De zaak Tommy Robinson: ‘Bescherm de kinderen’

Demonstratie voor Tommy Robinson (Foto: Kristoffer Trolle via Flickr)

door: Sonja Dahlmans

We waren op 23 oktober aanwezig op de bijeenkomst in de Old Bailey in Londen, waar Tommy Robinson moest voorkomen op beschuldiging van minachting van de Engelse rechtbank.  “Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.”

Robinson had buiten de rechtszaal waar een groep van de zogenoemde Muslim grooming gangs terecht stond, opmerkingen over deze zaak gemaakt voor camera. Het is verboden om commentaar op een lopende zaak te geven. Robinsons verdediging is dat hij niet meer bekend heeft gemaakt dan al door o.a. de BBC was gepubliceerd. Hij heeft geen nieuwe zaken of geheime informatie geopenbaard. Wat hij gezegd heeft, was al bekend bij het (grote) publiek volgens Robinsons advocaat. Op basis van zijn live-verslag werd Robinson vervolgens zelf aangehouden en gevangen gezet. De aanhangers van Tommy Robinson zien zijn arrestatie en de weken die hij daarna in de gevangenis moest doorbrengen als een voortzetting van het systeem dat deze Muslim grooming gangs jaren beschermde zonder in te grijpen en als verraad van het eigen, Britse volk.

Bij elite omstreden

Het verleden van Tommy Robinson, die door de main stream media als extreemrechts wordt geportretteerd vanwege zijn verleden bij de English Defense League, speelt hem parten. Ook al heeft hij een aantal jaar geleden reeds afstand van de EDL en haar gedachtegoed genomen, de link hiermee wordt steevast gelegd elke keer wanneer er iets over hem wordt gezegd of geschreven. Dit maakt hem bij de elite – de pers en een groot deel van de politieke partijen – en een deel van het publiek zeer omstreden, maar een ander deel van het publiek draagt hem juist op handen.

Daderprofiel

Robinson spreekt als een van de weinigen openlijk over het misbruik van moslim pedofielennetwerken in het Verenigd Koninkrijk waar moslim mannen, overwegend van Pakistaanse afkomst, jaren lang hun gang konden gaan zonder dat de autoriteiten hen een strobreed in de weg legden. Ook legt hij bloot hoe het systeem niet alleen heeft gefaald waar het de bescherming van deze kinderen aangaat, maar ook hoe het faalde in het bestraffen van de daders en het durven benoemen van het daderprofiel. De (vermoedelijke) daders worden in de pers en in officiële overheidsrapporten als ‘Aziatisch’ of ‘Pakistaans’ omschreven, zelden wordt benoemd dat meer dan 70% van de veroordeelde daders of verdachten moslim is.

Onoverbrugbare kloof

Reeds in 2014 schreef Lia van Bekhoven, correspondent in Londen voor o.a. Nieuwsuur, Omroep MAX, Terzake, VRT en BNR, op TPO dat de meeste slachtoffers van deze pedofielennetwerken meisjes zijn uit de sociale onderklasse van het Verenigd Koninkrijk. De haast onoverbrugbare kloof die het Verenigd Koninkrijk verdeeld, wordt zichtbaar in hoe er tegenover Tommy Robinson aangekeken wordt. Dit blijkt op drieëntwintig oktober ook wanneer ik bij aankomst vlak voor het gebouw van de Old Bailey Antifa hoor schreeuwen dat de voor de gelegenheid toegestroomde supporters van Robinson nazi’s en fascisten zijn net als Robinson zelf.

Bijna feestelijk

De Tommy-supporters laten dit gelaten over zich heenkomen en zijn meer bezig met wat zich op dat moment in de rechtszaal afspeelt en of Robinson later nog naar buiten zal (mogen) komen dan met de scheldpartijen van hun opponenten. De stemming onder de aanhang van Robinson is op sommige momenten zelfs bijna feestelijk te noemen; er wordt gezongen, er worden grappen gemaakt en gelachen, maar met name heerst er een gevoel van solidariteit onderling en met Robinson. Antifa krijgt op deze opperbeste stemming maar geen vat.

Applaus

De voor deze dag uitgerukte politiemacht hoeft geen groepen mensen uit elkaar te halen of houden. Voor een deel komt dit ook omdat er een groot podium is gebouwd, waar Robinson later die ochtend zal spreken, dat de beide groepen van elkaar scheidt. Later die morgen doet ook Tommy Robinson een oproep aan zijn aanhang zich rustig te gedragen zodat niemand kan zeggen dat zij agressief of gewelddadig zijn geweest. Dit zou het onderwerp van de grote misbruikschandalen naar de achtergrond duwen vreest hij. Zijn verzoek krijgt applaus van de menigte, maar zoals ik reeds eerder schreef, erg agressief of gewelddadig waren zij al niet.

