Tag: islamisering

NIDA-leider wil islamkritische partijen muilkorven

Als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen. Zeker als die vos luistert naar een naam als Nourdin el Ouali. Dat is de leider van NIDA, een radicaal islamitisch partijtje in Rotterdam met een GroenLinkse schutkleur.

Rozenkrans

De partij prijst zichzelf namelijk aan om de “verfrissende, alomvattende kijk” waarmee zij “de ecologische, religieuze, economische, culturele en sociale uitdagingen” aangaat. Let op de strategische vooropplaatsing van ‘ecologische’, waardoor ‘religieuze’ wat minder belangrijk lijkt.

Vergeet echter niet dat ‘religieus’, dat NIDA zo bescheiden op de tweede plaats zet, voor islamieten een heel andere betekenis heeft dan bijvoorbeeld voor christenen. Het betekent niet dat je thuis de rozenkrans bidt of de Bijbel leest om aan jezelf te werken.

Islamitische heilstaat

Bij de islam kan ‘religieus’ betekenen – en betekent het ook vaak – dat je erop uit bent met de sharia in de hand zo snel mogelijk aan alle vrijheden een eind te maken en de maatschappij omver te werpen ten gunste van de islamitische heilstaat. Hoe die eruitziet, hebben we afgelopen jaren kunnen zien aan de totale ontwrichting van het Midden-Oosten door Islamitische Staat. 

Sharia

Als islamieten dus iets past, is het wel bescheidenheid in het uiten van kritiek op de samenlevingen waarin ze zijn komen wonen. Maar dat is vanuit ons gedacht: sektariërs kennen geen bescheidenheid. In de praktijk zien we zelfs precies het omgekeerde: zij gebruiken de vrijheid om anderen met ongekende arrogantie de les te lezen. Maar meestal niet vanuit de sharia. Daarmee zouden ze hun bedoelingen teveel prijsgeven.

DENK

Zolang dat nog niet kan, bedienen zij zich van het links-atheïstische mensenrechtenjargon, met een vaardigheid en gemak alsof ze het allemaal zelf hebben bedacht. Alsof bovendien in Nederland een racistische cultuur heerst en hun achterban ‘onderdrukt’ wordt door ‘fascisten’ en ‘nazi’s’.

Een goed voorbeeld daarvan zijn de politici van DENK. Iedereen weet dat zij trekpoppen zijn van het dictatoriale bewind van Erdogan in Ankara, maar als Kuzu spreekt lijkt het alsof Martin Luther King is opgestaan.

Staatsgevaarlijk

In die traditie treedt nu ook Nourdin el Ouali, van origine GroenLinkser, maar nu voorman van NIDA. Hij werpt zich op als bewaker van de zuiverheid in onze democratie. In een opiniebijdrage in Trouw beweert hij zich zorgen te maken over “racisme” in de politiek. Het ‘racisme’ waar hij zich tegen keert, blijkt echter de vaststelling dat salafisten staatsgevaarlijk zijn, iets waar onder meer de AIVD voor heeft gewaarschuwd. Vanuit het algemeen belang geredeneerd zou je zeggen: goed dat de AIVD dat doet. Goed ook als politieke partijen er werk van maken om het gevaar van islamitische radicalisering in te dammen.

Gemuilkorfd

Nourdin el Ouali stelt echter doodleuk voor om islamkritische partijen de rechten af te pakken die andere partijen wel hebben. De Raad van State is het geknipte orgaan “om de ondergrens van ethiek in de politiek te bewaken”, aldus El Ouali. Die ondergrens is kennelijk: kritiek op de islam. Als “onafhankelijk adviseur van regering en parlement en de hoogste algemene bestuursrechter” moet de Raad van State ervoor zorgen dat die voortaan van kritiek gevrijwaard blijft. Politieke partijen met kritiek op de islam moeten gemuilkorfd worden.

Islamkritisch

Hoe? “Afhankelijk van het aantal zetels en leden krijgen (landelijke) politieke partijen fractiebudget, partijsubsidies en zendtijd. Mocht een partij herhaaldelijk grensoverschrijdend (lees: islamkritisch, CoV) gedrag vertonen en onverantwoord omgaan met het gegeven podium, de overheidsmiddelen en de publieke zendtijd, dan is het volkomen legitiem een partij hierom te korten.” El Ouali maakt duidelijk dat hij hierbij de PVV en Forum voor Democratie op het oog heeft.

