Is de islam een religie?

INLEIDING

De islam is geen godsdienst. Althans niet in de normale zin van dat woord. Hij voldoet daarentegen wel aan alle voorwaarden om een sekte te mogen heten. Dat betoogt de Franse priester Guy Pagès in het onderstaande artikel, dat met instemming van de auteur is vertaald door Civitas Christiana.

Als de argumenten van Pagès kloppen, maakt dat nogal verschil. Als de islam een sekte is, kwalificeert hij immers niet, zoals reguliere godsdiensten, voor de grondwettelijk gegarandeerde godsdienstvrijheid. Dit inzicht is fundamenteel. Het betekent niet alleen dat er een gerechtvaardigd onderscheid gemaakt kan worden om de islam apart te zetten en wettige dammen op te werpen tegen zijn pogingen de samenleving naar zijn hand te zetten, het betekent zelfs dat dit een politieke plicht is. 

Alleen al het feit dat de Koran op het verlaten van de islam de doodstraf heeft gezet, zou volgens Pages “voldoende moeten zijn om de Koran buiten de wet te plaatsen, maar het ontbreekt ons aan de politieke verantwoordelijken die deze naam waardig zijn”. Het godsdienstige element dat de islam ontegenzeggelijk bevat heeft volgens Pagès als enige bestaansreden om tegemoet te komen aan de religieuze behoefte van de mens. In wezen is het de islam echter om zijn ideologische kern te doen: verbreiding en overheersing door middel van de doctrine.

Hiertoe hanteert de islam de beproefde middelen van het sektarisme:

  1. De islam bewerkt een psychologische destabilisatie van zijn gelovigen, door hun een oppergod voor te houden die almachtig is, monolithisch, tiranniek en wreed. Allah is de totale boeman, die de mens voor de hel heeft voorbestemd. Tenzij…  Pagès: ‘In laatste instantie is een moslim een moslim om niet naar de hel te gaan.’
  2. De islam forceert bij zijn aanhangers een breuk met de normaliteit. Daarom verklaart hij alles onrein wat niet-islamitisch is. Dat dwingt moslims weer om van niet-moslims allerlei bijzondere behandelingen te eisen. Deze onreinheid strekt zich ook uit tot de niet-islamitische geschiedenis. Die wordt vervangen door een islamitische versie, die geen andere interpretatie is van dezelfde feiten, maar een totale revisie en vervanging (en dus vervalsing) van het niet-islamitische verleden.
  3. De islam bedreigt de individuele vrijheden, de gezondheid, het onderwijs en de democratische instellingen. Wie de islam verlaat, verdient de doodstraf. De ramadan ondermijnt de gezondheid, islamitisch onderwijs is in wezen het opzetten van jonge mensen tegen de buitenwereld en hun voorbereiding op het politieke project dat de islam in wezen is. De sharia is daarvan de uitdrukking.  

Langs deze lijnen zorgt Guy Pagès in dit essay voor een grondige deconstructie van de islam vanuit katholieke theologie en klassieke filosofie. Hij laat zien waarom de christelijke cultuur vanuit zijn theologische basis in beginsel wel, en de islamitische cultuur in beginsel niet met verschillen kan omgaan. Hij voert dat terug op het godsbeeld: het christendom gelooft in een goddelijke drievuldigheid van personen, zodat het beginsel van verschil al met de godheid gegeven is, tegenover de monolithische Allah, naast wie niets anders meer gedacht kan worden.

Als campagneleider van Civitas Christiana beveel ik dit artikel van Guy Pagès van harte bij u aan. Een goede aanpak van de islam in Nederland kan pas beginnen na een grondige analyse van alle punten waarin die schuurt met onze christelijke cultuur: naar mijn mening is père Guy Pagès daarin wonderwel geslaagd.

Met vriendelijke groeten,

Hugo Bos, campagneleider Cultuur onder Vuur

Inhoud:

  1. Islam een religie? Wat de moslims zeggen.
  2. Islam een religie? Wat de rede zegt.
  3. Islam een religie? Wat het christelijke geloof zegt.
  4. Conclusie