Categorie: Traditie

Andreas Kinneging: indrukwekkende kritiek op moderne cultuur

Weinig boeken die zo dik en geleerd zijn als De onzichtbare Maat van prof. Andreas Kinneging zijn zo gemakkelijk samen te vatten: het traditionele Westerse denken, synthese van christendom en klassiek erfgoed, is vrijwel geheel verdrongen door de immorele en onmatige tendenzen van Verlichting en Romantiek. Vandaar onze huidige problemen.

Of in de woorden van de auteur zelf: ‘Als men erbij stilstaat is het eigenlijk een onvoorstelbare gebeurtenis: in onze tijd lijkt een einde te zijn gekomen aan een periode van ongeveer 2500 jaar. Wij leven als eersten in een volstrekt nieuw tijdperk, dat niet langer is gebaseerd op het denken van de Grieken – in het bijzonder Plato en Aristoteles – en het Christendom, maar volledig is gebaseerd op de geest en de waarden van de Verlichting en de Romantiek. Een tijdperk waarvan wereldbeeld en waarden in overwegende mate het tegendeel zijn van het wereldbeeld en de waarden die door de eeuwen heen altijd het menselijk bestaan in Europa hebben bepaald.’

Nominalisme

Het traditionele denken neemt als vanzelfsprekend aan dat de werkelijkheid een voorgegeven structuur heeft. De mens maakt daar onderdeel van uit en dient zich daarom naar die structuur te voegen. Daar is hij voor gemaakt. Deugden zijn goede eigenschappen – deels aangeboren, deels te verwerven – die hem daar naartoe sturen. Ondeugden doen het tegenovergestelde: zij ontregelen hem, maar vervolgens ook de gemeenschap waartoe die mens behoort. Deugdzame mensen versterken de gemeenschap, slechte mensen ondermijnen en ontregelen die. Waar is het fout gegaan? Zoals zovelen voor hem ziet Kinneging een wissel omgaan met het nominalisme, een nieuwe wijsgerige benadering van de werkelijkheid die omstreeks 1300 voet aan de grond kreeg met de filosoof Willem van Ockam.

Realisme

Om uit te leggen wat het nominalisme is, moet je het op de spits drijven. We noemen een Deense Dog een ‘hond’, maar een chihuahua ook. De onderliggende gedachte is dat we met de aanduiding ‘hond’ iets wezenlijks in beide dieren benoemen, geestelijk iets ‘reëels’ te pakken hebben wat honden tot honden maakt. Een ‘soort’ is een realiteit. Vandaar dat we deze filosofische zienswijze ‘realisme’ noemen. Extreem realisme zoals van Plato stelt zelfs dat – buiten het hier en nu – een ideale hond moet bestaan, waar alle honden deel aan hebben en waar zij hun gedeelde essentie aan ontlenen.

Etiketten

Een extreme nominalist zal daarentegen zeggen dat de aanduiding ‘hond’ niet meer dan een flatus vocis is, een ‘ademtocht van de stem’, een voorlopige benaming of etiket dat we er van buitenaf opplakken, maar dat het ons geen werkelijke greep op de werkelijkheid geeft omdat die uit afzonderlijke concrete verschijnselen bestaat. Als het etiket ‘hond’ toch zinvol blijkt, is dat slechts een ervaringsgegeven. Onze voortschrijdende kennis is als het ware niet meer dan een zich uitbreidende catalogus van etiketten en relaties daartussen, die ons steeds beter in staat stelt de werkelijkheid effectief te manipuleren.

Natuur, Orde, Maat

Dat heeft verregaande gevolgen voor de wijze waarop de toch al tot hoogmoed geneigde mens zichzelf ziet. Want, zoals Kinneging uitlegt, als er alleen maar individuele en concrete dingen bestaan en kennelijk geen onveranderlijke algemeenheden, kun je ook niet meer van ‘Zijn’ spreken. Dan is “de werkelijkheid een flux, een voortdurend Worden. De dingen hebben dus geen het individu overstijgende, vaste natuur. En men kan ook niet spreken van een kosmische orde, waarin al die naturen op een bepaalde manier onderling gerangschikt zijn, of van een Maat in al die dingen. Maar als er in de dingen geen vaste Natuur, Orde en Maat ligt, dan is de individuele mens zelf de Maat van alle dingen. Hij bepaalt het zelf en hoeft daarbij naar niets of niemand te luisteren en niets of niemand te gehoorzamen.” Die uiterste consequentie zien we vandaag bijvoorbeeld in het ontkennen van het wezenlijk verschil tussen man en vrouw, wat slechts ‘etiketten’ zouden zijn op een biologische uiterlijkheid.

Abstractie

De nominalist stelt zich dus relativistisch op ten opzichte van onze werkelijk kennen van de werkelijkheid. Simpel gezegd is het nominalisme er niet eens in geïnteresseerd of kennis waar is, maar of die effectief is. Alleen die ‘kennis’ mag blijven, de rest mag overboord. Dit contrasteert scherp met het gematigd realisme van de middeleeuwse scholastiek, die ervan uitging dat het menselijk begrip door bemiddeling van de zintuigen in staat is het wezen van dingen (het algemeen hond-achtige) daaraan te onttrekken (Latijn: abstrahere vandaar ‘abstractie’) en daarmee tot vorming van algemene begrippen te komen die ons wezenlijk vat geven op de werkelijkheid.

Protestantisme

Het nominalisme doorbrak dus het filosofisch realisme, niet alleen het extreme van Plato, maar ook het meer gematigde van diens leerling Aristoteles (die van Kinneging nogal wat vegen uit de pan krijgt) en zelfs het uitgebalanceerde en gematigde realisme van de middeleeuwse scholastiek bij Sint Thomas Aquino. Overgezet naar godsdienstig gebied is het protestantisme eerder een uitvloeisel van het nominalisme. Luther was een bewonderaar van Ockam, en had een diepe afkeer van Aristoteles. Hij relativeerde de kerkelijke traditie weg als ‘onzuivere ballast’, en stelde het gezag van de H. Schrift (maar dan zoals Luther het opvatte) centraal als enige waarheidsbron, die behalve in de volkstaal juist in die tijd ook in de oorspronkelijke talen van Grieks en Hebreeuws opnieuw beschikbaar kwam, geholpen door de nieuwe boekdrukkunst.

Ommezwaai

De ‘Verlichting’ was het volgende stadium. De menselijke ratio werd nog meer alleenzaligmakend verklaard, maar bij Kant – de invloedrijkste vertegenwoordiger van het verlichte denken – ook meteen weer gerelativeerd: ware kennis van de dingen was niet mogelijk, alleen maar in zoverre als ze zich aan ons voordoen. Het subjectieve ‘ik’, en niet de objectieve werkelijkheid, is dus de doorslaggevende factor bij het kennen. Daarin zit de ommezwaai naar de Romantiek al ingebakken, die bij Kants volgeling Fichte zijn beslag krijgt. Kinneging noemt de Romantiek een ‘tweede revolutie’, die de onvoldaanheid over de rationalistische ‘eerste revolutie’ van de Verlichting moest wegnemen. De Romantiek is daar dus zowel een verzet tegen als een voortzetting van.

‘Nutsmaximalisator’

Nam het denken vóór nominalisme en Verlichting nog aan dat het menselijk leven zijn zin ontleent aan zijn inbedding in de grote betekenisvolle structuur van de Schepping, daarna was het hiermee afgelopen. De werkelijkheid was geen schepping meer. Zij werd een ‘bruut feit’ zonder intrinsieke doelgerichtheid. Losgemaakt uit die structuur en na het verlies van zijn christelijke geloof telt voor de moderne mens alleen nog de bevrediging van zijn behoeftes. Hij wordt een ‘nutsmaximalisator’. Aan de onvoldaanheid die daaruit voortkomt, probeert de Romantiek tegemoet te komen, door niet de consumptiebehoeften van het ‘ik’ op de voorgrond te stellen, maar de diepere behoeften en vragen die het ‘ik’ omtrent zichzelf heeft.

