Ingezonden: Misplaatst slachtofferschap en historisch onbenul

Van een trouwe ondersteuner van Zwarte Piet kregen wij het onderstaande artikel over Zwarte Piet opgestuurd, waarvoor hartelijk dank! Het betreft een uitstekend stuk schrijven van een geoefende hand, zoveel is duidelijk. Van harte aanbevolen!

Uit onwetendheid wordt de oorsprong van Zwarte Piet gezocht in de karikatuur van een neger, in plaats van in de door Sinterklaas geknechte zwarte duivel die hij historisch is [of, nog verder teruggaand, in een Germaanse en, nóg verder teruggaand, Indo-Europese vruchtbaarheidsbrenger, red.].

Berust Zwarte Piet als aanvalsobject dus op een groteske misvatting, de gehanteerde strijdmethode is al even misplaatst.

Op agressieve en verwijtende wijze zijn beschuldigingen van racisme, discriminatie en negatieve stereotypering geuit tegen Nederlands meest geliefde kinder- en familiefeest. Waarna men vervolgens geveinsd verbaasd is over de heftige tegenreactie, die toch volkomen begrijpelijk is. Na »kinderverkrachter« is de beschuldiging van »racist« zo ongeveer het ergste wat je kan overkomen in Nederland, zeker als je daartoe geen enkele intentie hebt.

Met terugwerkende kracht worden daarmee ook nog eens de dierbare jeugdherinneringen aan de Sinterklaasfeesten van vroeger met ouders en grootouders bezoedeld. De ernst van de beschuldiging verklaart uiteraard ook de reactie van sommige burgemeesters met slappe knieën, angstige winkelketens, enzovoort. Wie wil er nou als racist te boek staan?

Trouwens, wat hij vroeger ook geweest moge zijn, Zwarte Piet heeft zich ondertussen, zwart en al, ontwikkeld tot de meest positieve Nederlander. Lief, leuk, aardig voor kinderen, vrijgevig, slim, behendig, een trouwe helper, enzovoort. Vraag het uw eigen kinderen en kleinkinderen maar. Waren alle negers én blanken maar zo sympathiek. Als hij zich kandidaat zou stellen zou hij moeiteloos de eerste zwarte minister-president kunnen worden. »Zwarte Piet for president!« zou een goede kans maken. Een hele kunst om je door zo’n figuur nog gekwetst te voelen, of dat te beweren in ieder geval.

Molière had het over »de ingebeelde zieke«. Ingebeelde gekwetstheid blijkt dus ook te bestaan. Trouwens, kent iemand één donkergekleurd kind dat na het sinterklaasfeest huilend en gekwetst door de figuur van Zwarte Piet is thuisgekomen?

Zeggen dat je je gekwetst of beledigd voelt is een ieder toegestaan in een democratie. Maar dat geeft er nog geen recht op dat iemand daar rekening mee zou moeten houden. En dat is maar goed ook, want anders zouden degenen met de langste tenen het leven gaan bepalen.

Men zou een voorbeeld kunnen nemen aan die foto van vorig jaar uit Bonaire, waarop een stoomboot vol met vrolijke, dansende Antilliaanse Zwarte Pieten, die naar het schijnt elkaar jaarlijks verdringen om mee te mogen doen.

De multiculturele samenleving vereist een multiculturele tolerantie, waarbij men elkaars cultuur respecteert. En waarbij men zich daar niet verregaand, negatief en dwingend mee bemoeit. Helaas vragen sommigen nu op cultureel intolerante wijze begrip en tolerantie voor hun eigen cultuur.
De VN-commissie heeft het over »negatieve stereotypen als overblijfsel van de slavernij«. Helaas is men vergeten daar een lijstje met de bedoelde stereotypen bij te doen. Niet helemaal toevallig, want die zijn er namelijk niet. Dat diezelfde VN-commissie dan om een overheidsingrijpen vraagt, geeft aan dat men niet alleen van Zwarte Piet weinig weet, maar dat men ook van de democratische spelregels en vrijheidsrechten geen kaas heeft gegeten.

Het Sinterklaasfeest is een toneelstukje door volwassenen voor kinderen, met de daarbij horende rolverdeling, kleding en schmink. De rol van Zwarte Piet is op geen enkele wijze kenmerkend voor een hele donkergekleurde bevolkingsgroep. Niemand zegt dat, niemand bedoelt dat en geen goedwillende begrijpt dat. Het stereotype van Zwarte Piet is het stereotype van de figuur van Zwarte Piet, en van niemand anders. Net zo min als uiterlijk en gedrag van Sinterklaas typerend zouden zijn voor 65-plussers. Of dat blanke Nederlanders zich gekwetst zouden moeten gaan voelen door de figuur van de witte clown met de rode neus.

Even een vraagje aan de Zwarte-Piet-tegenstanders. Hoe groot is eigenlijk de kwalijke invloed van Zwarte Piet op het racisme in Nederland? Heel groot, zeer beperkt of is er eigenlijk helemaal geen kwalijke invloed? En is die invloed er het hele jaar door of alleen tegen december? Graag wel met wat voorbeelden graag. Laten we dat anders maar eens wetenschappelijk aanpakken en met een onderzoek het niveau van het racisme in Zwarte-Piet-landen als Nederland en België vergelijken met dat in Kerstman-landen. Ik heb al een vermoeden van de uitkomst. En zou het per direct opheffen van Zwarte Piet een duidelijke, direct waarneembare verbetering in de positie van de gekleurde bevolking betekenen, zoals betere kansen op de arbeidsmarkt, enzovoort, enzovoort?

Of hebben we te maken met misplaatst slachtofferschap bij een klein deel van de gekleurde bevolking, in de media uiteraard ondersteund door iedere BN’er die graag zijn politieke correctheid wil etaleren. Misplaatst slachtofferschap omdat men een politiek punt wil maken. Als we het welwillend bekijken, is het aandacht vragen voor het slavernijverleden. Als we het iets minder welwillend bekijken, is het Nederland zijn vermeende racistische verleden inpeperen met, wie weet, de bijbehorende Wiedergutmachung. Nederland is blijkbaar behept met een erfzonde en de huidige Nederlanders moeten daar voor boeten en als het even kan betalen.

Wat de achterliggende motivatie ook moge zijn, het gekozen doel en de gekozen methode zijn volstrekt misplaatst en contraproductief. Het voorlopige resultaat is het verzieken en politiseren van een onschuldig kinderfeest, het stimuleren van vijandige gevoelens tussen bevolkingsgroepen en het aanwakkeren van latent wederzijds racisme.