Een ‘nieuwe wereld’: opgelegd door de wet… of met geweld!

Sommige ongeduldige mensen willen vissen in het troebele water van de coronacrisis en de verhoopte revolutionaire verandering langs gewelddadige weg bespoedigen.

In een artikel in de krant L’Opinion speculeert congreslid Guillaume Larrivée, van de partij Les Républicains (centrumrechts, van voormalig president Sarkozy), dat in Frankrijk “de heftigheid van de economische en financiële crisis een sociale opstand zou voeden, die berust op een vruchtbare voedingsbodem van zorgen en eisen die al zeer levendig zijn (zoals in de afgelopen twee jaar is gebleken uit de ‘gele hesjes’ en het protest tegen de pensioenhervorming), waardoor die de wonden van de klassen- en generatiestrijd en de territoriale breuken van de ‘Franse archipel’ doet herleven, zo niet de smeulende resten van het oproer aanblaast”. En de Franse parlementariër besluit, met nadruk in vette letters: “Ik schrijf het zonder overdrijving: Frankrijk zou dan op weg zijn naar een burgeroorlog”.

“Ik schrijf het zonder overdrijving: Frankrijk zou dan op weg zijn naar een burgeroorlog”

Deze pessimistische voorspelling van de gaullistische afgevaardigde werd bevestigd door een rapport van de Central Territorial Intelligence Service (het Franse equivalent van de FBI) dat waarschuwde voor het risico van ontvlamming van het sociale protest aan het einde van de lockdown:De lockdown voorkomt dat het volk zijn ongenoegen uitspreekt, maar de woede neemt niet af en de beheersing van de crisis, waar veel kritiek op is, voedt het protest”, aldus het rapport. De agenten vrezen de oprichting van “strijdcomités” in de bebouwing eigenschappen van de stedelijke periferie en de begunstiging van de “bundeling van de gevechten”, die door sectoren van extreem links wordt gepropageerd.

De ongeregeldheden zijn in feite al begonnen:Le Havre, Évreux, Bordeaux, Villiers-sur-Marne, Mantes-la-Jolie, Chanteloup-les-Vignes, Villeneuve-la-Garenne, La Courneuve, Trappes, Grigny… Het is de niet-uitputtende lijst van episodes van stedelijk geweld die tussen 12 en 19 april zijn geregistreerd” – meldt Le Figaro. “Hinderlagen zijn methodisch voorbereid, met projectielopslag, projectielwerpers en barricades om de ‘buzz’ op sociale netwerken op te roepen. Ze houden de reactiviteit van de politie en het gemobiliseerde personeel in de gaten. Het doel is duidelijk: om te benadrukken dat dit gebied van hen is en dat zij het controleren, legt een ervaren politieagent uit een ‘gevoelige sector’ aan de krant uit. Met slechts één zekerheid voor de politie: het kleinste incident dat als ‘politiemisbruik’ wordt gemeld, zal uitmonden in rellen en oproepen tot represailles die zich in de sociale netwerken vermenigvuldigen, verzekert de Parijse krant.

De ongeregeldheden die opmaat naar revolutie zijn, zijn in feite al begonnen

De situatie zou snel kunnen evolueren van enkele eerste protesten van beheersbaar geweld, zoals die van de ‘gele hesjes’ van vorig jaar, naar massale en oncontroleerbare protesten, zoals die in Santiago, Valparaíso en andere Chileense steden, die de regering dwongen toe te geven aan de druk van links en om een proces te beginnen dat zou kunnen resulteren in de goedkeuring van een grondwet in ‘Bolivariaanse’ stijl door een land dat tot voor kort trots was op het grootste inkomen per hoofd van de bevolking in Latijns-Amerika.

Een tijdelijk ‘window of opportunity’ dat de voorvechters van de ‘nieuwe wereld’ organisatoren niet willen laten lopen …

Als dit scenario verergert, zullen de ordeverstoringen dienen als argument voor het langs wettige weg versnellen van socialiseringsprogramma’s van de economie. In ieder geval zijn de drie bovenstaande stromingen – de groenen, de globalisten en de ultralinksen – unaniem in hun uitspraak dat “niets ooit meer hetzelfde zal zijn”.

Waar komt zoveel zelfverzekerdheid vandaan bij agenten van ideologische stromingen die tot nu toe electoraal gezien marginaal waren? Misschien omdat ze hopen de onderlinge verschillen onder elkaar te overbruggen, maar vooral omdat ze, om zich in een avontuur te storten, twee factoren hebben die een onverwacht ‘window of opportunity’ openen: de angst van de bevolking voor de opmars of een eventuele hervatting van de pandemie en de morele steun die bijvoorbeeld paus Franciscus aan hun agenda’s heeft gegeven.

Dit is deel 7 van een artikelenreeks over het misbruik van de coronacrisis. Het is ontleend aan de uitgebreide verklaring door Tradition, Family en Property (TFP), de Braziliaanse zusterstichting van Cultuur onder Vuur.

Cultuur onder Vuur verdedigt de Nederlandse cultuur en christelijke tradities, met 100 procent inzet en 0 euro subsidie. Help ons vandaag nog met een gift!