Metafysische geborgenheid

Dit leidt ertoe dat de oververzadigde, maar onbevredigde moderne mens op een eindeloze zoektocht is gegaan naar zijn ‘ware ik’. Maar die zoektocht was al een misverstand voor hij begonnen was, aldus Kinneging. Hij is een gevolg van het uit het oog verliezen van de ‘onzichtbare Maat’ in de werkelijkheid, van de orde die daarin gelegen is, en waarin de mens uitgenodigd is zich te voegen. Alleen de erkenning van die maat en orde geeft de mens de metafysische geborgenheid die hij zoekt. Voor zover dat op aarde mogelijk is. Zijn definitieve rust vindt de mens slechts bij zijn Schepper. In de beroemde woorden van Sint Augustinus: ‘Onrustig is ons hart, totdat het rust vindt in U.’

Zelfontplooiing

Eigenlijk zien we de geschiedenis van Adam en Eva zich dus voor onze ogen opnieuw afspelen. Waarom werden zij verdreven uit het Paradijs? De slang verleidde hen met Verlichting en Romantiek: met de dubbele verleiding van behoeftebevrediging en ontdekking van hun zogenaamde ware bestemming. Het eten van de heerlijke appel zou Adam en Eva immers niet alleen een groot genot geven, het zou hen ook tot volledige zelfontplooiing brengen en hen in kennis gelijk maken aan God. Het liep, zoals bekend, even anders. Zo is ook de moderne mens speelbal geworden van de inzichten en verlangens die Verlichting en Romantiek hem met verdringing van alle anderen inplanten. Juist de Traditie die ons de ware toedracht over onszelf onthult, hebben we aan de kant geschoven. Met alle kennis en cultuur, aldus Kinneging, waarmee de christelijke traditie zich vanaf de start verrijkt heeft.

Begeerlijkheid en hoogmoed

De analyse die Kinneging in De onzichtbare Maat voorlegt, heeft tal van raakvlakken met die van dr. Plinio Corrêa de Oliveira, de grondlegger van de internationale katholieke beweging Tradition, Family, Property (TFP), waarvan de campagne Cultuur onder Vuur een uitloper is. In zijn Revolutie en Contra-revolutie beschrijft dr. Plinio de moderne geschiedenis als een opeenvolging van revoluties (in wezen steeds weer dezelfde revolutie) die de mens stapsgewijs heeft weggeleid van de katholieke waarheid zoals die zich in de Middeleeuwen intellectueel ontplooide, maar al snel bedreigd werd. Net als Kinneging prikt dr. Plinio door de revolutionaire principes van gelijkheid en vrijheid heen en ontwaart begeerlijkheid en hoogmoed als de werkelijke motors.

Uitzaaiingen

De ‘eerste revolutie’ van renaissance, humanisme en protestantse reformatie dreef meteen al een eerste diepe wig in de eenheid van het Westen. De ‘tweede revolutie’ was de Franse revolutie: een uitvloeisel van de Verlichting. De ‘derde revolutie’, de modernste, ergste en bloedigste van al, is de communistische revolutie. Allereerst de Russische van 1917, gevolgd door al zijn uitzaaiingen, waartoe in zekere zin ook de culturele revolutie van 1968 hoort die tot het huidige cultuurmarxisme heeft geleid.

Volle pond

Cultuur onder Vuur vindt het betoog van prof. Andreas Kinneging van grote waarde en betekenis. De onzichtbare Maat is een warm pleidooi voor de christelijke traditie en cultuur van het Westen, waaraan grote behoefte bestaat. De betekenis van het christendom als drijvende kracht, die het klassieke erfgoed niet alleen gedragen heeft en nog steeds draagt, maar dat ook tot verdere bloei en ontwikkeling brengt, krijgt het volle pond. Tegelijk echter wordt hier een intrinsieke zwakte in het betoog voelbaar. Kinneging constateert het historische feit dat het christendom die rol speelt en prijst het daarom.

Historiciteit

Maar niet meer dan dat. Hij omhelst het niet, althans niet als een gelovige. Integendeel, hij trekt de historiciteit van het christendom in twijfel, hoewel hij zelf opmerkt: “Er zijn meer dan 5700 Griekse manuscripten van het Nieuwe Testament bewaard gebleven, veel en veel meer dan van welke andere tekst uit de Oudheid ook.” Hij verbindt daaraan echter geen conclusie. Integendeel, hij benadrukt dat de oudste handschriften van ver na Christus dateren (wat overigens vooral een academisch idée reçue is waarop veel valt af te dingen) zonder daarbij bijvoorbeeld het onderzoek van Richard Bauckham te betrekken naar de betrouwbaarheid van mondelinge overlevering.

Islam

Het christendom is in Kinnegings betoog zeker de ladder waarlangs de Westerse beschaving zo hoog heeft kunnen klimmen als zij gedaan heeft. Het bevreemdt dan als een inconsequentie dat hij die ladder bij nader inzien als vermolmd en onbetrouwbaar (in de zin van: mogelijk onwaar) afdoet. Het doet denken aan de positie van Roger Scruton, die stelde dat je de beschaving nu eenmaal niet kunt redden met ‘tweedehands opvattingen’, dus met waarheidsclaims waaraan je zelf niet echt geloof hecht, maar die je historisch bewondert omdat je er het weldadige effect of de rijke cultuur zo van waardeert. Direct daarmee verband houdt Kinnegings jammerlijke inschatting van de islamitische cultuur als een mogelijke bondgenoot van de Traditie en blijkbaar niet inziet dat de islam een revolutionaire doctrine is. Het is tenenkrommend wanneer Kinneging het heeft over mensen die “begrijpen dat Islam en de Europese Traditie in veel opzichten sterk op elkaar lijken, aan elkaar verwant zijn.” Voor die mensen ligt de zaak volgens Kinneging duidelijk: “Wij zien de Islam als een bondgenoot tegen de Moderniteit.”

Permanente deconstructie

Kinneging glijdt hier pijnlijk uit over de intellectuele bananenschil die de islam al voor zoveel westerlingen is geweest. De schijnbare ‘punten van herkenning’ die de islam aanreikt (‘Isa’ is zogenaamd Jezus en ‘Maryam’ Maria, enzovoort), spelen in op wensdenkende Westerse projecties. Toch is de ontmaskering en ontzenuwing hiervan helemaal niet zo moeilijk. We verwijzen hier naar de permanente deconstructie van de islam die de Parijs priester Guy Pagès bedrijft. Maar ook de middeleeuwse islamgeleerde Ibn Hazm (AD 994-1065) was op dit punt realistischer: hij definieerde de islam, zijn eigen godsdienst, als in diepste wezen een antichristendom. Dat christenen tot op de dag van vandaag de meest vervolgde gelovigen ter wereld zijn en dat de islam hun grootste vervolger is, bevestigt hoeveel scherper Ibn Hazm dit toen al zag dan Kinneging nu.

