Categorie: Multiculturalisme

Strijd de goede strijd!

Machteld Allan, arabiste en rechtsfilosofe (zij doceert aan de universiteit van Leiden), werkt aan een proefschrift over Ibn Taymiyya. In het verlengde hiervan vertaalde Allan een boek, Bid, Vecht en Heers, van deze islamitische denker die vaak gezien wordt als de inspiratiebron van vele jihadisten. Donderdag 14 februari werd het eerste exemplaar van dit boek overhandigd aan Martin Bosma. De auteur en Bosma, Kamerlid voor de PVV, waren beiden bevriend met wijlen Hans Jansen, arabist en islamkenner van het eerste uur. Omdat de heer Jansen inmiddels is overleden, wilde de auteur daarom het boek overhandigen aan de heer Bosma, vanwege hun gezamenlijke vriendschap.

Salafisme

Tijdens de feestelijke uitreiking van het eerste exemplaar van Bid, Vecht en Heers zegt de uitgever, Prometheus, dat dit “een belangrijk boek is ook voor onze tijd”. Mevrouw Allan zelf geeft aan wat er zo belangrijk is aan een boek van een islamitische denker uit de dertiende eeuw na Christus voor onze huidige tijd. Juist wat nu in de volksmond is gaan heten het salafisme laat zich inspireren door het gedachtengoed van deze Ibn Taymiyya. Ook Abdul Wahhab, die gezien wordt als de grondlegger van het wahabisme, liet zich al in de achttiende eeuw door Ibn Taymiyya zijn werk inspireren.

Invloedrijk werk

Omdat dit boek geen boek is van Allan zelf, maar een vertaling van het werk van Ibn Taymiyya, krijgt de lezer ervan als het ware een kijkje in de denkwereld niet alleen van deze islamitische geleerde, maar juist ook van de jihadist van nu die zich hierdoor laat inspireren. Wat beweegt deze mensen, niet alleen wat betreft hun denken over mens en maatschappij, maar juist ook wat hen religieus motiveert? Door dit invloedrijke werk van vroeger in het Nederlands te vertalen is het voor iedereen nu toegankelijk en mogelijk meer hiervan te weten te komen.

Rede

Martin Bosma krijgt het eerste exemplaar vervolgens overhandigd uit de hand van de auteur en maakt in zijn woord van dank een belangrijke opmerking. Sint Thomas van Aquino en Ibn Taymiyya waren leeftijdgenoten van elkaar. Van Aquino stelde dat de rede belangrijk was, terwijl Ibn Taymiyya deze juist min of meer terzijde schoof. Door de rede, zo stelt Bosma, is het Westen in staat geweest de wetenschap, de kunst, het onderwijs, de vrijheid van meningsuiting en alle andere rijkdommen van onze cultuur te ontwikkelen.

Zelfcensuur

Juist al deze zaken staan nu onder druk onder andere door de dreiging van terreur vanuit het salafisme. Niet alleen door de aanslagen die er in meerdere landen in Europa zijn geweest, te denken valt aan België, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje enzovoort,  maar ook omdat de angst voor het geweld zo groot is dat velen inmiddels zelfcensuur plegen. Cabaretiers maken bepaalde grappen niet meer, niet elke docent durft nog over de Holocaust te spreken in de klas. In Oostenrijk -zo werd onlangs bekend- dragen inmiddels ook niet-islamitische meisjes een hoofddoek om zo te kunnen ontkomen aan de ongewenste handtastelijkheden van islamitische jongens.

Ramadan

Een initiatief van islamitische jongeren uit verschillende landen in Europa, giveitup4ramadan genaamd, spoort ook niet-moslims aan mee te doen aan de ramadan om ‘radicalisatie tegen te gaan’. Het idee is dat radicalisering niet door islamitische bronteksten zoals die van Ibn Taymiyya gaan, maar door uitsluiting van islamitische jongeren in onze maatschappij. Om dit gevoel van buitengesloten te zijn te voorkomen, wordt iedereen aangeraden mee te doen aan de ramadan. De omgekeerde wereld; het probleem wordt dus verlegd van de jihadisten naar de samenleving die kennelijk radicalisering in de hand zou werken door niet inclusief genoeg te zijn. Verbinding is de oplossing, niet het analyseren van de bronteksten van de islam, is het mantra.

‘Strijd goede strijd!’

Machteld Allan begint zelf haar speech door aan te geven dat het eigenlijk slecht nieuws is vanwege het feit dat Islamitische Staat nog altijd min of meer actief is. Allan noemt ook een onlangs uitgekomen onderzoeksrapport van het Verwey-Jonker Instituut waarin de conclusie is dat het wel meevalt met het salafisme en dat men dit niet allemaal negatief moet zien. Juist daarom is het van belang dit boek te lezen. De heer Bosma eindigde de avond met de woorden van wijlen Hans Jansen: “Strijd de goede strijd!”

De bekering van Joram van Klaveren

Er is nogal wat te doen over de bekering tot de islam van Joram van Klaveren, oud-politicus en woordvoerder ‘islam’ voor de PVV. In het EO-programma NieuwLicht van Tijs van de Brink kreeg Van Klaveren de gelegenheid om zijn bekering uit te leggen. Dit werd eerst in een moskee gedaan, waarna de heren samen vertrokken om ook in een kerk over de bekering van Van Klaveren te spreken. Een bekering die op z’n zachts gezegd opvallend te noemen is gezien de jaren die Van Klaveren voor de PVV in de Kamer doorbracht om diezelfde islam in vaak behoorlijk stevige taal te bekritiseren. Voor hij zijn carrière als parlementariër begon, was Joram van Klaveren afgestudeerd in de godsdienstwetenschappen en religie en doceerde hij godsdienst- en maatschappijleer in het voortgezet onderwijs. Interessant.

(meer…)

Zwitserse chocoladefabrikant onderwerpt zich aan islamitische wet

Het nieuws van Valeurs Actuelles van 24 december 2018 is zo absurd en shockerend dat het nauwelijks te geloven is. Het weekblad maakt bekend dat de consumptie van de Toblerone voortaan officieel is toegestaan door de islamitische wet. Een van de beroemdste chocolades ter wereld is dus vanaf april 2018 halal geworden!

‘Levensfilosofie’

Mounir Khozami is daar als vertegenwoordiger van de Arabieren in Zwitserland opgetogen over. Hij legt uit aan de krant Blick dat halal  “meer is dan het afzien van varkensvlees, het is een levensfilosofie. Halal strekt zich niet louter uit tot voeding, maar ook tot tal van andere domeinen van het dagelijks leven.” Ook al heeft de befaamde chocoladereep zijn oorspronkelijke recept bewaard, de ingrediënten en de productie ervan zijn aangepast aan de nieuwe norm.

