Categorie: Islam

Hoe media begrip kweken voor jihad ‘strijders’ en ‘bruiden’

Het kan u als lezer niet zijn ontgaan; de vraag wat
wij moeten doen met terugkerende jihadisten werd de afgelopen weken
gepersonifieerd door Shamima Begum. Dit is een Britse jonge vrouw die, nu Islamitische
Staat bijna is verslagen, terug wilde keren naar het Verenigd Koninkrijk met
haar jonge zoontje: Jarrah, zo heet hij, nota bene vernoemd naar een
islamitische jihadist. Opmerkelijk aan deze vrouw is dat zij geen enkele emotie
toont waar het de slachtoffers betreft van IS, de gewelddadige organisatie waarbij
zij zich vrijwillig aansloot. Zonder een spier op haar gezicht te vertrekken vertelt
zij dat ze ‘ok was’ met de onthoofdingen van mensen.

Slachtofferdenken

Ook de slachtoffers van de aanslag tijdens een concert
van Ariana Grande in Manchester door een jihadist vond mevrouw Begum geen enkel
probleem. Dit zou volgens haar namelijk hetzelfde zijn als het doden van
Syriërs door Westerse landen. Dat de groep waar zij zich bij aansloot, IS, ook
burgerslachtoffers maakte, zoals de Yezidi en christenen in Syrië en Irak,
daarover rept Begum met geen woord. Shamima vindt – zo blijkt uit een interview
met haar – dat de inwoners van het Verenigd Koninkrijk ‘sympathie voor haar
zouden moeten opbrengen vanwege alles wat zij heeft meegemaakt.’ De Britse
regering heeft haar de Britse nationaliteit afgepakt. Ook dit kon op geen enkel
begrip van Shamima Begum rekenen, zo vast zit zij in het eigen slachtofferdenken.
Zij overweegt overigens ook nog een Nederlands paspoort aan te vragen zodat zij
in ons land kan wachten tot haar Nederlandse echtgenoot uit de gevangenis komt.

Te extreem

Het kan nog veel gekker; Jeremy Corbyn, de leider van de Britse Labour Party vertelt in een interview dat Shamima Begum volgens hem het ‘recht heeft terug te keren naar Groot-Brittannië’. Daar aangekomen zou zij dan volgens hem wel geconfronteerd moeten worden met vragen en eventuele acties daarna. Maar, zo zegt Corbyn, iemand zijn nationaliteit afpakken is te extreem. Je aansluiten bij een groep die erom bekend staat mensen te onthoofden of in een kooi vastgezet levend te verbranden of juist verdrinken en daar ‘ok’ mee te zijn zoals Shemima Begum onlangs nog aangaf, lijkt mij op z’n zachtst gezegd ook extreem. Wanneer u haar naam zou googelen krijgt u tal van artikelen te zien: bijna alle media hebben wel iets over deze vrouw geschreven.

Zieke manier

Het past allemaal in het platform dat de media al
jaren bieden aan mensen als Begum die zichzelf als slachtoffer zien en van
politici, celebraties en opiniemakers die dit beeld versterken. Ook de taal die
de media gebruiken draagt hieraan bij. Neem bijvoorbeeld het woord
‘jihadbruidje’. Bij het woord bruidje denken de meeste mensen aan een
lieflijke, onschuldige jonge vrouw in het wit die in het huwelijksbootje stapt
met haar geliefde om nog lang en gelukkig te leven zoals sprookjes meestal
eindigen. Wat voor zieke manier van denken maakt dat dit woord wordt gebruikt
voor jonge vrouwen die willens en wetens een veilig land verlaten om zich aan
te sluiten bij een groep mannen die mensen onthoofden, levend verbranden en
vrouwen verkrachten en verhandelen op een slavenmarkt? En daar dan ook nog,
zoals Shemima Begum, ‘ok’ mee zijn?

Op slavenmarkt verhandeld

Ook de naam die wordt gebruikt voor jihadisten, IS
‘strijders’ doet voorkomen alsof wij hier te maken hebben met dappere mannen
die vol vuur strijden voor de goede zaak. Terwijl de waarheid is dat dit mannen
zijn die nietsontziend en zonder enige empathie mannen en vrouwen hebben gedood
en gemarteld, verkracht en op een slavenmarkt hebben verhandeld. Bizar dat deze
mannen en vrouwen ‘bruiden’ en ‘strijders’ worden genoemd, maar de jezidi
steevast als seksslavinnen worden betiteld alsof wat IS van hen maakte, is wat
deze vrouwen bij uitstek typeert. Alsof zij niet meer zijn dan de optelsom van
de gruwelijke daden die tegen hen waren gericht.

Jezidi

Als er een groep is die wij daadwerkelijk strijders kunnen noemen, zijn het wel vrouwen als Pari Ibrahim, de voorvrouw van de Free Yezidi Foundation. Zij is de ware strijder die vol vuur opkomt voor de belangen van haar volk. Juist de manier waarop de jezidi zich hebben weten te handhaven ondanks alle gruwelijkheden die zij zelf of hun familie hebben meegemaakt dient respect in woord en daad van onze kant. (Sonja Dahlmans)

Misdaden Islamitische Staat verdienen Neurenberg-tribunaal

Journalist Wierd Duk en Dalal Ghanim pleiten bij Jensen voor onderzoek naar de bloedstollende misdaden van Islamitische Staat (beeld: screenshot RTL5).

Telegraafjournalist Wierd Duk was met een jonge jezidi vrouw, Dalal Ghanim, te gast bij het programma Jensen van RTL5. Beiden braken een lans voor onderzoek naar de misdaden van Islamitische Staat tegen de jezidi. Eenzelfde onderzoek naar het leed van de christenen in Irak lijkt mij ook van belang, zeker omdat hun leed nog wel eens ondergesneeuwd raakt in de main stream media. In elk geval mag duidelijk zijn dat er dringend een onderzoek moet komen en daders en medeplichtigen gestraft moeten worden. Duk en Ghanim hebben gelijk dat zij hierover aan de bel trekken. Opmerkelijk is hoe stil de media hierover nog altijd blijven; niets hierover op sites van NOS en anderen, maar ook de politiek is muisstil in binnen- en buitenland.

Particuliere initiatieven

Reeds op 23 november 2017 schreef ik hierover een artikel op TPO waarin ik aandacht vroeg voor precies hetzelfde probleem: namelijk steun en hulp aan de slachtoffers van IS en niet de daders. Sindsdien is er hoegenaamd niets veranderd voor de situatie van slachtoffers van IS, deze zijn bijna geheel afhankelijk van particuliere initiatieven. De vluchtelingen die in ons land, maar ook in ons omringende landen, zijn kunnen met de terugkeer van de jihadisten van IS ineens met daders geconfronteerd worden. Ook hiernaar verwijzen Duk en Ghanim terecht bij Jensen op de bank.

