Tag: islam

Nederland. Hoe dacht Johan Huizinga erover?

De vrolijk wapperende nationale driekleur. Onze molens, tulpen, draaiorgels en carillons. Het koffiedrinken om elf uur. De blonde duinen en stranden. Kippenvel bij het Wilhelmus in het stadion. De meeste Nederlanders hebben wel een beeld bij ‘Nederland’. Toch zullen er markante verschillen zijn tussen mensen die in de jaren vijftig of eerder zijn geboren en wie van later dateren. Iedereen is het erover eens dat in de jaren zestig in westerse landen een proces op gang kwam dat ook ons land veranderde. Niet alleen materieel en uiterlijk, maar ook geestelijk.

Wie op zoek gaat naar de Nederlandse identiteit, loopt tegen het probleem van die verandering aan. Die ontneemt ons als het ware het zicht op wie we werkelijk waren en wellicht nog steeds zijn.

Heropvoeders

Die omslag werd veroorzaakt door het samenvallen van een aantal zaken. Op de eerste plaats kwam in de jaren zestig de economie op stoom. Er vond een ongekende stijging van de welvaart plaats, die brede lagen van de bevolking omvatte. Het massa-onderwijs maakte de vanouds behoudende en burgerlijke bevolking ontvankelijker voor de nieuwe massamedia, zoals de televisie. Onder invloed van de zich verbreidende linkse ideologie gingen die zich als heropvoeders van het volk zien. Er vormde zich bovendien een speciale, links georiënteerde cultuur voor jongeren van popmuziek, drugsgebruik en een losse seksuele moraal. Weinigen wisten daaraan te ontsnappen.

De pil

De lossere seksuele moraal werd sterk in de hand gewerkt door de uitvinding en snelle verspreiding van ‘de pil’, met ook alle demografische en culturele gevolgen van dien. Het traditionele huwelijk en gezin kwamen onder druk te staan. Echtscheiding werd in de wet vergemakkelijkt en abortus en euthanasie werden gelegaliseerd. Ontwikkelingen die niet uniek waren voor Nederland, maar die zijn verzuilde samenleving en demografie als een sloopkogel troffen.

Hoofddoekje

Terwijl Nederland zich altijd als een overbevolkt emigratie-land had gezien, kwam bovendien een immigratiestroom op gang. Door de teruglopende bevolkingsgroei als gevolg van pil en verminderde huwelijkszekerheid kreeg immigratie van goedkope arbeidskrachten in Nederland, hoewel aanvankelijke puur economisch gemotiveerd, een oppervlakkige demografische plausibiliteit als ‘aanvullende’ bevolking. In latere decennia zou het eerste stroom gastarbeiders zich – onder andere via gezinshereniging – verwijden tot massa-immigratie die het straatbeeld in Nederland onherkenbaar zou veranderen. De immigranten hadden een ander uiterlijk, waren vaak islamitisch en, waar het hun kernwaarden betrof, niet van plan zich aan Nederland aan te passen. Het hoofddoekje is het symbool van deze uitdagende niet-aanpassing.

Willem Drees

De allochtonen werden in deze houding aangemoedigd door links Nederland dat hen als een nieuwe achterban verwelkomde, toen de Nederlandse arbeidersklasse wegliep naar andere, veelal rechtsere partijen. Een opmerkelijk gegeven is dat bij alle partijen hoog aangeschreven socialistische voorman en premier Willem Drees (1886-1988) in de jaren zeventig als hoogbejaard oud- politicus demonstratief de Partij van de Arbeid verliet, omdat hij het aanmoedigen van immigratie niet in het belang van Nederland vond.

Johan Huizinga

Voor wie alleen naar het Nederland en zijn cultuur van nu kijkt, valt het na alle veranderingen niet meer mee er de essentie van te bepalen. Daarvoor zijn de veranderingen en gelijkschakelingen van de laatste decennia te ingrijpend geweest. Daarom is het goed hierover bij een van Nederlandse belangrijkste historici te rade te gaan, Johan Huizinga. In de politiek tumultueuze jaren dertig hield hij een rede die hij later uitwerkte tot een klassiek boek Nederlands geestesmerk (1934).