Verboden ingrediënten

Een ander artikel over hetzelfde onderwerp, dat wordt aangehaald door Le Salon Beige, geeft een treffende analyse van deze stille hervorming. Het benadrukt dat “halal niet slechts een kwestie is van ingrediënten: het is ook een kwestie van bereidingswijzen die stuk voor stuk in staat moeten zijn het contact te vermijden met verboden ingrediënten (varkensvlees in het bijzonder en alcohol) gedurende het hele productieproces met inbegrip van opslag en vervoer.

Gecertificeerd halal

Dit houdt in dat er imams belast zijn met de regelmatige inspectie van de productieketens van de fabrikant om er zeker van te zijn dat de halal-normen gerespecteerd worden. Dit is ook een kwestie van traceerbaarheid, vervolgt Le Salon Beige. “De fabriek van Tablerone heeft van al zijn onderaannemers gevraagd eveneens gecertificeerd halal te zijn”. Het blog vraagt zich af: ”Hoeveel miljoen Zwitserse francs worden hier door Mondelez International aan uitgegeven? Hoeveel duizenden (?), tienduizenden (?) Zwitserse franks worden jaarlijks in totaal betaald door het geheel van onderaannemers en toeleveranciers om het voortduren van de traceerbaarheid te garanderen?”

‘Veralgemenisering moslimbijdrage’

 “Hoeveel betalen we bij elke aankoop van Toblerone indirect mee aan de financiering van islamitische activiteiten? De halalisering, dat is de VMC, de veralgemenisering van de moslimbijdrage”, maakt hij zich terecht boos. Het feit dat Toblerone voortaan halal is, dringt nauwelijks door tot de media, omdat het bedrijf Mondelez bang is voor boycot-oproepen door consumenten die ontevreden zijn over deze wijziging. Maar het is nog niet te laat om in beweging te komen tegen deze nieuwe toegeving aan de islamisering van Europa. (Nathalie Burckhardt op Avenir de la Culture)

Marrakesh nog erger dan gedacht: het behelst nóg een verdrag!

Achter het migratieverdrag van ‘Marrakesh’ zit een ander, nog funester vluchtelingenverdrag.

Het lijkt van een welhaast duivelse sluwheid: terwijl de elite heel Europa op zijn kop zet en laat debatteren over het migratiepact van Marrakesh, heeft zij het plan daar in alle stilte NOG een pact te laten aannemen. De gevolgen daarvan zijn voor Europa nog veel verstrekkender en vernietigender dan het al zo omstreden migratiepact.

In media doodgezwegen

Het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft zwart op wit bevestigd dat dit tweede pact eveneens op 11 december in Marrakesh getekend moet gaan worden. De Duitse parlementariër Martin Sichert (AfD) heeft dit bekend gemaakt: naast het ‘Globale Pact voor Migratie’ blijkt er nog een tweede te zijn, waarover binnenkort wordt beslist: het ‘Globale Pact voor Vluchtelingen’. Dit verdrag wordt in de media doodgezwegen. Er zal over worden gestemd in de generale VN-vergadering.

Massieve druk

Dit andere pact behelst twee hoofddoelen: het verminderen van de druk op landen van eerste ontvangst en het vergroten en opnieuw opzetten van vestigingsprogramma’s. In ronde bewoordingen: landen van eerste ontvangst als Turkije en Jordanië moeten door Europa ontlast worden. Het overgrote deel van de vluchtelingen moet met behulp van migratie- en hervestigingsprogramma’s naar Europa worden overgebracht. Deze eindeloze stroom zal dus ook naar Nederland komen en daar onze huizen- en arbeidsmarkt, onze sociale voorzieningen en onze cultuur in het algemeen onder massieve druk zetten.

Versneld ondertekend

De globale elites zijn zich de weerstanden hiertegen in Europa wel bewust. Oorspronkelijk lag het in de bedoeling dit vluchtelingenpact pas in de late herfst van 2019 te ondertekenen. Het Duitse ministerie van Buitenlandse zaken heeft bevestigd dat dit versneld gaat gebeuren. Het VN-vluchtelingenpakt zal eveneens op 11 december in Marrakesh worden ondertekend. Kennelijk wil men voorkomen dat de weerstanden te hoog kunnen oplopen en wil men bovendien profiteren van de afleiding die het andere omstreden verdrag, het migratiepact van Marrakesh, oproept.

Politiek wel verplichtend

De formulering van het Duitse ministerie, terug te vinden op de website van de publicist David Berger, is overigens interessant. “Het VN-vluchtelingenpakt wordt op 10/11 december 2018 in Marrakesh (Marokko) aangenomen – naast het eveneens juridisch niet-bindende, politiek echter wel verplichtende Globale Pact voor veilige, geordende en reguliere migratie  (Global Compact on Safe, Orderly and Regular Migration, GCM). De Duitse autoriteiten zijn dus eerlijker dan de Nederlandse regering: beide verdragen van Marrakesh zijn wel degelijk verplichtend.

Teken de petitie!

Teken daarom vandaag nog tegen Marrakesh en vraag premier Rutte ons land met onmiddellijke ingang uit Marrakesh terug te trekken. Niet alleen uit het migratie- , maar óók uit het vluchtelingenverdrag!

Genitale verminking van meisjes hoort wel degelijk bij islam

Het geografisch argument van Femmes for Freedom is een afleidingsmanoeuvre om niet over het verband tussen islamitische bronteksten en meisjesbesnijdenis te hoeven spreken. (foto: Flickr)

door: Sonja Dahlmans

“Genitale verminking van vrouwen is geen islamitische traditie”, stond te lezen in een persbericht van acht november 2018 van de stichting Femmes for Freedom. Deze stichting heeft te kennen gegeven aangifte te willen doen tegen de as-Soennah moskee, omdat, zo staat in het persbericht: Aanleiding voor deze aangifte zijn uitspraken met betrekking tot vrouwelijke genitale verminking gedaan in een online leeromgeving. Tijdens de lessen werd door de docent gezegd dat vrouwenbesnijdenis niet verplicht is, maar wel aan te bevelen om de lusten van de vrouw te temperen.

