Islam een religie? Wat de rede zegt

1. De islam is de ware religie, omdat Allah dat zegt

Echter, in de wet kan niemand zowel getuige als rechter zijn. Dit principe is bedoeld om bedriegers te weren. Dat de god van de Koran zegt dat de islam de ware religie is, is dus niet genoeg om het te geloven. In feite is het hele islamitische geloof gebaseerd op het vertrouwen dat niet aan God, maar aan Mohammed gegeven wordt. Mohammed zegt dat Allah hem de Koran dicteerde en de Koran zegt dat Allah de Koran aan Mohammed dicteerde. Het verhaal is autoreferentieel, verwijst naar zichzelf. Het is de slang die in zijn eigen staart bijt.

Het islamitische dogma bestaat in het herhalen dat God bestaat en dat hij één is. Nu, als God bestaat, en Hij één is, dan is hij alleen in het zijn … Hij monopoliseert het hele zijn. Dit is de reden waarom in de islam het anders-zijn ondenkbaar is en dus moet verdwijnen: het anders-zijn van het schepsel dat zich vernietigen moet voor de majesteit van Allah, dat van de vrouw ten opzichte van de man, dat van de niet-moslim jegens de moslim. Het is niet zonder reden dat de wetenschap zich nooit in het land van de islam heeft kunnen ontwikkelen: omdat Allah ondenkbaar is, is de wereld ondenkbaar. Er is geen ruimte voor beschouwing mogelijk om de al dan niet waarheid van de islam te beoordelen, die stelt zich op te dringen met dezelfde evidentie als die van God.

2. De islam is de enige ware religie, want het is de religie die altijd heeft bestaan

Echter, onder andere de geschiedenis en de archeologie bewijzen dat de islam niet altijd heeft bestaan. Niemand had gehoord van Mohammed of de islam vóór de negende eeuw. Bovendien voert de Koran zelf het bewijs aan dat de islam niet de godsdienst is die altijd bestaan heeft:

a) Want omdat Allah in zijn eeuwige en onveranderlijke woord dat de Koran is, gebiedt te gehoorzamen aan Mohammed (Koran 3.32,132 ; 4.59, 65; 5,92; 8.1,20, 46; 24.52, 54, 56, 63; 33.66, 71; 47.33; 49.14; 58.13; 64.12), kon Abraham, die toch een ware moslim was (Koran 2131,135 ; 3.67,95 ; 4.125 ; 16.120 ; 22,78; 53,37), niet aan Mohammed gehoorzamen … noch de geloofsbelijdenis uitspreken waarmee moslims getuigen dat Mohammed de boodschapper van Allah is, wat toch een geloofsbelijdenis is die noodzakelijk is om vandaag moslim te zijn. De islam van vandaag kan dus niet die van Abraham zijn geweest.

b) Of ook, als de islam de religie is die werd gegeven aan Adam, en als we weten dat God in den beginne slechts één man en één vrouw heeft geschapen (Koran 4,1; 39,6), dan bewijst de legalisatie van polygamie door de Koran (Koran 4,3; 33.49-52,59) dat de islam van vandaag niet de oorspronkelijke religie geweest kan zijn (Koran 2.41, 89, 91,97, 101; 3.3,58; 4,47; 5,48; 6,90; 30,30).

c) Of ook nog: waren zij moslims die in de richting van Jeruzalem baden, voordat Allah opdracht gaf om in de richting van Mekka te bidden? (Koran 2.144)

De bewering dat de islam, omdat die gefundeerd is op de ingeschapen Koran (Koran 3,7; 13,39; 43,4; 56,78), niets anders is dan de wet die bij het ontstaan gegeven is, plaatst de moslim vóór de tijd en brengt hem er dus toe om buiten de geschiedenis te leven. Zo komt het dat de Moeder van Jezus de zuster is van Aaron, die zeker een zus had met de naam Maria, maar die 1400 jaar eerder leefde… In feite kent de islam het concept geschiedenis niet, noch dat van het Heil. De originaliteit van de judeo-christelijke opvatting van tijd is dat die voor haar lineair is: zij heeft een begin en een einde, die niet overeenkomen! Tussen die twee is de komst van de geschiedenis mogelijk, waarin zich de menselijke vrijheid ontplooit… Net als alle andere gnostische systemen, ontkent de Islam de intrinsieke waarde van de tijd door die gelijk te stellen aan die van Allah, onveranderlijk en volmaakt. Dat is de reden waarom vooruitgang en vrijheid, die zich verwijderen van de Oorsprong waar alles volmaakt was, slecht zijn en moeten worden afgewezen. Is een religie die de vrijheid haat, voor de mens gemaakt?