Funderend

Deze kritiek betreft echter slechts enkele passages in het boek. Zij doet niets af aan de grote betekenis van dit werk. Uitgever Mai Spijkers van uitgeverij Prometheus zei bij de presentatie dat er in heel zijn lange uitgeverscarrière geen boek was dat hem zo trots maakte als dit. Wie De onzichtbare Maat gelezen heeft, zal dit begrijpen. Het is een majeure bijdrage aan het conservatieve denken in Nederland, en een krachtige herinnering aan en pleidooi voor de funderende betekenis die de klassieke cultuur als praeparatio evangelica, als voorbereiding van het evangelie zoals de Kerkvaders het noemden, en vervolgens – a fortiori – de H. Schrift zelf voor onze cultuur hebben en zouden moeten houden. Wie een Nederlands boek wil lezen met doordachte kennis over de filosofische grondslagen van onze beschaving, een boek dat er bovendien niet voor terugdeinst nu en dan de moderne mens stevig de les te lezen, kan geen betere keus doen. Cultuur onder Vuur beveelt het daarom met kracht bij u aan.

U kunt De onzichtbare Maat bestellen op de website van uitgeverij Prometheus: https://webwinkel.uitgeverijprometheus.nl/book/andreas-kinneging

Cultuur onder Vuur strijdt met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur. Help ons met een gift!

Cultuur onder Vuur doet aangifte wegens rapport Ollongren

Minister Ollongren van Binnenlandse Zaken maakt zich zorgen over nepnieuws. Daarom heeft ze daar vorig jaar een onderzoek naar laten uitvoeren. De opdracht is gegaan naar onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam. Naar aanleiding van hun rapport heeft Cultuur onder Vuur heeft aangifte van laster gedaan.

Kijk naar Hugo Bos, campagneleider Cultuur onder Vuur, die de aangifte aankondigt:

‘Ministerie van Waarheid’

De opdracht tot onderzoek naar nepnieuws door Ollongren is op zichzelf al zorgelijk. Het lijkt erop dat de regering zich een rol wil aanmeten om voor de bevolking te gaan uitmaken wat waar is en niet. Wat ‘goede berichtgeving’ is en wat – in haar ogen – ‘nepnieuws’. Blijkbaar droomt Ollongren van een ‘ministerie van Waarheid’ zoals we dat kennen uit Orwells 1984. Dit terwijl we steeds vaker geconfronteerd worden met misleidende voorlichting van juist de regering zelf. Denk aan alle recente schandalen rondom Justitie en de Belastingdienst.

Oud-locoburgemeester Amsterdam

Natuurlijk giet Ollongren het onderzoek in een jasje van schijnbare onafhankelijkheid. Ze doet het dus niet zelf, maar besteedt het uit. Aan wie? Aan onderzoekers van de linkse Universiteit van Amsterdam. Daar heeft ze als oud-locoburgemeester van Amsterdam goede contacten. Het gaat om prof. Richard Rogers, Sabine Niederer, Maarten Groen, Sal Hagen en Emilija Jokubauskaite Dit najaar is het rapport verschenen (bijzonder detail: het is voornamelijk in het Engels geschreven). Het heet ‘Politiek en sociale media manipulatie’.

Jerry Afriyie

In het rapport maken deze onderzoekers enige malen melding van Cultuur onder Vuur. In het bijzonder vermelden ze een van de best gelezen artikelen op onze website cultuurondervuur.nu. Dit artikel is gewijd is aan anti-Zwarte Pietactivist Jerry Afriyie, voorman van de Stichting Nederland Wordt Beter (NWB) en van Kick Out zwarte Piet (KOZP).

Plagiaat

Het artikel heet ‘Jerry Afriyie ontvangt subsidie voor lespakket tegen Zwarte Piet’ en is op dit moment al meer dan 36 duizend keer gelezen. Het artikel maakt de titel waar. De inhoud is niet omstreden. Het staat vast dat de stichting NWB subsidie heeft ontvangen én dat zij een anti-Zwarte Pietlespakket heeft gemaakt. Ook staat vast, wat u ook in het artikel kunt lezen, dat voor het maken van dit lespakket op grote schaal plagiaat is gepleegd.

Desinformatie

Cultuur onder Vuur kwam daar zelf achter, toen wij ons eigen lespakket vóór Zwarte Piet maakten om de desinformatie – om niet te zeggen nepnieuws – rond de zwarte kindervriend te doorbreken. Dit lespakket was een groot succes, en heeft het lespakket van Afriyie volkomen ontkracht en overvleugeld. Uiteraard namen we bij de voorbereiding ook het lespakket van NWB door. Wat bleek? Het was voor een groot deel overgeschreven uit andere bronnen. Zonder dat te vermelden.

Effectief

Het rapport voor minister Ollongren geeft ons echter geen schouderklopje omdat we de werkelijke historische feiten rond Sinterklaas en Zwarte Piet boven water hebben getild en onder alle scholen in Nederland verbreid en daarmee nepnieuws effectief zijn tegengegaan. Nog minder dat het plagiaat van Afriyie en NWB aan de kaak hebben gesteld. Het rapport weerspreekt dit ook niet, wat ook onmogelijk zou zijn, want de feiten zijn duidelijk.

Slinks

Blijkbaar waren de onderzoekers – al dan niet geïnspireerd van bovenaf – erop uit om Cultuur onder Vuur hoe dan ook te beschadigen en weg te zetten. Zij kiezen er voor in het rapport niet alleen dit bericht, maar meteen de hele website cultuurondervuur.nu als ‘hyperpartijdig’ weg te zetten en in kwade reuk te brengen door het slinks in een context te plaatsen waarin termen vallen als “tendentieus” en , “extremistisch” te laten vallen, zonder het uitdrukkelijk als zodanig te benoemen en zonder daar ook maar enige onderbouwing voor te geven.

Bedrog

Alleen al door opname in hun rapport suggereren de onderzoekers dat het Afriyie-bericht nepnieuws is, dat Cultuur onder Vuur geen betrouwbare organisatie is en dekken ze daarmee het bedrog van Afriyie en NWB willens en wetens af. Het rapport is dus zelf nepnieuws en dat vanuit een kwalijke tendens die zich richt tegen de Nederlandse christelijke cultuur en tegen wie die verdedigen.

Advocaat

Cultuur onder Vuur wil de onderzoekers hier niet mee laten wegkomen. Hun rapport is lasterlijk en misleidend. Het beschadigt de goede naam van Cultuur onder Vuur. Daarom is een advocaat in de arm genomen om aangifte te doen tegen de onderzoekers in kwestie: prof. Richard Rogers, Sabine Niederer, Maarten Groen, Sal Hagen en Emilija Jokubauskaite. We mogen daarbij echter niet over het hoofd zien dat minister Ollongren van D66 hun rapport echter besteld en uit belastinggeld betaald heeft. Het zou dus goed zijn als ook de Tweede Kamer de minister hierover ter verantwoording roept.

Jenny Douwes winnaar Nationale Vrijheidsprijs 2019

Jenny Douwes is zaterdag 19 oktober 2019 op het Cultuur onder Vuur Congres uitgeroepen tot winnaar van de Nationale Vrijheidsprijs 2019.

Slag bij Dokkum

Jenny Douwes kreeg de prijs uitgereikt van campagneleider Hugo Bos. Zij was iemand die voorop ging in wat de slag bij Dokkum is gaan heten. Zij ging tegen de stroom in, heeft vele mensen gemobiliseerd en is opgekomen voor Zwarte Piet. Ze werd beloond met het ‘Gouden Tientje van Leeuwarden’ en een officiële oorkonde.

Blokkeerfriezen

Douwes begon haar toespraak door te zeggen dat niet zij, maar eigenlijk de moedige blokkeerfriezen deze prijs zouden moeten krijgen. Ze vervolgde met een terugblik op de betreffende gebeurtenissen en legde uit dat de geschreven pers haar taak heeft verzuimd om hier gedegen een eerlijk over te rapporteren.