Vrijheid

In die jaren waarin rondom ons een heerszuchtig nationalisme opkwam, wees Huizinga erop dat Nederland door zijn historische wording de vrijheid als kernwaarde heeft. Dat is iets om trots op te zijn. Dit vrijheidsbesef wortelt in de middeleeuwen. Denk daar niet lichtvaardig over, aldus Huizinga: “De meeste staten van Europa hebben hun vorming te danken aan een beginsel van heerschappij. Er zijn er maar enkele, die aan een strijd om vrijheid hun bestaan en hun wezen danken. Een ervan is Nederland. Vrijheid, hoe eng ook verstaan, is de gist van onze natie geweest. Laat Nederland met het kostbaar erfgoed van vrijheid voorzichtig zijn.”

Eigen taal koesteren

Essentieel voor de vorming van de Nederlandse cultuur was de middeleeuwse vorming van een eigen taal. Pas als je die hebt, kun je vanuit je eigenheid vreemde invloeden goed verwerken. Huizinga: “Die mogelijkheid tot gelijkmatige verwerking van verschillende vreemde culturen berust bovenal op ons bezit van een eigen taal.” Ook al is dat soms een handicap om onze eigen boodschap te verspreiden, onze eigen taal “houdt ons onpartijdig, zij geeft ons een eigen spiegel, om het vreemde in op te vangen.” We moeten onze eigen taal dus koesteren, zonder in overdreven purisme te vervallen. Vreemde woorden kunnen er ook hun plaats in krijgen, als dat zinvol is. “Houd het Nederlands zo, dat het goed Nederlands en tevens zo internationaal mogelijk is.”

Middeleeuwse vrijheden

In de zestiende en zeventiende eeuw ontwikkelt Nederland zich tot een zelfstandige staat. “Zoo wonderbaarlijk als het ontstaan van dien staat, zoo vreemd was zijn aard en zoo verbijsterend zijn wasdom”, aldus Huizinga. “In de eeuw, waarin bijna overal het absolutisme troef is, waarin de regeringen, waar zij kunnen, de oude middeleeuwse vrijheden opruimen, om er een straf regeringsstelsel van bovenaf voor in de plaats te stellen, leverde de Nederlandse staat het bewijs, dat ook op die verouderden grondslag van particuliere vrijheid en zelfstandigheid der onderdelen nog te bouwen viel.”

Gelijkgestemdheid

Nederland ontworstelde zich aan Spanje, maar ging daarmee door op zijn eigen weg. Het leidde tot de fameuze Gouden Eeuw: “In de vrije Nederlanden trok zich, voor den tijd van ongeveer een eeuw, als ‘t ware alles samen, wat in het Europa der zeventiende eeuw hoge beschaving betekende”, aldus Huizinga. Wat volgde was een proces van geleidelijke “gelijkgestemdheid” van wat nu Nederland is. Dat grondgebied was doormidden gebroken, en Holland benutte de zuidelijke katholieke provincies als buffergebied zonder zelfbestuur: de generaliteitslanden. Toch zou het zich ontwikkelende nationale besef zich ten slotte ook tot die provincies uitbreiden.

Westelijkheid

“Een wonderlijk lotsbestel heeft ons volk, gescheiden van de oorspronkelijken stam, tot een edel deel van West-Europa gemaakt”, meende Huizinga in 1934. “Over Delfzijl en Vaals loopt de grens tussen West- en Middel-Europa. In onze westelijkheid ligt onze kracht en de reden van ons bestaan. Wij horen aan de Atlantische kant. Ons zwaartepunt ligt op en over zee. Ons gezelschap is dat der Westelijke volken.”

Minaretten en koepeltjes

Huizinga kon weinig vermoeden dat slechts enkele decennia later een migratiestroom van niet-westerse allochtonen naar Nederland op gang zou komen. De nationale ‘gelijkgestemdheid’ zou steeds meer verstoord raken. Dat minaretten en koepeltjes van moskeeën deel zouden gaan uitmaken van de skyline van Nederlandse steden, had voor de jaren zestig niemand voor mogelijk gehouden.