3. De islam wordt vereenzelvigd met de menselijke natuur (Koran 30.30), dus het is de ware religie van de mensheid

Nu, als het zo was, zou religie uit noodzaak voortkomen, en niet uit de vrijheid. Zij zou dus geen specifiek menselijke daad zijn. Als de mens noodzakelijk moslim is vanwege het enkele feit dat hij mens is, dan zijn ook atheïsten moslims.

Of religie haar etymologie nu in het Latijnse religare vindt, als datgene wat met God verbindt, of relegere, herlezen, dat van de intelligentie datgene maakt wat godsdienst onderscheidt van bijgeloof, geen van deze etymologieën kunnen worden gebruikt voor de islam, omdat de islam noch de mens met God verbindt – die te transcendent is om ooit iets gemeen te hebben met de ellendige wezens die wij zijn – noch nodigt de islam uit tot redeneren, “het werk van God in zichzelf te herlezen “, aldus de etymologie die door Cicero gegeven is, steeds op basis van de ontoegankelijkheid van het goddelijke mysterie. In de islam geldt, hoe meer je gelooft zonder te begrijpen, hoe puurder je geloof is! En zelfs als we Augustinus volgen die de etymologie relegere, herlezen, iets veranderd heeft, in re-eligere, ‘opnieuw verkiezen’ om naar religie te verwijzen als keuze, bekering, dan kan deze definitie niet meer op de islam toegepast worden, omdat in de islam de mens niet te bekeren of te kiezen heeft: Allah doet alles!

… Allah heeft u geschapen, u en wat u doet.

Koran 37.96; 28.68; 81,29

En uw Heer schept en kiest wat hij wil. De mensen hebben geen keus.

Koran 28.68

Allah brengt wie Hij wil naar zijn paradijs en leidt naar de Hel wie hij wil

Koran 4,88; 6,125; 7,179; 11,119; 13.33; 32.13; 35.8

Allah heeft de mensen voor de hel geschapen!

Koran 7,179

De uitoefening van de vrijheid heeft in de islam geen zin: moslim zijn betekent ​​slaaf zijn. Vandaar het beroemde islamitische fatalisme “Inshallah!” “Maktub!” “Het staat geschreven!”. Religie is voor de Koran onderwerping (Koran 2.128, 136; 3.20, 52, 64, 67, 84, 102; 10,90; 27,31). Moslim betekent onderworpene, slaaf. Per definitie heeft een slaaf geen betrekking, want hij is geen persoon, maar een ding, en hij heeft geen beschikking over zijn eigen wil. Hij hoeft dus niet kiezen voor wat dan ook, hetgeen maakt dat hij geen intelligentie nodig heeft om te herlezen, na te denken, zichzelf iets af te vragen, te zoeken…

Als de heer Dalil Boubaker (erevoorzitter van de Franse Raad van Islamitische Eredienst en rector van de Grote Moskee van Parijs) het volgende leert:

De islam is zowel een religie, een gemeenschap, een wet als een beschaving. [… en] het zijn niet alleen moslims die de vijf zuilen van de islam in praktijk brengen, maar allen die tot deze identiteitsgemeenschap behoren.

