Categorie: Uncategorized

Thierry Baudet: Nederland heroveren op ‘linkse mensen’

“Met afstand de beste, meest interessante beschaving óóit.” Met grote nadruk op ‘óóit’. Thierry Baudet liet er op het symposium in Gouda geen twijfel over bestaan: de Nederlandse cultuur kan op hem rekenen. Dat wil zeggen, op die van Thierry Baudet als denker en voorman van het Forum voor Democratie.

Goed overzicht

Cultuur onder Vuur was erbij in Gouda. We wilden zelf horen wat de leider van Forum voor Democratie te vertellen had, want de reguliere pers kun je daarin niet vertrouwen. Zo probeert het Algemeen Dagblad in zijn verslag Baudet in de extreemrechtse hoek te drukken. Er was niets in Baudets betoog dat zelfs maar in die richting zweemde. Alsof de Forum-leider daarmee in dit christelijk gezelschap trouwens was weggekomen. Het Nederlands Dagblad besteedt dan weer nauwelijks aandacht aan Baudets nadrukkelijke waardering voor het christendom en de christelijke cultuur.

Hoopvolle perspectieven

NRC Handelsblad had columnist Lotfi El Hamidi gestuurd. Die probeert het betoog van Thierry Baudet te ontkrachten door het als ondergangsdenken te typeren, hoewel Baudet in Gouda exact het tegenovergestelde deed en juist sterk het belang van nieuwe, hoopvolle perspectieven voor Nederland benadrukte. Maar dit zou dan, volgens El Hamidi, weer “opportunistisch” van Baudet zijn om het “conservatieve christendom” voor zich te winnen.

Genuanceerd overzicht

Hoewel het symposium als promotie bedoeld was voor Het opmerkelijke einde van Europa van Douglas Murray beval Baudet dat boek eigenlijk nauwelijks aan. Hij interesseert zich als politicus voor waar het boek ophoudt: voor de oplossingen, want het probleem – multiculturalisme – kennen we al. Daarmee doet Baudet het boek wat tekort, want het is een goed en genuanceerd overzicht hoe Europa bezig is zelfmoord te plegen: door een combinatie van onvoldoende geboortecijfers en ongebreidelde massa-immigratie. Plus een multiculti-ideologie om dat alles te rechtvaardigen.

Kolonialisme

Thierry Baudet doorbreekt politieke conventies op een wijze die verademend is. Welke andere politicus durft voor een groot gehoor te zeggen dat het kolonialisme –  met alle gebreken die het had – in wezen toch “een enorm avontuur” was, dat ons – ondanks alle bezwaren die je ertegen zou kunnen hebben – wél uitdaagde en stimuleerde tot grote daden. Zulke dromen moeten we weer gaan creëren. We moeten weer naar de maan, een luchthaven in zee. We hebben weer positieve idealen nodig.”

Bijzonder onderwijs

Ook beaamde Baudet rondborstig dat christelijke onderwijs het beste onderwijs is: “Ik ben groot voorstander van bijzonder onderwijs.” Hij vindt het wel een probleem dat islamitische scholen nu van artikel 23 grondwet mee kunnen profiteren. “We moeten veel strenger zijn op islamitisch onderwijs”. Het bijzonder onderwijs dreigt anders een vehikel van islamisering te worden. Daar is artikel 23 nooit voor bedoeld.

‘Culturele zelfmoord’

Wat Nederland nu nodig heeft, aldus Baudet, is “een cultuuromslag”. Een die vergelijkbaar is die met de ‘revolutie in ’68’, maar dan in de goede richting: om ons land te “heroveren op linkse mensen die VVD stemmen (luid gelach en applaus van publiek) en hun hermetisch van culturele zelfmoord bevangen brein”.

‘Heel erg weinig’

Maar die contra-revolutie begint bij onszelf, zo hield Baudet zijn gehoor voor. “Wat zijn de twee grootste risico’s die onze samenleving bedreigen?” Enerzijds de klimaathoaxers, anderzijds de radicale islam. “Maar als je nagaat om hoeveel mensen dat gaat, zijn dat er eigenlijk maar heel erg weinig.”

Concrete gevallen

Overtuigde minderheden kunnen echter maatschappelijke veranderingen afdwingen. Zij weten wat ze willen en gaan daarvoor. In een samenleving die twijfelt aan zichzelf, krijgen ze veel voor elkaar. Tegenover het opdringen van gevaarlijke ideologische fanatici, moeten gewone mensen zich durven herpakken, vindt Baudet. “Bijvoorbeeld ouders tegenover de school.” Die moeten geen genoegen nemen met de linkse indoctrinatie van hun kinderen, maar daarover met gelijkgezinde ouders hun beklag doen.

Cultuur onder Vuur

Zowel in zijn analyse als in zijn oplossing ondersteunt Thierry Baudet precies de aanpak die Cultuur onder Vuur sinds jaar en dag in praktijk brengt. Enerzijds analyseren en de vinger op de wonde leggen, anderzijds actie voeren en het verzet organiseren. We zullen de partij en leider kritisch blijven volgen.

Cultuur onder Vuur strijdt 100 procent en met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur en tegen de politieke correctheid. Help ons met een gift!

Ook Nederland in rapport over discriminatie van christenen

De organisatie Observatory on Intolerance and Discrimination Against Christians in Europe heeft een rapport uitgebracht waarin zij een analyse maken van de intolerantie en discriminatie jegens christenen in Europa. U leest het goed; in Europa. Sinds 2005 houdt deze organisatie bij en publiceert zij incidenten waarin christenen worden gediscrimineerd of te maken krijgen met hate-speech en soms zelfs met geweld. Dit geldt ook voor stereotypering van het christendom of van christenen in de media. Het aantal incidenten hiervan dat van 2005 tot nu toe is gemeld door deze organisatie is inmiddels opgelopen tot 2100.

Aanslagen op kerken

We weten van organisaties als Open Doors en In Defence of Christians van de christenvervolging. die wereldwijd almaar toeneemt in landen in met name landen in Afrika, Azië en het Midden-Oosten. In meer dan vijftig landen worden christenen vervolgd. In de periode van 2016 tot 2017 werden drieduizend christenen vermoord. Het rapport spreekt zelfs van 200 miljoen (!) christenen wereldwijd die worden vervolgd vanwege hun religieuze overtuiging. Met Pasen dit jaar hebben wij nog de aanslagen gezien op onder andere kerken, waarbij meer dan tweehonderd doden zijn gevallen en honderden gewond zijn geraakt. Elsevier Weekblad schreef al eerder een artikel hierover.

Gradaties van incidenten

Maar dit rapport gaat over incidenten alleen in Europa zelf, waarbij moet worden opgemerkt dat ook ons land, Nederland, voorkomt op de lijst. Veel incidenten zijn er in Frankrijk en Duitsland gemeld, maar dat wil niet zeggen dat het in ons land of andere Europese landen niet voor zou komen. Om wat voor soort incidenten gaat het? Het rapport hanteert een aantal definities om de verschillende gradaties aan te geven van incidenten die zich hebben voorgedaan in de periode 2016 tot 2017.