Vrijheidstraditie bedreigd

Maar ook lange tijd daarna is het wensdenken blijven heersen dat de nieuwkomers zich geleidelijk bij de Nederlandse “gelijkgestemdheid” zouden aansluiten. Gezien het feit dat volgens onderzoek inmiddels al twee derde van de Nederlanders vindt dat de nationale identiteit onder druk staat, is daar weinig van terecht gekomen. Daaruit volgt logisch dat ook de Nederlandse vrijheidstraditie en cultuur, die zich vanaf de middeleeuwen in onze streken gevormd hebben, worden bedreigd. Laten we daarom Huizinga’s waarschuwing ter harte nemen: “Laat Nederland met het kostbaar erfgoed van vrijheid voorzichtig zijn.”

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Linkse dominees, wees blij met cultuurchristendom!

Nederland was nog nooit zo seculier, toch is de christelijke cultuur inzet geworden van de Tweede Kamerverkiezingen. Vijfentwintig prominente christenen tekenen daartegen protest aan. ‘De christelijke cultuur kun je onmogelijk mobiliseren als politieke kracht’, stellen de christelijke leiders in een petitie.

Absolute plicht

Vreemde woorden, zo uit de mond van christenen als Janneke Stegeman, Alain Verheij en Rikko Voorberg. Juist zij hebben afgelopen jaren schaamteloos het christendom voor het karretje van de open grenzen gespannen. Het Nederlandse volk is in niet mis te verstane bewoording duidelijk gemaakt dat het vanuit de christelijke cultuur toch echt een absolute plicht is om migranten gastvrij te ontvangen.

Multiculturele elites

Onze vijfentwintig prominente christenen lopen intellectueel wat achter. In Frankrijk heeft Laurent Dandrieu deze maand de discussie geopend over de eenzijdigheid van de kerk inzake het emigratiedebat. In zijn boek L’Eglise et immigration. Le grand malaise stel hij aan de kaak hoezeer de kerk zich opgesloten heeft in de geest van de wereld, in de Zeitgeist. Net als de multiculturele elites offert de kerk “de naaste op aan de verste”. De logica van het evangelie is verwisseld met die van de kritiekloze verwelkoming en door een zorgeloosheid over de gevolgen daarvan. Met als gevolg onder andere de terroristische aanslag in Parijs, waarvan de daders deels met de migratiestroom waren meegelift.

Binnenstromende vreemdelingen

De zinnigheid van enige scepsis tegenover de ideologie van de verwelkoming blijft petitieopsteller Alain Verheij blijkbaar ontgaan. Zijn inclusiviteit reserveert hij intussen voor binnenstromende vreemdelingen.  In september 2016 verklaarde hij op Twitter althans geen PVV-stemmers in de kerk te willen als hij preekt, ‘want ik hoef die fascisten niet onder mijn gehoor’. PVV-stemmers zijn van ‘een menstype dat zich allesbehalve comfortabel zal voelen als Jezus in de buurt is’.

Open voor iedereen

Een directere toe-eigening en monopolisering van Jezus’ boodschap is er niet. Hier wordt helder gesteld dat het evangelie onverenigbaar is met de afwijzing van islam en massa-immigratie. Dezelfde Verheij stelt in zijn petitie dat het christendom ‘open’ is. Open voor iedereen behalve mensen die het christendom anders beleven dan Alain Verheij.

Politiek gedram

Menig ondertekenaar doet ook beleidsvoorstellen, in hoedanigheid als christelijk leider. Dominee Rikko Voorberg riep recent politici op migranten uit Griekenland over te halen. Of je daar nu voor of tegen bent, je kunt niet ontkennen dat hier politici duidelijke instructies gegeven wordt. In politiek gedram doet Voorberg niet onder voor de rode dominees en priesters uit de tijd van Aantjes’ Bergrede.

Geen christelijke staatsleer

Het protest wordt gevoerd vanuit het idee dat christendom juist voor het verwelkomen van de vreemdeling is. Daar staat de kerk inderdaad voor, al sinds de eerste christenen. Maar dat is naastenliefde voor de individuele christen en geen politiek standpunt, laat staan christelijke staatsleer. De christelijke traditie heeft echter nooit het verwelkomen van zondaars in de kerk geprojecteerd op de wereld door een politiek te prediken van het verwelkomen van buitenlanders.

Desastreus

De christelijke traditie leert dat kerk en wereld twee domeinen zijn, verbonden maar wel met eigen karakter. Wat in de kerkgemeenschap wellicht werkt, bijvoorbeeld gedeeld eigendom, kan in de volksgemeenschap desastreus zijn. Vandaar dat de kerk altijd terughoudend is geweest met politici vertellen welk beleid zij moeten voeren.