Le Figaro Magazine, 29 juni, 2002

Wat doet hij dan anders dan bevestigen dat de islam een ​​totalitair project is dat wezenlijk politiek van aard is, waarbij ‘religie’ alleen dient om de natuurlijke religiositeit van de mens tevreden te stellen en te manipuleren? Door de afwijzing van vrijheid, door het heilig verklaren van slavernij, door het onderscheid tussen de natuurlijke en de bovennatuurlijke orde te vernietigen, door niet over een onbetwistbaar leergezag te beschikken, wat kan de islam anders aan de wereld brengen dan voortdurende oorlogen tussen groeperingen die beweren dat ze meer moslim zijn dan de anderen, dan chaos en sterilisatie van alle beschavingen die het hem lukt te veroveren? Hoe kan de naam van religie gegeven worden aan een systeem dat van nature gedoemd is om de mensheid te vernietigen in een universele en eeuwigdurende oorlog tegen alles wat niet moslim is (Jihad)?

Allah heeft hun personen gekocht voor de gelovigen en hun bezittingen om hun in ruil het Paradijs te geven. Zij vechten op de weg van Allah: zij doden en laten zich doden.

Koran 9.111

Allah houdt van degenen die bereid zijn voor hem te doden

Koran 61,4

Wat betreft de overtuiging dat mensen moslims zijn als gevolg van het oorspronkelijke verbond dat zij nog voor hun schepping zouden zijn aangegaan (Koran 7.172), dit heeft het voordeel dat het moslims in de normaliteit plaatst en van niet-moslims monsterlijke meinedigen maakt, die uitgeschakeld moeten worden (We zien dat Jean-Jacques Rousseau niets nieuws heeft bedacht met zijn sociaal contract …), maar het verklaart niet hoe de mensen in staat waren iets aan te gaan (of wat dan ook te doen) alvorens ze zelfs maar bestonden ​​…

Terwijl de rechten van de mens inherent zijn aan de menselijke natuur en niet afhankelijk van het christelijk geloof (Antigone, vijf eeuwen voor Christus, wist dat al) heeft de menselijke persoon in de islam daarentegen alleen maar rechten als hij een moslim is, want

De islam is een onderdeel van de natuur van de mens

Koran 30.30

Zo bepaalt artikel 10 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in de Islam, afgekondigd in 1990 in Cairo door de Organisatie van de Islamitische Conferentie:

Islam is de natuurlijke religie van de mens

Art. 10 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in de Islam

Hetgeen inhoudt dat moslim-zijn niet voortvloeit uit een vrije daad en daarom niet echt menselijk is, maar ook dat het behoren bij of je bekeren tot een andere religie tegen de natuur ingaat, en derhalve wettig geschrapt moet worden. De islam kent geen “natuurwet”: deelname van de menselijke rede aan de eeuwige goddelijke Wet, de kennis die het mogelijk maakt om bewust mee te werken, vrij en dus verantwoordelijk, met de prachtige ontwerpen van de Voorzienigheid. De enige wet waar de islam weet van heeft is de sharia, waarvan hij zegt dat hij universeel is, maar alleen voor moslims! Terwijl de natuurwet voor alle mensen gelijk is… Zo verduidelijkt dezelfde verklaring:

De islamitische sharia is de enige bron van referentie om elk van de artikelen van deze verklaring te verklaren of te verhelderen.

Art. 25 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in de Islam

En de uitdrukking “in zoverre de Sharia niet anders beschikt” staat op het einde van de meeste artikels. Maar de sharia voert de wettelijke minderwaardigheid in van vrouwen, joden en christenen, van slavernij, polygamie, verstoting, pedo-criminaliteit, moord op afvalligen, etc. Als de voorheen christelijke naties op hun grondgebied afwijkingen, bijzondere regelingen en inrichtingen toelieten, geven ze dan blijk van verdraagzaamheid en menselijkheid, zoals ze zichzelf willen overtuigen, of bekrachtigen ze de ontkenning van de universele beginselen van de mensenrechten die ze beweren te verdedigen en te bevorderen? Mensenrechten die zijn ontsproten aan de christelijke cultuur, die zelf gebaseerd is op de liefde van de vleesgeworden God. Is het nodig daaraan te herinneren?