Gek genoeg

Best slim van Nourdin el Ouali. De RvS zit immers vol uitgerangeerde systeempolitici met een erebaantje, die niets van islamkritiek willen weten. Van politieke rivalen als PVV en FvD die deze ‘populistische kritiek’ uiten zo mogelijk nog minder. El Ouali speelt daarop in. Denk aan de beruchte uitlating van voormalig vicevoorzitter Raad van State, Piet-Hein Donner, die zei onmiddellijk bereid te zijn de sharia in Nederland in te voeren als daar een meerderheid voor was.

Laten we dus uitkijken, want hoe absurd El Ouali’s voorstel ook is, onze elite is gek genoeg om het in overweging te nemen.

Cultuur onder Vuur strijdt met 0 euro subsidie voor de Nederlandse cultuur en tegen de islamisering. Help ons met een gift!

Schokkend: christelijke basisschool stuurt kinderen op excursie naar salafistische as-Soennah moskee

De christelijke basisschool Emmaüs uit Leidschendam heeft zijn leerlingen op schoolbezoek gestuurd naar de as-Soennah moskee in Den Haag. Dit terwijl as-Soennah hevig onder vuur ligt als brandhaard van islamitisch extremisme en ontvanger van miljoenen oliedollars uit Koeweit.

Linkse retoriek

Op de Facebook-pagina van Haagse moskee aan de Fruitweg is te lezen dat basisschoolkinderen van harte welkom zijn. Want “het onbekende raakt zo bekend” en “met elkaar in contact zijn en blijven” is een topprioriteit voor as-Soennah. De linkse retoriek sluit aan bij de zalvende woorden van het moskeebestuur, dat zo’n rondleiding “beste remedie om een inclusieve samenleving te bewerkstelligen” vindt.

Nederlandse christelijke schoolkinderen krijgen een ‘inleiding in de islam’. Vanuit de moskee waar de ‘Hofstadgroep’ vandaan komt die de moordenaar van Theo van Gogh onder zijn leden had. Foto: Facebook.

Rapport

Cultuur onder Vuur stuitte op het moskeebezoek tijdens onderzoek naar verplichte moskeebezoeken die veel Nederlandse schoolkinderen moeten afleggen. Daarbij wordt vaak geknield en ‘gebeden’. De kinderen moeten kreten als “Allah akhbar” aanhoren, die ook gebruikt worden door islamitische terroristen als zij aanslagen plegen. Cultuur onder Vuur publiceerde in 2018 een omvangrijk rapport, waaruit bleek dat de moskeebezoeken schering en inslag zij in Nederland.

Geld uit Koeweit

Buitenlandse oliedollars rollen in grote bedragen naar de as-Soennah moskee om de islam in Nederland verder te verspreiden. Ook komt er maar liefst een bedrag van 2,5 miljoen van een dubieuze club uit Koeweit die banden zou hebben met terroristische organisaties.

Kamercommissie

Volgens moskeevoorzitter Abdelhamid Taheri klopt er niets van die berichten. Een Kamercommissie stelde kritische vragen over deze transacties. Taheri kon er geen overtuigend antwoord op formuleren, behalve dat er wel eens “nabetalingen komen” als een “collecte langer voortduurt”. Dit bedrag werd echter in vier transacties op één dag overgemaakt. Toen was Taheri stil.

Samen

“Samen vormen wij met z’n allen de Nederlandse samenleving”, is op de Facebook-pagina van de moskee te lezen. Dat krijgt in het licht van de buitenlandse financiering een heel andere insteek.

Teken de petitie

Samen met salafistische Golfstaten wordt de Nederlandse samenleving en christelijke beschaving omgevormd tot een islamitische kolonie. Teken de petitie om deze buitenlandse beïnvloeding te stoppen!

Signings

0

Goal

0

Imam wil moskeeën bouwen in onze grote steden – met buitenlandse geld. Tijd voor een aparte behandeling.

Yassin Elforkani, hoofdimam van de Blauwe Moskee in Amsterdam, wil komende jaren in alle grote steden van Nederland een moskee bouwen. Dit wil hij met buitenlandse geldschieters doen, zegt hij in Dit is de dag van Radio 1. De Tweede Kamer zal hier niets tegen kunnen doen, zolang niet gezond onderscheid gemaakt wordt tussen kerk en moskee.