Hardnekkig gebruik

Hoe sympathiek het idee ook is om paal en perk te willen stellen aan het bepleiten of propageren in de moskee van dit soort gevaarlijke, risicovolle praktijken, ontkennen dat dit iets met de islam te maken heeft, is absurd. Meisjesbesnijdenis komt niet alleen in islamitische kringen voor, dat klopt, maar het heeft wel met de islam te maken en in het bijzonder zelfs met de islamitische traditie. Het is een gebruik dat hardnekkig blijft voortduren. De islamitische traditie wordt de soenna genoemd. Dat woord zit ook in de naam van de betreffende as-Soennah moskee.

Authentiek

Het betreft de sira en de hadith collecties; de sira beschrijft het leven van Mohammed en de hadith collecties wat Mohammed volgens de overlevering gezegd zou hebben. In de soenna staan deze ahadith (meervoud van hadith) aangaande het onderwerp van de besnijdenis: Ahmad Ibn Hanbal 5:75; Abu Dawud, Adab 167 Sunan Abu Dawud 41:5251, Sahih Muslim 3:684 en andere. Sommige van deze ahadith worden hasan of da’if – respectievelijk ‘goed’ en ‘zwak’ – genoemd. Maar een paar van deze overleveringen worden als sahih, authentiek c.q. teruggaand tot Mohammed, beschouwd.

Meisjesbesnijdenis is verplicht

De soennitische islam kent vier shariascholen; Maliki, Shafi’i, Hanbali en Hanafi. Het is Shafi’i die voorschrijft dat wanneer een hadith (uitspraken van Mohammed) niet specifiek voor of mannen of vrouwen bedoelt is, deze voor beiden geldt. Op deze grond is meisjesbesnijdenis – net als de besnijdenis voor jongetjes – verplicht binnen de Shafi’i shariaschool van Soenni islam. Het is precies hierom onzin om te stellen dat meisjesbesnijdenis een geografisch probleem is, zoals Femmes for Freedom doet in haar persbericht, waarin zij zeggen: “Genitale verminking komt in verschillende gemeenschappen voor en is eerder geografisch dan religieus bepaald.”

Migranten

Meisjesbesnijdenis of genitale verminking komt in verschillende uithoeken van de wereld voor, precies in die landen waar de Shafi’i shariaschool wordt aangehangen. “Er is echter een gevaarlijke ontwikkeling gaande waarbij binnen islamitische gemeenschappen, waar vroeger genitale verminking van vrouwen niet voorkwam, nu genitale verminking wordt aanbevolen”, claimt Femmes for Freedom vervolgens in hetzelfde bericht. Dit gebeurt nu onder andere in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, maar dit heeft vaak te maken met migranten uit de eerder genoemde landen, waar de Shafi’i shariaschool dus wordt aangehangen.

Religieus

Sterker nog, in delen van de wereld waar meisjesbesnijdenis eerder niet voorkwam, zoals bijvoorbeeld in Zuidoost-Azië, is het samen met de Shafi’i shariaschool geïntroduceerd. Het is dus daarom niets cultureels of geografisch, maar iets religieus en precies dit wordt altijd, ook door mevrouw Musa van Femmes for Freedom, ontkend. Meisjesbesnijdenis komt voor in onder andere Jemen, Mozambique, India, de Filipijnen, Maleisië, Indonesië, delen van Egypte, Kenia, Somalië en andere landen of regio’s waar de Shafi’i shariaschool wordt gepraktiseerd.

Vorm van hoffelijkheid

Wat zeggen de andere shariascholen? Volgens de meeste Maliki juristen is meisjesbesnijdenis mustahab; d.w.z. degene die het doet zal beloond worden, maar zal niet veroordeeld worden wanneer het niet gebeurt. Hanbal, stelt dat meisjesbesnijdenis niet verplicht is, maar wel soenna, dus volgens de traditie van Mohammed, want daarin staat het dus beschreven. Fiqh Hanbali is o.a. in Saudi-Arabië dominant. Hanafi, in Turkije en Pakistan bijvoorbeeld is er een groot aantal volgers van deze shariaschool, stelt dat meisjesbesnijdenis niet verplicht is, maar wel een vorm van hoffelijkheid of een gunst naar de echtgenoot toe.

Nobele daad

Er zijn ook gevallen van meisjesbesnijdenis onder Bohra sjiieten in bijvoorbeeld India en delen van Pakistan. De voormalig rector van de bekende al-Azhar universiteit in Kaïro, dr. Muhammad al-Mussayar, heeft het volgende gezegd: “Alle rechtsgeleerden, vanaf de beginperiode van de islam en veertien eeuwen of meer daarna, zijn het erover eens dat meisjesbesnijdenis toegestaan is binnen de islam. Maar zij verschilden van mening over de status ervan binnen de sharia. Sommigen zeiden dat meisjesbesnijdenis een vereiste is binnen de sharia, net als de besnijdenis voor jongens, anderen zeiden dat het een reguliere praktijk is, terwijl anderen weer zeiden dat het een nobele daad is.” (bron: dr. Mark Durie, The Third Choice).

Strikte interpretatie

De bekende islamitische geleerde Ibn Taymiyyah heeft gezegd: “niet-islamitische vrouwen, onbesneden, hebben buitensporig veel seksuele verlangens.” (Fatawa al-Nisa’ of Jurisprudenties aangaande vrouwen). Ibn Taymiyyah leefde in de dertiende en veertiende eeuw en was een van de belangrijkste juristen van de Hanbali shariaschool. Een filosoof die een zeer strikte vorm van interpretatie van de koran en tradities aanhield, absoluut, maar hij deed dit op basis van de bronteksten en niet vanwege de cultuur of geografisch ligging.

Kortom, er zijn dus shariascholen die zeggen dat het verplicht is en andere die zeggen dat het aan te bevelen is, maar aangezien zij er allen over spreken, is het duidelijk dat het dus ‘iets’ met de islam te maken heeft. Tenzij mevrouw Musa wil claimen dat de soenna en de sharia niets met de islam te maken hebben. Dat is uiteraard een belachelijk idee.

‘Cutters’ ingevlogen

Meisjesbesnijdenis komt ook onder niet-moslims zeker voor, dat wil echter niet zeggen dat het niets met de islam te maken heeft. Zeker niet aangezien het moslims zijn die zo aan het gebruik vasthouden dat het inmiddels ook in landen als de V.S. en het Verenigd Koninkrijk, zoals hierboven reeds genoemd, op grote schaal voorkomt. Maar ook dichter bij huis, in België, is meisjesbesnijdenis inmiddels een groot probleem. Meegebracht door met name islamitische migranten. Er worden zelfs ‘cutters’ speciaal ingevlogen vanuit het buitenland. Daar komt nog bij dat het excuus van cultureel gebruik versus religieus gebruik geen stand houdt; cultuur en religie beïnvloeden elkaar nu eenmaal. Dit soort argumenten, het culturele, maar ook het geografische argument waar de stichting Femmes for Freedom gebruik van maakt in het eerder genoemde persbericht, zijn een afleidingsmanoeuvre om niet over het verband met de islamitische bronteksten en meisjesbesnijdenis te hoeven spreken.