Bekijk de volledige prijsuitreiking op de ingesloten video hierboven en abonneer op het Cultuur onder Vuur TV YouTube-kanaal voor meer toekomstige video’s over het congres.

Thierry Baudet: Nederland heroveren op ‘linkse mensen’

“Met afstand de beste, meest interessante beschaving óóit.” Met grote nadruk op ‘óóit’. Thierry Baudet liet er op het symposium in Gouda geen twijfel over bestaan: de Nederlandse cultuur kan op hem rekenen. Dat wil zeggen, op die van Thierry Baudet als denker en voorman van het Forum voor Democratie.

Goed overzicht

Cultuur onder Vuur was erbij in Gouda. We wilden zelf horen wat de leider van Forum voor Democratie te vertellen had, want de reguliere pers kun je daarin niet vertrouwen. Zo probeert het Algemeen Dagblad in zijn verslag Baudet in de extreemrechtse hoek te drukken. Er was niets in Baudets betoog dat zelfs maar in die richting zweemde. Alsof de Forum-leider daarmee in dit christelijk gezelschap trouwens was weggekomen. Het Nederlands Dagblad besteedt dan weer nauwelijks aandacht aan Baudets nadrukkelijke waardering voor het christendom en de christelijke cultuur.

Hoopvolle perspectieven

NRC Handelsblad had columnist Lotfi El Hamidi gestuurd. Die probeert het betoog van Thierry Baudet te ontkrachten door het als ondergangsdenken te typeren, hoewel Baudet in Gouda exact het tegenovergestelde deed en juist sterk het belang van nieuwe, hoopvolle perspectieven voor Nederland benadrukte. Maar dit zou dan, volgens El Hamidi, weer “opportunistisch” van Baudet zijn om het “conservatieve christendom” voor zich te winnen.

Genuanceerd overzicht

Hoewel het symposium als promotie bedoeld was voor Het opmerkelijke einde van Europa van Douglas Murray beval Baudet dat boek eigenlijk nauwelijks aan. Hij interesseert zich als politicus voor waar het boek ophoudt: voor de oplossingen, want het probleem – multiculturalisme – kennen we al. Daarmee doet Baudet het boek wat tekort, want het is een goed en genuanceerd overzicht hoe Europa bezig is zelfmoord te plegen: door een combinatie van onvoldoende geboortecijfers en ongebreidelde massa-immigratie. Plus een multiculti-ideologie om dat alles te rechtvaardigen.

Kolonialisme

Thierry Baudet doorbreekt politieke conventies op een wijze die verademend is. Welke andere politicus durft voor een groot gehoor te zeggen dat het kolonialisme –  met alle gebreken die het had – in wezen toch “een enorm avontuur” was, dat ons – ondanks alle bezwaren die je ertegen zou kunnen hebben – wél uitdaagde en stimuleerde tot grote daden. Zulke dromen moeten we weer gaan creëren. We moeten weer naar de maan, een luchthaven in zee. We hebben weer positieve idealen nodig.”

Bijzonder onderwijs

Ook beaamde Baudet
rondborstig dat christelijke onderwijs het beste onderwijs is: “Ik ben groot
voorstander van bijzonder onderwijs.” Hij vindt het wel een probleem dat islamitische
scholen nu van artikel 23 grondwet mee kunnen profiteren. “We moeten veel strenger
zijn op islamitisch onderwijs”. Het bijzonder onderwijs dreigt anders een vehikel
van islamisering te worden. Daar is artikel 23 nooit voor bedoeld.

‘Culturele zelfmoord’

Wat Nederland nu nodig
heeft, aldus Baudet, is “een cultuuromslag”. Een die vergelijkbaar is die met
de ‘revolutie in ’68’, maar dan in de goede richting: om ons land te “heroveren
op linkse mensen die VVD stemmen (luid gelach en applaus van publiek) en hun hermetisch
van culturele zelfmoord bevangen brein”.

‘Heel erg weinig’

Maar die contra-revolutie begint bij
onszelf, zo hield Baudet zijn gehoor voor. “Wat zijn de twee grootste risico’s
die onze samenleving bedreigen?” Enerzijds de klimaathoaxers, anderzijds de
radicale islam. “Maar als je nagaat om hoeveel mensen dat gaat, zijn dat er
eigenlijk maar heel erg weinig.”

Concrete gevallen

Overtuigde minderheden kunnen echter maatschappelijke
veranderingen afdwingen. Zij weten wat ze willen en gaan daarvoor. In een
samenleving die twijfelt aan zichzelf, krijgen ze veel voor elkaar. Tegenover
het opdringen van gevaarlijke ideologische fanatici, moeten gewone mensen zich durven
herpakken, vindt Baudet. “Bijvoorbeeld ouders tegenover de school.” Die moeten
geen genoegen nemen met de linkse indoctrinatie van hun kinderen, maar daarover
met gelijkgezinde ouders hun beklag doen.

Cultuur onder Vuur

Zowel in zijn analyse als in zijn oplossing ondersteunt Thierry Baudet precies de aanpak die Cultuur onder Vuur sinds jaar en dag in praktijk brengt. Enerzijds analyseren en de vinger op de wonde leggen, anderzijds actie voeren en het verzet organiseren. We zullen de partij en leider kritisch blijven volgen.

Cultuur onder Vuur strijdt 100 procent en met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur en tegen de politieke correctheid. Help ons met een gift!

Cultuur onder Vuur roept ouders op tot burgerlijke ongehoorzaamheid bij moskeebezoek

Per klas naar de moskee: jaarlijks gaan zo’n 100.000 Nederlandse schoolkinderen op moskeebezoek. Vaak zijn het moskeeën die radicale predikers uitnodigen of onder directe controle van de Turkse overheid staan. De kinderen moeten daar onder leiding van de imam knielen en ‘bidden’ tot Allah.

Rapport

Cultuur onder Vuur heeft er diepgravend onderzoek naar gedaan en brengt nu een rapport uit. Dat rapport werpt zijn schaduw vooruit. De Telegraaf bericht er vandaag al over, hoewel het nog bij de drukker ligt. U kunt hier alvast een exemplaar van het rapport reserveren (gratis).

Meldpunt moskeebezoek

Hoe is het rapport Klassen op de knieën voor de islam ontstaan? Om het probleem van gedwongen klassikaal moskeebezoek in beeld te krijgen, heeft Cultuur onder Vuur in 2017 een meldpunt geopend, de website Klap uit de school (klapuitdeschool.nl). Met hulp van het publiek en door eigen speurwerk is zo moskeebezoek van een honderdtal scholen in kaart gebracht. De bewijzen ervoor zijn gearchiveerd.

Hollandse kinderen

Van 20 procent van de meldingen omvat het moskeebezoek meedoen van de kinderen aan islamitische gebedshandelingen, zoals knielen, vooroverbuigen naar Mekka, en soms zelfs ‘Allahu akbar’ roepen. Die meldingen zijn in het rapport opgenomen, inclusief het beeldmateriaal: foto’s van Hollandse kinderen, meestal nog in de basisschoolleeftijd, voorover biddend op het tapijt van de moskee.

Moskeebezoek is verplicht

Moeten we dit zomaar accepteren? Het artikel in de De Telegraaf gaat vooral in op hoofdstuk 2 van het rapport: ouderrechten. Cultuur onder Vuur heeft de rechtspositie van ouders die tegen het moskeebezoek bezwaar maken, goed laten uitzoeken door juristen. Bovendien hebben we de Onderwijsinspectie erop bevraagd. Uitkomst: moskeebezoek in schoolverband is absoluut verplicht. Ouders hebben niet het recht hun kinderen daarvan weg te houden. U kunt erover in overleg treden met de school, maar die houdt het laatste woord.