Arabieren pompen miljoen in Nederland

De imam noemt Koeweit als een mogelijke financier van de nieuwe moskeeën. Koeweit behoort tot Arabische landen die miljoenen pompen in de verspreiding van de salafistische islam in Nederland. Het doel is heel Europa te onderwerpen aan de islam. De islam ziet Europa namelijk als drager van het christendom dat vernietigd moet worden. 

‘In elke grote stad’

Volgens Elforkani zijn er al “vergevorderde plannen” om binnenkort een moskee te openen in een Nederlandse stad, “betaald vanuit het buitenland”. Daarnaast wil hij komende jaren “in vrijwel elke grote Nederlandse stad een moskee neerzetten met buitenlandse financiering”.

Kleine voorbode

Imam Elforkani (boven) windt er geen doekjes om. Hij wil met Arabische oliedollars een stortvloed van islamisering over Nederland uitstorten. Een kleine voorbode biedt hij al de omwonenden van zijn Blauwe Moskee in Amsterdam. Die worden elke vrijdagmiddag getrakteerd op “Allah akhbar” via de luidsprekers. “Allah akhbar” is de strijdkreet van islamitische terroristen en veroveringslegers.

Kamer bezorgd over salafisme

De Tweede Kamer doet momenteel onderzoek naar de buitenlandse financiering van moskeeën. De Kamer is bezorgd over de invloed van het salafisme binnen de islamitische wereld. De onderliggende aanname is hier dat het salafisme een extreme aberratie is. Als we daar nu mee afrekenen, dan kunnen we verder bouwen aan toekomst samen met de ‘normale’ islam.

Salafisme is mainstream

Probleem is alleen dat veel salafistische principes – de superioriteit en noodzaak van gewapende jihad, de doodstraf op bekering tot het christendom – algemeen-islamitische principes zijn. Ze worden uitgedragen door gezaghebbende islamitische rechtsgeleerden als Malik ibn Anas, Ahmad ibn Hanbal en Abu Hanifa. Dat maakt elke poging van de Tweede Kamer om het salafisme te definiëren als iets anders dan de mainstream islam, bij voorbaat al een mislukkig. Hoe je het ook wendt of keert, het salafisme is gewoon de islam – maar dan serieus en consequent opgevat.

Moslimorganisaties komen met jijbak

Moslimorganisaties reageren op het onderzoek van de Tweede Kamer met een jijbak van jewelste: ze willen dat ook kerken onder de loep genomen worden. De exclusieve focus op moskeeën is ‘discriminatie’. Een even sluwe als valse tactiek. De moslimorganisaties weten namelijk dat de Tweede Kamer moskeeën, kerken en synagogen hetzelfde wil behandelen: als gebedshuizen van de verschillende godsdiensten die er in Nederland zijn.

Dwaas gelijkheidsdenken

Dit dwaas gelijkheidsdenken steekt ook de kop op aan ‘rechterzijde’ van het politieke spectrum. Neem De Nederlandse Leeuw, de brainstormsessie van 2018 om “de progressief-liberale denkcultuur te doorbreken”. Die kwam met het heilloze plan om Nederlands de verplichte preektaal te maken. Want iedereen weet dat er van de Poolse pastoors evenwel gevaar uitgaat als van de Arabische imams, niet? Tot zover de poging om de progressief-liberale denkcultuur te doorbreken.

Kerk en moskee verschillen

De Kamer – en de publieke opinie – moet goed beseffen dat kerk en moskee fundamenteel verschillen en daarom verschillende behandeling verdienen. Kerken verdienen een bijzondere bescherming. Ze dragen waarheid, beschaving en schoonheid in ons land. Ze behoren tot de christelijke traditie waar Nederland op gebouwd is.

Nederland ingepolderd door monniken

Kerken hebben een cruciale rol gespeeld bij de opbouwen van onze beschaving. Flinke delen van Nederland zijn ingepolderd en voor landbouw geschikt gemaakt door monniken die hier kerken en kloosters bouwden. Kerken staan ook aan de voet van de universiteit. Die komt voort uit de middeleeuwse kathedraalschool. Niet uit de islamitische madrasa, zoals islamknuffelende historici beweren.