Wereldgemeenschap

Tot de jaren 1960. Toen is de geest gevaren in het christendom, dezelfde geest als in het protest van Verheij c.s. te zien is. ‘In Christus is er Jood noch Griek’ gold opeens niet meer voor slechts de kerk, maar voor heel de wereld: op naar wereldgemeenschap! Wie in deze geest spreekt, zoals Verheij c.s., is medeschuldig aan het politiseren van het christendom. Wie christendom inzet om linkse politiek te propageren, moet niet klagen als hij een flinke rechtse krijgt.

Kapseizen

Hier een flinke rechtse: een christelijke cultuur is open voor de afzonderlijke mens, maar niet voor volkstammen die massaal op zoek zijn naar een beter leven. Want een cultuur is alleen solide als het overgedragen wordt door generaties. Je bent niet volledig ondergedompeld in die cultuur als je voorouders van elders komen. Toen ik als Nederlandse katholiek in België woonde, wist ik al snel: de hele devotie tot Onze-Lieve-Vrouwe van Vlaanderen zal nooit zo bezielen bij mij als bij mijn Vlaamse medegelovigen. Als er niet teveel immigranten tegelijk zijn, kunnen zij acclimatiseren. Als het er teveel worden, kan die samenleving kapseizen en ten onder gaan.

Meewerken aan vervaging

Als je echt de christelijke cultuur voorstaat, dan moet je trots zijn op je nationale variant. Die afschermen tegen eroderende invloeden van buitenaf is dan een plicht. Christelijke leiders doen er daarom beter aan op te roepen tot het inperken en beheersen van (islamitische) immigratie in plaats van mee te werken aan de vervaging van de nationale christelijke cultuur die resteert.

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

Meeste Europeanen voorstander van ‘moslimstop’. En terecht.

President Trump heeft een golf van weerstand opgeroepen met zijn muslim ban. Die kwam neer op een (overigens maar tijdelijk) immigratieverbod voor moslims uit zeven islamitische landen. Hoewel veel kritiek ging over de keuze van

die zeven, lag de nadruk toch op het discriminerende karakter ervan. Waarom mag de een wel de VS betreden en de ander niet? Dat riekt naar willekeur, of erger nog, het voortrekken van de ene bevolkingsgroep boven de ander.

Leger van juristen

Dat is natuurlijk ook zo. Een bevolkingsgroep die verhoudingswijs veel problemen geeft, wil je minder graag in je land dan een die zich gemakkelijk aanpast. Die hou je tegen. Ook al proberen legers van internationale juristen en verdragen dat af te nemen, het is en blijft het recht van een natie dat onderscheid te maken en daarnaar te handelen.

Recente enquête

Naar nu blijkt kan de moslimstop van president Trump op brede steun rekenen van de bevolking. Niet alleen in zijn eigen land maar – verrassing? – ook in  Europa. Een meerderheid van de Europeanen wil namelijk óók een immigratiestop vanuit moslimlanden, onthult een recente enquête. Een gemiddelde van 55 procent van ondervraagde mensen in tien Europese landen wil zelfs alle toekomstige immigratie uit moslimlanden stoppen.

Bron: Chatham House

Uitslag niet beïnvloed

Het onderzoek van Chatham House, een denktank voor internationale zaken, is overigens uitgevoerd nog voordat de Amerikaanse president Donald Trump zijn omstreden ‘moslimstop’ uitvaardigde. De uitslag is daardoor dus niet beïnvloed. Uit de enquête blijkt ook dat er slechts in twee van de tien onderzochte landen géén meerderheid tegen immigratie uit moslimlanden bestaat.

Nederland

Een immigratiestop voor moslims werd in Polen door 71 procent van de ondervraagden ondersteund, in Oostenrijk 65 procent, in Duitsland 53 procent en in Italië door 51 procent. In het Verenigd Koninkrijk kan een dergelijke immigratiestop bij 47 procent op steun rekenen. Er is in deze enquête jammer genoeg geen onderzoek gedaan naar de opvattingen in Nederland.

Geen eigen ervaring?