‘Shame on you!’

Ik zag en sprak veelal bezorgde, wat oudere, Britse mannen en vrouwen, zelfs een enkele oorlogsveteraan en (groot)ouders van kinderen in de basisschool leeftijd. Mensen die zichzelf zien als ‘typically British’ of de ‘gewone’ man of vrouw. Daarnaast was er veel,  internationale, pers op de been en veel politie aanwezig. Voor de gelegenheid was het populaire lied ‘Halleluja’ van een nieuwe tekst voorzien en dit werd door alle aanwezigen luidkeels meegezongen. Wanneer de zaak tegen Robinson wordt uitgesteld en hij naar buiten komt om te spreken, hangt iedereen aan zijn lippen. Geregeld draait het publiek zich om naar de ramen van de Old Bailey van waarachter de medewerkers van de rechtbank zitten en schreeuwt hen toe, met de wijsvinger wijzend, ‘shame on you, shame on you.’ Er komt geen enkele reactie uit het gebouw.

 

Inscriptie op de Londense rechtbank: Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.

Ironisch

Terwijl ik daar zo sta om alles in mij op te nemen, valt mijn oog op de inscriptie op het gerechtsgebouw die ook bij dit artikel prijkt. Daarop staat te lezen: “Bescherm de kinderen van de armen en straf de daders.” En juist in dit gebouw, waar deze inscriptie voor een ieder zichtbaar is ingekerfd, moet een man terechtstaan die de vinger op de zere plek legt en alle medewerkers van politie, de rechtspraak en de politiek in het Verenigd Koninkrijk ter verantwoording roept voor hun nalatigheid nu juist dát te doen wat zij zichzelf ten doel hebben gesteld. Ironisch, omdat de meeste van de aanwezige mensen die dag nu juist uit de armere onderklasse komen van wie de kinderen volgens de inscriptie beschermd zouden moeten worden. Net zoals reeds de meeste slachtoffers van het misbruikschandaal.

Journalisten

Behalve de speech van Robinson en zijn verdediging zijn er ook supporters van hem uit het buitenland gekomen die het woord nemen, zoals Ezra Levant (The Rebel) en Avi Yemini. Een interessante bijdrage is die van de Canadese journalist Andrew Walton die eerder op de dag in de perskamer hoort hoe de daar aanwezige journalisten met elkaar afspreken te zullen schrijven dat er “hooguit een paar honderd supporters van Robinson waren omdat we dit geen eer willen geven.” Inderdaad lees ik later die dag een artikel in de Evening Standard waarin staat dat er hooguit vijfhonderd aanwezige supporters van Tommy Robinson waren. Zelf schat ik in dat er tussen de vijftienhonderd en tweeduizend mensen zijn geweest.

Muslim grooming gangs

In Rochdale, Oxford, Birmingham, Telford, Rotherham, Peterborough, Middlesbrough, Leeds, Leicester en veel meer steden in het Verenigd Koninkrijk zijn decennia lang jonge, kwetsbare meisjes, veelal uit de jeugdzorg, seksueel misbruikt en seksueel geëxploiteerd door moslim mannen. Vanwege het koloniale verleden van het Britse rijk, betreft dit met name mannen die van oorsprong uit Pakistan komen. Dit grootschalige misbruik is genegeerd en onder de pet gehouden. Veel professionals, politie, jeugdzorgmedewerkers, leraren, sociaal werkers, wisten ervan, maar keken de andere kant op, vaak uit angst als ‘islamofoob’ of ‘racist’ te worden gezien.

Gewelddadig mishandeld

Er zijn meisjes uit de sociaal lagere klasse die erop aangekeken werden dat zij prostituees zouden zijn of ‘gemakkelijk’ terwijl de daders werden beschermd. Meisjes en hun families werden bedreigd, zeer gewelddadig mishandeld en ook werd hun alcohol en/of drugs gegeven. De meiden die inmiddels vrij zijn, leven nog altijd in angst omdat de daders meestal vrijuit gingen. En nog altijd stroomt er informatie binnen over nieuwe steden waar zich misbruik heeft afgespeeld onder het toeziend oog vaak van politie, jeugdzorg en welzijnswerkers.

Deel dit bericht!