Machtsstructuren

Het is goed dat er veel moslims vandaag de dag zijn, zoals bij Femmes for Freedom, die meisjesbesnijdenis willen stoppen, maar dat kan alleen gebeuren wanneer de islamitische wereld hier eerlijk over is en niet van alles aanwijst als probleemveroorzaker, behalve de islamitische bronteksten zelf. Femmes for Freedom zegt zelfs: “De Nederlandse overheid is met betrekking tot genitale verminking al te lang inactief gebleven.” Zij verwijten onze overheid wel preventieve initiatieven te ondersteunen, maar geen oog te hebben voor vrouwen en meisjes die al besneden zijn. Femmes for Freedom gaat zelfs zover te stellen dat: “De Nederlandse overheid weigert de verminkte vrouw haar lichamelijke integriteit terug te geven en houdt daarmee de machtsstructuren uit de patriarchale gemeenschappen in stand.”

Ontkenning

De pot verwijt de ketel; wanneer de islamitische wereld eindelijk eens zélf met de genitale verminking van meisjes afrekent en de bronteksten, fatwa’s, uitspraken van islamitische geleerden en de sharia die dit mogelijk maken bekritiseert en daar stelling tegen durft te nemen, dan – en pas dan – kan meisjesbesnijdenis een halt toe worden geroepen. Ontkenning leidt doorgaans niet tot oplossingen, maar houdt de situatie mede in stand. Overheden, niet alleen de Nederlandse, kunnen pas iets doen wanneer er eindelijk eens met één stem gesproken wordt binnen de moslimgemeenschap. Al deze onduidelijkheid helpt niet, maar schept alleen maar meer verwarring wat juist de probleemanalyse en het oplossen ervan schier onmogelijk maakt. Studie heeft aangetoond dat meisjesbesnijdenis op korte termijn shock, ernstige bloedingen en psychische problemen kan veroorzaken. Op de lange termijn kan er sprake zijn van vroege onvruchtbaarheid, chronische pijn, complicaties bij bevallingen, ontwikkeling van keloïd  (goedaardig gezwel) en zelfs gevaar voor een pasgeboren baby wanneer de moeder is besneden (bron).

Zero tolerance

Wanneer wij willen dat deze pijnlijke, schadelijke en traumatiserende praktijken stoppen, moeten wij een begin maken de teksten die aan de basis hiervan liggen te durven bekritiseren. Er moet een duidelijk beleid hieromtrent komen en van overheidswegen moet er een risicoanalyse gemaakt worden waarin meegenomen wordt dat meisjesbesnijdenis binnen diverse islamitische shariascholen geaccepteerd wordt en soms dus zelfs verplicht is. Imams en ouders moeten een luid en duidelijk signaal van zero tolerance te horen krijgen. Er moet veel meer eenduidige informatie komen; dit soort vreselijke praktijken mogen niet voort blijven bestaan omdat men zich eerder druk maakt om de reputatie van de islam dan om de lichamelijke integriteit van deze jonge meisjes.

 

De zaak Tommy Robinson: ‘Bescherm de kinderen’

Demonstratie voor Tommy Robinson (Foto: Kristoffer Trolle via Flickr)

door: Sonja Dahlmans

We waren op 23 oktober aanwezig op de bijeenkomst in de Old Bailey in Londen, waar Tommy Robinson moest voorkomen op beschuldiging van minachting van de Engelse rechtbank.  “Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.”

Robinson had buiten de rechtszaal waar een groep van de zogenoemde Muslim grooming gangs terecht stond, opmerkingen over deze zaak gemaakt voor camera. Het is verboden om commentaar op een lopende zaak te geven. Robinsons verdediging is dat hij niet meer bekend heeft gemaakt dan al door o.a. de BBC was gepubliceerd. Hij heeft geen nieuwe zaken of geheime informatie geopenbaard. Wat hij gezegd heeft, was al bekend bij het (grote) publiek volgens Robinsons advocaat. Op basis van zijn live-verslag werd Robinson vervolgens zelf aangehouden en gevangen gezet. De aanhangers van Tommy Robinson zien zijn arrestatie en de weken die hij daarna in de gevangenis moest doorbrengen als een voortzetting van het systeem dat deze Muslim grooming gangs jaren beschermde zonder in te grijpen en als verraad van het eigen, Britse volk.

Bij elite omstreden

Het verleden van Tommy Robinson, die door de main stream media als extreemrechts wordt geportretteerd vanwege zijn verleden bij de English Defense League, speelt hem parten. Ook al heeft hij een aantal jaar geleden reeds afstand van de EDL en haar gedachtegoed genomen, de link hiermee wordt steevast gelegd elke keer wanneer er iets over hem wordt gezegd of geschreven. Dit maakt hem bij de elite – de pers en een groot deel van de politieke partijen – en een deel van het publiek zeer omstreden, maar een ander deel van het publiek draagt hem juist op handen.

Daderprofiel

Robinson spreekt als een van de weinigen openlijk over het misbruik van moslim pedofielennetwerken in het Verenigd Koninkrijk waar moslim mannen, overwegend van Pakistaanse afkomst, jaren lang hun gang konden gaan zonder dat de autoriteiten hen een strobreed in de weg legden. Ook legt hij bloot hoe het systeem niet alleen heeft gefaald waar het de bescherming van deze kinderen aangaat, maar ook hoe het faalde in het bestraffen van de daders en het durven benoemen van het daderprofiel. De (vermoedelijke) daders worden in de pers en in officiële overheidsrapporten als ‘Aziatisch’ of ‘Pakistaans’ omschreven, zelden wordt benoemd dat meer dan 70% van de veroordeelde daders of verdachten moslim is.