In geen enkel land is meer dan 32 procent van de mensen tegen een dergelijke stop. De weerstand tegen immigratie van moslims is in het bijzonder sterk onder oudere mensen. Mensen onder de dertig lijken er minder moeite mee te hebben. Misschien omdat zij hun land nooit zonder moslims gekend hebben, en de vergelijking niet uit eigen ervaring kunnen maken?

Staatsonderwijs

Ook was er een verschil tussen mensen met alleen middelbare school, van wie 59 procent zich tegen moslimimmigratie verzet. Van de hoger opgeleiden ondersteunt minder dan de helft het idee van een dergelijke immigratiestop. Dat hoeft niet te verbazen: hoe langer je staatsonderwijs geniet, hoe meer je blootgesteld wordt aan de overheidspropaganda voor het multiculturele ideaal.

Onthoofdingsfilmpje

Mensen zijn echter niet gek. De wereldwijde problemen met de islam komen bij hen vrijwel dagelijks de huiskamer binnen. Om te beginnen via spectaculair wrede terreurmisdaden, die worden gepleegd onder het aanroepen van Allah en uitdrukkelijk in naam van de islam. De onthoofdingsfilmpjes van ISIS hebben die vorm van executie zelfs alledaags gemaakt. Het fenomeen van islamitische terreur is sinds Brussel wel zeer dichtbij gekomen. Ook in Nederland worden geregeld islamieten met terreurplannen  opgepakt. Het ooit zo veilige Nederland van voorheen bestaat al lang niet meer. En de dreiging komt zowel van binnenuit als van buitenaf.

Niet onschuldig

Psychologisch belangrijk in de opbouw van weerstand tegen de islam is het islamiseringsproces dat zichtbaar wordt in het veranderende straatbeeld, met name in de grote(re) steden. Het is gewoon geworden dat mensen om je heen, bijvoorbeeld in het openbaar voer, Arabisch of Turks praten. Je voelt je dan een vreemde in eigen land. De islamitische hoofddoek is een alledaags verschijnsel geworden, waarvan Nederlanders steeds meer beseffen dat die niet onschuldig is, iets heel anders dan de hoofddoeken die Nederlandse vrouwen voorheen vaak droegen.

Neutraliteit

De islam eist van vrouwen de hoofddoek immers als symbolische uitdrukking van hun onderworpenheid aan de macht van de man en de islam. Er gaat bovendien een intimiderende werking vanuit op de niet-draagsters, die zich uit conformisme dan vaak maar aanpassen. Zo wordt het islamitische getal nog zichtbaarder, als een signaal naar de niet-islamitische omgeving. De neutraliteit van de publieke ruimte gaat verloren. Het Nederlandse karakter van Nederland komt in het gedrang. Nederlanders zijn tolerant, maar willen wel zichzelf kunnen blijven.

Actie briefkaarten

Zullen deze zorgen van Nederlanders in de verkiezingen van 15 maart tot uitdrukking komen? Daarvoor is wel nodig dat kiezer exact weet hoe de partijen zich hiertegenover opstellen. Cultuur onder Vuur heeft daarom een speciale actie gestart, om de politiek tot duidelijkheid te bewegen. Aan de fractieleiders is gevraagd een vragenlijst te beantwoorden die helder maakt hoe zij de Nederlandse tradities en levensstijl denken te verdedigen.

U kunt de fractievoorzitters helpen zich daarover uit te laten spreken door onze briefkaarten aan te vragen en die naar hen op te sturen. Laat politici weten hoe u als kiezer erover denkt en wat u van de politiek verlangt!

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!

5 redenen waarom slavernij geen Nederlandse erfzonde is

Als de politiek-correcte visie op de vaderlandse geschiedenis één dogma kent, dan is het de slavernij als de collectieve erfzonde van Nederland. Liefst hebben politiek-correcte racisme-roepers dat wij Nederlanders constant de zweep over de eigen rug halen. En dat wij flink aan herstelbetalingen doen.

Ook in de Zwarte Pieten-discussie is de slavernij een geliefde stok om Nederland mee te slaan. Zwarte Piet is een zwarte knecht van een blanke baas, en dus een overblijfsel van de slavernij. Dat is de gedachte.

Slavernij is verwerpelijk, laten we dat vooropstellen. Maar is het de collectieve erfzonde van Nederland? Dat is dwaze overdrijving. Tijd om de slavernij en de Nederlandse rol daarbij in perspectief te plaatsen. Tijd voor vijf redenen om Nederland eens niet als de grote boeman te zien.