4. Omdat de islam chronologisch na het christendom komt, is dat het bewijs dat die superieur is

Dit verklaarde de Hoge Raad van Egypte om de registratie te weigeren van de nieuwe religie op de identiteitskaart van een Egyptenaar, die zich bekeerd had tot het christendom: “Aangezien de monotheïstische godsdiensten”, aldus de Raad, “door God in chronologische volgorde zijn gestuurd, is het teruggaan van een recentere godsdienst naar een oudere zinloos”…

a) We moeten de moslims echter zeggen dat niet alles wat later komt per se beter is. Decadentie, bederf, verval, ruïne komen altijd NA een periode van volmaaktheid, die zij aantasten.

b) Als wat later is ook beter is, moeten moslims niet van Mohammed de volgelingen zijn, maar van Mirza Husayn Ali, die de Baha’i religie in 1863 heeft opgericht, of van Ahmed Mirza Ghulan die het ahmadisme in 1889 heeft gesticht, of een meer eigentijds iemand die ons evenmin zal nalaten te verzekeren dat God hem stuurt …

c) Door zich te legitimeren met het feit dat het na het christendom komt en daarom superieur is, ontkent de islam die vooruitgang echter gelijk weer, doordat hij terugkeert naar de situatie vóór het christendom, dat wil zeggen, onder de Joodse wet.

d) Door te beweren niets anders te zijn dan wat het Christendom oorspronkelijk was, ontkent de Islam hun wezenlijke verschil, dat alleen de geschiedenis kan voortbrengen en verklaren.

e) De islam kent zichzelf de zending toe de mensheid naar zijn gouden tijd te voeren, wat de prestatie van Mohammed zou zijn geweest in de zevende eeuw … Maar heeft Mohammed ooit geluk op aarde gebracht? Hoe kunnen moslims denken dat ze het beter kunnen doen dan hij? Als de islam niet tot geluk heeft geleid, kan dat alleen maar zijn vanwege de ontrouw van moslims! Zo in de beklaagdenbank geplaatst en gemanipuleerd, zijn zij nu meer dan ooit verplicht hun meesters in de islam te volgen … zich er niet van bewust dat ze dusdoende de veroordeling van de Koran verdienen die zich richt is op hen die van hun leraren hun goden maken (Koran 9.31) …

f) Kortom, door de betekenis van de geschiedenis te ontkennen, vernietigt de islam het argument van de vermeende superioriteit door zijn komst na het christendom.

5. De onnavolgbaarheid van de Koran bewijst de goddelijke oorsprong ervan en dus de islam

(Koran 7,203; 10,37; 17,88; 19,73; 22,72; 34,43; 45,25; 46,7). Behalve dat Allah aanspraak maakt op de elementen van de schepping als even zovele duidelijke tekenen van de waarheid van de islam (Koran 10.5; 12,105; 13.2) presenteert hij – wat welke valse goden ook mogen beweren, de Koran als HET bewijs bij uitstek van de goddelijke oorsprong van de islam, “HET wonder” (Koran 7,203; 10.37; 17.88; 19.73; 22.72; 34.43; 45.25; 46.7), zozeer dat meerdere malen de niet-moslims worden uitgedaagd om een dergelijke tekst voort te brengen (Koran 11.13-14; 2,23; 10,38; 52,34). We moeten daarom begrijpen dat de legitimiteit van de islam gebaseerd op de vermeende onnavolgbaarheid van de Koran, het Woord van God dat boek is geworden… Dat is de reden waarom het aannemen van de uitdaging die Allah hier doet, de islam als een bedrog aanwijst … Dat is wat we gaan doen! Zo, zelfs zonder de ontelbare fouten van grammatica, syntaxis en stijl van de Koran aan te halen, of bijvoorbeeld de lezing van hoofdstuk 5 van het evangelie volgens Sint Mattheüs, volstaat voor het aannemen van Allah’s uitdaging te overwegen dat:

In soera 72, precies genaamd “De djinns” (in de Koran zijn djinns half mens/half demonen, eigen aan de islamitische mythologie), zijn het djinns die spreken … Als djinns in de Koran spreken, is de Koran dus niet enkel het woord van Allah, en daarmee is de uitdaging beantwoord die hij heeft toegeworpen met als doel de goddelijke oorsprong van de Koran te bewijzen door de onmogelijkheid om verzen te presenteren die met de zijne te vergelijken zijn (Koran 7,203; 10.37; 17.88; 19.7; 22.72; 34.43; 45.25; 46.7), … en dat al zo lang! Dus is Allah schuldig bevonden aan liegen door middel van zijn eigen woord! En HET bewijs, aangeleverd door Allah zelf, van de goddelijke oorsprong, alsook de legitimiteit van de islam, bestaat dus niet! Hoe kun je dan blijven geloven in de islam en dus denken dat het een ware religie is?