Lees ook: Islamitische Staat waarschuwt Nederland: ‘We slachten jullie af’

Moskeeën zijn afgepakte kerken

Zeer veel van wat zulke historici aanvoeren als prachtige islamitische bijdragen aan onze beschaving, is bij elkaar gelogen of van christenen gestolen. De nettobijdrage van de islam aan onze beschaving is nihil, concludeert Darío Fernández Morera in zijn magistrale studie The Myth of Andalusian Paradise. Treffend is dat veel moskeeën feitelijk door islamitische veroveraars afgepakt zijn van verslagen christenen.

Islam is een sekte

Kerk en moskee zijn niet gelijk. Want christendom en islam zijn niet gelijk. Het tweede is een vervalsing en vervorming van het eerste. Of zoals pater Guy Pagès stelt op basis van officiële criteria: waar het christendom een godsdienst is, is de islam een sekte. Met die wetenschap in de hand kan de Tweede Kamer het juiste onderscheid maken en daar naar handelen.

Lees het essay van pater Guy Pagès: Is de islam een religie?

Schokkend: Nederlandse politieagenten gaan in uniform naar islamitische gebedsoproep

Nederlandse politieagenten wonen in uniform de islamitische gebedsoproep bij. Dat is te zien op een filmpje dat de ronde doet op het internet.

“Allah akhbar”

We zien hoe een imam luidkeels oproept tot gebed. Daarbij roept hij “Allah akhbar”, de leus waarmee islamitische terroristen westerse kelen doorsnijden. De geüniformeerde agenten staan erbij en kijken ernaar.

Multiculti thee met islamieten

De gebedsoproep vindt plaats bij een iftar, een maaltijd tijdens de Ramadan. Nederlandse politieagenten zijn daar niet om de wet te handhaven. Wel om multicultureel thee te drinken met de islamieten.

Zorgwekkende islamisering

Het bijwonen van islamitische gebedsoproepen past binnen een zorgwekkende ontwikkeling van islamisering bij de politie. Landelijke politiechef Bernard Welten gaf het voorbeeld door op de knieën te gaan in de moskee.

Hoofddoekjes bij het politieuniform

Pieter-Jaap Aalbersberg, hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie, noemde de Ramadan in 2017 een “heilige maand”. Aalbersberg vindt het zelfs een goed plan om islamitische politieagentes hoofddoekjes te laten dragen.

Teken de petitie: stop de islamisering van de Nederlandse politie!

Politieagenten in uniform moeten onpartijdig de wet handhaven. Ze moeten onze Nederlandse christelijke cultuur respecteren. Ze moeten zeker niet knielen voor de islam en naar gebedsoproepen luisteren. Teken nu de petitie en verzoek de Nederlandse politie: stop met islamiseren!

Een slechte 1 aprilgrap: Arnoud van Doorn schooldirecteur

Ex-PVV’er Arnoud van Doorn, een bekeerling tot de islam, wordt de nieuwe interim-directeur van het Cornelius Haga Lyceum in Amsterdam. Een bericht van die strekking deed op zondag 31 maart de ronde. Waarom niet? zou u wellicht denken en dit was ook precies de reactie van de school zelf. Van Doorn heeft een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) die nodig is om o.a. in het onderwijs werkzaam te kunnen zijn, aldus Soner Atasoy, dagelijks bestuurder van het lyceum.

‘Grap’

Wij bij Cultuur onder Vuur hebben gewacht met reageren, omdat wij al vermoedden dat het een zeer misplaatste 1-aprilgrap betrof, wat inmiddels ook gebleken is. Maar juist het idee dat het Cornelius Haga Lyceum en Van Doorn menen te moeten schertsen hiermee, is wat ons betreft juist tekenend voor het probleem. Een ‘koekje van eigen deeg’ provoceert Van Doorn op zijn twitteraccount ook nog in reactie op zijn ‘grap’ met betrekking tot zijn vermeende aanstelling als interim-directeur.

Arnoud van Doorn

Even ter herinnering; Van Doorn was raadslid voor de PVV maar bekeerde zich in 2012 tot de islam. Hij richtte na zijn bekering de islamitische Partij van de Eenheid op. In een interview met het AD in 2014 zegt Van Doorn dat: “Een dienst als de AIVD heeft er belang bij moslims in een kwaad daglicht te stellen. Daarmee toont ze haar bestaansrecht aan.” Hij zegt hier dus zoveel als dat onze veiligheidsdienst moedwillig, om te scoren, moslims in een kwaad daglicht stelt.

