Radicale ecologie is een paard van Troje

Radicale ecologie is een paard van Troje, dat de linkse partijen Nederland willen binnenbrengen. Het reusachtige houten paard – dat door de Grieken aan de Trojanen werd geschonken – is tot legende geworden als het ‘Paard van Troje’.

In plaats van een geschenk, was het eigenlijk een list. De krijgers verborgen zich in de holte van het kunstwerk. Eenmaal in de vijandelijke stad, slopen ze ‘s nachts naar buiten en openden de stadspoorten voor de Griekse strijders. De strategie leidde de Griekse overwinning in en Homerus’ epos kreeg het verwijt het wantrouwen te hebben gevoed voor wat gewoonlijk “het Griekse geschenk” werd genoemd.

Eigendomsrecht

En hier is het Paard van Troje opnieuw. Radicale ecologie – door sommige serieuze en gerenommeerde wetenschappers gekwalificeerd als ecologische religie – heeft een milieupsychose veroorzaakt. Onder het mom de natuur te redden wordt het eigendomsrecht ernstig geschonden, wordt de landbouwproductie ingeperkt en worden grenzen gesteld aan de legitieme economische vooruitgang van alle lagen van de bevolking.

Goedkeuringszegel

Zo’n luidruchtig milieubewustzijn is niets anders dan een nieuw Paard van Troje, zorgvuldig gebouwd en opgetuigd om de werkelijke inhoud ervan te verstoppen. De agenten van deze nieuwe religie, waarvan het meest directe doel het vernietigen van landeigendom en het treffen van de landbouwproductie is, zitten in zijn holte verborgen. Hoewel vol onnauwkeurigheden, lacunes, omissies en fouten, is alles op maat gemaakt om het goedkeuringszegel van de bevrijdingstheologie te ontvangen – de oude en in diskrediet geraakte socialistische utopie, verwelkomd door ‘christelijk links’ – die zich nu presenteert als verdediger van het ‘goede doel’ van het milieu.

Marxistische principes

Toen de communistische regimes instortten na de val van de Berlijnse Muur in 1989, dachten de beruchte leiders van de bevrijdingstheologie dat ze hun heil moesten zoeken onder de rijzende ecologische vlag zonder hun marxistische principes op te geven. Deze diende als dekmantel voor linkse figuren van alle tinten om zich onder dezelfde vlag te scharen. Deze metamorfose van de linkse partijen leverde hen ook een bijkomend voordeel op: de milieubewuste inkleding, zoals een watermeloen, dekte het ‘rood’ van het communisme met de ‘groene’ schil van het ecologisme, en slaagde er zo in om zelfs de voorzichtigste mensen op het verkeerde been te zetten en gemakkelijk de welwillendheid van argeloze mensen te krijgen.

Afbreken

Dit immense Trojaanse paard is het ‘geschenk’ dat links nu aan Nederland en de wereld aanbiedt. Het is aan ons om dit bedrog aan de kaak te stellen en iedereen te waarschuwen om krachtig te strijden tegen het binnenhalen van het groene Paard van Troje in onze burcht. Als we dat niet doen, kan links, verenigd rond het milieudenken, zijn uiteindelijke doel blijven nastreven, namelijk het afbreken van wat er van de christelijke beschaving overblijft – zoals het recht op vrij ondernemerschap en privé-eigendom – en in plaats daarvan een egalitaire, seculiere, atheïstische, totalitaire en antichristelijke beschaving doorvoeren.

Earth Charter

Dit is niet zomaar een veronderstelling. De makers van dit radicale ecologisme hebben zelf de taak op zich genomen om dat doel expliciet te maken. Michail Gorbatsjov, na secretarisgeneraal te zijn geweest van de Communistische Partij en vervolgens president van de Sovjet-Unie, zette zich in voor de verspreiding van ecologische principes, waarvoor hij een niet-gouvernementele organisatie oprichtte met de veelzeggende naam Green Cross International. Hij was een van de belangrijkste schrijvers en initiatiefnemers van het Earth Charter, dat weliswaar is aangenomen door honderden publieke en private verenigingen en milieuactivisten, en zelfs UNESCO, maar nog niet officieel is goedgekeurd door de VN.

‘Tien Geboden’

In een interview met de Los Angeles Times op 8 mei 1997 sprak Gorbatsjov echter de hoop uit dat dit op een dag zou gebeuren: “Een nieuwe internationale wettelijke milieuwetgeving, opgenomen in een Earth Charter – een bindende overeenkomst zoals de VN-Verklaring van de Rechten van de Mens – is nodig. (…) Mijn wens is dat dit document een soort Tien Geboden wordt, een ‘Bergrede’, die als leidraad zal dienen voor het gedrag van de mens ten opzichte van het milieu in de volgende eeuw en daarna”.

Andere ‘Bergrede’

Zulke uitdrukkingen zijn zeer betekenisvol. In feite zijn katholieke exegeten van mening dat de Bergrede een synthese is van de leerstellingen van Onze-Lieve-Heer Jezus Christus, net zoals de Tien Geboden gedragscodes waren die het Oude Testament samenvatten en in het Nieuwe Testament geldig blijven. Daartegenover stelt het ecologisme een andere ‘Tien Geboden’ en een andere ‘Bergrede’ voor, die de contouren van een materialistische, seculiere en pantheïstische beschaving schetsen. Iedere Nederlander die God vreest, iedere rechtvaardige mens in dit land, moet zich vanuit de diepste waarheid van zijn ziel tegen een dergelijk plan verzetten, maar altijd binnen de grenzen van wet en orde.

Dit artikel is ontleend aan ons boek ‘Groen is het nieuwe rood.’ Bestel uw eigen exemplaar!