Islam een religie? Wat het christelijke geloof zegt

1. De islam is de ware religie, omdat Allah dat heeft gezegd

In tegenstelling tot de moslims die geen andere garantie voor de geloofwaardigheid van de islam hebben dan die ze aan de Koran willen geven, maar uiteindelijk aan hun islamgeleerden (Koran 9.31), ontlenen christenen de zekerheid van hun geloofsdaad uit het feit dat de christelijke openbaring is geen realiteit sui generis is, zoals alle bedrog dat is. De christelijke openbaring maakt onderdeel uit van de geschiedenis als vervulling van de belofte aan het Joodse volk, die aangekondigd is door de profeten. Niet-christelijke schrijvers getuigen ervan. Het wordt waargemaakt door de onvergelijkbare heiligheid van het leven en de leer van Jezus, door zijn wonderen, door zijn overeenstemming met de eisen van de rede, door de vruchten van heiligheid en liefde die sinds 2000 jaar door het christendom zijn voortgebracht. God kan Zichzelf niet tegenspreken, maar als God in het Bloed van de Messias het eeuwige Verbond is komen bezegelen dat beloofd is door de Profeten (Gn 4.1-8 ; 37.12-36 ; Ps 34 ; 35.20 ; 38.40 ; 55.69 ; 88.142 ; Sg 2.18-20 ; 36.25-27 ; Is 9.1-6 ; 11.1-16 ; 24.6-9 ; 45.8 ; 50.5-7 ; 52.13 ; 53.12 ; 63.19 ; Jr 31.31 ; Ez 36.26 ; Za 12.10 ; 13.1), dan begrijpt men niet dat God vervolgens zou hebben gesproken om dat te ontkennen.

Omdat Allah bestaat, en hij één is, is hij dus de enige om te zijn, niemand anders dan hij bestaat… Allah onderhoudt dan ook met niemand betrekkingen. Hij is onpersoonlijk (Allah is overigens geen eigennaam). Het is niet voor niets dat het woord “persoon” niet in de taal van de Koran niet voorkomt, gekomen als die is om het geloof in de menswording van Jezus te ontkennen, het zichtbare Beeld van de onzichtbare God (Col 1:15). In de islam zijn er alleen individuen, maar geen personen. De afwijzing van de persoon, beeld van de persoonlijke God, drukt zich in de islam uit door een verbod op afbeelden en het tonen van het gezicht, spiegels van de ziel… Kan een dergelijke god bestaan? De christelijke God is daarentegen in Zichzelf relaties: de Vader, de Zoon en de Heilige Geest zijn op zichzelf bestaande Relaties, afzonderlijk, maar zo met elkaar verbonden dat Zij tezamen één en dezelfde Goddelijk Wezen zijn, dat elk persoonlijk is. In het christendom is God één, omdat hij gemeenschap van personen is, familie, Drie-eenheid, Liefde, en omdat de liefde maakt dat zij die elkaar liefhebben één zijn. Alleen deze God, tegelijk van nature één en drievuldig in zijn personen is in staat aan de mensheid het beginsel van haar eenheid te geven met respect voor haar legitieme verschillen.

Waar komt het beginsel van het verschil zelf vandaan? Dat is een vraag die moslims niet kunnen beantwoorden. Want als de wereld het verschil insluit, betekent dit dat het principe van het verschil in God gelegen is. Maar de islamitische opvatting van de goddelijke eenheid staat het denken van het verschil in God in de weg. Bijgevolg kan de islam evenmin de schepping denken, als verschillend van God en samengesteld uit verschillen. Heel het verschil van beschaving tussen christendom en islam wordt hier in beginsel zichtbaar: de islam kan zich geen rekenschap geven van het verschil, kan het anders-zijn niet denken. Als Allah bestaat en uniek is, wat zou er dan anders kunnen zijn? Omdat God in Zichzelf eeuwige en vruchtbare dialoog van de liefde is, is er in Hem een plaats voor het verschil en anders-zijn. Dit houdt geen verdeeldheid in, maar sticht gemeenschap. (Er is geen woord in het Arabisch voor gemeenschap. Het woord Ummah, dat over het algemeen wordt gebruikt om het te vertalen, kan alleen maar verwijzen naar het samensmeltend bijeenkomen van gelovigen in een reducerende en standaardiserende anonimiteit).