Afschuwelijk daden

In hetzelfde interview wordt Van Doorn als volgt
aangehaald: “Je moet jongens die in Syrië zijn geweest niet allemaal
bestempelen als gevaarlijk, reageert hij ten slotte op de vraag of de AIVD
terecht Syriëgangers scherp in de gaten houdt.” De verantwoording ligt dus bij
de AIVD en niet bij deze jongens zelf en de afschuwelijke daden die IS heeft
gepleegd. Zeker, het interview dateert van 2014 en nog niet alles wat IS heeft
gedaan was toen bekend, maar dat de veiligheidsdienst mensen die in het
buitenland gaan vechten bij terugkeer in de gaten houdt, lijkt mij de
normaalste zaak van de wereld.

Gewelddadige tegenreacties

Onlangs nog kwam Van Doorn in opspraak toen hij tweette, in reactie op een provocerende actie waarbij half ontblote poppen werden opgehangen met spandoeken waarop beledigende teksten stonde, dat ‘een miljoen moslims in Nederland zelf maatregelen gaan nemen als de overheid niet ingrijpt.’ De actie gericht tegen de moskee was ronduit beledigend, daarover geen misverstand, maar de oproep van Van Doorn suggereerde voor velen dat hij opriep tot gewelddadige tegenreacties.

‘Koekje eigen deeg’

Een dergelijke reactie van iemand die een ‘partij van de eenheid’ heeft opgericht is ronduit bizar, maar er is meer. Arnoud van Doorn werd in 2014 ook nog eens veroordeeld tot een geldboete en een werkstraf vanwege het lekken van geheime stukken, het verkopen van drugs aan minderjarigen en het bezit van een verboden alarmpistool. Gezien bovenstaande is het onvoorstelbaar dat zowel Van Doorn als het dagelijks bestuur van het Cornelius Haga Lyceum bij monde van de heer Atasoy menen dat het leuk of grappig is, of in de woorden van Van Doorn een ‘koekje van eigen deeg’, om grappen te maken aangaande de vermeende aanstelling van Van Doorn. Dit laat alleen maar zien hoe weinig het bestuur begrijpt wat de ernst is van de opmerkingen van de AIVD betreffende richtinggevende personen binnen de school die banden zouden hebben met een terroristische organisatie in de Kaukasus .

Ingrijpen noodzakelijk

Dit staat te lezen in de brief aan de gemeenteraad in Amsterdam: “Door een parallelle samenleving te bevorderen en in strijd te handelen met de antiradicaliseringsstrategie van de overheid, is de veilige en democratische vorming van Amsterdamse leerlingen op het Cornelius Haga Lyceum niet gewaarborgd. Daarbij komt dat de onderwijsinspectie op woensdag jongstleden heeft moeten vaststellen dat door de opstelling van de schoolleiding onderzoek op dat moment niet verantwoord was. Voor het college is ingrijpen nu noodzakelijk en onvermijdelijk.” Wie zijn deze mensen die invloed zouden hebben op de school? Juist ja; Arnoud van Doorn en Abu Hafs, beide namen die in het interview met Atasoy worden genoemd als mensen die hij zou aannemen op zijn school als zij een Verklaring Omtrent Gedrag zouden krijgen. 

Afluisterapparatuur

De school ontkent overigens alle aantijgingen van de AIVD/NCTV en, eerlijk is eerlijk, we weten niet wat er precies aangetoond is of waarop de verdenking zijn gebaseerd. Daarom was het beter geweest wanneer dit niet in de openbaarheid was gebracht maar binnenskamers was gebleven. Tweede Kamerlid voor het Forum voor Democratie, mr. Th. Hiddema, zei hierover in de Kamer: “Er had geen ruchtbaarheid gegeven moeten worden aan de verdenkingen van de AIVD, maar artikel 126L biedt ruimte tot het plaatsen van afluisterapparatuur zodat de verdenkingen, want meer is er nog niet, van de AIVD rondgemaakt kunnen worden.”

Slachtoffer

Terwijl het juridisch nog helemaal niet kon, maakte burgemeester Halsema van Amsterdam e.e.a. openbaar en zegt dat ‘de school dicht moet’. Hiddema vervolgt: “Het schoolbestuur kan de rol van martelaar nu uithangen en claimen dat zij worden gediscrimineerd.” Precies dit is gebeurd en daar gaat de tweet van Van Doorn over wanneer hij deze zeer misplaatste ‘grap’ een ‘koekje van eigen deeg’ noemt. En in plaats dat alle media wachten met berichtgevingen, volgen er nieuwsartikelen, interviews noem maar op, omdat zij het slachtoffer zijn geworden van een schoolbestuur dat niet begrijpt hoe zorgelijk dergelijke aantijgingen van de veiligheidsdienst zijn en van meneer Van Doorn die, niet voor het eerst, graag olie op het vuur gooit.