Europese trend

Dit gaat erg ver. In Duitsland zijn ouders die hun kinderen niet op een schoolexcursie naar de moskee wilden meegeven, zelfs gerechtelijk vervolgd en zwaar beboet. Moskeebezoek van hogerhand verplicht stellen is een Europese trend. Behalve uit Duitsland komt het rapport bijvoorbeeld ook met voorbeelden uit België en Groot-Brittannië.

Ouders paaien

De scholen blijken heel goed te weten dat het klassikale moskeebezoek bij de bevolking niet goed ligt. In Nederland gaat het, zoals De Telegraaf schrijft, om zo’n 3000 scholen. Zij kiezen in de verschillende landen verschillende strategieën om het ouderverzet te omzeilen. Vervolging van ‘weigerouders’ in Duitsland, zoete broodjes bakken in bijvoorbeeld Groot-Brittannië, waar voor het onderwijs een speciale brochure is uitgebracht met een voorbeeldbrief om ouders voor het moskeebezoek te paaien.

Islamitische zieltjeswinnerij

De bekende Amerikaanse islamoloog Robert Spencer zegt in het rapport dat Nederland niet naïef moet zijn. Vanuit islamitisch-missionair perspectief kan het ontvangen van schoolklassen voor moskeebezoek zonder meer opgevat worden als een “oefening in het islamitische dawah (proselitisme, zieltjeswinnerij)”. Dat wil zeggen dat kinderen dan doelbewust worden voorbereid op toetreding tot de islam. De heersende ideologie van het multiculturalisme speelt dit in de kaart.

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Daarom besluit Cultuur onder Vuur het rapport Klassen op de knieën voor de islam met een aantal aanbevelingen voor politiek, onderwijs en ouders. De belangrijkste is die aan de ouders. Aangezien, als overleg niet werkt,  er geen mogelijkheid bestaat om kinderen legaal aan moskeebezoek te onttrekken, roepen wij ouders op tot burgerlijke ongehoorzaamheid door hun kind op de dag van het moskeebezoek ziek te melden. Dit in afwachting van de versterking van de rechten van ouders in het onderwijs, waartoe het rapport eveneens een oproep doet.

Bestel hier het rapport Klassen op de knieën voor de islam:


Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

Burgemeester wil moskeebezoek voor scholen verplicht maken

Scholieren moeten verplicht een moskee bezoeken. Dat vindt PvdA-burgemeester Tjeerd van der Zwan. De burgervader van Heerenveen gaf meteen het ‘goede’ voorbeeld door op 5 mei demonstratief de – ongetwijfeld halal – maaltijd te nuttigen in de Sefaatmoskee. Samen met wijkagent en dominee.

Islam ‘negatief in spotlights’

Zo sla je namelijk bruggen tussen culturen, aldus een verslag in de Leeuwarder Courant. Een bestuurslid van de moskee in Heerenveen klaagt daarin namelijk dat de islam geregeld “negatief in de spotlights’ staat. En dat is zo naar, want hij heeft dan steeds weer het gevoel “dat hij zich naar de buitenwereld toe weer moet verantwoorden voor terroristische daden van anderen”.

Gruweldaad

Dat verantwoorden naar de buitenwereld toe, zou anders helemaal niet zo’n slecht idee zijn. Een van de grootste grieven tegen de ‘islamitische gemeenschap’ is dat die zo weinig van zich laat horen, telkens als de zoveelste gruweldaad door de zoveelste islamitische groepering wordt opgeëist.

Regensburger rede

Typerend is wat er gebeurde in 2006, toen paus Benedictus XVI zijn befaamde Regensburger rede uitsprak. De paus haalde daarin een eeuwenoude uitspraak aan waarin een keizer van Byzantium een verband constateerde tussen gewelddadigheid en islam.

Aanvallen op christenen

U kunt wel raden wat er gebeurde, want we zijn – tegen wil en dank – tegenwoordig allemaal een beetje islamkenner. De ‘islamitische gemeenschap’ stond op zijn achterste benen. Om te bewijzen dat de islam helemaal niet gewelddadig was, vonden overal ter wereld aanvallen op christenen plaats.

Punt

In Somalië werd een bejaarde non doodgeschoten, een Irak een priester onthoofd. Er werd een fatwa uitgevaardigd om paus Benedictus te vermoorden. Want de islam is een religie van vrede. Punt.

Misverstanden

Verplicht moskeebezoek is de zoveelste afleidingspoging van de multiculturele samenleving om verwarring te zaaien. De oorzaken van terreur en geweld liggen helemaal niet in misverstanden tussen islamieten en niet-islamieten, maar in opvattingen binnen de islam zelf. Daar moet je kinderen juist niet mee in aanraking brengen, en al helemaal niet tegen de zin van de ouders.

Petitie!

Teken daarom nu meteen de petitie tegen het verplichte moskeebezoek. Want de PvdA-burgemeester kan met een enkel tweetje achteraf wel ontkennen dat hij het zo gezegd of bedoeld heeft, in Duitsland is moskeebezoek door scholen al lang tot dwingend staatsbeleid gemaakt.


Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

EU heeft oogje op uw spaarcenten

De leiders van de Europese Unie vergaderen in Brussel, voor de laatste keer in 2017. Alle media-aandacht gaat uit naar de ruzies over de asielproblematiek. Dat komt de vergaderaars best goed uit, want op de agenda staan andere punten die zij graag zo stil mogelijk afgehandeld wil zien.

Onteigend

Onze banktegoeden staan namelijk op de tocht. De EU koerst in een richting die met name de spaarders in Noord-Europa lelijk kan gaan opbreken. De rekening van de euro gaat betaald worden “door de Nederlandse spaarders en gepensioneerden”, zegt EU-kenner Derk Jan Eppink deze week in De Telegraaf. “De spaarders in Noord-Europa worden praktisch onteigend.”

Screenshot De Telegraaf

Geld overmaken

Wat is er dan precies aan de hand? Bang voor een nieuwe eurocrisis, vergadert de Europese Unie op het moment dat we dit schrijven over verregaande financiële en monetaire hervormingsplannen. Al zegt niemand het zo, ze komen allemaal op hetzelfde neer: Nederland en Duitsland moeten geld overmaken naar Griekenland, Frankrijk en Italië.

Bodemloze putten

Nogmaals: niemand zal het zo zeggen. Maar het is wel waar alle plannen voor transferunies, Europees Monetair Fonds, nood- en stabilisatiemechanismen uiteindelijk op neerkomen: dat geld uit het noorden, uw en mijn geld, wegvloeit naar het zuiden. Naar de bodemloze putten van de Middellandse Zeelanden.

Bevriezen

De Europese Centrale Bank (ECB) werkt op dit moment al aan de bevoegdheid om onze spaartegoeden te bevriezen. In noodsituaties mag de Nederlandse overheid dat ook, maar het maakt nogal verschil of dit vanuit Den Haag gebeurt, met het oog op onze nationale en particuliere belangen, of vanuit democratisch ongecontroleerd Brussel omwille van een vermeend ‘algemeen’ belang.

Depositogarantiestelsel

Met een Brusselse bevoegdheid om u de toegang tot uw eigen spaargeld te ontzeggen, hangt logisch de opheffing samen van het Nederlandse depositogarantiestelsel. Dat is de garantie dat uw spaartegoed tot 100.000,- te allen tijd door De Nederlandse Bank is gegarandeerd.

Dwarsliggen

Je zou zeggen dat van dergelijke plannen, uiteraard gesteund door Frankrijk en Italië, niet veel terecht kan komen. Want Duitsland en Nederland zullen dwarsliggen. Die laten zich dat toch niet gebeuren? Dat zou je denken, maar toch zou het best eens anders kunnen lopen.