Rechtsstaat

Executive director van de Free Yezidi Foundation, Pari Ibrahim, maakt in een video op de facebookpagina van haar organisatie nog een belangrijk punt. Zij spreekt rechtstreeks de regeringen van Europa aan, ze noemt bij naam ook ons land, en zegt: “Als jullie burgers misdaden tegen de jezidi plegen, horen jullie dit te onderzoeken en te bestraffen.” Dit raakt natuurlijk een ander heikel punt en dat is dat de jezidi geen eigen land hebben met een regering die de slachtoffers officieel kan vertegenwoordigen tegenover Europese regeringen. Maar dit zou in het licht van alle gruwelijkheden die hen zijn aangedaan geen enkele rol mogen spelen, wil Nederland tenminste doorgaan voor een rechtsstaat. Dit geldt uiteraard ook voor de andere landen in Europa. De misdaden van IS rechtvaardigen een Neurenberg-tribunaal.

Schrijnend

Bovenstaande raakt nog een ander belangrijk thema en dat is hoe men de onbeschrijfelijke wreedheden van IS kwalificeert. Doordat men het steeds in politiek en media over terreurdaden heeft in plaats van oorlogsmisdaden, wat genocide bij mijn weten toch echt is, blijft een echt daadkrachtige en doelgerichte aanpak uit. Te lang hebben met name de Europese landen het probleem genegeerd. Dit vertaalt zich ook in het niet willen ophalen van eigen burgers die zich hebben aangesloten bij IS maar hen wel – wanneer ze op eigen houtje de grens bereiken – binnenlaten en dán pas te willen gaan bekijken hoe met hen om te gaan.  Een echt plan van aanpak is er niet, elk land handelt op eigen houtje; wel of niet binnen laten, berechten enzovoort Dit kwam schrijnend aan het licht toen de president van de Verenigde Staten, Trump, te kennen gaf dat Europa iets móet gaan beslissen over de aanpak van deze IS mannen en vrouwen omdat de V.S. niet langer verantwoordelijk voor hen wil zijn . Met alle kritiek die er in Europa op Trumps beleid is, is het wel pijnlijk en wrang dat zij zelf aan de kantlijn staan te roepen, maar het handelen aan Amerika overlaten. 

Genocide

Op vijftien februari 2018 is de motie Voordewind (CU) ingediend waarin de Nederlandse regering wordt verzocht genocide te erkennen. Deze motie is met handopsteking aangenomen. De Nederlandse overheid erként dus dat het hier om genocide handelt, maar handelt daar vervolgens zelf niet naar, maar laat zulke grote oorlogsmisdaden over aan het gewone strafrecht. Niet alleen in ons land, maar ook in de EU is dit aan de orde gekomen. Het is te gek voor woorden dat de jezidi vrouwen nu zelf, na al het leed dat hen is aangedaan, op de bres moeten springen voor zichzelf om genoegdoening en rechtvaardigheid te krijgen. En helemaal bizar is het dat de politiek en de media hier zo weinig over kwijt willen, maar zich wél bezighouden met de vraag hoe we nu moeten omgaan met de daders en hun handlangers.

In de kou

Geert-Jan Knoops, hoogleraar internationaal strafrecht, maakte zich druk om deze terugkerende IS jihadisten die volgens hem ‘niet in een tweede soort Guantánamo Bay terecht moeten komen’ Zij moesten een ‘eerlijk’ proces krijgen, bepleitte hij in de diverse media. De brandende vraag die wij onszelf moeten stellen is welke eerlijke behandeling de jezidi en christenen, de slachtoffers van deze jihadisten, zullen krijgen? En welke hoogleraar internationaal strafrecht komt voor hun belangen op? Helaas is de groep vrijwilligers die zich hiervoor aangemeld hebben niet bepaald groot te noemen of beter gezegd, amper aanwezig. Daarmee laten wij de slachtoffers in de kou staan en mogen zij nogmaals zichzelf zien te bevrijden, eerst van IS, nu van de onrechtvaardigheid en de toegekeerde rug van mensen die heel goed weten wat deze vrouwen is overkomen, maar daar niet mee weet om te gaan en derhalve maar zwijgt. (Sonja Dahlmans)

De bekering van Joram van Klaveren (2)

Opmerkelijk genoeg vindt het tweede deel van het gesprek tussen Tijs van de Brink, EO, en ex-PVV’er Joram van Klaveren plaats in een rooms-katholieke kerk (De bespreking van het eerste deel vindt u hier). De reden hiervoor? Van de Brink merkt op: “Ja, die zijn open hé? Daar kun je naar binnen meestal.” Dit wordt door beide heren als een voordeel gezien, twee mannen die beiden een protestants christelijke achtergrond hebben. In de protestantse kerk is de deur dicht wanneer er geen dienst plaatsvindt. In de katholieke Kerk is de deur inderdaad meestal open vanuit de gedachte dat ieder mens tot God mag komen op elk moment en niet alleen tijdens de Heilige Mis.

Kruisdood

In de kerk aangekomen vraagt Van de Brink aan Van
Klaveren waarom hij nu geen christen meer is. Joram van Klaveren antwoordt hier
iets zeer opmerkelijks voor wie de islamitische bronnen kent. Hij geeft aan dat
het idee dat er een moord plaats moet vinden voordat God kan vergeven (christenen
geloven dat Christus de kruisdood stierf voor de vergeving van de zonden) iets
is waar hij zich niet (meer) in kon vinden. Zou God, vraagt Van Klaveren zich
hardop af, niet gewoon kunnen vergeven zonder een dood?

Hellevuur

In de islamitische brontekst Sahih Muslim, een van de twee hadith collecties met bijzondere autoriteit, staan drie ahadith (meervoud van hadith) waarin staat dat Allah de moslims een Jood of christen zal geven die voor de zonden van de moslim zal branden in het hellevuur (Sahih Muslim nummer 6665, 6666 en 6668). “Abu Musa meldde dat Allah’s boodschapper (hiermee wordt Mohammed bedoeld red.) heeft gezegd: Op de Dag van het Laatste Oordeel zal Allah elke moslim een Jood of een christen geven en zeggen ‘dit is je verlossing van het hellevuur’ ” (Sahih Muslim 6665). Joram van Klaveren zegt dat God in de Bijbel zegt barmhartigheid te willen, geen offers, en vindt de kruisdood van Christus daarin niet passen. Hoe hij dit ziet in het idee dat Allah elke moslim een Jood of christen zal geven die voor de daden van de moslim gestraft zullen worden voor de eeuwigheid blijft een interessante vraag.