  • Intolerantie; culturele of sociale dimensie inclusief hate crimes.
  • Discriminatie; het juridische aspect waarbij bijvoorbeeld mensen hun rechten worden onthouden of dat zij geen toegang krijgen tot justitie om hun zaak te bepleiten. Denk hierbij aan bemoeienissen met de vrijheid van christenen om zich uit te spreken over geloofs- of andere zaken vanuit hun christelijke overtuiging. Maar ook ouders die rechten ontnomen worden hun kinderen op te voeden naar hun geloofsovertuiging en het verwijderen van christelijke symbolen door overheden.
  • Druk die wordt toegepast op christenen in allerlei aspecten/situaties in hun dagelijkse leven. Bemoeienis met gewetensbezwaren van christenen in verschillende situaties, stereotypering van christenen in de media en het juridisch vervolgen van christelijke bedrijven vanwege hun christelijke overtuiging vanuit een idee van ‘gelijkheidspolitiek’.
  • ‘Smash’; het daadwerkelijk overgaan tot geweld of agressie tegen christenen, maar bijvoorbeeld ook het ontheiligen van christelijke kerken of vandalisme. Bedreiging van christenen.

De vraag die bovenstaande oproept is; waarom of om welke redenen zijn christenen het doelwit? Het rapport onderscheidt drie redenen hiervoor:

  • Oppositie tegen bepaalde, individuele aspecten van het christelijke geloof.
  • Oppositie tegen bepaalde morele posities van het christelijke geloof vaak aangaande kwesties omtrent het huwelijk en/of het leven.
  • Vooroordelen tegen christenen, het christelijke geloof, bepaalde christelijke denominaties of tegen religie in het algemeen.

Geweld of agressie

Wat betreft geweld of agressie, in dit rapport smash genoemd, hebben we in Europa de moord op de Franse priester Jacques Hamel gezien die in 2016 tijdens de mis werd vermoord door twee jonge moslims. ISIS eiste deze terreurdaad later op. Ook in Frankrijk, uit protest tegen de tekeningen van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo, moesten de kerken en christelijke scholen het ontgelden. Vijfenveertig kerken werden geplunderd en vernield c.q. verbrand volgens dit artikel in de Volkskrant. Voor de goede orde; Charlie Hebdo is geen christelijk tijdschrift en ook het christelijke geloof wordt er regelmatig in op de hak genomen.

Ook asielzoekers die christelijk zijn of zijn bekeerd, met name van de islam tot het christendom, worden over heel Europa, ook in Nederland, bedreigd in bijvoorbeeld asielzoekerscentra.

Voor ons in West-Europa minder bekend, maar volgens verschillende artikelen, bijvoorbeeld deze van The National Herald, is de situatie voor christenen in Kosovo op dit moment zeer zorgwekkend .

Juridisch

Daniel en Amy McArthur uit Belfast kregen in 2014 het verzoek een taart te bakken met de boodschap ‘steun het homohuwelijk’. Toen zij dit weigerden vanuit hun christelijke levensovertuiging, werden zij aangeklaagd. Na jarenlang juridische touwtrekkerij werden zij in oktober 2018 uiteindelijk in het gelijk gesteld. Hier kunt u de motivering van het Britse hof lezen

De organisatie Christian Concern helpt in het Verenigd Koninkrijk veel christenen die te maken krijgen met juridische problemen zoals bijvoorbeeld het ontslag van Kristie Higgs, omdat deze onderwijsassistente op haar eigen persoonlijke Facebookpagina zich kritisch uitliet over onderwijs van de Britse overheid over seksualiteit en relaties. Ze werd uiteindelijk ontslagen wegen ‘illegale discriminatie’ en ‘grof wangedrag’. Dit is slechts een van de vele zaken aangaande christenen die problemen krijgen op hun werk omdat zij hun bezwaren aangaande relaties en/of seksualiteit bijvoorbeeld kenbaar maken. Zo werd verpleegster Sarah Kuteh ontslagen vanwege ‘grof wangedrag’,  omdat zij een Bijbel had gegeven aan een patiënt en dat zij soms, wanneer een patiënt erom vroeg, met deze sprak over haar christelijke geloof. Gelukkig is zij weer werkzaam in de zorg nadat de uitspraak kwam dat het ‘in het belang van het publiek is dat een verder uiterst competente en ervaren verpleegster terugkeert in de praktijk’.

Intolerantie

Uitwerpselen of urineren tegen een kerk of beelden in een kerk in bijvoorbeeld Italië. Kerken in Frankrijk, Spanje, Zweden en tal van andere landen die in brand worden gestoken of worden vernield.

Aanbevelingen en conclusies

Het rapport stelt dat discriminatie, geweld en agressie jegens christenen iedereen treft en niet slechts christenen. Dit niet accepteren is dan ook een van de eerste vragen die er gesteld worden aan het publiek, maar ook aan werkgevers wordt bijvoorbeeld gevraagd rekening te houden met christelijke werknemers.

Nationale overheden

Nationale overheden wordt gevraagd bijvoorbeeld de vrijheid van meningsuiting, ook van christenen, te waarborgen en verdedigen alsmede hun vrijheid van godsdienst. Ook wordt nationale overheden gevraagd dit soort discriminatie, vooroordelen en agressie jegens christenen scherp te veroordelen en niet te accepteren zodat ook christenen en het christendom deel in het publieke leven zichtbaar blijven en daaraan deel kunnen blijven nemen. Een actieplan te ontwikkelen om dit type hate crimes te voorkomen en actie erop te kunnen nemen. En in het bijzonder het benoemen van de aanslagen op de levens van christenen in Irak en Syrië als genocide.  

Dergelijke maatregelen worden ook van de Europese Unie gevraagd. Interessant is nog dat het rapport ook een beroep doet op journalisten c.q. de media om geen stereotypering van christenen of marginalisatie te doen voorkomen in hun berichtgevingen. Zeker veel mensen ervaren inmiddels, ook in ons land, dat de christenvervolging elders in de wereld maar ook de discriminatie, agressie en vooroordelen in Europa zoals beschreven in dit rapport, door de diverse media zeer onderbelicht worden.

Wat dit rapport beschrijft, de vele voorbeelden uit diverse Europese landen die worden gegeven, stemt niet vrolijk. Tegelijkertijd is het goed dat dit bijgehouden wordt en dat erover is gerapporteerd zodat, hopelijk, politiek, zowel nationaal als in Europees verband, journalisten en het grote publiek opgesomd ziet wat er gebeurt. Dit is noodzakelijk zodat dit niet meer onder het tapijt verstopt of gebagatelliseerd kan worden en iedereen ervan doordrongen is dat er een serieus probleem is dat om erkenning en actie van ons allemaal vraagt. (Sonja Dahlmans)

Een slechte 1 aprilgrap: Arnoud van Doorn schooldirecteur

Ex-PVV’er Arnoud van Doorn, een bekeerling tot de islam, wordt de nieuwe interim-directeur van het Cornelius Haga Lyceum in Amsterdam. Een bericht van die strekking deed op zondag 31 maart de ronde. Waarom niet? zou u wellicht denken en dit was ook precies de reactie van de school zelf. Van Doorn heeft een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) die nodig is om o.a. in het onderwijs werkzaam te kunnen zijn, aldus Soner Atasoy, dagelijks bestuurder van het lyceum.

‘Grap’

Wij bij Cultuur onder Vuur hebben gewacht met reageren, omdat wij al vermoedden dat het een zeer misplaatste 1-aprilgrap betrof, wat inmiddels ook gebleken is. Maar juist het idee dat het Cornelius Haga Lyceum en Van Doorn menen te moeten schertsen hiermee, is wat ons betreft juist tekenend voor het probleem. Een ‘koekje van eigen deeg’ provoceert Van Doorn op zijn twitteraccount ook nog in reactie op zijn ‘grap’ met betrekking tot zijn vermeende aanstelling als interim-directeur.