Het verschil staat niet op de tweede plaats in het mysterie van God. Dat is zelfs constitutief voor zijn wezen, want elke goddelijke persoon, onderscheiden van de andere, is de enige en zelfde God … die Zij allemaal tezamen zijn. Want voor God is zijn, Drie-eenheid zijn. De eenheid van Zijn Wezen is identiek aan de drie-eenheid van Zijn Personen. De theologische traditie definieert deze personen als even zovele zelfstandige Relaties. Zo is de Vader slechts Vader in relatie tot zijn Zoon. Afgezien van deze relatie, is Hij met Hem een en zelfde Wezen, eenzelfde Zelfstandigheid, eenzelfde Intelligentie, eenzelfde Eeuwigheid, eenzelfde Kracht. De Zoon is slechts Zoon in relatie tot de Vader. En de Geest is slechts de liefde van de Vader en de Zoon in relatie tot Hen beiden alsook tot Zijn enige en zelfde beginsel. Dit constitutieve verschil van het Goddelijk Wezen, spiegelt zich dit niet ook in de structuur van de Schepping, die noodzakelijkerwijs zijn stempel draagt?

Allah is niet alleen onkenbaar (Koran 6,50; 7,188; 11.31; 27.65), vanwege zijn absolute transcendentie, dat wil zeggen vanwege zijn enigheid in het zijn, zodat in hem geloven het aanvaarden betekent evengoed al het tegenovergestelde te geloven, en dus om het even wat, vandaar de mogelijkheid in de islam om ook willekeur, absurditeit, onmenselijkheid te rechtvaardigen, maar Allah blijft nog steeds onkenbaar voor moslims omdat ze Jezus niet aanbidden – van Wie de oorspronkelijke Koran hun toch zei dat Hij het Woord van God is (Koran 4.171). Inderdaad, zoals Jezus zei: “waar het hart vol van is, loopt de mond over” (Lc 6,45), door je woorden laat je je kennen. Als God gesproken heeft, is dat juist om Zichzelf te laten kennen (Jo 8,25). Jezus weigeren te aanvaarden wie Hij is, betekent jezelf de mogelijkheid ontnemen God ooit te kennen. “Niemand komt tot de Vader dan door mij“. (Jo 18,37).

Het fundamentele concept van Europa is sinds het einde van de oudheid de zoektocht naar de waarheid geweest. Voor het christendom is dit de gemeenschappelijke maat tussen God en de mens, die absoluut is, maar toch kenbaar, zowel transcendent als immanent. Die heeft zich even levend en waar geopenbaard als Jezus het gezegd heeft: ”Ik ben de Waarheid” (Jo 14,6). Wat anders dan de incarnatie van God zou de waardigheid van de mens hebben kunnen onthullen, geschapen naar Gods beeld (Gn 1,26-27) en vrijgekocht door Hem voor een zo hoge prijs? Mensenrechten zijn niet bij toeval in het Westen geboren… Omdat God de waarheid is en omdat Hij Zich in Jezus heeft geopenbaard, daarom is het voor de mens mogelijk om de waarheid te kennen. Het idee van de waarheid houdt in dat de wereld geen illusie is, dat dingen kenbaar zijn. Zo werd de vrijheid om te denken en te bekritiseren erkend en gegrondvest in het Westen, en in het bijzonder dankzij het gewetensonderzoek in het sacrament van de biecht, en dus het onderzoek en de vooruitgang, maar ook dankzij het gevoel van verantwoordelijkheid, die men niet kan afschuiven op het noodlot of de tiran. Want de waarheid is een externe instantie die bindend is voor allen, de heerschappij van de willekeur is niet langer toegestaan. Democratie komt voort uit de erkenning van de onvervreemdbare waardigheid van ieder mens om de waarheid te kennen, en uit de gelijkheid van alle mensen voor God. Omdat de waarheid per definitie universeel is, is zich openstellen voor het universele het kenmerk van de christelijke beschaving. Deze opvatting van de waarheid als toegankelijk voor de menselijke rede wordt volledig verworpen door de islam voor wie Allah slechts gehoorzaamd kan worden, nooit gedacht. In het christendom kan God, die de Waarheid is, worden gedacht en gehoorzaamd, gehoorzaamd want bemind, bemind want gedacht… Hoe zou de islam, door gedachte en aanbidding onverzoenlijk te verklaren, dan geen afgoderij van de ene god zijn en een project van ontmenselijking?