1. Slavernij was lange tijd vrij vanzelfsprekend

Slavernij heeft een lange geschiedenis. In de meeste culturen werd slavernij historisch als iets vanzelfsprekends gezien. Als je een andere stam, stad of rijk verovert worden de overwonnenen vaak automatisch eigendom van de overwinnaars. Eerlijk buit, zo vonden de overwinnaars.

Slavernij kwam voor bij de oude Grieken, Romeinen, Egyptenaren. In het oude China en in Afrika, in de Arabische wereld en in Amerika lang voordat enig Europeaan daar voet aan wal zette.

Toen de Portugezen in de vijftiende eeuw begonnen met hun ontdekkingsreizen rondom Afrika, was het voor Afrikanen vrij normaal dat de ontdekkers slaven namen. Afrikaanse stamhoofden hadden zelf ook slaven en verkochten maar al te graag krijgsgevangen aan de Portugezen.

De Portugezen waren niet de eerste afnemers van slaven: de Arabieren handelden al sinds de negende eeuw in Afrikaanse slaven.

Toen Amerika ontdekt werd begonnen Europeanen daar plantages aan te leggen. Grote boerderijen, waar je veel arbeidskrachten voor nodig hebt om katoen en tabak te oogsten. De Europeanen begonnen toen wat nu bekend staat als de ‘trans-Atlantische slavenhandel’.

Dat wil zeggen, ze voeren naar de westkust van Afrika, kochten daar Afrikanen van andere Afrikanen en vervoerden die naar Amerika. Een aardig lucratief handeltje, waar ook de Nederlanders op doken. Dat hadden ze uiteraard niet moeten doen, want groot leed was het gevolg. Maar in die tijd gold slavernij als vrij vanzelfsprekend.

2. Onze slavenhandel was kleinschalig vergeleken met de islamitische slavenhandel

Arabieren met hun slaven in Zanzibar, Afrika.

In de tussentijd handelden de moslims niet alleen in zwarte slaven, maar ook in blanke. Dit wordt door de huidige media nog weleens vergeten, je vraagt je af waarom…

In dezelfde tijd dat de Europeanen veel Afrikanen naar Amerika brachten, werden er ook enorm veel blanke christenen tot slaaf gemaakt door de moslims. Die moesten werken op plantages in Noord-Afrika, of roeien op Turkse galeien om op rooftochten meer christenen te vangen. Of ze konden in harems van rijke Arabieren terechtkomen.

Schattingen over het totale aantal slaven in de geschiedenis van de islam lopen uiteen van tientallen miljoenen tot wel 200 miljoen. De hoogste schatting van de Europese slavenhandel blijft daarbij steken op een schamele 15 miljoen.

Daarmee is allerminst gezegd dat de trans-Atlantische slavenhandel niet erg was, maar de grootste rol in de internationale slavernijgeschiedenis is dus weggelegd voor de islam. De politiek-correcte racisme-roepers hoor je daar nooit over. Wanneer dringen ze bij de Arabieren aan op een mea maxima culpa voor de slavernij?

De politiek-correcte verontwaardiging over slavernij is hoogst selectief. Het wekt sterk de indruk dat de slavernij voor hen slechts een middel is tot een doel, namelijk Nederland wegzetten als racistisch land.

3. Zwarte Piet is geen slaaf, want in Nederland werd slavernij in de negentiende eeuw afgeschaft

In de loop van de achttiende en negentiende eeuw gebeurde er iets uitzonderlijks. Veel mensen in Europa en Amerika begonnen vragen te stellen bij slavernij. Was dat eigenlijk wel oké?

De katholieke Kerk, vaak weggezet als goedpratende partij in slavenhandel en kolonialisme, had het antwoord al in de zestiende eeuw (!) gegeven. Slavernij is niet oké. Paus Paulus III (1534-1549) noemde slavernij letterlijk “van Satan” en excommuniceerde iedereen die zich eraan schuldig maakte.

In de negentiende eeuw kwamen de Europeanen tot de overtuiging die de Kerk al eeuwen predikt, namelijk dat slavernij slecht is. Het ene na het andere land schafte de slavernij af en verbood de handel in slaven. Alle slaven werden vrijgelaten.