Arnoud van Doorn

Even ter herinnering; Van Doorn was raadslid voor de PVV maar bekeerde zich in 2012 tot de islam. Hij richtte na zijn bekering de islamitische Partij van de Eenheid op. In een interview met het AD in 2014 zegt Van Doorn dat: “Een dienst als de AIVD heeft er belang bij moslims in een kwaad daglicht te stellen. Daarmee toont ze haar bestaansrecht aan.” Hij zegt hier dus zoveel als dat onze veiligheidsdienst moedwillig, om te scoren, moslims in een kwaad daglicht stelt.

Afschuwelijk daden

In hetzelfde interview wordt Van Doorn als volgt aangehaald: “Je moet jongens die in Syrië zijn geweest niet allemaal bestempelen als gevaarlijk, reageert hij ten slotte op de vraag of de AIVD terecht Syriëgangers scherp in de gaten houdt.” De verantwoording ligt dus bij de AIVD en niet bij deze jongens zelf en de afschuwelijke daden die IS heeft gepleegd. Zeker, het interview dateert van 2014 en nog niet alles wat IS heeft gedaan was toen bekend, maar dat de veiligheidsdienst mensen die in het buitenland gaan vechten bij terugkeer in de gaten houdt, lijkt mij de normaalste zaak van de wereld.

Gewelddadige tegenreacties

Onlangs nog kwam Van Doorn in opspraak toen hij tweette, in reactie op een provocerende actie waarbij half ontblote poppen werden opgehangen met spandoeken waarop beledigende teksten stonde, dat ‘een miljoen moslims in Nederland zelf maatregelen gaan nemen als de overheid niet ingrijpt.’ De actie gericht tegen de moskee was ronduit beledigend, daarover geen misverstand, maar de oproep van Van Doorn suggereerde voor velen dat hij opriep tot gewelddadige tegenreacties.

‘Koekje eigen deeg’

Een dergelijke reactie van iemand die een ‘partij van de eenheid’ heeft opgericht is ronduit bizar, maar er is meer. Arnoud van Doorn werd in 2014 ook nog eens veroordeeld tot een geldboete en een werkstraf vanwege het lekken van geheime stukken, het verkopen van drugs aan minderjarigen en het bezit van een verboden alarmpistool. Gezien bovenstaande is het onvoorstelbaar dat zowel Van Doorn als het dagelijks bestuur van het Cornelius Haga Lyceum bij monde van de heer Atasoy menen dat het leuk of grappig is, of in de woorden van Van Doorn een ‘koekje van eigen deeg’, om grappen te maken aangaande de vermeende aanstelling van Van Doorn. Dit laat alleen maar zien hoe weinig het bestuur begrijpt wat de ernst is van de opmerkingen van de AIVD betreffende richtinggevende personen binnen de school die banden zouden hebben met een terroristische organisatie in de Kaukasus .

Ingrijpen noodzakelijk

Dit staat te lezen in de brief aan de gemeenteraad in Amsterdam: “Door een parallelle samenleving te bevorderen en in strijd te handelen met de antiradicaliseringsstrategie van de overheid, is de veilige en democratische vorming van Amsterdamse leerlingen op het Cornelius Haga Lyceum niet gewaarborgd. Daarbij komt dat de onderwijsinspectie op woensdag jongstleden heeft moeten vaststellen dat door de opstelling van de schoolleiding onderzoek op dat moment niet verantwoord was. Voor het college is ingrijpen nu noodzakelijk en onvermijdelijk.” Wie zijn deze mensen die invloed zouden hebben op de school? Juist ja; Arnoud van Doorn en Abu Hafs, beide namen die in het interview met Atasoy worden genoemd als mensen die hij zou aannemen op zijn school als zij een Verklaring Omtrent Gedrag zouden krijgen. 

Afluisterapparatuur

De school ontkent overigens alle aantijgingen van de AIVD/NCTV en, eerlijk is eerlijk, we weten niet wat er precies aangetoond is of waarop de verdenking zijn gebaseerd. Daarom was het beter geweest wanneer dit niet in de openbaarheid was gebracht maar binnenskamers was gebleven. Tweede Kamerlid voor het Forum voor Democratie, mr. Th. Hiddema, zei hierover in de Kamer: “Er had geen ruchtbaarheid gegeven moeten worden aan de verdenkingen van de AIVD, maar artikel 126L biedt ruimte tot het plaatsen van afluisterapparatuur zodat de verdenkingen, want meer is er nog niet, van de AIVD rondgemaakt kunnen worden.”

Slachtoffer

Terwijl het juridisch nog helemaal niet kon, maakte burgemeester Halsema van Amsterdam e.e.a. openbaar en zegt dat ‘de school dicht moet’. Hiddema vervolgt: “Het schoolbestuur kan de rol van martelaar nu uithangen en claimen dat zij worden gediscrimineerd.” Precies dit is gebeurd en daar gaat de tweet van Van Doorn over wanneer hij deze zeer misplaatste ‘grap’ een ‘koekje van eigen deeg’ noemt. En in plaats dat alle media wachten met berichtgevingen, volgen er nieuwsartikelen, interviews noem maar op, omdat zij het slachtoffer zijn geworden van een schoolbestuur dat niet begrijpt hoe zorgelijk dergelijke aantijgingen van de veiligheidsdienst zijn en van meneer Van Doorn die, niet voor het eerst, graag olie op het vuur gooit.

Slachtoffer uithangen

Zo zijn de media voor bijna anderhalve dag lang de speelbal tussen de AIVD en het bestuur van het Cornelius Haga Lyceum geweest. De ernst van de verdenkingen die de veiligheidsdienst heeft tegen de Amsterdamse school zijn te serieus en beslist niet grappig. Dat het zover heeft kunnen komen dat het dagelijks bestuur van de school het slachtoffer kan uithangen en meent de veiligheidsdienst, de gemeente Amsterdam, de burgemeester van Amsterdam én de media zo voor schut te zetten, draagt ten eerste niet bij aan de onderlinge verhoudingen, maar toont ook het gelijk aan van mr. Hiddema in zijn bijdrage tijdens het Kamerdebat over deze kwestie. En wie is met dit alles geholpen? (Sonja Dahlmans)

Christenen zijn nooit slachtoffer in westerse media

SOS Christianos Zo luidt de titel van een interessant boek dat de Spaanse correspondent Pilar Rahola in april 2018 uitbracht. Rahola noemt zichzelf areligieus. In een interview legt zij uit dat men in het Westen de grote christenvervolging die momenteel plaatsvindt over de hele wereld, van Afrika tot Azië en in het Midden-Oosten, negeert omdat christenen nooit slachtoffer kunnen zijn in de ogen van westerse mensen. Rahola spreekt van een subtiele ‘christianofobie’ in het Westen waarover zij nog een ander boek zegt te willen schrijven. Over politieke correctheid schrijft zij dat dit een nieuwe vorm van (zelf)censuur is, waarin de christenvervolging niet wordt benoemd, niemand voor de vervolgde Kerk opkomt en dat de mainstream media hierover nauwelijks berichten. Waarom blijft de grote verontwaardiging hierover uit, vraagt Rahola zich af en waarom wordt er geen actie ondernomen vanuit het Westen?

Christelijke Kachin

Mondjesmaat komen soms berichten over het lijden van de christenen in diverse uithoeken van de wereld naar buiten, die dan vaak ook nog worden gekwalificeerd als een vorm van ‘islamofobie’, omdat de vervolging van christenen vaak in islamitische landen gebeurt. Behalve Noord-Korea, dat al jaren lang bovenaan de ranglijst van Open Doors staat, zijn de meeste andere landen die in de top tien staan islamitische landen zoals Afghanistan, Pakistan, Soedan, Somalië, Libië, Jemen, Eritrea en Iran. Sterker nog, van bijvoorbeeld Myanmar weten we van berichtgeving van de NOS wél dat de Rohingya-moslims daar worden vervolgd, maar niet dat dit ook gebeurt met de christelijke Kachin in het zelfde land. Wanneer u meer over deze bevolkingsgroep wilt lezen, zie deze links en deze.