Onoverbrugbare kloof

Reeds in 2014 schreef Lia van Bekhoven, correspondent in Londen voor o.a. Nieuwsuur, Omroep MAX, Terzake, VRT en BNR, op TPO dat de meeste slachtoffers van deze pedofielennetwerken meisjes zijn uit de sociale onderklasse van het Verenigd Koninkrijk. De haast onoverbrugbare kloof die het Verenigd Koninkrijk verdeeld, wordt zichtbaar in hoe er tegenover Tommy Robinson aangekeken wordt. Dit blijkt op drieëntwintig oktober ook wanneer ik bij aankomst vlak voor het gebouw van de Old Bailey Antifa hoor schreeuwen dat de voor de gelegenheid toegestroomde supporters van Robinson nazi’s en fascisten zijn net als Robinson zelf.

Bijna feestelijk

De Tommy-supporters laten dit gelaten over zich heenkomen en zijn meer bezig met wat zich op dat moment in de rechtszaal afspeelt en of Robinson later nog naar buiten zal (mogen) komen dan met de scheldpartijen van hun opponenten. De stemming onder de aanhang van Robinson is op sommige momenten zelfs bijna feestelijk te noemen; er wordt gezongen, er worden grappen gemaakt en gelachen, maar met name heerst er een gevoel van solidariteit onderling en met Robinson. Antifa krijgt op deze opperbeste stemming maar geen vat.

Applaus

De voor deze dag uitgerukte politiemacht hoeft geen groepen mensen uit elkaar te halen of houden. Voor een deel komt dit ook omdat er een groot podium is gebouwd, waar Robinson later die ochtend zal spreken, dat de beide groepen van elkaar scheidt. Later die morgen doet ook Tommy Robinson een oproep aan zijn aanhang zich rustig te gedragen zodat niemand kan zeggen dat zij agressief of gewelddadig zijn geweest. Dit zou het onderwerp van de grote misbruikschandalen naar de achtergrond duwen vreest hij. Zijn verzoek krijgt applaus van de menigte, maar zoals ik reeds eerder schreef, erg agressief of gewelddadig waren zij al niet.

‘Shame on you!’

Ik zag en sprak veelal bezorgde, wat oudere, Britse mannen en vrouwen, zelfs een enkele oorlogsveteraan en (groot)ouders van kinderen in de basisschool leeftijd. Mensen die zichzelf zien als ‘typically British’ of de ‘gewone’ man of vrouw. Daarnaast was er veel,  internationale, pers op de been en veel politie aanwezig. Voor de gelegenheid was het populaire lied ‘Halleluja’ van een nieuwe tekst voorzien en dit werd door alle aanwezigen luidkeels meegezongen. Wanneer de zaak tegen Robinson wordt uitgesteld en hij naar buiten komt om te spreken, hangt iedereen aan zijn lippen. Geregeld draait het publiek zich om naar de ramen van de Old Bailey van waarachter de medewerkers van de rechtbank zitten en schreeuwt hen toe, met de wijsvinger wijzend, ‘shame on you, shame on you.’ Er komt geen enkele reactie uit het gebouw.

 

Inscriptie op de Londense rechtbank: Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.

Ironisch

Terwijl ik daar zo sta om alles in mij op te nemen, valt mijn oog op de inscriptie op het gerechtsgebouw die ook bij dit artikel prijkt. Daarop staat te lezen: “Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.” En juist in dit gebouw, waar deze inscriptie voor een ieder zichtbaar is ingekerfd, moet een man terechtstaan die de vinger op de zere plek legt en alle medewerkers van politie, de rechtspraak en de politiek in het Verenigd Koninkrijk ter verantwoording roept voor hun nalatigheid nu juist dát te doen wat zij zichzelf ten doel hebben gesteld. Ironisch, omdat de meeste van de aanwezige mensen die dag nu juist uit de armere onderklasse komen van wie de kinderen volgens de inscriptie beschermd zouden moeten worden. Net zoals reeds de meeste slachtoffers van het misbruikschandaal.

Journalisten

Behalve de speech van Robinson en zijn verdediging zijn er ook supporters van hem uit het buitenland gekomen die het woord nemen, zoals Ezra Levant (The Rebel) en Avi Yemini. Een interessante bijdrage is die van de Canadese journalist Andrew Walton die eerder op de dag in de perskamer hoort hoe de daar aanwezige journalisten met elkaar afspreken te zullen schrijven dat er “hooguit een paar honderd supporters van Robinson waren omdat we dit geen eer willen geven.” Inderdaad lees ik later die dag een artikel in de Evening Standard waarin staat dat er hooguit vijfhonderd aanwezige supporters van Tommy Robinson waren. Zelf schat ik in dat er tussen de vijftienhonderd en tweeduizend mensen zijn geweest.

Muslim grooming gangs

In Rochdale, Oxford, Birmingham, Telford, Rotherham, Peterborough, Middlesbrough, Leeds, Leicester en veel meer steden in het Verenigd Koninkrijk zijn decennia lang jonge, kwetsbare meisjes, veelal uit de jeugdzorg, seksueel misbruikt en seksueel geëxploiteerd door moslim mannen. Vanwege het koloniale verleden van het Britse rijk, betreft dit met name mannen die van oorsprong uit Pakistan komen. Dit grootschalige misbruik is genegeerd en onder de pet gehouden. Veel professionals, politie, jeugdzorgmedewerkers, leraren, sociaal werkers, wisten ervan, maar keken de andere kant op, vaak uit angst als ‘islamofoob’ of ‘racist’ te worden gezien.

Gewelddadig mishandeld

Er zijn meisjes uit de sociaal lagere klasse die erop aangekeken werden dat zij prostituees zouden zijn of ‘gemakkelijk’ terwijl de daders werden beschermd. Meisjes en hun families werden bedreigd, zeer gewelddadig mishandeld en ook werd hun alcohol en/of drugs gegeven. De meiden die inmiddels vrij zijn, leven nog altijd in angst omdat de daders meestal vrijuit gingen. En nog altijd stroomt er informatie binnen over nieuwe steden waar zich misbruik heeft afgespeeld onder het toeziend oog vaak van politie, jeugdzorg en welzijnswerkers.

Zwarte Piethaters spijkeren affiche aan voordeur Civitas Christiana

De vandalen tijdens hun nachtelijke inbraak op het terrein van Casa Nova. Zij publiceerden deze foto zelf op internet.

Op de voordeur van pelgrimshuis Casa Nova is in de nacht van 24 op 25 oktober door vandalen een affiche geniet. Casa Nova is het gebouw in de Heilig Landstichting, waar Civitas Christiana kantoor houdt. De stellingen op de affiche proberen de campagnes van Civitas te weerleggen, waardoor de vandalen zich kennelijk geprovoceerd voelen.