Gestraft voor zonden

Van Klaveren gaat door met zeggen dat in het Oude en in het Nieuwe Testament staat, onder andere in Ezechiël, dat vaderen niet hoeven te sterven voor hun zonen. Dit staat inderdaad in Ezechiël 18:4 waar God zegt dat alleen wie zondigt zal sterven. Van Klaveren zegt dat binnen het christendom de mensheid gestraft wordt voor de zonden van Adam en impliciet zegt hij dus dat dit binnen de islam niet zo is. Dat is opmerkelijk. In Sahih Bukhari 6614 staat: “De profeet heeft gezegd: ‘Adam en Moses redetwistten met elkaar. Moses zei tot Adam ‘O Adam! Jij bent onze vader die ons teleurgesteld heeft en ons uit het paradijs heeft verdreven.’ ”

Barakah

Er zijn nog meerdere ahadith waarin dit staat. De bewering van Van Klaveren dat dit iets uit het christendom is en niet uit de islam klopt dus niet. Juist binnen het christendom is er verlossing door Christus, iets wat in de islam niet gebeurt, de moslim is afhankelijk van het verzamelen van genoeg ‘barakah: de juiste balans tussen goede en kwade daden waarop de gelovigen worden afgerekend op de Laatste Dag. Ook zegt Van Klaveren dat binnen de islam Jezus ook de Messias genoemd wordt. Dat laatste is waar, maar er is geen enkel theologische verklaring voor deze titel al-Massih, maar dat zegt Van Klaveren er niet bij.

Niet barmhartig

Als laatste de opmerking van Joram van Klaveren over
de kruisiging van Christus die volgens hem ‘zou kunnen hebben plaatsgevonden
als je naar de bronnen kijkt’. Hij doelt hiermee op bronnen binnen de islam die
zeggen dat er een kruisiging heeft plaatsgevonden. Wat hij niet vermeldt is dat
die bronnen juist zeggen dat niet Jezus, maar iemand anders gekruisigd is en
dat Allah het deed lijken alsof het Jezus was voor de aanwezigen bij het Kruis.
Dit is uiteraard in strijd met de bewering van Van Klaveren dat het niet
barmhartig is iemand te laten sterven of iemand te straffen voor de (vermeende)
zonden van een ander, soera 4:157 ‘maar zij doodden hem niet, noch hebben zij
hem gekruisigd, maar het was zo gemaakt dat het leek alsof dit zo was’.

Wrang

De hadith overlevering van Ibn Abbas is hierin nog duidelijker, Jezus vraagt hier aan zijn discipelen: “Wie van jullie naar mijn gelijkenis zal worden gemaakt en in mijn plaats zal worden gedood, hij zal op hetzelfde niveau van het paradijs (de islam kent meerdere lagen of niveaus voor het paradijs) met mij zijn.” De opdracht die christenen in het Evangelie (Mattheus 16:23-25 en Lucas 9:23-25) van Jezus krijgen, wordt hiermee wel heel wrang. Wanneer Jezus namelijk zelf een ander de klus liet klaren zogezegd, zoals in bovenstaande islamitische traditie, heeft hij alle christelijke martelaren door de eeuwen heen iets laten doen waar Hij zelf niet toe bereid was, namelijk de kruisdood sterven. Hoe dít volgens Van Klaveren barmhartig te noemen is, blijft een groot raadsel. (Sonja Dahlmans)

Dit is het tweede artikel over de bekering van Joram van Klaveren. Het eerste vindt u hier.

Strijd de goede strijd!

Machteld Allan, arabiste en rechtsfilosofe (zij doceert aan de universiteit van Leiden), werkt aan een proefschrift over Ibn Taymiyya. In het verlengde hiervan vertaalde Allan een boek, Bid, Vecht en Heers, van deze islamitische denker die vaak gezien wordt als de inspiratiebron van vele jihadisten. Donderdag 14 februari werd het eerste exemplaar van dit boek overhandigd aan Martin Bosma. De auteur en Bosma, Kamerlid voor de PVV, waren beiden bevriend met wijlen Hans Jansen, arabist en islamkenner van het eerste uur. Omdat de heer Jansen inmiddels is overleden, wilde de auteur daarom het boek overhandigen aan de heer Bosma, vanwege hun gezamenlijke vriendschap.

Salafisme

Tijdens de feestelijke uitreiking van het eerste
exemplaar van Bid, Vecht en Heers
zegt de uitgever, Prometheus, dat dit “een belangrijk boek is ook voor onze
tijd”. Mevrouw Allan zelf geeft aan wat er zo belangrijk is aan een boek van
een islamitische denker uit de dertiende eeuw na Christus voor onze huidige
tijd. Juist wat nu in de volksmond is gaan heten het salafisme laat zich
inspireren door het gedachtengoed van deze Ibn Taymiyya. Ook Abdul Wahhab, die
gezien wordt als de grondlegger van het wahabisme, liet zich al in de
achttiende eeuw door Ibn Taymiyya zijn werk inspireren.

Invloedrijk werk

Omdat dit boek geen boek is van Allan zelf, maar een
vertaling van het werk van Ibn Taymiyya, krijgt de lezer ervan als het ware een
kijkje in de denkwereld niet alleen van deze islamitische geleerde, maar juist
ook van de jihadist van nu die zich hierdoor laat inspireren. Wat beweegt deze
mensen, niet alleen wat betreft hun denken over mens en maatschappij, maar
juist ook wat hen religieus motiveert? Door dit invloedrijke werk van vroeger
in het Nederlands te vertalen is het voor iedereen nu toegankelijk en mogelijk
meer hiervan te weten te komen.

Rede

Martin Bosma krijgt het eerste exemplaar vervolgens
overhandigd uit de hand van de auteur en maakt in zijn woord van dank een
belangrijke opmerking. Sint Thomas van Aquino en Ibn Taymiyya waren
leeftijdgenoten van elkaar. Van Aquino stelde dat de rede belangrijk was,
terwijl Ibn Taymiyya deze juist min of meer terzijde schoof. Door de rede, zo
stelt Bosma, is het Westen in staat geweest de wetenschap, de kunst, het
onderwijs, de vrijheid van meningsuiting en alle andere rijkdommen van onze
cultuur te ontwikkelen.