‘Vrije Westen’

Dit geldt ook voor de situatie van bijvoorbeeld Asia Bibi, de christelijke vrouw in Pakistan die bijna tien jaar gevangen zat omdat zij Mohammed beledigd zou hebben. Zij was bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk niet welkom, uit angst voor ‘sociale onrust’ en uit angst voor aanslagen. Laat dit even tot u doordringen. Een christelijke vrouw die jarenlang onterecht gevangen zat, wordt geen asiel aangeboden omdat men vreest voor aanslagen. Hoever laten we ons zelfs hier intimideren als een vrouw die zonder meer asiel zou moeten krijgen, omdat grote groepen in Pakistan dreigden haar te doden zodra zij vrij kwam, vervolgens in het zogenaamde ‘vrije Westen’ niet welkom is uit angst voor repressies hier? Over haar op handen zijnde vrijlating werd wereldwijd geschreven, maar dat het verhaal van mevrouw Bibi slechts een van de vele verhalen van vervolgde christenen in Pakistan is, daarover wordt slechts summier bericht.

Speelbal

We zagen dit ook gebeuren na de afschuwelijke aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland waar in een moskee tientallen moslims werden gedood. Tegelijkertijd waren er ook aanslagen in Nigeria op christenen, maar dat werd niet of nauwelijks getoond. Zoals reeds eerder benoemd, wordt het lijden van de christenen in Nigeria of elders in de wereld geframed als ‘extreemrechtse sentimenten’. Het lijden van de vervolgde Kerk wordt zo een speelbal tussen westerse politici; een ‘links’ versus ‘rechts’ verhaal waarbij de schrijnende situatie van christenvervolging niet voor het voetlicht wordt gebracht. Met uiteraard als gevolg dat er dus ook nauwelijks actie wordt ondernomen, omdat de bittere urgentie ervan bij het grote publiek nauwelijks doordringt door de geringe berichtgeving.

‘Islamofobie’

Ook tijdens de afgelopen verkiezingscampagne voor de provinciale staten en het waterschap in ons eigen land, vlak na de aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland op een moskee benadrukten Frans Timmermans (PvdA, Europees Parlement) en dr. Leo Lucassen dat deze aanslag kwam omdat mensen ‘bang worden gemaakt’ door Europese politieke partijen die angst of ‘islamofobie’ zaaien waardoor, zo zei Frans Timmermans dat ‘het ertoe kan leiden dat mensen die niet goed sporen tot geweld tegen andere mensen overgaan.’ ‘Hier,’ zo zegt Timmermans, ‘moeten wij duidelijk stelling tegen innemen.’ Hij doelde hier op Thierry Baudet van het Forum voor Democratie, die hij een idioot noemt, en op Geert Wilders van de PVV wier gedachtengoed volgens Timmermans is dat: “Wij, witte christenen, worden verdrongen uit ons eigen land, weggejaagd.”

Complottheorie

Ten eerste heeft naar ik weet noch Wilders noch Baudet er een groot issue van gemaakt dat ‘witte christenen worden verdrongen uit eigen land’, maar wat veel erger is, is de associatie met christenen en hun witte huidskleur die Timmermans en ook Lucassen hierbij maken: “Kern van de door hen aangehangen complottheorie is dat naïeve linkse aanhangers van het multiculturalisme verantwoordelijk zijn voor de massa-immigratie van moslims en andere immigranten van buiten Europa. Met name de moslims onder hen zouden erop uit zijn de macht over te nemen en door een proces van ‘omvolking’ de ‘blanke’, christelijke, Europeanen te verdringen”. De christenen die worden vervolgd in het Midden-Oosten, Azië en Afrika zijn niet wit, zo hun huidskleur er überhaupt al toe doet. Zoals reeds gezegd, wordt hier al nauwelijks aandacht besteedt in de mainstream media over de christenvervolging. Christenen in Nederland zijn doorgaans lid van christelijke partijen zoals het CDA, de SGP of de CU en niet van de PVV of het Forum voor Democratie en de laatste twee partijen hebben niet als speerpunt dat zij ‘witte christenen’ willen redden van uitzetting uit ons land. Bizar.

Rechtsextremisme

Maar hier speelt nog iets anders op de achtergrond mee; namelijk dat christenen vaak inderdaad worden geassocieerd met wit of blank zijn, ook al zijn de meeste christenen op de wereld dat niet. Rahola zegt dit ook: “Christenen zijn geen slachtoffers, want zij waren volgens dit soort sentimenten in het verleden degenen die anderen vervolgden.” Hoeveel islamitische aanslagen er ook zijn, Brussel, Parijs, Nice, Madrid, Stockholm, New York, Boston, Cairo, Alexandrië, Bagdad, Ankara et cetera, hier mag je niet bang voor zijn want dat heet ‘islamofobie’. Maar een aanslag – hoe verschrikkelijk ook – in Nieuw-Zeeland wordt direct gelinkt aan vermeende anti-islamsentimenten of rechtsextremisme van politieke opponenten waar wij ‘duidelijk stelling tegen moeten nemen’ aldus Timmermans.

Stelling nemen

In dit hele politieke spectrum, links tegen rechts of extreemrechts, is de vervolgde Kerk op zichzelf aangewezen want niemand wil zich hieraan branden omdat de eigen politieke belangen zwaarder wegen dat het lijden van onze christelijke medemensen. Rahola zegt dit zeer treffend: “Voor extreemrechts zijn vervolgde christenen te exotisch om zich druk om te maken en voor links kunnen zij geen slachtoffer zijn, want ze zijn schuldig.” Wanneer mensen worden vervolgd, vermoord, ontvoerd en verkracht, alleen omdat ze christen zijn, dán horen wij duidelijk stelling te nemen. En precies dat laten wij na, omdat onze eigen politieke voorkeur en de polarisering in onze eigen omgeving van groter belang lijkt te zijn dan opkomen voor de vervolgde Kerk. Het Westen moet zich schamen dat het zover is gekomen dat het lijden van anderen ondergeschikt is geraakt aan onze eigen politieke machtsstrijd en interne verdeeldheid. We horen deze zaken zuiver van elkaar te scheiden, zodat de vervolgde christenen niet langer het kind van de rekening zijn en op onze onvoorwaardelijke steun kunnen rekenen. Wanneer we dit niet doen, kunnen we zoveel praten over onze eigen idealen als wij willen, maar dan zijn dit slechts woorden en holle politieke retoriek. (Sonja Dahlmans)

‘Ik heb een fout gemaakt’

Tot grote ergernis van velen horen wij van veel terugkerende jihadisten en hun echtgenotes dat het aansluiten bij IS een ‘fout is die zij hebben gemaakt’. Yago Riedijk, zijn vrouw Shamima Begum, Hoda Muthana zijn hier slechts een paar voorbeelden van. Soms laat dit zich vertalen als een interpretatiefout; de tijd bij IS heeft hen niet gebracht wat zij hoopten of IS is niet de ‘ware’ islam. Andere keren is de fout die zij hebben gemaakt slechts het leven in het kalifaat dat toch minder rooskleurig uitpakte dan zij vooraf hadden gehoopt. De msm zwelgen in dit soort terugkeerverhalen en geven steeds opnieuw een podium aan jonge mannen en vrouwen die worden neergezet als slecht geïnformeerde passanten die terecht kwamen in een situatie die zij van te voren beslist niet hadden kunnen voorzien.