Links-extremistische stickers

De vandalen, die blijkens foto’s minimaal met vijf personen waren,  hebben onherkenbaar en bij Nacht und Nebel het terrein van Casa Nova betreden. Dit is ’s nachts afgesloten, dus zij moeten daarvoor het hek over zijn geklommen. Bovendien hebben ze bij het vastnieten van de poster de voordeur beschadigd. In de omgeving en op ruiten hebben zij roze links-extremistische stickers geplakt die zich onder meer tegen Zwarte Piet en het gezin keren. Ook werd het doden van ongeboren kinderen door abortus een “recht” genoemd. Er is bij de politie aangifte van het vandalisme gedaan.

Cameraploeg

De actie volgt kort op het gewelddadige optreden van homoactivisten en linksradicalen tegen Civitas Christiana voor de bibliotheek van Nijmegen. Civitas demonstreerde hier tegen een ‘voorleesuurtje’ waarbij travestieten indoctrinerende en genderideologische ‘verhalen’ vertelden aan kinderen. De activisten vielen de vreedzame demonstranten van Civitas onverhoeds aan en probeerden hen tegen de grond te werken. De opgeroepen politie arriveerde te laat, maar de schermutseling werd gefilmd door een cameraploeg van BNNVARA.

Gitzwarte haat

Hugo Bos, leider van Civitas Christiana, staat van het optreden van de vandalen bij Casa Nova niet echt te kijken: “We leven in een klimaat waarin de revolutie steeds wanhopiger wordt. Op alle fronten zie je dat steeds meer mensen het bedrog doorzien. Achter dit zogenaamde activisme gaat gitzwarte haat schuil tegen het gezin. Zij zijn antifa: anti-familie. Tegen Nederland en de Nederlandse christelijke cultuur.”

Bewezen

“De actie bij Casa Nova is een overduidelijke uiting van onverdraagzaamheid”, aldus Hugo Bos. “Deze groepen mijden het debat en menen andere mensen de mond te mogen snoeren. Zij zijn hier gemaskerd binnengedrongen, maar tegelijk hebben zij hun masker daarmee afgelegd. Antifa’s en Zwarte Piet-haters staan niet voor niets op de terreurlijst. Zij zijn een gevaar voor de samenleving. Dat is precies wat wij steeds gezegd hebben, en het wordt nu om zo te zeggen voor onze voordeur bewezen. Tolerantie is deze mensen volkomen vreemd.”

Cultuurterroristen

Bos vindt de verruwing van het klimaat niettemin zorgelijk. “Hoe lang blijft de overheid deze cultuurterroristen gedogen? Wij zijn niet bang van ze, maar een laconieke houding jegens hen beschouwen we als misplaatst. We doen in elk geval aangifte van alle bedreigingen, geweldplegingen en misdrijven tegen ons, zodat het probleem door de autoriteiten later niet ontkend kan worden.”

—–

doneer Het binnendringen van vandalen bij Civitas Christiana toont aan dat de beveiliging van het terrein moet worden opgevoerd, onder andere met camera’s. Dit is een kostbare zaak. De verdediging van de Nederlandse cultuur mag echter niet het slachtoffer worden van haat en onverdraagzaamheid. Steun ons daarom met een donatie.

Steun de burgemeester van Zaanstad tegen de Zwarte Piet-haat!

Burgemeester Frank Koen heeft er in Capelle aan de IJssel geen enkel probleem mee Zwarte Piet welkom te heten. Hoe zal het dit jaar in Zaanstad gaan?  (foto: Wouter Engler)

Teken hieronder de petitie om de burgemeester van Zaanstad te steunen tegen wie Zwarte Piet haten. Want Zwarte Piet ligt opnieuw onder vuur.

Zelfs bij de landelijke intocht in Zaanstad, die op 17 november rechtstreeks op televisie wordt uitgezonden. Tot woede van de cultuurterroristen, die burgemeester Hamming verwijten dat hij hieraan meewerkt.

De landelijk intocht is een gebeurtenis waar talloze Nederlandse kinderen zich op verheugen. Zoals dat ieder jaar het geval is en zoals we dat allemaal als kind ook gedaan hebben!

De haters van Zwarte Piet en de Nederlandse cultuur zien het echter knarsetandend aan. Een eerste protest tegen Zwarte Piet kwam uit de kringen van lokaal DENK!

Islamieten en linkse activisten sluiten nu een monsterverbond tegen Zwarte Piet. Zij eisen van burgemeester Jan Hamming dat hij Zwarte Pieten bij de intocht verbiedt.

Zover is het met onze cultuur gekomen. Zwarte Piet dreigt in de ban te gaan. Door toedoen van anderen. Wat mogen u en ik daar nog over zeggen?

We moeten daarom burgemeester Hamming van Zaanstad nu een hart onder de riem steken. Hij is van goede wil. Hij moet geen duimbreed wijken voor de druk van DENK en alle andere Zwarte Piethaters.

Teken daarom de petitie voor burgemeester Hamming. Vraag hem zijn rug recht te houden en Zwarte Piet NIET te verbieden!

Lees hier de volledige petitietekst

Ouders beboet om weghouden kind bij verplicht moskeebezoek

De bezochte moskee in Büdelsdorf bij het Duitse Rendsburg werd in de gaten gehouden door Duitse veiligheidsdiensten.

De ouders die hun zoon thuis hielden bij de verplichte schoolexcursie naar de plaatselijke moskee, zijn beboet voor ‘spijbelen’. De rechter vond de angst voor islamitisch geweld, en de weerzin van de ouders om hun kind “naar mensen te sturen die het als zogenaamde ongelovige minachten” onvoldoende reden om hen van vervolging te ontslaan.

Misstand

Het spraakmakende geval van het verplichte moskeebezoek in Rendsburg, in het noorden van Duitsland, is een schoolvoorbeeld van oprukkend institutioneel multiculturalisme en zelfislamisering. Het wordt daarom uitgebreid behandeld in Klassen op de knieën voor de islam, het rapport van Cultuur onder Vuur over de misstand van het verplichte moskeebezoek. Nu is dus eindelijk ook de uitspraak bekend.

Ouders halen bakzeil

De veroordeling door de Duitse rechter bevestigt de conclusie van Cultuur onder Vuur in het rapport dat de rechten van ouders in het onderwijs dringend versterking behoeven. Hoewel liefst drie mensenrechtenverdragen die rechten sterk benadrukken, halen ouders in de praktijk steevast bakzeil tegenover het staatsonderwijs. Als het tegen onderwijsinstanties gaat, zijn ouderrechten papieren tijgers. Cultuur onder Vuur vindt dat dit moet veranderen en dringt er bij de Tweede Kamer op voor de rechten van ouders op te komen.