Zelfcensuur

Juist al deze zaken staan nu onder druk onder andere door de dreiging van terreur vanuit het salafisme. Niet alleen door de aanslagen die er in meerdere landen in Europa zijn geweest, te denken valt aan België, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje enzovoort,  maar ook omdat de angst voor het geweld zo groot is dat velen inmiddels zelfcensuur plegen. Cabaretiers maken bepaalde grappen niet meer, niet elke docent durft nog over de Holocaust te spreken in de klas. In Oostenrijk -zo werd onlangs bekend- dragen inmiddels ook niet-islamitische meisjes een hoofddoek om zo te kunnen ontkomen aan de ongewenste handtastelijkheden van islamitische jongens.

Ramadan

Een initiatief van islamitische jongeren uit verschillende landen in Europa, giveitup4ramadan genaamd, spoort ook niet-moslims aan mee te doen aan de ramadan om ‘radicalisatie tegen te gaan’. Het idee is dat radicalisering niet door islamitische bronteksten zoals die van Ibn Taymiyya gaan, maar door uitsluiting van islamitische jongeren in onze maatschappij. Om dit gevoel van buitengesloten te zijn te voorkomen, wordt iedereen aangeraden mee te doen aan de ramadan. De omgekeerde wereld; het probleem wordt dus verlegd van de jihadisten naar de samenleving die kennelijk radicalisering in de hand zou werken door niet inclusief genoeg te zijn. Verbinding is de oplossing, niet het analyseren van de bronteksten van de islam, is het mantra.

‘Strijd goede strijd!’

Machteld Allan begint zelf haar speech door aan te geven dat het eigenlijk slecht nieuws is vanwege het feit dat Islamitische Staat nog altijd min of meer actief is. Allan noemt ook een onlangs uitgekomen onderzoeksrapport van het Verwey-Jonker Instituut waarin de conclusie is dat het wel meevalt met het salafisme en dat men dit niet allemaal negatief moet zien. Juist daarom is het van belang dit boek te lezen. De heer Bosma eindigde de avond met de woorden van wijlen Hans Jansen: “Strijd de goede strijd!”

De bekering van Joram van Klaveren (1)

Er is nogal wat te doen over de bekering tot de islam van
Joram van Klaveren, oud-politicus en woordvoerder ‘islam’ voor de PVV. In het EO-programma
NieuwLicht van Tijs van de Brink kreeg Van Klaveren de gelegenheid om zijn
bekering uit te leggen. Dit werd eerst in een moskee gedaan, waarna de heren
samen vertrokken om ook in een kerk over de bekering van Van Klaveren te
spreken. Een bekering die op z’n zachts gezegd opvallend te noemen is gezien de
jaren die Van Klaveren voor de PVV in de Kamer doorbracht om diezelfde islam in
vaak behoorlijk stevige taal te bekritiseren. Voor hij zijn carrière als
parlementariër begon, was Joram van Klaveren afgestudeerd in de godsdienstwetenschappen
en religie en doceerde hij godsdienst- en maatschappijleer in het voortgezet
onderwijs. Interessant.

(meer…)

Zwitserse chocoladefabrikant onderwerpt zich aan islamitische wet

Het nieuws van Valeurs Actuelles van 24 december 2018 is zo absurd en shockerend dat het nauwelijks te geloven is. Het weekblad maakt bekend dat de consumptie van de Toblerone voortaan officieel is toegestaan door de islamitische wet. Een van de beroemdste chocolades ter wereld is dus vanaf april 2018 halal geworden!

‘Levensfilosofie’

Mounir Khozami is daar als vertegenwoordiger van de Arabieren in Zwitserland opgetogen over. Hij legt uit aan de krant Blick dat halal  “meer is dan het afzien van varkensvlees, het is een levensfilosofie. Halal strekt zich niet louter uit tot voeding, maar ook tot tal van andere domeinen van het dagelijks leven.” Ook al heeft de befaamde chocoladereep zijn oorspronkelijke recept bewaard, de ingrediënten en de productie ervan zijn aangepast aan de nieuwe norm.

Verboden ingrediënten

Een ander artikel over hetzelfde onderwerp, dat wordt aangehaald door Le Salon Beige, geeft een treffende analyse van deze stille hervorming. Het benadrukt dat “halal niet slechts een kwestie is van ingrediënten: het is ook een kwestie van bereidingswijzen die stuk voor stuk in staat moeten zijn het contact te vermijden met verboden ingrediënten (varkensvlees in het bijzonder en alcohol) gedurende het hele productieproces met inbegrip van opslag en vervoer.

Gecertificeerd halal

Dit houdt in dat er imams belast zijn met de regelmatige inspectie van de productieketens van de fabrikant om er zeker van te zijn dat de halal-normen gerespecteerd worden. Dit is ook een kwestie van traceerbaarheid, vervolgt Le Salon Beige. “De fabriek van Tablerone heeft van al zijn onderaannemers gevraagd eveneens gecertificeerd halal te zijn”. Het blog vraagt zich af: ”Hoeveel miljoen Zwitserse francs worden hier door Mondelez International aan uitgegeven? Hoeveel duizenden (?), tienduizenden (?) Zwitserse franks worden jaarlijks in totaal betaald door het geheel van onderaannemers en toeleveranciers om het voortduren van de traceerbaarheid te garanderen?”

‘Veralgemenisering moslimbijdrage’

 “Hoeveel betalen we bij elke aankoop van Toblerone indirect mee aan de financiering van islamitische activiteiten? De halalisering, dat is de VMC, de veralgemenisering van de moslimbijdrage”, maakt hij zich terecht boos. Het feit dat Toblerone voortaan halal is, dringt nauwelijks door tot de media, omdat het bedrijf Mondelez bang is voor boycot-oproepen door consumenten die ontevreden zijn over deze wijziging. Maar het is nog niet te laat om in beweging te komen tegen deze nieuwe toegeving aan de islamisering van Europa. (Nathalie Burckhardt op Avenir de la Culture)

Hypocriete NOS-verslaggeving over aanslagen

In Manchester, Engeland, werd op de eerste dag van het nieuwe jaar een aanslag gepleegd. Een man stak drie mensen neer; twee passanten en een politieagent. Dit feit op zich is al erg, maar hoe de main stream media dit gegeven onmiddellijk afzwakten, is helaas niet meer verrassend, maar wel ernstig. Volgens de site van de NOS riep de vermoedelijke dader: ‘Volgens ooggetuigen die worden aangehaald door de krant Manchester Evening News riep de dader ‘Allah’ toen hij voorbijgangers aanviel.’  Tevens zou hij, volgens een eerder artikel op nos.nl gezegd hebben: ‘De dader legde tijdens zijn daad een verband met bombardementen op andere landen, zegt de BBC-medewerker. “Ik hoorde de man zeggen: zolang als jullie deze landen blijven bombarderen, blijft dit gebeuren.” 