Nederland schafte de slavernij af in 1863. Precies de tijd dat onderwijzer Jan Schenkman zijn klassieke platen publiceerde met Zwarte Piet erop. Schenkman was overtuigd tegenstander van de slavernij. Zijn Zwarte Piet is eerder een reactie tegen dan een verdediging van de slavernij.

4. Slavernij bestaat nog steeds, maar niet bij ons

De negentiende-eeuwse afschaffing van de slavernij ging grotendeels aan de islamitische wereld voorbij. Afghanistan, Marokko en Irak gingen in de jaren 1920 over tot afschaffing, Saoedi-Arabië pas in 1962. In het laatste land is er feitelijk nog sprake van slavernij, met vele Aziaten en Afrikanen die daar gedwongen arbeid verrichten.

Volgens een Australisch onderzoek leven er vandaag de dag op zijn minst 30 miljoen mensen als slaaf. Op het kaartje onder zie je dat dat vooral in Afrika en Azië is.

Waarom wordt Zwarte Piet gelijkgesteld aan slavernij, terwijl er ook vele Europeanen tot slaaf werden gemaakt door moslims? De huidskleur van een persoon zegt dus niets over zijn status als slaaf, vroeger niet en nu niet.

5. Slavernij verklaart niet de huidige achterstand van zwarte mensen

Wij zeggen dat niet zelf, maar citeren bijna letterlijk de Nederlandse historicus Piet Emmer. Hij geldt als voornaamste Nederlandse expert op het gebied van slavernijgeschiedenis. Emmer noemt het voorbeeld van armoede: zwarten verdienen in Nederland gemiddeld minder dan blanken. Links verklaart dit als doorwerking van de armoede van negerslaven vroeger. Emmer: “In werkelijkheid (..) stak hun materiële positie gunstig af tegen die van het proletariaat in West-Europa – om van de horigen in Oost-Europa en de slaven in Afrika maar te zwijgen.” 

Conclusie

Links roept maar al te graag op tot zelfkastijding van Nederland, omdat wij in negerslaven hebben gehandeld. Terwijl dit destijds als vrij normaal gezien werd en de Nederlandse slavenhandel op veel kleinere schaal plaatsvond dan die van islamitische landen.

Dat neemt uiteraard niet weg dat Nederland onrecht heeft begaan door in slaven te handelen! Die zwarte bladzijde uit onze geschiedenis mag en moet getoond worden in het klaslokaal.

Maar laat het onderwijs ook andere bladzijden zien: onze positieve rol in de afschaffing van slavernij en het feit dat slavenhandel voornamelijk een islamitische handel was en is. Dat moet de ‘weg met ons’-mentaliteit in Nederland flink temperen.

doneerCultuur onder Vuur voert campagne voor behoud van Zwarte Piet. Steun met een gift en red Zwarte Piet!

#PrayForNice tot Franse koning die kruistochten voerde tegen islam

Geschokt verneemt Europa dat een islamitische terrorist met een truck is ingereden op massa’s mensen in Nice gisteravond. Er wordt al gesproken over een dodental van 90 mensen. Het medeleven van Europa gaat uit naar de slachtoffers en nabestaanden.

Op sociale media wordt opgeroepen tot #PrayForNice. Je kunt daar cynisch over doen, zoals de maker van de afbeelding onder.

prayforniceLiever roepen wij u op om, als u bidt, te vragen om de voorspraak van Sint-Lodewijk IX, koning van Frankrijk.

Lodewijk (1214 – 1270) werd bij leven al geprezen als een rechtvaardig vorst, die altijd het belang van zijn onderdanen vooropstelde.

De vorst was niet alleen rechtvaardig, ook strijdvaardig. Lodewijk ging tweemaal op kruistocht, telkens om de islamitische terreur in het Midden-Oosten te bestrijden. Beide keren verloor hij, voornamelijk omdat veel Europese adel te lauw was geworden om Lodewijk te steunen in zijn strijd. Bij het volk genoot de kruisvaarder echter de status van een heilige; na zijn dood werd hij spoedig heilig verklaard door paus Bonifatius VII.