We lezen in 9.30: …

Christenen zeggen: “De Messias is de zoon van God!” […] Moge Allah hen vernietigen voor het zover afdwalen van de waarheid!

Koran 9:30; cf. 63.4

Wie spreekt hier? Wie zegt: “Moge Allah hen vernietigen!“? Kan Allah spreken over zichzelf als over een ander? Als God is slechts één is, hoe kan hij zich dan splitsen? Het feit dat Allah zich splitst om over zichzelf te spreken als over een ander, toont aan dat, in tegenstelling tot wat de moslims willen geloven, Allah in staat is tot reflexiviteit, tot relatie met zichzelf, wat aantoont dat Allah relatie is, relatie met zichzelf, dat is de noodzakelijke basis erkennen voor het belijden van de drie-ene natuur van God … Als God inderdaad relatie met Zichzelf is, is Hij dat van Zichzelf en in Zichzelf, dat wil zeggen dat Hij Drievuldigheid is. De woorden “Moge Allah ze vernietigen!“! zouden dus paradoxaal, maar logischerwijs moslims ertoe moeten brengen de islam te verlaten, omdat de islam ontkent dat God relatie is, Drie-eenheid … Dus de leugen kan niet volledig aan de waarheid voorbijgaan, en God gebruikt de Koran zelfs om de islam aan de kaak te stellen! Bovendien, hoe kun je werkelijk denken dat Allah de ware God is, aangezien ondanks alle inspanningen die de moslims daarvoor gedaan hebben, hij niet de christenen uitroeit van wie hij de uitroeiing zegt te wensen? Of Allah onoprecht is, of zelfs onmachtig, laat hij in beide gevallen niet zien dat hij niet de ware God, is, Hij, die noch onmachtig, noch leugenaar is? De woorden “Moge Allah hen vernietigen!” kunnen die iets anders zijn dan afkomstig uit een geest vol haat jegens de christenen?

2. De islam zou de ware religie zijn, omdat die na het christendom kwam

Welnu, Jezus heeft ons specifiek gewaarschuwd tegen de komst van valse profeten (Mt 24.4,11,24; 1 Cor 15,1; 2 Cor 11,4; 1,9 Gal, 4,28-31; 2 Pt 2,1-3; 1 Jo 2,22-27; 4.2-3; 2 Jo 7-11; Jud 18-19, Apoc 16.13, 19.20), en de Bijbel die ervan getuigt dateert van ruim voor de komst van Mohammed, zodat die er niet kan worden verdacht vervalst te zijn om de islam zwarte te maken… gedurende zes eeuwen leefde het christendom prima zonder islam … bewijs dat het christendom de islam niet nodig heeft om te bestaan. Daarentegen kan de islam niet bestaan zonder het Christendom, aangezien zijn bestaansreden is de wereld te bevrijden van het christelijk geloof, die is voor hem de ultieme gruwel is (Koran 4.48). Net zoals de leugen slechts na de waarheid (Joh 14,6) kan komen, kwam de islam na het christendom.
Net zoals het christendom na het jodendom kwam, de islam kwam na het christendom. Maar in de tijd van Christus, verwachtte Israël de komst van de Messias (Gn 3:15; Dt 18:15; 2 S 7.1; Ps 20,7; Is 7,14, 49,6-7; Mich 4,14; Hos 2,20) van Hem, door wie de beloften van God vervuld zouden worden, waardoor het nieuwe en eeuwige Verbond zou worden bezegeld (55,3, 61,8, Jer 31,31-33; 32.40; Bar 2.35; Ez 11.19, 16.60, 34.25, 36,25-27; 37.26; Hos 2.20). En als het Joodse volk, in de persoon van zijn leiders, Hem niet herkend heeft in Jezus van Nazareth en belijdt nog altijd op Hem te wachten, waren de christenen, die in Jezus van Nazareth de Messias hebben ontvangen die beloofd is door de Hebreeuwse Geschriften (Gn 49,10; 2S 7,8-17, 5,1-4 Mi; Js 07:14) op niemand aan het wachten, toen Mohammed kwam, behalve dan op de terugkeer van Jezus voor het laatste Oordeel … Daarom is, ondanks wat de moslims erover zeggen, de situatie van de christenen ten opzichte van moslims niet analoog aan die van de Joden ten opzichte van de christenen.

