Massa-immigratie: recente ontwikkelingen

Boedapest

Vluchtelingen bestormen een trein in Boedapest om een plaats te bemachtigen op een trein richting Duitsland

Aanranding door asielzoekers, mishandeling van christelijke vluchtelingen door islamitische vluchtelingen in asielzoekerscentra, gevechten tussen verschillende groepen asielzoekers onderling… En dan afgelopen maand de aanslagen in Parijs. Het houdt niet op. Sinds het verschijnen van De mythe van het multiculturalisme is er veel gebeurd. De massale immigratie naar Europa lijkt nu pas werkelijk op gang gekomen.

Honderdduizenden mensen kwamen reeds en vele honderdduizenden worden nog verwacht. Europa wordt onder de voet gelopen. Met name Duitsland moet het ontgelden. Maar ook Nederland ontloopt zijn portie niet. Onze politici laten het gebeuren.

Natuurlijk is het goed om oorlogsslachtoffers waar mogelijk te helpen. Maar er zijn grenzen. De grenzen van het mogelijke, maar ook de grenzen van ons land.

Deze laatste zijn echter door de Europese Unie – met instemming van onze politici – opgeheven. Daarom kan nu iedereen die in Griekenland binnenkomt, ongestoord ook Nederland binnenwandelen. En de Grieken houden niemand tegen.

We zijn dus totaal overgeleverd aan de elementen. Iedereen wordt binnengelaten en dan pas vragen we ons af wat we eigenlijk met al die mensen moeten.

Laten we vooropstellen: iemand die een oorlogssituatie is ontvlucht, verdient hulp. Maar hoeveel mensen kunnen we helpen, en op welke manier? Moet die hulp tijdelijk zijn, of geven we alle nieuwkomers vroeger of later een Nederlands paspoort? Het ziet er naar uit dat onze politici van plan de asielzoekers hier gewoon te laten blijven, ongeacht de verdere ontwikkelingen in het Midden-Oosten.

En ook al zou men vluchtelingen uit landen waar het over een paar jaar misschien weer veilig is terug willen sturen, dan is daar praktisch geen beginnen aan. Het Nederlandse volk wordt zo voor voldongen feiten gesteld: die mensen zijn hier nu eenmaal, wen er maar aan.

En op de lange termijn is de schade nog veel groter dan de tijdelijke ongemakken die we nu beleven rond asielzoekerscentra. Onze cultuur wordt langzaam afgebroken door de toenemende verdunning van de autochtone bevolking met mensen met een andere cultuur.

Zoals in De mythe van het multiculturalisme beschreven werd, is immigratie niet per se slecht. Een bepaalde hoeveelheid immigratie kan worden opgevangen door een vitale cultuur, zodat mensen daadwerkelijk ‘integreren’. Maar nu alle sluizen zijn opengezet, lijkt hier weinig hoop op. En dan hebben we het nog niet gehad over het bijzonder zorgwekkende feit dat de meeste immigranten weldoorvoede jonge mannen lijken te zijn, met opmerkelijk veel geld op zak. Waar zijn hun vrouwen en kinderen? Komen die later ook nog? En hoeveel van deze strijdbare jonge mannen zijn gerekruteerd of zullen zich laten rekruteren door IS, als deze terroristische organisatie zich verder naar Europa uit wil spreiden? Was Parijs nog maar een voorproefje…?

Des te belangrijker is het om als Nederlanders onze eigen cultuur niet overboord te gooien. Dit betekent niet dat we geen döner kebab mogen eten, maar wel dat we goed op elkaar moeten letten en de gemeenschapsbanden niet mogen laten verslappen. En dat we onze tradities niet in de uitverkoop mogen laten zetten door ideologisch verblinde politici.

Tradities binden een gemeenschap samen, en dat is juist wat we op dit moment het hardste nodig hebben. Want verdeeldheid is de natuurlijke uitkomst van het proces van massa-immigratie dat nu aan de gang is. Angela Merkel heeft al gezegd dat ze een ‘ander Duits volk’ wil en ook wij hebben bestuurders die zo denken. Dit mogen we niet laten gebeuren. Samen staan we sterk, is onze lijfspreuk, en niet voor niets!

 

Honderdduizenden immigranten zijn de afgelopen maanden per boot de Middelandse Zee overgestoken naar Europa