Indoctrinatie

Bizar genoeg vond het moskeebezoek twee jaar geleden plaats in het kader van de aardrijkskundeles. De moskee ligt praktisch naast het Kronwerk-Gymnasium in Rendsburg, in de noordelijke provincie Sleeswijk-Holstein. De veroordeelde ouders zijn ongodsdienstig en afkomstig uit de voormalige DDR. Zij ervaren het verplichte moskeebezoek als een opgelegde vorm van indoctrinatie, zoals ze dat van vroeger kenden. Ook beriep de vader zich op ongelijke behandeling ten opzichte van moslims, omdat die hun kinderen van zwemles thuishouden.

 Extremisme

Het gewraakte moskeebezoek had juridisch nogal wat voeten in de aarde. Nu veroordeelt het kantongerecht Meldorf de ouders dan toch tot 50 euro boete. De vrouwelijke rechter vond dat van religieuze beïnvloeding geen sprake was geweest, omdat het korte bezoek aan de moskee geen “religieuze verbanden” had. Toch heeft de moskee in kwestie wegens verdenking van extremisme onder bijzonder toezicht gestaan van de Verfassungsschutz, de Duitse veiligheidsdienst.

Multiculturele staatsideologie

De advocaat van de ouders, de gezinsadvocaat Alexander Heumann uit Düsseldorf, wil nu onderzoeken of hij tegen het oordeel in beroep gaat. Hij verdedigt de mening van de ouders “dat men niemand kan dwingen tegen zijn zin een gebedshuis te betreden”.

De veroordeling van de ouders toont nog eens aan hoezeer het verplichte moskeebezoek onderdeel uitmaakt van de multiculturele staatsideologie die zo nodig met hulp van de rechter kracht wordt bijgezet. Uit juridisch onderzoek van Cultuur onder Vuur blijkt dat de situatie in Nederland niet wezenlijk beter is.

Heeft u het rapport over verplicht moskeebezoek al? Bestel een gratis exemplaar hier.

Moskeerapport blijkt onverbiddelijke bestseller

Ons rapport over verplicht moskeebezoek door Nederlandse schoolklassen baart wereldwijd opzien. De Telegraaf en GeenStijl schreven er al over toen het nog bij de drukker lag. Inmiddels zijn er vele duizenden exemplaren verzonden aan de achterban van Cultuur onder Vuur, die het rapport mogelijk gemaakt heeft. Een Engelse versie is in de maak.

Arie Slob

Deze week gaan weer 800 exemplaren op de post, nu naar invloedrijke personen en instanties in de samenleving: naar onderwijsinstanties en -autoriteiten, zoals Arie Slob, de minister van Onderwijs, naar parlementariërs en andere politici en naar toonaangevende journalisten en de grote media.

Multiculturele zeepbel

De medewerkers van Cultuur onder Vuur hebben er samen met de vrijwilligers de handen vol aan. Maar ze werken vol idealisme, wetend dat elk rapport ergens in de samenleving weer een andere multiculturele zeepbel zal doorprikken. De waarheid over het gedwongen moskeebezoek van Nederlandse kinderen mag niet verborgen blijven!

Heeft u nog geen exemplaar? Bestel dat dan hier.

Bijstandsfraude. Gemakkelijker kunnen we het niet maken

Turken met dubbel paspoort die bijstand trekken in Nederland, terwijl ze in Turkije een luizenleventje leiden. In een riante villa, die ze verzwijgen voor uitkeringsinstanties. Asielzoekers die eindeloos in de bijstand blijven hangen. Inburgeraars die zo vaak zakken voor het examen, dat ze ervan vrijgesteld worden. Welkom in multicultureel paradijs Nederland.

Feitencontrole

“Meer dan de helft van de mensen in de bijstand zijn niet-Westerse allochtonen. Dat kost drie miljard euro per jaar.” Dat zei Geert Wilders in maart, tijdens een verkiezingsdebat. Bij NRC Handelsblad keken ze daar zo van op dat ze besloten een feitencontrole uit te voeren. Wat bleek? Tot verbazing van de krant bleken beide stellingen te kloppen. De meeste bijstandtrekkers zijn niet-westerse allochtonen. En inderdaad kosten zij Nederland zo’n drie miljard euro per jaar (net zoveel als de andere, autochtone helft in de bijstand, die in totaal dus zes miljard per jaar kost).

Enorme stroom asielzoekers

3.000.000.000 euro per jaar! Je kunt je voorstellen dat de NRC-journalisten dachten dat Wilders het wat aandikte. Dat is dus niet zo. Als je weet dat de enorme stroom asielzoekers het vooral van de bijstand hebben moet, verbaast dat ook niet meer. Van alle asielzoekers die in 2014 een verblijfsvergunning in Nederland kregen, heeft op dit moment nog maar 11 procent een baan. De rest zit nog altijd in de bijstand en het worden er steeds meer. Het gaat vooral om Syriërs en Eritreeërs en maar voor een kwart om asielzoekers uit overige landen. Asielzoekers leven in overweldigende mate van de bijstand.

Vier maal gezakt

Dat is al onthutsend genoeg. Maar het kan nog erger. Wie een verblijfsvergunning krijgt moet binnen drie jaar slagen voor het inburgeringsexamen. Van degenen die in 2014 een verblijfsvergunning kreeg was na twee jaar pas zes procent voor het inburgeringsexamen geslaagd. Zo is er een aanzienlijke groep ontstaan van ruim drieduizend asielzoekers, vooral Ethiopiërs en Eritreeërs, die al meer dan vier maal gezakt zijn. Wat gebeurt daarmee? Zij krijgen vrijstelling. Zij hebben “moeite genoeg gedaan”. Stel je voor dat je zo aan je rijbewijs kon komen: door meer dan vier maal voor je rijexamen te zakken. Maar zo krijg je dus wel een Nederlands paspoort.

Levensgenieters bijstand

Dan is er nog een bijzondere categorie bijstandstrekkers, waarin vooral Turkse dubbelpaspoorters de toon aangeven. Een op de vijf van hen wordt van fraude verdacht (tegen een op de tien onder andere niet-westerse bijstandtrekkers). Deze levensgenieters bezitten huizen en landerijen in Turkije, maar houden hun onroerend goed verborgen voor de Nederlandse overheid. Die beseft terdege dat ze bij de neus genomen wordt. Daarom zijn daar speciale teams en bureaus op gezet, die ook resultaat boeken en veel fraudeurs hebben opgespoord. Hun uitkering werd uiteraard stopgezet, maar – u gelooft het niet – de bijstandsfraudeurs stapten naar de rechter en kregen gelijk. Het was discriminatie, omdat er speciaal in Turkije naar fraude was gezocht, zodat “alle andere nationaliteiten met een onterechte uitkering buiten schot blijven”, volgens Rasim Kücükünal, hun advocaat.

