De kwestie is nooit de kwestie – de ware kwestie is revolutie

De afschuwelijke verstikkingsdood op 25 mei van de zwarte Amerikaan George Floyd door de blanke ex-politieman uit Minneapolis, Derek Chauvin, heeft universele verontwaardiging opgeroepen langs het hele Amerikaanse politieke spectrum. Niet minder dan de linksliberalen riepen op om Chauvin van moord te beschuldigen. De officier van justitie in Hennepin County, Minnesota, klaagt Chauvin aan voor moord in de tweede graad. Deze hield Floyd bijna negen minuten lang in een wurggreep, terwijl die smeekte om lucht. Hij zal waarschijnlijk een lange tijd achter de tralies verdwijnen.

Brede consensus

De moord van Derek Chauvin op George Floyd was een duidelijk voorbeeld van misbruik door de politie. Corrupte en mishandelende agenten, hoewel zeldzaam, zijn zo oud als de misdaad zelf. Chauvin had een dossier met klachten van machtsmisbruik en had al veel eerder ontslagen moeten worden. Hoewel het George Floyd niet kan terugbrengen, hebben de omstandigheden van zijn tragische dood en de video op sociale media geleid tot een brede consensus over de noodzaak om hervormingen door te voeren om dergelijke sterfgevallen in de toekomst te voorkomen.

Antifa

Vreedzame demonstraties ter ere van Floyd en tegen politiemisbruik verzamelden zich snel in Minneapolis en elders. Maar binnen achtenveertig uur hebben criminelen en professionele linkse agenten van Antifa – met belangrijke hulp van de media en progressieve politici – de emotie van George Floyd aangewakkerd om een marxistische politieke agenda op te dringen.

Merites

De van socialist tot conservatief bekeerde David Horowitz citeert graag een gezegde dat wordt gebruikt door leden van de extreemlinkse activistische groep Students for a Democratic Society (SDS) uit de jaren zestig: “Het gaat nooit om de kwestie. Het gaat altijd om de revolutie.” Het maakt niet uit waar ze tegen vechten – onderwijs, huisvesting, misbruik van de politie of rassenconflicten – dat was slechts een voorwendsel om hun radicale doel te verbergen: een communistische revolutie in Amerika. Terwijl de meeste Amerikanen debatteerden over de merites van de kwestie zelf, waren SDS en andere radicale linksen bezig het debat te framen, emoties op te blazen, tegenstanders te neutraliseren, en het tot een wapen te maken om Amerikaanse instellingen omver te werpen en de samenleving te vernietigen.

Revolutie

SDS’ eenentwintigste-eeuwse nakomelingen, Black Lives Matter (BLM) en Antifa, hebben hetzelfde gedaan met de verschrikkelijke en tragische dood van George Floyd. Net als SDS in de jaren zestig gebruikt Antifa zeer emotionele kwesties om klassen- en rassenconflicten zoveel mogelijk op te blazen. Een dergelijk conflict is volgens hen noodzakelijk voor de omverwerping van de samenleving en de overwinning van de socialistische revolutie.

Het laatste wat Antifa en zijn bondgenoten willen is het probleem oplossen. Ze wisten heel goed dat geweld en plunderingen niet alleen winkels en auto’s verwoesten, maar ook elke kans om een zinvolle hervorming door te voeren. Door de klassen- en rassenstrijd op te blazen, hopen ze het land te breken en een socialistische revolutie op te leggen.

White supremacy

Centraal in hun propaganda staat het idee dat Amerika een ‘racistisch’ land is. Onze instellingen zijn intrinsiek besmet met ‘racisme’ dat tegen zwarten en andere raciale minderheden is gericht. White supremacy, de ‘blanke overheersing’, zo beweren ze, is niet alleen uit het onderdrukken van zwarten, maar ook hen doden in een ‘genocide’. De politie is een van de belangrijkste instrumenten van deze ‘blanke overheersing’. Progressieven beweren dat “racistische” politie-afdelingen “jagen” op zwarte mensen in een “epidemie” van geweld.

Zwarte Amerikanen

Zo’n verhaal is natuurlijk een leugen. De feiten laten een heel ander verhaal zien. Volgens de FBI plegen zwarte Amerikanen (die 13 procent van de Amerikaanse bevolking uitmaken) 52 procent van alle moorden in de Verenigde Staten. Zwarte Amerikanen hebben zeven keer meer kans om een moord te plegen dan blanken en zes keer meer kans om slachtoffer te worden. 93 procent van de zwarte slachtoffers van moord werd niet door blanken of door de politie gedood, maar door andere zwarte Amerikanen. 23 procent van de zwarte moorden is drugsgerelateerd en 40 procent is bendegerelateerd.

Mythe

Hoe zit het met sterfgevallen door toedoen van de politie? Vermoordt die soms geen raciale minderheden in een ongekend tempo? Zoals Heather MacDonald aangeeft in The Wall Street Journal, is deze beschuldiging een mythe. In 2019 doodde de politie 1.004 mensen in de Verenigde Staten, waarvan 235 zwarten. De politie schoot dat jaar ook negen ongewapende zwarten en negentien ongewapende blanken dood. In 2018 waren er in totaal 7.407 zwarte slachtoffers van moord. Uitgaande van dezelfde aantallen voor 2019, betekent dit dat die negen ongewapende zwarten slechts 0,1% van alle zwarte sterfgevallen in het afgelopen jaar vertegenwoordigen.

Zeer zeldzaam

Ironisch genoeg heeft de politie 18½ keer meer kans om gedood te worden door een zwarte dan een ongewapende zwarte door een politieagent. Bovendien bleek uit een studie van het ministerie van Justitie in 2015 dat zwarte en hispanic politieagenten in Philadelphia vaker ongewapende zwarte verdachten neerschieten dan blanke agenten.

Terwijl elke dode – zwart of blank – een vreselijke tragedie is, zijn zwarte sterfgevallen door toedoen van de politie zeer zeldzaam in vergelijking met de enorme aantallen die elke dag door andere zwarten worden gedood. Gelukkig is het aantal moorden voor alle rassen in de afgelopen decennia dramatisch gedaald. Het totale aantal moorden is gedaald van 10,2 per 100.000 inwoners in 1980 tot 4,6 in 2010, bijna een historische laagte.

Rassenhaat aanwakkeren

Net als de ‘collusie’, het onderzoek naar samenspanning met Rusland, de Brett Kavanaugh hoorzittingen, de impeachment pogingen, en nu de George Floyd rellen en -plunderingen, is de kwestie niet de ware kwestie. Subversieven zoals Antifa en hun handlangers in de media willen de legitieme eis tot hervorming kapen om rassenhaat aan te wakkeren, het land te breken en Amerika een politieke revolutie op te leggen. Zij zien het als de beste manier voor het socialisme om eindelijk in Amerika de overwinning te behalen “met alle middelen die daarvoor nodig zijn”.

(Dit is een vertaling van het artikel “The Issue Is Never the Issue—The Real Issue Is the Revolution” door James R. Bascom, returntoorder.org)

Cultuur onder Vuur verdedigt de Nederlandse cultuur en christelijke tradities, met 100 procent inzet en 0 euro subsidie. Help ons vandaag nog met een gift!