(meer…)

Genitale verminking van meisjes hoort wel degelijk bij islam

Het geografisch argument van Femmes for Freedom is een afleidingsmanoeuvre om niet over het verband tussen islamitische bronteksten en meisjesbesnijdenis te hoeven spreken. (foto: Flickr)

door: Sonja Dahlmans

“Genitale verminking van vrouwen is geen islamitische traditie”, stond te lezen in een persbericht van acht november 2018 van de stichting Femmes for Freedom. Deze stichting heeft te kennen gegeven aangifte te willen doen tegen de as-Soennah moskee, omdat, zo staat in het persbericht: Aanleiding voor deze aangifte zijn uitspraken met betrekking tot vrouwelijke genitale verminking gedaan in een online leeromgeving. Tijdens de lessen werd door de docent gezegd dat vrouwenbesnijdenis niet verplicht is, maar wel aan te bevelen om de lusten van de vrouw te temperen.

Hardnekkig gebruik

Hoe sympathiek het idee ook is om paal en perk te willen stellen aan het bepleiten of propageren in de moskee van dit soort gevaarlijke, risicovolle praktijken, ontkennen dat dit iets met de islam te maken heeft, is absurd. Meisjesbesnijdenis komt niet alleen in islamitische kringen voor, dat klopt, maar het heeft wel met de islam te maken en in het bijzonder zelfs met de islamitische traditie. Het is een gebruik dat hardnekkig blijft voortduren. De islamitische traditie wordt de soenna genoemd. Dat woord zit ook in de naam van de betreffende as-Soennah moskee.

Authentiek

Het betreft de sira en de hadith collecties; de sira beschrijft het leven van Mohammed en de hadith collecties wat Mohammed volgens de overlevering gezegd zou hebben. In de soenna staan deze ahadith (meervoud van hadith) aangaande het onderwerp van de besnijdenis: Ahmad Ibn Hanbal 5:75; Abu Dawud, Adab 167 Sunan Abu Dawud 41:5251, Sahih Muslim 3:684 en andere. Sommige van deze ahadith worden hasan of da’if – respectievelijk ‘goed’ en ‘zwak’ – genoemd. Maar een paar van deze overleveringen worden als sahih, authentiek c.q. teruggaand tot Mohammed, beschouwd.

Meisjesbesnijdenis is verplicht

De soennitische islam kent vier shariascholen; Maliki, Shafi’i, Hanbali en Hanafi. Het is Shafi’i die voorschrijft dat wanneer een hadith (uitspraken van Mohammed) niet specifiek voor of mannen of vrouwen bedoelt is, deze voor beiden geldt. Op deze grond is meisjesbesnijdenis – net als de besnijdenis voor jongetjes – verplicht binnen de Shafi’i shariaschool van Soenni islam. Het is precies hierom onzin om te stellen dat meisjesbesnijdenis een geografisch probleem is, zoals Femmes for Freedom doet in haar persbericht, waarin zij zeggen: “Genitale verminking komt in verschillende gemeenschappen voor en is eerder geografisch dan religieus bepaald.”

Migranten

Meisjesbesnijdenis of genitale verminking komt in verschillende uithoeken van de wereld voor, precies in die landen waar de Shafi’i shariaschool wordt aangehangen. “Er is echter een gevaarlijke ontwikkeling gaande waarbij binnen islamitische gemeenschappen, waar vroeger genitale verminking van vrouwen niet voorkwam, nu genitale verminking wordt aanbevolen”, claimt Femmes for Freedom vervolgens in hetzelfde bericht. Dit gebeurt nu onder andere in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, maar dit heeft vaak te maken met migranten uit de eerder genoemde landen, waar de Shafi’i shariaschool dus wordt aangehangen.

Religieus

Sterker nog, in delen van de wereld waar meisjesbesnijdenis eerder niet voorkwam, zoals bijvoorbeeld in Zuidoost-Azië, is het samen met de Shafi’i shariaschool geïntroduceerd. Het is dus daarom niets cultureels of geografisch, maar iets religieus en precies dit wordt altijd, ook door mevrouw Musa van Femmes for Freedom, ontkend. Meisjesbesnijdenis komt voor in onder andere Jemen, Mozambique, India, de Filipijnen, Maleisië, Indonesië, delen van Egypte, Kenia, Somalië en andere landen of regio’s waar de Shafi’i shariaschool wordt gepraktiseerd.

Vorm van hoffelijkheid

Wat zeggen de andere shariascholen? Volgens de meeste Maliki juristen is meisjesbesnijdenis mustahab; d.w.z. degene die het doet zal beloond worden, maar zal niet veroordeeld worden wanneer het niet gebeurt. Hanbal, stelt dat meisjesbesnijdenis niet verplicht is, maar wel soenna, dus volgens de traditie van Mohammed, want daarin staat het dus beschreven. Fiqh Hanbali is o.a. in Saudi-Arabië dominant. Hanafi, in Turkije en Pakistan bijvoorbeeld is er een groot aantal volgers van deze shariaschool, stelt dat meisjesbesnijdenis niet verplicht is, maar wel een vorm van hoffelijkheid of een gunst naar de echtgenoot toe.

Nobele daad

Er zijn ook gevallen van meisjesbesnijdenis onder Bohra sjiieten in bijvoorbeeld India en delen van Pakistan. De voormalig rector van de bekende al-Azhar universiteit in Kaïro, dr. Muhammad al-Mussayar, heeft het volgende gezegd: “Alle rechtsgeleerden, vanaf de beginperiode van de islam en veertien eeuwen of meer daarna, zijn het erover eens dat meisjesbesnijdenis toegestaan is binnen de islam. Maar zij verschilden van mening over de status ervan binnen de sharia. Sommigen zeiden dat meisjesbesnijdenis een vereiste is binnen de sharia, net als de besnijdenis voor jongens, anderen zeiden dat het een reguliere praktijk is, terwijl anderen weer zeiden dat het een nobele daad is.” (bron: dr. Mark Durie, The Third Choice).

Strikte interpretatie

De bekende islamitische geleerde Ibn Taymiyyah heeft gezegd: “niet-islamitische vrouwen, onbesneden, hebben buitensporig veel seksuele verlangens.” (Fatawa al-Nisa’ of Jurisprudenties aangaande vrouwen). Ibn Taymiyyah leefde in de dertiende en veertiende eeuw en was een van de belangrijkste juristen van de Hanbali shariaschool. Een filosoof die een zeer strikte vorm van interpretatie van de koran en tradities aanhield, absoluut, maar hij deed dit op basis van de bronteksten en niet vanwege de cultuur of geografisch ligging.