‘Discriminatie’

Voor de zoveelste keer zien we hier hoe artikel 1 Grondwet (‘Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld’) in de praktijk het discriminatieartikel bij uitstek voor de gewone Nederlander is. Keer op keer werkt het zo uit. Pim Fortuyn wilde het daarom al afschaffen. Allochtonen en andere leden van minderheden roepen artikel 1 aldoor aan om er de gewone Nederlander mee in de hoek te zetten wegens ‘discriminatie’. Met succes. En laten die Nederlander zelfs, zoals hier, de rekening betalen. Terwijl ze zelf straffeloos wegkomen.

Update 28 november 2018

De nederturkse bijstandfraudeurs blijken vaak hun uitkering gewoon te houden, ook nadat ze betrapt zijn. Dat meldt vandaag De Telegraaf. Gewone (lees: Nederlandse) bijstandtrekkers moeten eerst hun eigen moeten ’opeten’ voordat ze de uitkering krijgen. Maar Nederturken blijken hun bezit te houden én een uitkering te krijgen. Hoe werkt dat dan? Bij betrapping op bijvoorbeeld onroerend goed in Turkije krijgt de fraudeur een boete en moet hij daarnaast een bepaald bedrag aan uitkeringen terugbetalen. Dat wordt echter verrekend met zijn bezit in Turkije. Als de fraudeur meer moet terugbetalen dan dat bezit waard is, staat hij in het rood en krijgt hij direct weer een uitkering.

Cultuur onder Vuur roept ouders op tot burgerlijke ongehoorzaamheid bij moskeebezoek

Per klas naar de moskee: jaarlijks gaan zo’n 100.000 Nederlandse schoolkinderen op moskeebezoek. Vaak zijn het moskeeën die radicale predikers uitnodigen of onder directe controle van de Turkse overheid staan. De kinderen moeten daar onder leiding van de imam knielen en ‘bidden’ tot Allah.

Rapport

Cultuur onder Vuur heeft er diepgravend onderzoek naar gedaan en brengt nu een rapport uit. Dat rapport werpt zijn schaduw vooruit. De Telegraaf bericht er vandaag al over, hoewel het nog bij de drukker ligt. U kunt hier alvast een exemplaar van het rapport reserveren (gratis).

Meldpunt moskeebezoek

Hoe is het rapport Klassen op de knieën voor de islam ontstaan? Om het probleem van gedwongen klassikaal moskeebezoek in beeld te krijgen, heeft Cultuur onder Vuur in 2017 een meldpunt geopend, de website Klap uit de school (klapuitdeschool.nl). Met hulp van het publiek en door eigen speurwerk is zo moskeebezoek van een honderdtal scholen in kaart gebracht. De bewijzen ervoor zijn gearchiveerd.

Hollandse kinderen

Van 20 procent van de meldingen omvat het moskeebezoek meedoen van de kinderen aan islamitische gebedshandelingen, zoals knielen, vooroverbuigen naar Mekka, en soms zelfs ‘Allahu akbar’ roepen. Die meldingen zijn in het rapport opgenomen, inclusief het beeldmateriaal: foto’s van Hollandse kinderen, meestal nog in de basisschoolleeftijd, voorover biddend op het tapijt van de moskee.

Moskeebezoek is verplicht

Moeten we dit zomaar accepteren? Het artikel in de De Telegraaf gaat vooral in op hoofdstuk 2 van het rapport: ouderrechten. Cultuur onder Vuur heeft de rechtspositie van ouders die tegen het moskeebezoek bezwaar maken, goed laten uitzoeken door juristen. Bovendien hebben we de Onderwijsinspectie erop bevraagd. Uitkomst: moskeebezoek in schoolverband is absoluut verplicht. Ouders hebben niet het recht hun kinderen daarvan weg te houden. U kunt erover in overleg treden met de school, maar die houdt het laatste woord.

Europese trend

Dit gaat erg ver. In Duitsland zijn ouders die hun kinderen niet op een schoolexcursie naar de moskee wilden meegeven, zelfs gerechtelijk vervolgd en zwaar beboet. Moskeebezoek van hogerhand verplicht stellen is een Europese trend. Behalve uit Duitsland komt het rapport bijvoorbeeld ook met voorbeelden uit België en Groot-Brittannië.

Ouders paaien

De scholen blijken heel goed te weten dat het klassikale moskeebezoek bij de bevolking niet goed ligt. In Nederland gaat het, zoals De Telegraaf schrijft, om zo’n 3000 scholen. Zij kiezen in de verschillende landen verschillende strategieën om het ouderverzet te omzeilen. Vervolging van ‘weigerouders’ in Duitsland, zoete broodjes bakken in bijvoorbeeld Groot-Brittannië, waar voor het onderwijs een speciale brochure is uitgebracht met een voorbeeldbrief om ouders voor het moskeebezoek te paaien.

Islamitische zieltjeswinnerij

De bekende Amerikaanse islamoloog Robert Spencer zegt in het rapport dat Nederland niet naïef moet zijn. Vanuit islamitisch-missionair perspectief kan het ontvangen van schoolklassen voor moskeebezoek zonder meer opgevat worden als een “oefening in het islamitische dawah (proselitisme, zieltjeswinnerij)”. Dat wil zeggen dat kinderen dan doelbewust worden voorbereid op toetreding tot de islam. De heersende ideologie van het multiculturalisme speelt dit in de kaart.

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Daarom besluit Cultuur onder Vuur het rapport Klassen op de knieën voor de islam met een aantal aanbevelingen voor politiek, onderwijs en ouders. De belangrijkste is die aan de ouders. Aangezien, als overleg niet werkt,  er geen mogelijkheid bestaat om kinderen legaal aan moskeebezoek te onttrekken, roepen wij ouders op tot burgerlijke ongehoorzaamheid door hun kind op de dag van het moskeebezoek ziek te melden. Dit in afwachting van de versterking van de rechten van ouders in het onderwijs, waartoe het rapport eveneens een oproep doet.

Bestel hier het rapport Klassen op de knieën voor de islam:


Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

nl_NLDutch
nl_NLDutch