Sint-Lodewijk, koning en kruisvaarder. Bron: Wikipedia
Sint-Lodewijk, koning en kruisvaarder. Bron: Wikipedia

Laat ons bidden voor Nice, maar laat ons ook aandringen bij de politiek voor concrete maatregelen. Laat leiders een voorbeeld nemen aan Lodewijk, die na meditatie overging tot actie.

Sint-Lodewijk IX, koning en kruisvaarder, bid voor ons, dat wij bevrijd mogen worden van de islamitische terreur en dat vrede terugkeert in Europa!

 

doneer

⇒ Cultuur onder Vuur voert campagne voor Nederlandse cultuur en christelijke beschaving. Geef een gift voor de goede zaak!

‘Neger’ verboden: linkse dominee treedt op als gedachtenpolitie

Als het aan dominee Tom Mikkers ligt wordt het lied ‘Jeruzalem, mijn vaderstad’ voortaan gecensureerd. Een strofe van het lied spreekt over ‘De negers met hun loftrompet’, en dat is volgens de dominee hartstikke racistisch.

Die vaststelling is opmerkelijk, want de boodschap van ‘Jeruzalem, mijn vaderstad’ is juist dat de verstoten mensen het Koninkrijk van God mogen binnengaan. Perfecte boodschap als racisme wil bestrijden, zo zou je denken.


Op 08:15 begint het gewraakte couplet.

Manipuleren
Maar racisme bestrijden, daar gaat het politiek-correcten als Tom Mikkers niet om als ze protesteren tegen de zinsnede ‘De negers met hun loftrompet’. Wat Mikkers werkelijk wil is het publieke debat controleren door het manipuleren van woorden als ‘neger’.

Dat lijkt onschuldig. Woorden zijn maar woorden. Maar ze kleuren wel onze kijk. Je ziet dat bij de islam. De politiek-correcten spreken constant van ‘islamofobie’, waardoor rationele islamkritiek in diskrediet gebracht wordt. Zo ontwijken de politiek-correcten het inhoudelijk debat.

Als je er goed over nadenkt is dit heel neerbuigend. Alsof islamkritische medeburgers kleine kinderen zijn tegen wie je kunt zeggen ‘omdat ik het zeg!’ als ze zeuren waarom ze naar bed moeten.

Een boek uit minder overspannen tijden. Plot: Blanke jongens joelen neger uit, komen erachter dat hij missionaris is, krijgen eerbied voor deze man Gods.
Een boek uit minder overspannen tijden. Blanke jongens joelen neger uit, komen erachter dat hij missionaris is, krijgen eerbied voor deze man Gods. Geen racisme maar juist beschaving, zo’n boek. 

Stickertjes
Het werkt ook omgekeerd. Plak een positief stickertje op iets en mensen gaan er positiever over denken. Dat hopen de politiek-correcten te bereiken bij negers. In Amerika is dit al gedaan: het woord ‘nigger’ is daar taboe, je moet verplicht ‘African-American’ zeggen.

Vanzelfsprekend helpt het verwisselen van stickertjes Amerikaanse negers niet vooruit. Het verdoezelt alleen maar de allerminst positieve situatie waarin ze in verkeren (werkeloosheid, geweld, drugs, etc.).

Het is niet de eerste keer dat de linkse dominee Tom Mikkers als gedachtenpolitie optreedt. Eerder riep hij de Nederlandse overheid op tot vervolging van kerkgemeenschappen die homoseksuele daden zondig noemen. Dat terwijl zijn kerkgenootschap, de remonstranten, zelf eeuwenlang geleden hebben onder religieuze vervolging.

PKN
Wie had gehoopt dat Mikkers’ collega-dominees het gezond verstand hadden om zijn censuurpogingen te verwerpen, zit er helaas naast. De voorzitter van Protestantse Kerk Nederland schaarde zich achter Mikkers.

Het mag niet verbazen, de PKN bepleit maar wat graag linkse politiek, bijvoorbeeld door massa-immigratie goed te praten en de snelheidsgrens van 130 te bekritiseren (geen grap).

Woorden doen ertoe. Een volk dat zich laat censureren door politiek-correcte gedachtenpolitie, is een volk dat nooit uit volle borst zingen kan.

doneer⇒ Cultuur onder Vuur voert campagne tegen de afbraak van Nederland. Kom op voor onze cultuur en steun met een donatie!

nl_NLDutch
nl_NLDutch