Niet ontkennen

Wat Nederland betreft: gefluisterd wordt dat premier Rutte de geheime kandidaat is voor de opvolging van Donald Tusk als president van de Europese Raad. Uitgedaagd door Thierry Baudet, wil Rutte zich daar niet over uitlaten. Ontkennen wil hij dus ook niet.

Weg moet vrijgemaakt

Duidelijk wordt zo wel dat van Mark Rutte geen felle verdediging van de belangen van Nederlandse spaarders kan worden verwacht. Waarom had hij met zijn nieuwe kabinet zoveel haast om het volksreferendum af te schaffen? Zodat dit geen spaak meer in het wiel zou kunnen steken, zoals het bij de Europese grondwet (2005) en de Oekraïne-kwestie (2016) heeft gedaan! De weg moet worden vrijgemaakt voor onpopulaire maatregelen uit Brussel!

Martin Schulz

Dan Duitsland. Angela Merkel worstelt na de slechte verkiezingsuitslag voor haar carrière. Vanwege de Duitse formatieproblemen is de socialistische leider Martin Schulz als sleutelfiguur naar voren gekomen. Schulz kennen we allemaal nog als de eurofiele leider van links in het Europese parlement. Het is vrijwel zeker dat hij de plannen voor nog meer Europese eenheid zal steunen, ook monetaire plannen. Bovendien wil Merkel haar positie in Europa versterken door concessies te doen aan Frankrijk.

Schuldenberg

Vervolgens Italië. Met de president van de ECB, Mario Draghi, heeft dat een sterke troef in handen. De schuldenberg van Italië wordt door Draghi jaar in jaar uit opgekocht. Ook langs die weg stroomt ons geld weg naar het zuiden. “De ECB voert een beleid dat erop is gebaseerd om de Italiaanse staatsschuld draagbaar en de Italiaanse bankensector overeind te houden”, zegt Derk Jan Eppink. “De rekening wordt betaald door de Nederlandse en Duitse spaarders en gepensioneerden. De spaarders in Noord-Europa worden praktisch onteigend.”

Zakkenrollen

Daarvoor worden steeds meer instrumenten ontwikkeld. Want dat is het grote politieke voordeel van de monetaire plannen die nu op tafel liggen: niemand heeft het in de gaten en uiteraard gebeurt alles uit ‘solidariteit’ en ‘versterking van de Unie’. Eppink: “Je kunt iemand zakkenrollen en die heeft niet in de gaten dat dit allemaal gebeurt.” Hij noemt Nederland “bijzonder naïef”. Hij denkt dat “hoe verder we met de euro gaan, hoe meer we in het scenario zitten van een piramidespel.”

Spaarzaamste land

Hoe ver verwijderd raken we hierdoor niet van onze eigen goede tradities van veilig bankieren. Van tegoeden die gegarandeerd zijn door De Nederlandsche Bank? Van de tijd dat we trots waren op de hardheid en stabiliteit van onze gulden? Toen wij een van de spaarzaamste landen ter wereld waren?

Goed geld naar kwaad geld

In plaats van onze eigen tradities te verdedigen tegenover spilzieke landen die niet de moeite nemen hun begroting op orde te krijgen en daarmee wegkomen, gaan wij ook nog hun rekeningen betalen. Dit is strijdig met alle gezonde verstand, te meer daar we deze landen hiermee hooguit een tijdelijke dienst bewijzen. Het is immers goed geld naar kwaad geld gooien. Dat kun je maar even volhouden. Net zolang totdat we allemaal even arm zijn. (15 december 2017, Tibaert)

Update: Teken de petitie aan minister Wopke Hoekstra.

Sinterklaasjournaal blijft doorsollen met verwachtingen kinderen. Kap daarmee!

Het Sinterklaasjournaal van de NTR maakt een spelletje van haar monopolie. Zwarte Piet is een pion geworden in handen van de politiek-correcte elite in Hilversum. Die ligt er niet wakker van dat de eerste generatie van gekleurde ‘neppieten’ slecht gevallen is en een totaal fiasco geworden. In plaats van hieruit lering te trekken en terug te keren naar de enige echte Zwarte Piet, gaat het Sinterklaasjournaal zijn kijkertjes nu aan nieuwe experimenten blootstellen.

Flutvervalsing

De ‘verantwoordelijken’ laten nog niet het achterste van hun tong zien. “We gaan voor een soort vijftig tinten grijs, maar dan anders”, treiterde eerder al Sinterklaasjournaal-directrice Willemijn Francissen, zinspelend op de bekende pornografische roman. Het is zonneklaar: het uit belastinggeld betaalde  Sinterklaasjournaal heeft lak aan wat kinderen verwachten en dreigt voor de zoveelste flutvervalsing te gaan, niet voor de echte Zwarte Piet!

Landelijke intocht

De presentatie van deze politiek-correcte ongein is weer in handen van Dieuwertje Blok. Het Sinterklaasjournaal wordt vanaf maandag 13 november om 18.00 uur uitgezonden op NPO3. De landelijke intocht van Sinterklaas is 18 november in het Friese Dokkum.

‘Bont gezelschap’

Hoe de Pieten er dit jaar uitzien, daarover laat de NTR ook in tweede instantie niet meer los dan dat “Sinterklaas komt met een bont gezelschap aan helpers”. Veeg teken: het woord Piet valt niet in het persbericht dat de omroep uitdeed. Het ‘bont’ zal niet op de huidskleur van de helpers betrekking hebben, want eerder liet de NTR weten dat de gekleurde pieten niet terugkeren omdat ze die “achteraf niet geslaagd” vonden. Komt de NTR dan met andere neppieten op de proppen? Wat hebben ze nu weer verzonnen? Denken ze daar ook wel eens aan de kinderen?

Alléén Zwarte Piet!

U en ik mogen dit niet laten gebeuren. Teken daarom nu de petitie aan directrice Willemijn Francissen en verzoek haar alléén Zwarte Piet toe te laten in het Sinterklaasjournaal! 13 november is de eerste aflevering van het Sinterklaasjournaal, dus de tijd dringt. Laat nu uw stem horen!

Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

Media pikken Lespakket vóór Zwarte Piet op

Het Lespakket vóór Zwarte Piet van Cultuur onder Vuur werpt zijn schaduw al vooruit. Er wordt nog volop aan gewerkt, maar de krant van wakker Nederland was er vroeg bij. De Telegraaf brengt er nu een artikel over, gebaseerd op een gesprek met campagneleider Hugo Bos. Inmiddels komt de mediabelangstelling van alle kanten. Ook adhesiebetuigingen en donaties stromen binnen. Cultuur onder Vuur hoopt het lespakket begin november klaar te hebben.

Historische figuur

Bos legt in De Telegraaf uit dat het lespakket voor groep zeven en acht de waarheid vertelt over de historische achtergrond van Sint Nicolaas (die echt bestaan heeft) en Zwarte Piet (waarvan de voorgeschiedenis teruggaat naar de tijd dat Nederland nog niet eens bestond). “We leggen aan de hand van geschiedkundige bronnen onder meer uit dat Zwarte Piet nou eenmaal een historische figuur is die niet inwisselbaar is voor een paars mannetje. Net zoals Sinterklaas met een staf loopt en niet met een paraplu. Er is ook uitleg over de grote symboliek van het feest”, aldus Hugo Bos.