Kortom, er zijn dus shariascholen die zeggen dat het verplicht is en andere die zeggen dat het aan te bevelen is, maar aangezien zij er allen over spreken, is het duidelijk dat het dus ‘iets’ met de islam te maken heeft. Tenzij mevrouw Musa wil claimen dat de soenna en de sharia niets met de islam te maken hebben. Dat is uiteraard een belachelijk idee.

‘Cutters’ ingevlogen

Meisjesbesnijdenis komt ook onder niet-moslims zeker voor, dat wil echter niet zeggen dat het niets met de islam te maken heeft. Zeker niet aangezien het moslims zijn die zo aan het gebruik vasthouden dat het inmiddels ook in landen als de V.S. en het Verenigd Koninkrijk, zoals hierboven reeds genoemd, op grote schaal voorkomt. Maar ook dichter bij huis, in België, is meisjesbesnijdenis inmiddels een groot probleem. Meegebracht door met name islamitische migranten. Er worden zelfs ‘cutters’ speciaal ingevlogen vanuit het buitenland. Daar komt nog bij dat het excuus van cultureel gebruik versus religieus gebruik geen stand houdt; cultuur en religie beïnvloeden elkaar nu eenmaal. Dit soort argumenten, het culturele, maar ook het geografische argument waar de stichting Femmes for Freedom gebruik van maakt in het eerder genoemde persbericht, zijn een afleidingsmanoeuvre om niet over het verband met de islamitische bronteksten en meisjesbesnijdenis te hoeven spreken.

Machtsstructuren

Het is goed dat er veel moslims vandaag de dag zijn, zoals bij Femmes for Freedom, die meisjesbesnijdenis willen stoppen, maar dat kan alleen gebeuren wanneer de islamitische wereld hier eerlijk over is en niet van alles aanwijst als probleemveroorzaker, behalve de islamitische bronteksten zelf. Femmes for Freedom zegt zelfs: “De Nederlandse overheid is met betrekking tot genitale verminking al te lang inactief gebleven.” Zij verwijten onze overheid wel preventieve initiatieven te ondersteunen, maar geen oog te hebben voor vrouwen en meisjes die al besneden zijn. Femmes for Freedom gaat zelfs zover te stellen dat: “De Nederlandse overheid weigert de verminkte vrouw haar lichamelijke integriteit terug te geven en houdt daarmee de machtsstructuren uit de patriarchale gemeenschappen in stand.”

Ontkenning

De pot verwijt de ketel; wanneer de islamitische wereld eindelijk eens zélf met de genitale verminking van meisjes afrekent en de bronteksten, fatwa’s, uitspraken van islamitische geleerden en de sharia die dit mogelijk maken bekritiseert en daar stelling tegen durft te nemen, dan – en pas dan – kan meisjesbesnijdenis een halt toe worden geroepen. Ontkenning leidt doorgaans niet tot oplossingen, maar houdt de situatie mede in stand. Overheden, niet alleen de Nederlandse, kunnen pas iets doen wanneer er eindelijk eens met één stem gesproken wordt binnen de moslimgemeenschap. Al deze onduidelijkheid helpt niet, maar schept alleen maar meer verwarring wat juist de probleemanalyse en het oplossen ervan schier onmogelijk maakt. Studie heeft aangetoond dat meisjesbesnijdenis op korte termijn shock, ernstige bloedingen en psychische problemen kan veroorzaken. Op de lange termijn kan er sprake zijn van vroege onvruchtbaarheid, chronische pijn, complicaties bij bevallingen, ontwikkeling van keloïd  (goedaardig gezwel) en zelfs gevaar voor een pasgeboren baby wanneer de moeder is besneden (bron).

Zero tolerance

Wanneer wij willen dat deze pijnlijke, schadelijke en traumatiserende praktijken stoppen, moeten wij een begin maken de teksten die aan de basis hiervan liggen te durven bekritiseren. Er moet een duidelijk beleid hieromtrent komen en van overheidswegen moet er een risicoanalyse gemaakt worden waarin meegenomen wordt dat meisjesbesnijdenis binnen diverse islamitische shariascholen geaccepteerd wordt en soms dus zelfs verplicht is. Imams en ouders moeten een luid en duidelijk signaal van zero tolerance te horen krijgen. Er moet veel meer eenduidige informatie komen; dit soort vreselijke praktijken mogen niet voort blijven bestaan omdat men zich eerder druk maakt om de reputatie van de islam dan om de lichamelijke integriteit van deze jonge meisjes.

 

De zaak Tommy Robinson: ‘Bescherm de kinderen’

Demonstratie voor Tommy Robinson (Foto: Kristoffer Trolle via Flickr)

door: Sonja Dahlmans

We waren op 23 oktober aanwezig op de bijeenkomst in de Old Bailey in Londen, waar Tommy Robinson moest voorkomen op beschuldiging van minachting van de Engelse rechtbank.  “Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.”

Robinson had buiten de rechtszaal waar een groep van de zogenoemde Muslim grooming gangs terecht stond, opmerkingen over deze zaak gemaakt voor camera. Het is verboden om commentaar op een lopende zaak te geven. Robinsons verdediging is dat hij niet meer bekend heeft gemaakt dan al door o.a. de BBC was gepubliceerd. Hij heeft geen nieuwe zaken of geheime informatie geopenbaard. Wat hij gezegd heeft, was al bekend bij het (grote) publiek volgens Robinsons advocaat. Op basis van zijn live-verslag werd Robinson vervolgens zelf aangehouden en gevangen gezet. De aanhangers van Tommy Robinson zien zijn arrestatie en de weken die hij daarna in de gevangenis moest doorbrengen als een voortzetting van het systeem dat deze Muslim grooming gangs jaren beschermde zonder in te grijpen en als verraad van het eigen, Britse volk.

Bij elite omstreden

Het verleden van Tommy Robinson, die door de main stream media als extreemrechts wordt geportretteerd vanwege zijn verleden bij de English Defense League, speelt hem parten. Ook al heeft hij een aantal jaar geleden reeds afstand van de EDL en haar gedachtegoed genomen, de link hiermee wordt steevast gelegd elke keer wanneer er iets over hem wordt gezegd of geschreven. Dit maakt hem bij de elite – de pers en een groot deel van de politieke partijen – en een deel van het publiek zeer omstreden, maar een ander deel van het publiek draagt hem juist op handen.