Expliciete, gruwelijke beelden

Het tegendeel is waar als je de terrorisme-experts een paar jaar geleden hoorde; toen werd duidelijk gezegd dat de video’s die IS maakte toch vooral werden gemaakt om jongeren te lokken naar het zelfbenoemde kalifaat. De meest gruwelijke video’s waren in omloop en ook de teksten en foto’s in ‘Dabiq’, het magazine van IS, logen er beslist niet om. Geen misdaad te gruwelijk of het werd full color getoond. Deze jongeren wisten heel goed waar zij naartoe gingen en met wie zij te maken hadden. Dat zij er tóch voor kozen te gaan en zich hierbij aan te sluiten en zich niet, zoals je zou verwachten, direct afkeerden na het zien van zulke expliciete, gruwelijke beelden is zeer problematisch. Het is even problematisch dat zij nu ze terug willen keren ontkennen hier iets vanaf te hebben geweten en doen alsof ze nergens iets mee te maken hebben gehad. Wie heeft dan al die gruweldaden gepleegd als niemand verantwoordelijk is en slechts een onnozele passant is geweest? De bewijzen van hun misdaden liegen er niet om; video’s, dode lichamen, verkrachte vrouwen en kinderen, slaven verhandeld op slavenmarkten in onder andere Libië en ga zo maar door. 

Jahilliyah – onwetendheid

Kwalijk in het interview met Yago Riedijk is dat hij voortdurend praat over ‘zij’ wanneer hij het over IS heeft, hiermee pretenderend dat hij zelf daar niets mee te maken had of heeft. Het claimen van onwetendheid is niet nieuw; meerdere jihadisten die terug willen keren beweren dat zij nergens vanaf hebben geweten. Volgens islamexpert dr. Mark Durie in zijn boek The Third Choice, is het menselijke probleem binnen het christendom de erfzonde en binnen de islam onwetendheid. De islam spreekt inderdaad van de periode van voor de islam als de Jahilliyah; de periode van onwetendheid. Maar jahilliyah, met een kleine letter, kan ook een mens zijn/haar onwetendheid zijn. Het woord jahilliyah zou je kunnen zien als een samentrekking van twee termen; jahl, onwetendheid, en van jahaalah, dwaasheid. In dit licht gezien kunnen we de verklaringen van jihadisten als Riedijk en anderen zien; ik was onwetend. Echte schuld bekennen zij nooit, spijt betuigen doen ze ook nauwelijks, ze waren slechts ‘onwetend of dwaas’ en dat kan hen, in hun eigen optiek, niet aangerekend worden. Riedijk gaat zelfs nog verder; hij vindt dat Nederland het goede voorbeeld moet geven en hem en zijn vrouw, Shamima Begum, terug moet laten komen zodat zij samen een toekomst in ons land kunnen opbouwen.

De MSM smullen

De enige keer dat Riedijk heftig reageert in het hele interview is wanneer hij over IS spreekt en zegt: “Ze hebben de reputatie van islam negatief beïnvloedt.” Dát vindt hij erg. Over de slachtoffers van IS en over hun gruwelijke lot spreekt hij niet en, het moet gezegd, de interviewer vraagt er ook nauwelijks naar. Het imago van de islam moet ten alle tijden beschermd worden, terugkerende jihadisten zijn ‘slechts’ onschuldige en onwetende voorbijgangers en wat IS deed heeft niets met de islam te maken. Althans; dat is de visie van Riedijk en anderen naar de buitenwereld toe. En de msm smullen hiervan. In plaats van de teksten die oproepen tot geweld te bekritiseren of onder de loep te nemen, wordt er een nieuwe strijd gevoerd via de media, namelijk de ‘ware’ islam beschermen en duidelijk te maken dat die iets totaal anders zegt dan wat IS en alle andere terreurorganisaties de afgelopen decennia hebben laten zien.

Vreselijke dingen

Iedereen die daar vraagtekens bij stelt wordt afgeschilderd als een ‘islamofoob’ in diverse media hoewel Riedijk wel zegt begrip te hebben voor angst voor de islam bij mensen na alles wat IS heeft gedaan. Wanneer wij zien -en we weten nog lang niet alles wat zich daar heeft afgespeeld- wat er allemaal is gebeurd in IS-gebied, kan het toch niet verwonderlijk zijn dat dit angst inboezemt bij mensen? Zéker wanneer zij ook nog smeken terug te mogen komen en in ons land te willen wonen, maar geen spijt betuigen of laten zien dat zij worstelen met de vreselijke dingen die zij hebben gedaan of waar zij medeplichtig aan zijn. (Sonja Dahlmans)

Campagne voeren ontaardt in framen

In de aanloop van de verkiezingen in ons land voor de provinciale staten en voor het waterschap waren er twee afschuwelijke aanslagen. In Christchurch, Nieuw-Zeeland schoot iemand in een moskee weerloze en onschuldige gelovigen dood, velen raakten gewond. Nog maar een paar dagen later, op maandag 18 maart, werden in ons eigen land in een tram in Utrecht drie mensen doodgeschoten en anderen raakten hierbij gewond. Dit soort aanslagen raakt ons allemaal; we weten immers dat publieke plaatsen als een gebedshuis, het openbaar vervoer, een school plekken zijn waar wij zelf of onze geliefden ook kunnen komen. Een schutter die nietsontziend en planmatig een dergelijke daad uitvoert en zoveel mogelijk slachtoffers wil maken, niemand kan zich daartegen verdedigen.

Duit in zakje

De grilligheid van dergelijke aanslagen maakt dat wij er maar moeilijk vat op kunnen krijgen. Wel weten we allemaal dat het werk van politie, veiligheidsdiensten, ambulance- en ziekenhuispersoneel onmisbaar is en van groot belang. De diensten waren in Nieuw-Zeeland nog bezig voor mensen te zorgen die hulp nodig hadden, te onderzoeken wat de dader bewogen had, de mensen tot kalmte te manen omdat de schrik er goed in zat, toen in Nederland academici als Leo Lucassen, politici als Frans Timmermans, Sjoerd Sjoerdsma van D’66 op Twitter en de Religiewerkgroep van GroenLinks, de Linkerwang al gauw begonnen te suggereren dat Baudet van het Forum voor Democratie, Wilders van de PVV en telegraafjournalist Wierd Duk een ‘klimaat schiepen waarin dit kan gebeuren.’ Ook de acteur Nasrdin Dchar deed even een duit in het zakje. Het zal je maar gezegd worden na een aanslag waarbij vijftig mensen om het leven zijn gekomen dat iemand suggereert dat jij daar debet aan bent of dat jij tot een dergelijke aanslag in ons land inspireert.

Iets vreemd

Wat deze roeptoeters niet hadden voorzien gebeurde helaas afgelopen maandag; iemand schoot in een tram voor zover het zich nu laat aanzien willekeurig op mensen waarvan sommigen dit met de dood hebben moeten bekopen en anderen nog in het ziekenhuis worden verzorgd. Terecht vroegen onze politie en veiligheidsdienst om kalmte en tijd voor henzelf eerst de zaken goed uit te zoeken alvorens er volledige informatie kan worden verschaft. De meeste politieke partijen besloten de campagne voor die dag stil te leggen, alleen Forum voor Democratie liet de geplande bijeenkomst doorgaan. Hierna gebeurde iets vreemds.