De islam zou kunnen worden beschouwd als een natuurlijke religie, omdat die een geheel van inzichten met betrekking tot God, tot diens eigenschappen bevat, tot de beginselen van goed en kwaad. Toch, als bepaalde waarheden kunnen worden verkregen met behulp van alleen het licht van de rede, is het duidelijk dat niemand kon weten wat God alleen wist en wat Hij ons over Zichzelf en zijn heilsplan heeft geopenbaard. Wat de islam onderscheidt van alle primitieve religies is dat hij, komend NA het christendom, de eerste universele godsdienst, zich daartegen keert, iets wat de primitieve religies uiteraard niet doen. Zij waren slechts de uitingen van de natuurlijke zoekresultaten naar God, aan wie het christendom het goede nieuws is komen brengen van de verwerkelijking van datgene dat ze van het mysterie van God en diens heilplan intuïtief en oprecht hadden begrepen. Kortom, de islam die NA Christus komt, is van nature een Antichrist, die Zijn goddelijkheid lastert, Zijn heilswerk vernietigt door de ontkenning van Zijn dood en opstanding, en die het verklaarde plan heeft de Kerk door zichzelf te vervangen (Koran 2.193). Dit is nog steeds te zien in de islamitische geloofsbelijdenis, de Shahada, die in plaats van een stelling te zijn zoals alle geloofsbelijdenissen, een ontkenning is, een ontkenning van het christelijk geloof: “Ik getuig dat er geen God dan Allah [dat wil zeggen, “Niet de Heilige Drie-eenheid, boven wie ik Allah verkies, hoewel ik hem niet ken! » (Koran 2.255, 20.110; 112,2)!] en Mohammed is de boodschapper van Allah [dat wil zeggen, “Nee tegen Jezus Christus, Zoon van God, Verlosser van de mensen, boven wie ik Mohammed verkies, het volmaakte model voor een bende schurken!”].

Begrepen dient te worden dat Christus de wand van haat heeft gesloopt die Joden en niet-Joden (Ef 2,14-16) scheidde, daarmee het Verbond met Abraham openend waaraan Hij zijn definitieve, universele en volkomen voltooiing heeft gegeven, en dat de islam, daarna gekomen, deze muur van haat in de mensheid opnieuw optrekt door de mensen te scheiden in moslims en niet-moslims “Tussen ons en jullie is vijandschap voor altijd, totdat jullie moslims zijn!” (Koran 60,4). Wie anders kan NA Christus komen dan de Antichrist?

Een andere manier – aangeraden door Jezus – om de islam te beoordelen, is door de kwaliteit van zijn vruchten te beoordelen. Wel, of het nu het stellen van de ontologische inferioriteit van vrouwen en niet-moslims is, en dus de legalisatie van de slavernij, van polygamie, van verstoting, van pedocriminaliteit, tot aan de heiliging van de haat en het geweld, al zijn vruchten zijn slecht … het oordeel van de kerkvaders en Dokters van de kerk is unaniem en zeer goed samengevat door onze grote Bossuet

Deze monsterlijke religie heeft als enige rede haar onwetendheid, als enige overtuigingskracht haar geweld en tirannie, als enige wonder zijn wapenen zijn, die de wereld doen schudden en met geweld het rijk van Satan in het hele universum herstellen.

Eulogie van St. Peter Nolasco (Onze Lieve-Vrouw van Barmhartigheid) Parijs, 1665/01/29

Om de islam goed te beoordelen, moet je oppassen op diens naam nooit het goede te zetten dat sommige moslims doen, die dat nooit dankzij de islam doen, maar altijd ondanks de islam, en in het kader van de menselijke natuur, die door God goed is geschapen. God houdt van alle mensen en laat zijn zon opgaan over de goeden en de kwaden, en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen, zo geeft Hij ook aan moslims zoals aan anderen deugden en menselijke kwaliteiten, ongeacht hun toebehoren aan de islam. Het onvermogen om dit onderscheid door te krijgen leidt tot het samen met alle nuttige idioten herhalen van: “Niet over een kam scheren!”, “Dat is de islam niet!”.