Daderprofiel

Robinson spreekt als een van de weinigen openlijk over het misbruik van moslim pedofielennetwerken in het Verenigd Koninkrijk waar moslim mannen, overwegend van Pakistaanse afkomst, jaren lang hun gang konden gaan zonder dat de autoriteiten hen een strobreed in de weg legden. Ook legt hij bloot hoe het systeem niet alleen heeft gefaald waar het de bescherming van deze kinderen aangaat, maar ook hoe het faalde in het bestraffen van de daders en het durven benoemen van het daderprofiel. De (vermoedelijke) daders worden in de pers en in officiële overheidsrapporten als ‘Aziatisch’ of ‘Pakistaans’ omschreven, zelden wordt benoemd dat meer dan 70% van de veroordeelde daders of verdachten moslim is.

Onoverbrugbare kloof

Reeds in 2014 schreef Lia van Bekhoven, correspondent in Londen voor o.a. Nieuwsuur, Omroep MAX, Terzake, VRT en BNR, op TPO dat de meeste slachtoffers van deze pedofielennetwerken meisjes zijn uit de sociale onderklasse van het Verenigd Koninkrijk. De haast onoverbrugbare kloof die het Verenigd Koninkrijk verdeeld, wordt zichtbaar in hoe er tegenover Tommy Robinson aangekeken wordt. Dit blijkt op drieëntwintig oktober ook wanneer ik bij aankomst vlak voor het gebouw van de Old Bailey Antifa hoor schreeuwen dat de voor de gelegenheid toegestroomde supporters van Robinson nazi’s en fascisten zijn net als Robinson zelf.

Bijna feestelijk

De Tommy-supporters laten dit gelaten over zich heenkomen en zijn meer bezig met wat zich op dat moment in de rechtszaal afspeelt en of Robinson later nog naar buiten zal (mogen) komen dan met de scheldpartijen van hun opponenten. De stemming onder de aanhang van Robinson is op sommige momenten zelfs bijna feestelijk te noemen; er wordt gezongen, er worden grappen gemaakt en gelachen, maar met name heerst er een gevoel van solidariteit onderling en met Robinson. Antifa krijgt op deze opperbeste stemming maar geen vat.

Applaus

De voor deze dag uitgerukte politiemacht hoeft geen groepen mensen uit elkaar te halen of houden. Voor een deel komt dit ook omdat er een groot podium is gebouwd, waar Robinson later die ochtend zal spreken, dat de beide groepen van elkaar scheidt. Later die morgen doet ook Tommy Robinson een oproep aan zijn aanhang zich rustig te gedragen zodat niemand kan zeggen dat zij agressief of gewelddadig zijn geweest. Dit zou het onderwerp van de grote misbruikschandalen naar de achtergrond duwen vreest hij. Zijn verzoek krijgt applaus van de menigte, maar zoals ik reeds eerder schreef, erg agressief of gewelddadig waren zij al niet.

‘Shame on you!’

Ik zag en sprak veelal bezorgde, wat oudere, Britse mannen en vrouwen, zelfs een enkele oorlogsveteraan en (groot)ouders van kinderen in de basisschool leeftijd. Mensen die zichzelf zien als ‘typically British’ of de ‘gewone’ man of vrouw. Daarnaast was er veel,  internationale, pers op de been en veel politie aanwezig. Voor de gelegenheid was het populaire lied ‘Halleluja’ van een nieuwe tekst voorzien en dit werd door alle aanwezigen luidkeels meegezongen. Wanneer de zaak tegen Robinson wordt uitgesteld en hij naar buiten komt om te spreken, hangt iedereen aan zijn lippen. Geregeld draait het publiek zich om naar de ramen van de Old Bailey van waarachter de medewerkers van de rechtbank zitten en schreeuwt hen toe, met de wijsvinger wijzend, ‘shame on you, shame on you.’ Er komt geen enkele reactie uit het gebouw.

 

Inscriptie op de Londense rechtbank: Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.

Ironisch

Terwijl ik daar zo sta om alles in mij op te nemen, valt mijn oog op de inscriptie op het gerechtsgebouw die ook bij dit artikel prijkt. Daarop staat te lezen: “Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.” En juist in dit gebouw, waar deze inscriptie voor een ieder zichtbaar is ingekerfd, moet een man terechtstaan die de vinger op de zere plek legt en alle medewerkers van politie, de rechtspraak en de politiek in het Verenigd Koninkrijk ter verantwoording roept voor hun nalatigheid nu juist dát te doen wat zij zichzelf ten doel hebben gesteld. Ironisch, omdat de meeste van de aanwezige mensen die dag nu juist uit de armere onderklasse komen van wie de kinderen volgens de inscriptie beschermd zouden moeten worden. Net zoals reeds de meeste slachtoffers van het misbruikschandaal.

Journalisten

Behalve de speech van Robinson en zijn verdediging zijn er ook supporters van hem uit het buitenland gekomen die het woord nemen, zoals Ezra Levant (The Rebel) en Avi Yemini. Een interessante bijdrage is die van de Canadese journalist Andrew Walton die eerder op de dag in de perskamer hoort hoe de daar aanwezige journalisten met elkaar afspreken te zullen schrijven dat er “hooguit een paar honderd supporters van Robinson waren omdat we dit geen eer willen geven.” Inderdaad lees ik later die dag een artikel in de Evening Standard waarin staat dat er hooguit vijfhonderd aanwezige supporters van Tommy Robinson waren. Zelf schat ik in dat er tussen de vijftienhonderd en tweeduizend mensen zijn geweest.

Muslim grooming gangs

In Rochdale, Oxford, Birmingham, Telford, Rotherham, Peterborough, Middlesbrough, Leeds, Leicester en veel meer steden in het Verenigd Koninkrijk zijn decennia lang jonge, kwetsbare meisjes, veelal uit de jeugdzorg, seksueel misbruikt en seksueel geëxploiteerd door moslim mannen. Vanwege het koloniale verleden van het Britse rijk, betreft dit met name mannen die van oorsprong uit Pakistan komen. Dit grootschalige misbruik is genegeerd en onder de pet gehouden. Veel professionals, politie, jeugdzorgmedewerkers, leraren, sociaal werkers, wisten ervan, maar keken de andere kant op, vaak uit angst als ‘islamofoob’ of ‘racist’ te worden gezien.

Gewelddadig mishandeld

Er zijn meisjes uit de sociaal lagere klasse die erop aangekeken werden dat zij prostituees zouden zijn of ‘gemakkelijk’ terwijl de daders werden beschermd. Meisjes en hun families werden bedreigd, zeer gewelddadig mishandeld en ook werd hun alcohol en/of drugs gegeven. De meiden die inmiddels vrij zijn, leven nog altijd in angst omdat de daders meestal vrijuit gingen. En nog altijd stroomt er informatie binnen over nieuwe steden waar zich misbruik heeft afgespeeld onder het toeziend oog vaak van politie, jeugdzorg en welzijnswerkers.