Part noch deel

Alle politieke opponenten hekelden het besluit van de FvD om toch bijeen te komen, omdat dit ‘onfatsoenlijk’ zou zijn en ‘respectloos’. Dezelfde politici die nu wél kritiek gaven, deden er het zwijgen toe toen hun collega’s  Wilders en Baudet op niet mis te verstane wijze in één adem werden gekoppeld aan de bloedige aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland waar zij part noch deel aan hadden. Over de gebeurtenissen in Utrecht en wat de dader bewogen heeft, moet iedereen stoppen met speculeren want we weten nog niets, maar deze oproep tot stilte werd beslist niet in acht genomen na de aanslag in Nieuw-Zeeland. Die werd direct gekoppeld aan rechts-extremistisch gedachtegoed en er werd al gauw gesuggereerd dat Baudet, Wilders, maar ook de Amerikaanse president Donald Trump een klimaat scheppen waarin dit kan gebeuren. Met twee maten meten heet dat in goed Nederlands. En zo bedrijft men tóch campagne terwijl men zegt de campagne ‘uit respect’ stil te hebben gelegd en een collega-politicus verwijt dat hij wel zijn achterban toesprak die avond.

Framing misstaat premier

Het wordt nog erger. Gisteravond zat onze premier, Mark Rutte, aan tafel bij Pauw en Jinek (NPO 1) aansluitend op het verkiezingsdebat op dezelfde zender. Rutte hekelde hier mr. Hiddema van het Forum voor Democratie dat deze narcistisch met de eigen partij bezig zou zijn geweest de bewuste maandagavond dat het FvD wél de bijeenkomst door liet gaan. Opmerkelijk. In het filmpje van die avond zegt Hiddema iets heel anders; hij zegt hier juist dat men zijn partij (en voorman Baudet) schuld probeert ‘aan te wrijven’ van de aanslag in Nieuw-Zeeland. Precies zoals ook is gebeurd, zie bovenstaande links. Dáar ging het commentaar van Hiddema over, maar de premier draait dit om en doet alsof Hiddema hier steen en been klaagt dat de campagne stopgezet werd n.a.v. de aanslagen. Behalve Pauw en Jinek zelf zaten er nog twee andere journalisten aan tafel, niemand corrigeerde Rutte hierop. Dat is framing en misstaat een premier óók in campagnetijd. (Sonja Dahlmans)

Misdaden Islamitische Staat verdienen Neurenberg-tribunaal

Journalist Wierd Duk en Dalal Ghanim pleiten bij Jensen voor onderzoek naar de bloedstollende misdaden van Islamitische Staat (beeld: screenshot RTL5).

Telegraafjournalist Wierd Duk was met een jonge jezidi vrouw, Dalal Ghanim, te gast bij het programma Jensen van RTL5. Beiden braken een lans voor onderzoek naar de misdaden van Islamitische Staat tegen de jezidi. Eenzelfde onderzoek naar het leed van de christenen in Irak lijkt mij ook van belang, zeker omdat hun leed nog wel eens ondergesneeuwd raakt in de main stream media. In elk geval mag duidelijk zijn dat er dringend een onderzoek moet komen en daders en medeplichtigen gestraft moeten worden. Duk en Ghanim hebben gelijk dat zij hierover aan de bel trekken. Opmerkelijk is hoe stil de media hierover nog altijd blijven; niets hierover op sites van NOS en anderen, maar ook de politiek is muisstil in binnen- en buitenland.

Particuliere initiatieven

Reeds op 23 november 2017 schreef ik hierover een artikel op TPO waarin ik aandacht vroeg voor precies hetzelfde probleem: namelijk steun en hulp aan de slachtoffers van IS en niet de daders. Sindsdien is er hoegenaamd niets veranderd voor de situatie van slachtoffers van IS, deze zijn bijna geheel afhankelijk van particuliere initiatieven. De vluchtelingen die in ons land, maar ook in ons omringende landen, zijn kunnen met de terugkeer van de jihadisten van IS ineens met daders geconfronteerd worden. Ook hiernaar verwijzen Duk en Ghanim terecht bij Jensen op de bank.

Rechtsstaat

Executive director van de Free Yezidi Foundation, Pari Ibrahim, maakt in een video op de facebookpagina van haar organisatie nog een belangrijk punt. Zij spreekt rechtstreeks de regeringen van Europa aan, ze noemt bij naam ook ons land, en zegt: “Als jullie burgers misdaden tegen de jezidi plegen, horen jullie dit te onderzoeken en te bestraffen.” Dit raakt natuurlijk een ander heikel punt en dat is dat de jezidi geen eigen land hebben met een regering die de slachtoffers officieel kan vertegenwoordigen tegenover Europese regeringen. Maar dit zou in het licht van alle gruwelijkheden die hen zijn aangedaan geen enkele rol mogen spelen, wil Nederland tenminste doorgaan voor een rechtsstaat. Dit geldt uiteraard ook voor de andere landen in Europa. De misdaden van IS rechtvaardigen een Neurenberg-tribunaal.

Schrijnend

Bovenstaande raakt nog een ander belangrijk thema en dat is hoe men de onbeschrijfelijke wreedheden van IS kwalificeert. Doordat men het steeds in politiek en media over terreurdaden heeft in plaats van oorlogsmisdaden, wat genocide bij mijn weten toch echt is, blijft een echt daadkrachtige en doelgerichte aanpak uit. Te lang hebben met name de Europese landen het probleem genegeerd. Dit vertaalt zich ook in het niet willen ophalen van eigen burgers die zich hebben aangesloten bij IS maar hen wel – wanneer ze op eigen houtje de grens bereiken – binnenlaten en dán pas te willen gaan bekijken hoe met hen om te gaan.  Een echt plan van aanpak is er niet, elk land handelt op eigen houtje; wel of niet binnen laten, berechten enzovoort Dit kwam schrijnend aan het licht toen de president van de Verenigde Staten, Trump, te kennen gaf dat Europa iets móet gaan beslissen over de aanpak van deze IS mannen en vrouwen omdat de V.S. niet langer verantwoordelijk voor hen wil zijn . Met alle kritiek die er in Europa op Trumps beleid is, is het wel pijnlijk en wrang dat zij zelf aan de kantlijn staan te roepen, maar het handelen aan Amerika overlaten. 

Genocide

Op vijftien februari 2018 is de motie Voordewind (CU) ingediend waarin de Nederlandse regering wordt verzocht genocide te erkennen. Deze motie is met handopsteking aangenomen. De Nederlandse overheid erként dus dat het hier om genocide handelt, maar handelt daar vervolgens zelf niet naar, maar laat zulke grote oorlogsmisdaden over aan het gewone strafrecht. Niet alleen in ons land, maar ook in de EU is dit aan de orde gekomen. Het is te gek voor woorden dat de jezidi vrouwen nu zelf, na al het leed dat hen is aangedaan, op de bres moeten springen voor zichzelf om genoegdoening en rechtvaardigheid te krijgen. En helemaal bizar is het dat de politiek en de media hier zo weinig over kwijt willen, maar zich wél bezighouden met de vraag hoe we nu moeten omgaan met de daders en hun handlangers.