Moslims betogen tegen de katholieke Kerk voor hun recht om “religie” erkend te zien, daarmee de pretentie brandmerkend dat zij “de enige ware religie” is (Dignitatis Humanae, No. 1). Hun ontkenning van de geschiedenis, en dus van de waarheid, brengt hen ertoe zich te verbeelden dat alle religies een gelijk recht hebben zich op te houden in de etalage van de consumptiemaatschappij, waar iedereen gelijkelijk kan kiezen voor de religie van zijn keuze. Waar we de vrijmetselarij, de religie van de seculiere republiek, de belangen zien dienen van het andere anti-christendom, de islam … Dus uit naam van hun verschil weigeren ketters en scheurmakers om toe te treden tot de Gemeenschap van de universele Kerk, alsof katholiek zijn betekent te behoren tot een sekte zoals anderen. Dusdoende maken ze voor zichzelf het heilsplan van God krachteloos, die wil dat alle mensen onder de staf van één enkele herder (Jo 10:16) verenigd worden. Opstaan tegen de Kerk en haar leer uit naam van het recht op verschil, is juist het respect voor dit principe verwerpen, aangezien de Ene en Drievuldige God dat al aan het werk gezet heeft in en door de katholieke Kerk die in haar boezem alle mensen ontvangt, ongeacht hun legitieme verschillen … Even zoals er slechts één God is, één Zaligmaker, één doop, één en hetzelfde geloof, is er ook slechts één ware religie, bron van heil voor heel de wereld. Door zich daartegen te verzetten, maakt de islam zich tot de vijand van de gehele wereld.

3. Het geloof in de goddelijkheid van Jezus en de Drie-eenheid verzet zich tegen het pure monotheïsme dat de islam beweert te zijn

Heel de bestaansreden van de islam is samengevat in de plicht om het geloof in de Drie-eenheid (Koran 5.116) te verwerpen, omgedoopt tot “veelgoedendom” (vgl. Koran 3,64; 4.48, 116, 171; 5.73, 116; 6.20-24,101; 9,31, 112,3 …) omdat dit de grootste zonde is, erger dan moord, zodat christenen “minder zijn dan beesten” (Koran 8,22; vgl. 8,55) “allen bestemd voor het vuur van de hel:” Alwie zich bij [andere goden] aansluit dan Allah, hem zal Allah de tuin verbieden. Het vuur zal zijn plaats zijn (Koran 5,72; 9.17); “De ongelovigen onder de mensen van het Boek alsook de veelgodenaanbidders zullen voor eeuwig branden in de hel. Dat zijn de ergsten van de schepping.” (Koran 98,6). Zij “zijn slechts onreinheid” (Koran 9.28). Ook beveelt Allah: “En doodt hen waar gij hen maar tegenkomt, verjaag hen vanwaar ze u verjaagd hebben: het christelijk geloof is erger dan moord.” (Koran 2,191; 9,30) …

Maar ziedaar: de Islam die zich opwerpt als de religie van het zuivere monotheïsme is eigenlijk zelf een “veelgodenaanbidderij” (‘associationisme’). “Wie niet gehoorzaamt aan Allah en zijn boodschapper, zal het vuur van de hel krijgen” (Koran 72.23; 8.13, 24); “Gehoorzaamt Allah en Zijn boodschapper zodat je barmhartigheid moge verkrijgen!” (Koran 3.132; 4.64, 65, 105; 24.52; 33.36,57; 49.1-3; 72.23); “Gehoorzaamt Allah en Zijn boodschapper, als gij gelooft! (Koran 8,1, 4.59, 64, 69, 80; 47, 32-34, 59,7; 24.48-57). Mohammed en Allah worden met elkaar verbonden tot in de islamitische geloofsbelijdenis, de Shahada, toe. Ze delen dezelfde voorrechten zozeer (Koran 8,20; 48,8-10) dat met de gehoorzaamheid aan Mohammed het heil op het spel staat, die de macht heeft om te beslissen wat veelgodendom is of niet (Koran 9.7). Allah zweert zelfs op het leven van Mohammed (Koran 15,72), hetgeen betekent dat Mohammed een leven heeft dat minstens evenveel waard is als het zijne! Wat meer is, Allah en Zijn engelen bidden voor Mohammed: “Allah en Zijn engelen bidden voor de Profeet. O, gij die gelooft! Bid voor hem en stuur hem heilwensen” (Koran 33.56)! Men vraagt zich af wie Allah dan wel mag aanbidden als hij God is… Kortom, als de veelgodenaanbidderij de gruwel is waarvan de afkeer de glorie van de islam uitmaakt, is de islam er dan niet toe veroordeeld om zichzelf te haten?

« Terug naar overzichtspagina