëgangers scherp in de gaten houdt.” De verantwoording ligt dus bij
de AIVD en niet bij deze jongens zelf en de afschuwelijke daden die IS heeft
gepleegd. Zeker, het interview dateert van 2014 en nog niet alles wat IS heeft
gedaan was toen bekend, maar dat de veiligheidsdienst mensen die in het
buitenland gaan vechten bij terugkeer in de gaten houdt, lijkt mij de
normaalste zaak van de wereld.

Gewelddadige tegenreacties

Onlangs nog kwam Van Doorn in opspraak toen hij tweette, in reactie op een provocerende actie waarbij half ontblote poppen werden opgehangen met spandoeken waarop beledigende teksten stonde, dat ‘een miljoen moslims in Nederland zelf maatregelen gaan nemen als de overheid niet ingrijpt.’ De actie gericht tegen de moskee was ronduit beledigend, daarover geen misverstand, maar de oproep van Van Doorn suggereerde voor velen dat hij opriep tot gewelddadige tegenreacties.

‘Koekje eigen deeg’

Een dergelijke reactie van iemand die een ‘partij van de eenheid’ heeft opgericht is ronduit bizar, maar er is meer. Arnoud van Doorn werd in 2014 ook nog eens veroordeeld tot een geldboete en een werkstraf vanwege het lekken van geheime stukken, het verkopen van drugs aan minderjarigen en het bezit van een verboden alarmpistool. Gezien bovenstaande is het onvoorstelbaar dat zowel Van Doorn als het dagelijks bestuur van het Cornelius Haga Lyceum bij monde van de heer Atasoy menen dat het leuk of grappig is, of in de woorden van Van Doorn een ‘koekje van eigen deeg’, om grappen te maken aangaande de vermeende aanstelling van Van Doorn. Dit laat alleen maar zien hoe weinig het bestuur begrijpt wat de ernst is van de opmerkingen van de AIVD betreffende richtinggevende personen binnen de school die banden zouden hebben met een terroristische organisatie in de Kaukasus .

Ingrijpen noodzakelijk

Dit staat te lezen in de brief aan de gemeenteraad in Amsterdam: “Door een parallelle samenleving te bevorderen en in strijd te handelen met de antiradicaliseringsstrategie van de overheid, is de veilige en democratische vorming van Amsterdamse leerlingen op het Cornelius Haga Lyceum niet gewaarborgd. Daarbij komt dat de onderwijsinspectie op woensdag jongstleden heeft moeten vaststellen dat door de opstelling van de schoolleiding onderzoek op dat moment niet verantwoord was. Voor het college is ingrijpen nu noodzakelijk en onvermijdelijk.” Wie zijn deze mensen die invloed zouden hebben op de school? Juist ja; Arnoud van Doorn en Abu Hafs, beide namen die in het interview met Atasoy worden genoemd als mensen die hij zou aannemen op zijn school als zij een Verklaring Omtrent Gedrag zouden krijgen. 

Afluisterapparatuur

De school ontkent overigens alle aantijgingen van de AIVD/NCTV en, eerlijk is eerlijk, we weten niet wat er precies aangetoond is of waarop de verdenking zijn gebaseerd. Daarom was het beter geweest wanneer dit niet in de openbaarheid was gebracht maar binnenskamers was gebleven. Tweede Kamerlid voor het Forum voor Democratie, mr. Th. Hiddema, zei hierover in de Kamer: “Er had geen ruchtbaarheid gegeven moeten worden aan de verdenkingen van de AIVD, maar artikel 126L biedt ruimte tot het plaatsen van afluisterapparatuur zodat de verdenkingen, want meer is er nog niet, van de AIVD rondgemaakt kunnen worden.”

Slachtoffer

Terwijl het juridisch nog helemaal niet kon, maakte burgemeester Halsema van Amsterdam e.e.a. openbaar en zegt dat ‘de school dicht moet’. Hiddema vervolgt: “Het schoolbestuur kan de rol van martelaar nu uithangen en claimen dat zij worden gediscrimineerd.” Precies dit is gebeurd en daar gaat de tweet van Van Doorn over wanneer hij deze zeer misplaatste ‘grap’ een ‘koekje van eigen deeg’ noemt. En in plaats dat alle media wachten met berichtgevingen, volgen er nieuwsartikelen, interviews noem maar op, omdat zij het slachtoffer zijn geworden van een schoolbestuur dat niet begrijpt hoe zorgelijk dergelijke aantijgingen van de veiligheidsdienst zijn en van meneer Van Doorn die, niet voor het eerst, graag olie op het vuur gooit.

Slachtoffer uithangen

Zo zijn de media voor bijna anderhalve dag lang de speelbal tussen de AIVD en het bestuur van het Cornelius Haga Lyceum geweest. De ernst van de verdenkingen die de veiligheidsdienst heeft tegen de Amsterdamse school zijn te serieus en beslist niet grappig. Dat het zover heeft kunnen komen dat het dagelijks bestuur van de school het slachtoffer kan uithangen en meent de veiligheidsdienst, de gemeente Amsterdam, de burgemeester van Amsterdam én de media zo voor schut te zetten, draagt ten eerste niet bij aan de onderlinge verhoudingen, maar toont ook het gelijk aan van mr. Hiddema in zijn bijdrage tijdens het Kamerdebat over deze kwestie. En wie is met dit alles geholpen? (Sonja Dahlmans)