In de kou

Geert-Jan Knoops, hoogleraar internationaal strafrecht, maakte zich druk om deze terugkerende IS jihadisten die volgens hem ‘niet in een tweede soort Guantánamo Bay terecht moeten komen’ Zij moesten een ‘eerlijk’ proces krijgen, bepleitte hij in de diverse media. De brandende vraag die wij onszelf moeten stellen is welke eerlijke behandeling de jezidi en christenen, de slachtoffers van deze jihadisten, zullen krijgen? En welke hoogleraar internationaal strafrecht komt voor hun belangen op? Helaas is de groep vrijwilligers die zich hiervoor aangemeld hebben niet bepaald groot te noemen of beter gezegd, amper aanwezig. Daarmee laten wij de slachtoffers in de kou staan en mogen zij nogmaals zichzelf zien te bevrijden, eerst van IS, nu van de onrechtvaardigheid en de toegekeerde rug van mensen die heel goed weten wat deze vrouwen is overkomen, maar daar niet mee weet om te gaan en derhalve maar zwijgt. (Sonja Dahlmans)

De bekering van Joram van Klaveren (2)

Opmerkelijk genoeg vindt het tweede deel van het gesprek tussen Tijs van de Brink, EO, en ex-PVV’er Joram van Klaveren plaats in een rooms-katholieke kerk (De bespreking van het eerste deel vindt u hier). De reden hiervoor? Van de Brink merkt op: “Ja, die zijn open hé? Daar kun je naar binnen meestal.” Dit wordt door beide heren als een voordeel gezien, twee mannen die beiden een protestants christelijke achtergrond hebben. In de protestantse kerk is de deur dicht wanneer er geen dienst plaatsvindt. In de katholieke Kerk is de deur inderdaad meestal open vanuit de gedachte dat ieder mens tot God mag komen op elk moment en niet alleen tijdens de Heilige Mis.

Kruisdood

In de kerk aangekomen vraagt Van de Brink aan Van Klaveren waarom hij nu geen christen meer is. Joram van Klaveren antwoordt hier iets zeer opmerkelijks voor wie de islamitische bronnen kent. Hij geeft aan dat het idee dat er een moord plaats moet vinden voordat God kan vergeven (christenen geloven dat Christus de kruisdood stierf voor de vergeving van de zonden) iets is waar hij zich niet (meer) in kon vinden. Zou God, vraagt Van Klaveren zich hardop af, niet gewoon kunnen vergeven zonder een dood?

Hellevuur

In de islamitische brontekst Sahih Muslim, een van de twee hadith collecties met bijzondere autoriteit, staan drie ahadith (meervoud van hadith) waarin staat dat Allah de moslims een Jood of christen zal geven die voor de zonden van de moslim zal branden in het hellevuur (Sahih Muslim nummer 6665, 6666 en 6668). “Abu Musa meldde dat Allah’s boodschapper (hiermee wordt Mohammed bedoeld red.) heeft gezegd: Op de Dag van het Laatste Oordeel zal Allah elke moslim een Jood of een christen geven en zeggen ‘dit is je verlossing van het hellevuur’ ” (Sahih Muslim 6665). Joram van Klaveren zegt dat God in de Bijbel zegt barmhartigheid te willen, geen offers, en vindt de kruisdood van Christus daarin niet passen. Hoe hij dit ziet in het idee dat Allah elke moslim een Jood of christen zal geven die voor de daden van de moslim gestraft zullen worden voor de eeuwigheid blijft een interessante vraag.

Gestraft voor zonden

Van Klaveren gaat door met zeggen dat in het Oude en in het Nieuwe Testament staat, onder andere in Ezechiël, dat vaderen niet hoeven te sterven voor hun zonen. Dit staat inderdaad in Ezechiël 18:4 waar God zegt dat alleen wie zondigt zal sterven. Van Klaveren zegt dat binnen het christendom de mensheid gestraft wordt voor de zonden van Adam en impliciet zegt hij dus dat dit binnen de islam niet zo is. Dat is opmerkelijk. In Sahih Bukhari 6614 staat: “De profeet heeft gezegd: ‘Adam en Moses redetwistten met elkaar. Moses zei tot Adam ‘O Adam! Jij bent onze vader die ons teleurgesteld heeft en ons uit het paradijs heeft verdreven.’ ”

Barakah

Er zijn nog meerdere ahadith waarin dit staat. De bewering van Van Klaveren dat dit iets uit het christendom is en niet uit de islam klopt dus niet. Juist binnen het christendom is er verlossing door Christus, iets wat in de islam niet gebeurt, de moslim is afhankelijk van het verzamelen van genoeg ‘barakah: de juiste balans tussen goede en kwade daden waarop de gelovigen worden afgerekend op de Laatste Dag. Ook zegt Van Klaveren dat binnen de islam Jezus ook de Messias genoemd wordt. Dat laatste is waar, maar er is geen enkel theologische verklaring voor deze titel al-Massih, maar dat zegt Van Klaveren er niet bij.

Niet barmhartig

Als laatste de opmerking van Joram van Klaveren over de kruisiging van Christus die volgens hem ‘zou kunnen hebben plaatsgevonden als je naar de bronnen kijkt’. Hij doelt hiermee op bronnen binnen de islam die zeggen dat er een kruisiging heeft plaatsgevonden. Wat hij niet vermeldt is dat die bronnen juist zeggen dat niet Jezus, maar iemand anders gekruisigd is en dat Allah het deed lijken alsof het Jezus was voor de aanwezigen bij het Kruis. Dit is uiteraard in strijd met de bewering van Van Klaveren dat het niet barmhartig is iemand te laten sterven of iemand te straffen voor de (vermeende) zonden van een ander, soera 4:157 ‘maar zij doodden hem niet, noch hebben zij hem gekruisigd, maar het was zo gemaakt dat het leek alsof dit zo was’.

Wrang

De hadith overlevering van Ibn Abbas is hierin nog duidelijker, Jezus vraagt hier aan zijn discipelen: “Wie van jullie naar mijn gelijkenis zal worden gemaakt en in mijn plaats zal worden gedood, hij zal op hetzelfde niveau van het paradijs (de islam kent meerdere lagen of niveaus voor het paradijs) met mij zijn.” De opdracht die christenen in het Evangelie (Mattheus 16:23-25 en Lucas 9:23-25) van Jezus krijgen, wordt hiermee wel heel wrang. Wanneer Jezus namelijk zelf een ander de klus liet klaren zogezegd, zoals in bovenstaande islamitische traditie, heeft hij alle christelijke martelaren door de eeuwen heen iets laten doen waar Hij zelf niet toe bereid was, namelijk de kruisdood sterven. Hoe dít volgens Van Klaveren barmhartig te noemen is, blijft een groot raadsel. (Sonja Dahlmans)

Dit is het tweede artikel over de bekering van Joram van Klaveren. Het eerste vindt u hier.

Strijd de goede strijd!

Machteld Allan, arabiste en rechtsfilosofe (zij doceert aan de universiteit van Leiden), werkt aan een proefschrift over Ibn Taymiyya. In het verlengde hiervan vertaalde Allan een boek, Bid, Vecht en Heers, van deze islamitische denker die vaak gezien wordt als de inspiratiebron van vele jihadisten. Donderdag 14 februari werd het eerste exemplaar van dit boek overhandigd aan Martin Bosma. De auteur en Bosma, Kamerlid voor de PVV, waren beiden bevriend met wijlen Hans Jansen, arabist en islamkenner van het eerste uur. Omdat de heer Jansen inmiddels is overleden, wilde de auteur daarom het boek overhandigen aan de heer Bosma, vanwege hun gezamenlijke vriendschap.

Salafisme

Tijdens de feestelijke uitreiking van het eerste exemplaar van Bid, Vecht en Heers zegt de uitgever, Prometheus, dat dit “een belangrijk boek is ook voor onze tijd”. Mevrouw Allan zelf geeft aan wat er zo belangrijk is aan een boek van een islamitische denker uit de dertiende eeuw na Christus voor onze huidige tijd. Juist wat nu in de volksmond is gaan heten het salafisme laat zich inspireren door het gedachtengoed van deze Ibn Taymiyya. Ook Abdul Wahhab, die gezien wordt als de grondlegger van het wahabisme, liet zich al in de achttiende eeuw door Ibn Taymiyya zijn werk inspireren.