Geen grote geldschieter

De krant herinnert aan het succes van Cultuur onder Vuur in 2015, toen campagneleider Hugo Bos in staat was aan wijlen burgemeester Van der Laan van Amsterdam een 200.000 maal getekende petitie aan te bieden voor het behoud van de originele Zwarte Piet in onze hoofdstad. “Sindsdien ondersteunen veel mensen onze missie”, aldus Bos. “Er is geen grote geldschieter en we vragen geen subsidie, zoals de anti-Zwarte Piet lobby wel doet. We ontvangen van vele duizenden gewone Nederlanders jaarlijks kleine bedragen als 10 of 50 euro waarmee we ons bedruipen.”

Dankbaar uithangbord

Zwarte Piet is hét symbool van de traditionele Nederlandse cultuur. Daarom zetten de politiek-correcte vijanden van Nederland alles op alles om hem af te schaffen. Precies daarom ook is hij voor Cultuur onder Vuur een dankbaar uithangbord. “Ik kan me wel vinden in de uitspraak dat Zwarte Piet voor ons is wat de zeehondjes voor Greenpeace waren: een aandachtstrekker die symbool staat voor een veel grotere problematiek”, aldus Bos.

Lees hier het artikel in De Telegraaf. Wilt u op de hoogte blijven van het Lespakket vóór Zwarte Piet? Vul dan hieronder het formulier in.

Vul de steunverklaring in. Help mij het lespakket voor Zwarte Piet mogelijk te maken en nog dit jaar aan alle scholen in Nederland aan te bieden.


Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

Rotterdam liet de Bijlmer weer lachen!

Bassie & Adriaan, samen met de campagneleider van Cultuur onder Vuur, Hugo Bos.

Clown Bassie schreef deze column speciaal voor Cultuur onder Vuur

1992. Een zwarte zondag in oktober. Ik rijd tussen vijf en zes uur ‘s avonds naar huis van een voorstelling in Badhoevedorp, niet wetend dat achter mij zich een van de grootste luchtvaartrampen voltrekt die ooit in Nederland hebben plaatsgevonden.

Een El Al vliegtuig stort op een flatgebouw in de Bijlmer.

Grote verslagenheid alom. En opeens steekt die Hollandse saamhorigheid de kop op die blijkbaar alleen in tijden van nood kan. De ene na de andere hulpverleningsorganisatie probeert het leed van de slachtoffers te verzachten. Zo kregen wij het idee om de kinderen die het dichtst bij de vuurlinie gezeten hadden, een leuke middag te bezorgen. Uiteraard gratis en voor niks.

Potige hulpen

Nu ben ik gelukkig in het bezit van een paar echte vrienden, met een mentaliteit van ‘niet lullen, maar gewoon doen.’ Dus, Signor Conzales van de Hispa Fruits en de Rotterdamse marktkoopman Karel Koedam gebeld en meteen stonden er pallets fruit klaar. Jantje de Koning met zijn vrachtwagen en al onze vrienden trokken de knip open.

Pistolen Paul Wilking deed zijn bekende duit in het zakje en zorgde voor tien stuks potige hulpen, zodat alles in de gloria verliep. En natuurlijk was er Henk Brusse, de Buttonboss. Want hoe je het ook wendt of keert, een button hoort erbij.

IJzige gereserveerdheid

Kortom, in tien minuten tijd had ik dus de toezegging rond voor 1500 kadotasjes ter waarde van f 35.000,- inkoop.

Iedereen dolenthousiast dus. Ik ging bellen naar een hoofdonderwijzer van een school die in de vuurlinie had gelegen. ‘Hallo meneer, met…..’ dan noem je een naam die menig kind eerder kan uitspreken dan papa of mama, en vertel je vurig je verhaal. En dan voel je door de telefoon een ijzige gereserveerdheid als je enthousiast zegt: ‘We gaan die kinderen een leuke middag bezorgen.’

Dit alles zonder bijbedoelingen of reclame omdat je zelf in 1943 in Maassluis door een bombardement huis en haard en vooral kinderfiets bent kwijtgeraakt.

Broek afgezakt

De reclame van Jägermeister is er een lachertje bij, toen die diepvriesstem van de bovenmeester (‘directeur’ noemen ze zo’n iemand tegenwoordig) zei: ‘Sinterklaasfeest oké, maar dan wel naast de zwarte ook een groene, gele, blauwe, en rode Pieten; vooral om de bevolking in de Bijlmer niet voor het hoofd te stoten….’

Ik was vijf seconden sprakeloos. Hees mijn broek omhoog, want die was van verbazing afgezakt en zei, om het feest van 1500 kinderen niet door deze ‘pedabijgoochem’ te laten verpesten: ‘Nou, man, dan komt Sinterklaas helemaal niet.’

Badkuip popcorn

Dus zo gezegd, zo gedaan. De sporthal was zo gepiept en gratis. Amsterdamse vrijwilligers (ze hebben een grote mond, maar een klein hartje daar in Mokum) stonden onmiddellijk klaar.

Maar geen Sinterklaas op dat feest in de eerste week van december: dat zat mij toch niet lekker. Dus zo terloops aan tafel, waar ik mijn kinderen meestal ontmoet, vertelde ik dat tegen mijn dochter. Waarop zij zei: ‘Zeg pa, is die man na de oorlog niet meer buiten geweest? Weet je wat, omdat jij vorig jaar met ons Kerstdiner op school zo tof was om een badkuip popcorn te bakken en de shoarma te betalen voor de hele klas, die voor 75% uit allochtonen bestaat, mats ik jou!’

Kanjer

De volgende dag werd er aangebeld. Ik deed de deur open en dacht in eerste instantie aan een tegendemonstratie van de Centrumpartij verzeild geraakt te zijn: het zag zwart van de, inderdaad… Surinamers, Kaapverdianen, Ghanezen en al die andere wereldburgers die een beetje onderbelicht op de wereld gekomen zijn, maar die toch hier alleen maar zijn, net als wij, omdat ze gewoon een beetje leuk willen leven.

Stapt er zo’n diepzwarte kanjer naar voren en zegt: ‘He, meneer Bassie, wij gaan mee naar de Bijlmer om jullie een handje te helpen!’

Op zo’n moment schiet je vol.

Henk (Buttonboss) gebeld: ‘Maak vijftig zwarte sweaters met een lachende Euromast met de tong van Mike Jagger erop en er onder de tekst:

Rotterdam laat de Bijlmer weer lachen.’

DÉ DAG!

Ruim voor tijd waren we aanwezig met onze zwarte bende. Weet u hoelang het duurt om, ondanks 50 man extra, 1500 tasjes met snoep, fruit en  speelgoed te vullen? Juist, heel lang.

Toen de voorstelling. Een ‘eitje’ zoals wij dat noemen. Kinderen die helemaal uit hun dak gingen, en wij ook. En aan het eind, met onze vijftig man black power, de tassen uitdelen.

Pedagoochelaar

Wat een feest! We hadden nog nooit zo’n lol gehad. Na afloop stapte een in Schiedam geboren Kaapverdiaan die ze ‘DG’ oftewel ‘Die Zjie’ noemen (dat staat voor dubbel gebakken omdat hij echt zwart is, waarmee gelijk aangetoond wordt dat de volwassenen de problemen maken en dat de jeugd ze oplost) naar die bovenpief, directeur of hoe die pedagoochelaar ook mag heten, en zegt in hoog Rotterdams: ‘He Eikel, die ouwe Sint van ons had geen zin om jou te ontmoeten. Daarom heeft hij als tegenprestatie maar een paar Zwarte Pieten extra meegestuurd!’

McDonald´s

Ik heb mijn vrouw maar naar huis laten rijden, want iedere keer kreeg ik een lachkramp achter het stuur, als ik voor mijn geest dat gezicht van die ‘Beroepspedagoochelaar’ zag, die effe met zijn neus op de feiten werd gedrukt.