Overwinning! Tweede Kamer herstelt ouderrechten bij moskeebezoek

Onze schokkendste ontdekking: ouders waren vrijwel rechteloos gemaakt. Wanneer ze protesteren als hun kind naar de moskee moet, hebben ze wettelijk geen poot om op te staan.

 

Kent u dat gevoel dat je een steen in een put gooit?

Je telt de seconden. En als je het bijna niet meer verwacht, hoor je: plons. Doel bereikt.

Het moskeerapport was die steen. En Den Haag is de put.

Anderhalf jaar geleden bond ik de strijd aan tegen het verplichte moskeebezoek door schoolkinderen.

Nu heeft de Tweede Kamer met ons rapport in de hand een wettelijke regeling afgedwongen: ouders krijgen op openbare scholen het recht hun kinderen te onttrekken aan opgelegde gebedshandelingen in de moskee.

Het is een eerste overwinning, want een belangrijke stap in de goede richting. Dit was wat u en ik als eerste wilden bereiken: de rechteloosheid van ouders was ons een doorn in het oog.

Voor DENK zijn de druiven zuur. Farid Azarkan noemt de nieuwe regeling “bekrompen”. Voor hen geldt: hoe meer verplichte moskee-excursies hoe beter.

Maar ook DENK kan er niets meer aan veranderen. Dankzij ons rapport zijn ouders in hun rechten hersteld.

Deze triomf wil ik delen met u, omdat dit zonder uw steun nooit was gelukt. Ik dank u uit de grond van mijn hart.

Hoe is het ook al weer begonnen? Anderhalf jaar geleden, in 2017. Toen richtte ik het meldpunt Klap uit de School in.

Meldingen over klassikaal moskeebezoek begonnen direct binnen te stromen en bleven dat doen. Zelfs nu bereiken ons nog nieuwe meldingen.

Zo werd mij duidelijk dat het opstapelen van meldingen niet genoeg was. Het hele fenomeen ‘verplicht klassikaal moskeebezoek’ vergde een grondige probleeminventarisatie en rapportage.

Ik vroeg om uw steun. En hoe heeft u gereageerd! In recordtijd was het benodigde bedrag bijeengebracht.

We gingen enthousiast aan de slag. Niet alleen verzamelden we meldingen met alle foto’s en video’s. Ook merkten we dat het fenomeen veel breder was dan Nederland alleen.

Ook in de landen om ons heen is een immigrationistische elite bezig vanuit de multiculturele ideologie het islamiseringsproces in de hand te werken. En gebruikt daarvoor het onderwijs.

Onze schokkendste ontdekking: ouders waren door de wetgeving en jurisprudentie vrijwel rechteloos gemaakt. Wanneer ze protesteren als hun kind mee moet naar de moskee, hebben ze geen poot om op te staan.

Dit hebben we aangeklaagd in ons moskeerapport. En geëist dat dit veranderd zou worden.

De SGP heeft ons rapport aangevraagd. Parlementariër Roelof Bisschop baseerde zich er vervolgens op in zijn pleidooi voor de Kamer.

De Tweede Kamer kon er toen niet meer omheen. De rechteloze positie van ouders bij dit verplichte moskeebezoek is te dol voor woorden. De motie van Bisschop is aangenomen.

Een klinkend resultaat, dat u en ik op onze rekening mogen bijschrijven.

Want Cultuur onder Vuur is geen campagne voeren omwille van de campagne, net zo min als ik activist ben omwille van het activisme.

Het gaat erom Nederland en de Nederlandse cultuur terug te winnen voor onszelf. Voor uw en mijn kinderen en kleinkinderen!

Daar gaan we mee door. Want we zijn er nog niet. Om te beginnen moet het nu met moskee-excursies helemaal afgelopen zijn. Daarvoor hebben we een petitie aan onderwijsminster Slob geopend. Teken die!

De strijd gaat dus verder. Maar niet zonder dat ik u eerst nogmaals bedank voor uw hartverwarmende steun in woord, daad en financiële steun. Daardoor werd deze overwinning mogelijk. Hartelijke dank daarvoor!

Hugo Bos, campagneleider Cultuur onder Vuur

doneer We hebben samen een fantastische overwinning behaald! Dit resultaat heb ik kunnen boeken dankzij uw edelmoedige ondersteuning. Hartelijk dank! De strijd gaat echter verder. Om te beginnen wil ik dat achter klassikale moskee-excursies nu definitief een punt wordt gezet. Mag ik daarbij weer op u steun rekenen?

Steun de burgemeester van Zaanstad tegen de Zwarte Piet-haat!

Burgemeester Frank Koen heeft er in Capelle aan de IJssel geen enkel probleem mee Zwarte Piet welkom te heten. Hoe zal het dit jaar in Zaanstad gaan?  (foto: Wouter Engler)

Teken hieronder de petitie om de burgemeester van Zaanstad te steunen tegen wie Zwarte Piet haten. Want Zwarte Piet ligt opnieuw onder vuur.

Zelfs bij de landelijke intocht in Zaanstad, die op 17 november rechtstreeks op televisie wordt uitgezonden. Tot woede van de cultuurterroristen, die burgemeester Hamming verwijten dat hij hieraan meewerkt.

De landelijk intocht is een gebeurtenis waar talloze Nederlandse kinderen zich op verheugen. Zoals dat ieder jaar het geval is en zoals we dat allemaal als kind ook gedaan hebben!

De haters van Zwarte Piet en de Nederlandse cultuur zien het echter knarsetandend aan. Een eerste protest tegen Zwarte Piet kwam uit de kringen van lokaal DENK!

Islamieten en linkse activisten sluiten nu een monsterverbond tegen Zwarte Piet. Zij eisen van burgemeester Jan Hamming dat hij Zwarte Pieten bij de intocht verbiedt.

Zover is het met onze cultuur gekomen. Zwarte Piet dreigt in de ban te gaan. Door toedoen van anderen. Wat mogen u en ik daar nog over zeggen?

We moeten daarom burgemeester Hamming van Zaanstad nu een hart onder de riem steken. Hij is van goede wil. Hij moet geen duimbreed wijken voor de druk van DENK en alle andere Zwarte Piethaters.

Teken daarom de petitie voor burgemeester Hamming. Vraag hem zijn rug recht te houden en Zwarte Piet NIET te verbieden!