Invloedrijk werk

Omdat dit boek geen boek is van Allan zelf, maar een vertaling van het werk van Ibn Taymiyya, krijgt de lezer ervan als het ware een kijkje in de denkwereld niet alleen van deze islamitische geleerde, maar juist ook van de jihadist van nu die zich hierdoor laat inspireren. Wat beweegt deze mensen, niet alleen wat betreft hun denken over mens en maatschappij, maar juist ook wat hen religieus motiveert? Door dit invloedrijke werk van vroeger in het Nederlands te vertalen is het voor iedereen nu toegankelijk en mogelijk meer hiervan te weten te komen.

Rede

Martin Bosma krijgt het eerste exemplaar vervolgens overhandigd uit de hand van de auteur en maakt in zijn woord van dank een belangrijke opmerking. Sint Thomas van Aquino en Ibn Taymiyya waren leeftijdgenoten van elkaar. Van Aquino stelde dat de rede belangrijk was, terwijl Ibn Taymiyya deze juist min of meer terzijde schoof. Door de rede, zo stelt Bosma, is het Westen in staat geweest de wetenschap, de kunst, het onderwijs, de vrijheid van meningsuiting en alle andere rijkdommen van onze cultuur te ontwikkelen.

Zelfcensuur

Juist al deze zaken staan nu onder druk onder andere door de dreiging van terreur vanuit het salafisme. Niet alleen door de aanslagen die er in meerdere landen in Europa zijn geweest, te denken valt aan België, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje enzovoort,  maar ook omdat de angst voor het geweld zo groot is dat velen inmiddels zelfcensuur plegen. Cabaretiers maken bepaalde grappen niet meer, niet elke docent durft nog over de Holocaust te spreken in de klas. In Oostenrijk -zo werd onlangs bekend- dragen inmiddels ook niet-islamitische meisjes een hoofddoek om zo te kunnen ontkomen aan de ongewenste handtastelijkheden van islamitische jongens.

Ramadan

Een initiatief van islamitische jongeren uit verschillende landen in Europa, giveitup4ramadan genaamd, spoort ook niet-moslims aan mee te doen aan de ramadan om ‘radicalisatie tegen te gaan’. Het idee is dat radicalisering niet door islamitische bronteksten zoals die van Ibn Taymiyya gaan, maar door uitsluiting van islamitische jongeren in onze maatschappij. Om dit gevoel van buitengesloten te zijn te voorkomen, wordt iedereen aangeraden mee te doen aan de ramadan. De omgekeerde wereld; het probleem wordt dus verlegd van de jihadisten naar de samenleving die kennelijk radicalisering in de hand zou werken door niet inclusief genoeg te zijn. Verbinding is de oplossing, niet het analyseren van de bronteksten van de islam, is het mantra.

‘Strijd goede strijd!’

Machteld Allan begint zelf haar speech door aan te geven dat het eigenlijk slecht nieuws is vanwege het feit dat Islamitische Staat nog altijd min of meer actief is. Allan noemt ook een onlangs uitgekomen onderzoeksrapport van het Verwey-Jonker Instituut waarin de conclusie is dat het wel meevalt met het salafisme en dat men dit niet allemaal negatief moet zien. Juist daarom is het van belang dit boek te lezen. De heer Bosma eindigde de avond met de woorden van wijlen Hans Jansen: “Strijd de goede strijd!”

De bekering van Joram van Klaveren (1)

Er is nogal wat te doen over de bekering tot de islam van Joram van Klaveren, oud-politicus en woordvoerder ‘islam’ voor de PVV. In het EO-programma NieuwLicht van Tijs van de Brink kreeg Van Klaveren de gelegenheid om zijn bekering uit te leggen. Dit werd eerst in een moskee gedaan, waarna de heren samen vertrokken om ook in een kerk over de bekering van Van Klaveren te spreken. Een bekering die op z’n zachts gezegd opvallend te noemen is gezien de jaren die Van Klaveren voor de PVV in de Kamer doorbracht om diezelfde islam in vaak behoorlijk stevige taal te bekritiseren. Voor hij zijn carrière als parlementariër begon, was Joram van Klaveren afgestudeerd in de godsdienstwetenschappen en religie en doceerde hij godsdienst- en maatschappijleer in het voortgezet onderwijs. Interessant.

(meer…)

Zwitserse chocoladefabrikant onderwerpt zich aan islamitische wet

Het nieuws van Valeurs Actuelles van 24 december 2018 is zo absurd en shockerend dat het nauwelijks te geloven is. Het weekblad maakt bekend dat de consumptie van de Toblerone voortaan officieel is toegestaan door de islamitische wet. Een van de beroemdste chocolades ter wereld is dus vanaf april 2018 halal geworden!

‘Levensfilosofie’

Mounir Khozami is daar als vertegenwoordiger van de Arabieren in Zwitserland opgetogen over. Hij legt uit aan de krant Blick dat halal  “meer is dan het afzien van varkensvlees, het is een levensfilosofie. Halal strekt zich niet louter uit tot voeding, maar ook tot tal van andere domeinen van het dagelijks leven.” Ook al heeft de befaamde chocoladereep zijn oorspronkelijke recept bewaard, de ingrediënten en de productie ervan zijn aangepast aan de nieuwe norm.

Verboden ingrediënten

Een ander artikel over hetzelfde onderwerp, dat wordt aangehaald door Le Salon Beige, geeft een treffende analyse van deze stille hervorming. Het benadrukt dat “halal niet slechts een kwestie is van ingrediënten: het is ook een kwestie van bereidingswijzen die stuk voor stuk in staat moeten zijn het contact te vermijden met verboden ingrediënten (varkensvlees in het bijzonder en alcohol) gedurende het hele productieproces met inbegrip van opslag en vervoer.

Gecertificeerd halal

Dit houdt in dat er imams belast zijn met de regelmatige inspectie van de productieketens van de fabrikant om er zeker van te zijn dat de halal-normen gerespecteerd worden. Dit is ook een kwestie van traceerbaarheid, vervolgt Le Salon Beige. “De fabriek van Tablerone heeft van al zijn onderaannemers gevraagd eveneens gecertificeerd halal te zijn”. Het blog vraagt zich af: ”Hoeveel miljoen Zwitserse francs worden hier door Mondelez International aan uitgegeven? Hoeveel duizenden (?), tienduizenden (?) Zwitserse franks worden jaarlijks in totaal betaald door het geheel van onderaannemers en toeleveranciers om het voortduren van de traceerbaarheid te garanderen?”

‘Veralgemenisering moslimbijdrage’

 “Hoeveel betalen we bij elke aankoop van Toblerone indirect mee aan de financiering van islamitische activiteiten? De halalisering, dat is de VMC, de veralgemenisering van de moslimbijdrage”, maakt hij zich terecht boos. Het feit dat Toblerone voortaan halal is, dringt nauwelijks door tot de media, omdat het bedrijf Mondelez bang is voor boycot-oproepen door consumenten die ontevreden zijn over deze wijziging. Maar het is nog niet te laat om in beweging te komen tegen deze nieuwe toegeving aan de islamisering van Europa. (Nathalie Burckhardt op Avenir de la Culture)

Onder VVD stijgt de regeldruk. Dit is waarom.

“Méér regels onder kabinetten van Rutte”, kopt Algemeen Dagblad (24 januari jl.). Sinds 2010 is het aantal regels met ruim 11 procent toegenomen. Dat maakt het ministerie van Economische Zaken bekend. Pijnlijke feiten voor de VVD, die voor minder regels zegt te zijn.

(meer…)
error: Content is beschermd !!
nl_NLDutch
nl_NLDutch