Bovendien kijkt Allah wel uit om criteria te geven die het mogelijk zouden maken om te beoordelen of een werk met de Koran vergelijkbaar is of niet. Het zou dus tot niets dienen om met een ​​werk aan te komen dat met de vermeende literaire en spirituele kwaliteiten van de Koran zou kunnen concurreren. Sterker nog, zonder criteria of regel, kan geen oordeel worden uitgesproken …

Als de regels voor het oordeel niet worden gegeven, is de rechter evenmin benoemd. Wetende dat deze rechter geen moslim kan zijn, omdat men niet tegelijk rechter en partij kan zijn, welke rechter zijn moslims dan bereid te accepteren om te bepalen of de uitdaging van Allah wel of niet is beantwoord? Ten slotte is een meesterwerk op zich niet te imiteren, want het is altijd het werk van één auteur met een bepaalde gevoeligheid, een cultuur en zijn eigen natuurlijke talenten. Geen twee genieën zijn gelijk en navolging van hun werken kan alleen plagiaat zijn. Daarom kunnen we geen hiërarchie tussen hen tot stand brengen zonder gebruik te maken van willekeurige subjectiviteit. Christenen zouden net zo goed de stijl van de Bijbel onovertrefbaar kunnen noemen, Mormonen kunnen hetzelfde voor The Book of Mormons, de hindoes voor de Veda’s, de taoïsten voor de Tao-Te-King, etc. Aangezien de legitimiteit van de islam gebaseerd is op een uitdaging, die regel noch rechter noch zin heeft, is het dan wel iets anders dan bluf?

Op dezelfde manier kunnen vele verzen niet het woord van Allah zijn… Wie spreekt er hier, Allah of Mohammed?

Vlucht dus naar Allah! Ik ben voor u, uit zijn naam, een duidelijke waarschuwer.

Koran 51.50

En hier

Hij heeft geen enkele deelgenoot. Dit is wat mij verordend is en ik ben de eerste der onderworpenen.

Koran 6163

en hier

Zo is Allah, mijn Heer; in Hem stel ik mijn vertrouwen en tot Hem keer ik terug.

Koran 42:10; zie ook 6.104, 114; 11.2; 16.63; 17.1; 19.68, 27.91,92; 51.23; 70.40; 75.1; 84, 16-18; 90.1; 91,1-7

Het bewijs wordt weer gegeven dat de Koran niet het woord van Allah is… maar van een mens. De islam die iets anders beweert is een bedrieger. Een bedrog dat in de bewoordingen van de Koran zelf moslims evengoed veroordeelt, omdat in deze verzen het onvermogen om onderscheid te maken tussen het woord van Allah en dat van Mohammed hen schuldig maakt aan veelgodenaanbidderij (Koran 4.116, 6.22, 9.31), de enige onvergeeflijke zonde (Koran 4,48) speciaal uitgevonden om de vereniging van God en mens in Jezus te veroordelen …

Als de Koran het Woord van God is zoals in de Hemel (Koran 3,7; 13,39; 43,4; 85,21-22), en de taal dus Arabisch is (Koran 12.2; 20.113; 26.195), betekent dit dat Allah denkt en spreekt in het Arabisch. Dus van twee dingen één: ofwel spreekt Allah een menselijke taal, of de Arabieren spreken de taal van God. Nu, net als mensen niet de taal van de vissen spreken of vissen de taal van vogels, spreekt God de taal van God, niet de taal van de mensen. Elk levend wezen heeft zijn eigen taal. Als God dus denkt en spreekt in het Arabisch, is hij dan iets anders dan een Arabier?