Toen ik de volgende dag iedereen uitnodigde voor een rijsttafel, hoorde ik: ‘He, men, als we toch mogen kiezen gaan we liever naar McDonald’s.’ Hierna hees ik mijn broek weer omhoog en offerde ik mij daags daarna op, zoals ik dat wel meer doe als mijn kleinzoon vraagt: ‘Opa, gaan we naar Medoonald?’ (2017 © Bas van Toor)

Eens met Bassie? Teken dan de steunverklaring voor Zwarte Piet!

Een lespakket vóór Zwarte Piet.

Dit willen we terug: ongecompliceerde zwarte Zwarte Pieten.

Op het moment dat u dit leest, zijn de vijanden van Zwarte Piet bezig haat te zaaien onder schoolkinderen.

Zij zijn een lespakket aan het verspreiden waarin zij Zwarte Piet belasteren en daar hun eigen bizarre bedenksels voor in de plaats zetten: de regenboog-Pieten, de blauwe, groene en roetveeg-Pieten en wat ze al niet meer verzinnen.

Dit mogen we niet laten gebeuren! Ik wil daarom nog voor 1 november met een lespakket vóór Zwarte Piet komen, zodat onze kinderen eerlijke voorlichting krijgen.

Daarvoor heb ik direct uw steun nodig. We hebben geen minuut te verliezen: de haters dringen op dit moment onze scholen al binnen.

Vul daarom vandaag nog de steunverklaring in. Help mij ook het lespakket voor Zwarte Piet mogelijk te maken en nog dit jaar aan alle scholen in Nederland aan te bieden.


Uw gegevens worden verwerkt door Stichting Civitas Christiana, zodat wij u in de toekomst op de hoogte kunnen houden van onze campagnes. Wij respecteren de privacy van alle deelnemers aan deze campagne. De stichting stelt zich ten doel de christelijke beschaving te verdedigen in Nederland. U hebt te allen tijde het recht uw gegevens in te zien, te wijzigen of te verwijderen. Stichting Civitas Christiana houdt zich in alle gevallen aan de eisen die de Wet Bescherming Persoonsgegevens stelt.

Brussel, handen af van ons pensioen!

“In Nederland denken we graag dat Brussel niet over onze pensioenen gaat. Maar de realiteit is anders.” De grote pensioenuitvoerder PGGM legt het uit op zijn website. “De Europese Unie beïnvloedt de Nederlandse pensioenuitvoering wel degelijk.” Er is sprake van “harmonisatie en regelgeving” en verder “zetten Europese ontwikkelingen het Nederlandse stelsel onder druk.” Wie op dit moment van een pensioen leeft, kan daarvan meepraten. Pensioenkortingen zijn gewoon geworden. Een waardevast pensioen bestaat haast niet meer.

Pieter Omtzigt (CDA): De grootste spaarpot van Nederland moet door Nederland gecontroleerd worden, niet door Brussel.

Zeggenschap van Brussel

Al zijn pensioenen en Europese regelgeving technische verhalen voor specialisten, toch haalden ze vorig jaar zomer het nieuws. Dat kwam doordat er een Europese pensioenrichtlijn door de Tweede Kamer werd gejast, waar lang niet alle politieke partijen blij mee waren. De SP sprak van een “schimmige procedure”, en ook andere partijen klaagden dat ze geen voorbereidingstijd hadden gekregen om de complexe nieuwe regelgeving te bestuderen. De omstreden richtlijn vergemakkelijkt en regelt het ‘Europees gaan’ van Nederlandse pensioenfondsen. Allemaal leuk en aardig, maar zo komen die vanzelf wel meer onder de invloed van Brussel ten koste van de zeggenschap van Nederland, anders gezegd: van onszelf. En dat baart zorg.

Carte blanche

Wat zo mogelijk nog meer zorgen baart is lid 60 van de richtlijn die de mogelijkheid opent voor de Europese Commissie om “maatregelen te kunnen treffen ten aanzien van Europese pensioengelden indien zij dat nodig acht.” De EU geeft zichzelf voor de toekomst dus carte blanche voor ook onze pensioenen. En dat is niets niks: met 1400 miljard euro maken de Nederlandse pensioenen bijna de helft uit van wat er binnen Europa aan pensioenen beschikbaar is. Een vette kluif, voor een geldhongerig instituut als de EU.

Grootste spaarpot

In de kritiek op de gang van zaken springt vooral het CDA eruit, bij monde van Pieter Omtzigt, die de ontwikkeling van de pensioenrichtlijn met argusogen heeft gevolgd. Waar zal onze nationale pensioenspaarpot blijven in die nieuwe regelgeving, zo vraagt hij zich af. Want als die pensioenfondsen “onderdeel zijn van de interne markt, net als banken en verzekeraars, dan zullen zij integraal gaan vallen onder EU-regels en zal Nederland in een paar stappen zijn complete zeggenschap over het stelsel en de pensioenfondsen kwijtraken.” Als pensioenspecialist weet Omtzigt zelf als de beste hoe Brussel dat aan kan pakken. Het kan erop uitdraaien dat straks Brussel over onze pensioenen gaat. En, zoals Omtzigt zegt: “De grootste spaarpot van Nederland moet door Nederland gecontroleerd worden, niet door Brussel.” Ook de ANBO, de Nederlandse Bond van senioren trekt de ‘gele kaart’ voor Brussel.

Schuldenlanden

Een extra bizarre omstandigheid is dat dankzij de fundamentele degelijkheid van het Nederlandse pensioenstelsel er geen overheidsgeld bij hoeft. Dat weerhoudt de EU er niet van onze pensioenen toch in een regeltjeshoudgreep te nemen, terwijl die dat net zo min nodig hebben als bijvoorbeeld de Duitse. Een bijzonder omstandigheid is dat een deel van de Duitse pensioenen, die de bui kennelijk zagen hangen, vrijstelling van de richtlijn hebben weten te bedingen. Wat de Zuid-Europese ‘schuldenlanden’ betreft, die hebben niet eens pensioenfondsen, en hebben dus ook geen last van de regeltjes. Die raken alleen degenen die het toch al goed doen, zoals Nederland. Maar de schuldenlanden profiteren er wel van als de EU haar greep op onze pensioenen versterkt en zij via dezelfde EU vervolgens daarover mogen meebeslissen. Over wat we dan met steeds minder recht nog ‘onze’ pensioenen kunnen noemen.

Communicerende vaten

Dat was vorig jaar. De omstreden pensioenrichtlijn is inmiddels van kracht, want zo gaat dat: als je niets doet, rolt de stoomwals van de EU onverbiddelijk verder. Nu fronsen de wenkbrauwen van financiële experts zich echter opnieuw. Dit voorjaar werd Emmanuel Macron tot president van Frankrijk gekozen, een links-liberale politicus met een verleden in de bankenwereld en sterk EU-gezind. Macron wil voor de Europese Unie een nieuw elan. Een van de manieren om dat te bereiken zou de omvorming van de EU zijn tot ‘transferunie’. Dat wil zeggen dat het geld van economisch sterke landen vrijelijk naar schuldenlanden als Griekenland kan stromen, als water tussen communicerende vaten.

Handen af!

Wat dat, in combinatie met de groeiende zeggenschap van Brussel over onze pensioenen, gaat betekenen, hoeft geen betoog. Experts slaan daarom opnieuw alarm: Nederlanders moeten van hun politici eisen dat zij hun pensioengelden terug onder exclusief Nederlands toezicht brengen. De Europese Unie, laat staan president Macron en de Zuid-Europese schuldenlanden, heeft daar niets mee te maken en moet daar helemaal buiten blijven. Brussel, handen af van ons pensioen! (Tibeert)

Teken hier de petitie aan de president van De Nederlandsche Bank!

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!