Anders gezegd: aangezien de Heilige Geest niet naar de moslims is gezonden, hebben zij dus geen andere bron voor het begrijpen van de Koran dan hun eigen menselijke intelligentie. Hoe zouden ze dan de taal van God kunnen begrijpen? Ofwel moslims – en alle Arabisch sprekenden! – zijn God (omdat je God moet zijn om Gods taal te spreken) of Allah is geen Arabier. Is er een andere oplossing?

Maar toch: Allah bevestigt dat hij als enige de interpretatie van de Koran kent (Koran 3.7) … Maar als Allah de enige is die begrijpt wat hij zei, waarom spreekt hij dan? En als niemand de interpretatie van de Koran weet, waarom en hoe moet je die dan aanhalen? Alle imams en andere geleerden die beweren uit te leggen wat de Koran wil zeggen, zijn zij dan iets anders dan bedriegers, en de Koran een afgod die ze laten spreken?

Het geloof in de goddelijkheid van Jezus en de Drie-eenheid stelt zich tegenover het pure monotheïsme dat de islam beweert te zijn

Het is echter duidelijk dat het christendom nooit opgehouden is de eenheid van God te bevestigen, zoals evenzeer blijkt uit zijn Geschriften (Mt 19,17; 23.9; Mk 12,29; Joh 5,44) als uit zijn credo, dat begint “ik geloof in één God.” De bestaansreden die de islam naar voren brengt, en die het herstel van her geloof in de eenheid van God zou zijn, is dus vals. Aangezien de christelijke bevestiging van de eenheid van de goddelijke natuur niet tegengesteld is aan die van de Drie-eenheid van de personen, zou dat genoeg moeten zijn om de moslims tevreden te stellen die niets over God kunnen zeggen, behalve dat hij bestaat en één is. Aangezien God in Zichzelf onkenbaar voor hen is (Koran 6,50, 7,188, 11.31, 27.65), kunnen ze niet meer zeggen dat God een drie-eenheid is of dat hij dat niet is. Dat de christenen die de eenheid van God belijden niets zeggen dat ingaat tegen datgene wat heel de islam uitmaakt, zou voor moslims dus genoeg moeten zijn om op te houden met christenen te haten en het christelijke geloof af te wijzen.

Bovendien volstaat het feit dat de bevestiging van het bestaan en de eenheid van God, die heel de islamitische godskennis uitmaakt, voortvloeit uit de filosofie en niet uit de goddelijke openbaring, om aan de islam dus de titel van religie te ontzeggen.

Wie een kuil graaft voor een ander valt er zelf in: moslims zijn zelf de “polytheïsten” die ze christenen verwijten te zijn! Wat het islamitische geloof kenmerkt is het geloof in Mohammed (Koran 5,81)! Het geloof in een mens. Sterker nog, zonder Mohammed, is er geen Koran; zonder Koran, is er geen Allah; zonder Allah is er geen islam en zonder islam, is er geen Mohammed. De cirkel is rond: heel de islam is gebaseerd op het geloof in een mens, Mohammed!

Alles wat we zojuist hebben opgemerkt, leidt ertoe de islam niet als een religie te definiëren, maar als een sekte. Als we de Franse parlementaire commissie over sekten mogen geloven, is een sekte een “groep die erop gericht is door middel van psychologische destabilisatiemanoeuvres een onvoorwaardelijke trouw van hun volgelingen te verkrijgen, een vermindering van kritische zin, een breuk met algemeen geaccepteerde referenties (ethische, wetenschappelijke, maatschappelijke, educatieve), en die gevaren met zich meebrengt voor de individuele vrijheden, de gezondheid, het onderwijs en de democratische instellingen.” Welnu, de Islam beantwoordt aan elk punt van deze definitie:

1. “Een groep die erop gericht is door middel van psychologische destabilisatiemanoeuvres een onvoorwaardelijke trouw van hun volgelingen te verkrijgen, een vermindering van kritische zin”

De islam maakt gebruik van Allah, die hij voorstelt als de enige ware God, maar ook als onkenbaar, om de zoektocht naar de waarheid en kritisch denken zinloos te maken, en als almachtig, tiranniek en wreed om totale onderwerping op te leggen. De islam is de religie van onderwerping aan Allah, aan Mohammed, maar vooral aan degenen die vandaag de dag in hun naam spreken (Koran 5.55) … “Jullie zullen hen bestrijden tenzij ze de islam omarmen. Als jullie gehoorzamen, zal Allah zal jullie een fraaie beloning geven, maar als jullie je afwenden, zal Hij jullie straffen met een pijnlijke straf.” (Koran 48.16); “Hij is het Die Zijn boodschapper heeft gestuurd met leiding en de godsdienst der Waarheid [islam] om die te doen zegevieren boven alle godsdiensten.” (Koran 48,28) … Aan deze vrees voor Allah wordt gelijktijdig die voor de hel toegevoegd. In laatste instantie is een moslim een moslim om niet naar de hel de gaan. In tegenstelling tot het christendom waar God ons van de hel komt redden (Lucas 19:10), is in de islam de hel de straf voor hen die zich niet hebben onderworpen aan de orde van Allah …

2. “Een breuk met de algemeen geaccepteerde referenties (ethische, wetenschappelijke, maatschappelijke, educatieve).”

In feite, door alles onrein te verklaren wat niet islamitisch is, verhindert de islam dat moslims samenleven met niet-moslims. Dit is de reden waarom het vraagt uitzonderingsbehandelingen, bijzonder schoolonderwijs, aangepaste lesroosters, halal maaltijden, bidruimtes, sharia-rechtbanken (met name in Groot-Brittannië) enz., en laat zijn aanhangers zo leven in een getto, zowel mentaal als sociaal. De afwezigheid van chronologie en de verwarring die eigen is aan de tekst van de Koran laat toe de geschiedenis uit te wissen om die te herschrijven ten gunste van het islamitisch revisionisme. Door de geschiedenis te vernietigen en dus herinnering en identiteit verhindert de islam de menselijke persoon de toegang tot zichzelf, die slechts geleidelijk laat vinden, en in betrekking tot de ware God, waarvan de openbaring zich noodzakelijk in en door de geschiedenis voltrekt.

3. “Die gevaren met zich meebrengt voor de individuele vrijheden, de gezondheid, het onderwijs en de democratische instellingen.”

Op het verlaten van de islam staat de dood (Koran 4,89; 8, 11-18). Alleen al deze Koranbepaling zou voldoende moeten zijn om de Koran buiten de wet te plaatsen, maar het ontbreekt ons aan de politieke verantwoordelijken die die deze naam waardig zijn. De ramadan en het halal slachten schaden zowel de individuele gezondheid als het collectief. Het islamitisch onderwijs bestaat er in wezen in de haat jegens niet-moslims in te voeren om zich van hen te onderscheiden. De sharia verzet zich tegen niet-islamitische instellingen, en in het bijzonder tegen de democratie, zoals erkend door het EVRM in 2003. Dit fragment uit de Islamitische Verklaring van Alija Izetbegovic, het staatshoofd van Bosnië en Herzegovina van 1990 tot 2000 is bijzonder veelzeggend: “Er kan geen vrede of co-existentie zijn tussen het islamitische geloof en niet-islamitische maatschappelijke en politieke instellingen. […] De islamitische wedergeboorte kan niet beginnen zonder een religieuze revolutie, maar zij kan niet voortgezet en ten goede geleid worden zonder politieke revolutie. Onze eerste taak moet niet zijn om macht, maar om de mensen voor ons te winnen. […] de steun die een islamitisch volk effectief aan een regime geeft is recht evenredig met het islamitische karakter van de laatste. […] We moeten predikers zijn en vervolgens soldaten. […] De islamitische beweging moet de macht te grijpen zodra zij moreel en getalsmatig voldoende in de gelegenheid is om de niet-islamitische regering omver te werpen.” In tegenstelling tot het christendom, dat geen politiek project is, is de islam vanuit zichzelf een politiek project, een dat zich bovendien kenmerkt door de afwijzing van de ander, zoals zijn teksten en geschiedenis getuigen. De islam is een vijand van onze beschaving en het is de plicht van elke moslim om te werken aan zijn komst door de invoering van de sharia. Waarom weigeren onze vermeend politiek verantwoordelijken daarvan kennis te nemen?

« Terug naar overzichtspagina