Slachtoffer uithangen

Zo zijn de media voor bijna anderhalve dag lang de speelbal tussen de AIVD en het bestuur van het Cornelius Haga Lyceum geweest. De ernst van de verdenkingen die de veiligheidsdienst heeft tegen de Amsterdamse school zijn te serieus en beslist niet grappig. Dat het zover heeft kunnen komen dat het dagelijks bestuur van de school het slachtoffer kan uithangen en meent de veiligheidsdienst, de gemeente Amsterdam, de burgemeester van Amsterdam én de media zo voor schut te zetten, draagt ten eerste niet bij aan de onderlinge verhoudingen, maar toont ook het gelijk aan van mr. Hiddema in zijn bijdrage tijdens het Kamerdebat over deze kwestie. En wie is met dit alles geholpen? (Sonja Dahlmans)

Pakistan: geestelijk gehandicapte christenen beschuldigd van ‘blasfemie’

Stephen Masih, een Pakistaanse christen met een geestelijke beperking, is op 14 maart door de politie aangehouden op verdenking van godslastering. Dit na een klacht van een islamitische geestelijke, Hafiz Muhammad Mudassar, die op zijn beurt was geïnformeerd over de vermeende blasfemische uitlatingen van Stephen door een aantal islamitische vrouwen.

Strafbaar

Volgens de zus van Stephen, Alia, is hij soms
opstandig en argumenteert dan op luide toon met zijn moeder en zuster. Zo ook
deze laatste keer. Dit werd gehoord door de islamitische buurvrouwen die vervolgens
melding hebben gedaan bij Mudassar van blasfemie. Stephen zou Mohammed hebben
beledigd en dit is strafbaar in de Islamitische Republiek Pakistan onder §295
C. Behalve het opleggen van een boete kan de rechter hem ook ter dood
veroordelen hiervoor. De rechter in dergelijke zaken die vallen onder deze
paragraaf 295 C is altijd een islamitische rechter.

Gerucht is genoeg

Veel is er niet voor nodig om in de Islamitische Republiek Pakistan van blasfemie beschuldigd te worden. Burenruzies kunnen al reden zijn iemand aan te geven bij de autoriteiten voor ‘blasfemie’ volgens onder andere Amnesty International het gerucht alleen is vaak al genoeg. Wat het nog wranger maakt is de arrestatie en/of beschuldigingen van blasfemie, waar je dus de doodstraf voor kunt krijgen, aan het adres van mensen met een verstandelijke beperking.

Jaren in gevangenis

In bijvoorbeeld augustus 2012 werd een 11-jarig christelijk meisje dat waarschijnlijk Down syndroom heeft beschuldigd onder paragraaf 295 B; het bezoedelen van de Koran waar levenslang op staat. Ze wist uiteindelijk naar Canada te vluchten. In oktober 2018 was het een christelijke man, Yaqoob Bashir, die ook een verstandelijke beperking heeft die beschuldigd werd van blasfemie. Dit overkwam eerder ook de 65-jarige christelijke man Iqbal Masih die ook een verstandelijke beperking heeft en Humayyun Faisal, een verstandelijk beperkte christelijke man die ook werd beschuldigd van blasfemie. De lijst is nog veel langer. Vaak zitten mensen jarenlang in de gevangenis alvorens zij alsnog worden vrijgesproken.

Denigrerend

De situatie van christenen en andere minderheidsgroepen
in Pakistan is zeer dreigend, maar juist de zeer kwetsbaren, zoals
verstandelijk beperkte mensen, jonge mensen zoals de 14-jarige Rimsha Masih of
ouderen zoals de 65-jarige Iqbal Masih is schrijnend. Voor de blasfemiewet
onder paragraaf 295 C geldt als enige namelijk dat iemands intentie om te
lasteren niet hoeft te worden bewezen. Bovendien is de omschrijving van wat dan
blasfemie, denigrerend spreken over Mohammed speciaal in deze paragraaf, is in
zeer vage bewoording staat beschreven. Wat is denigrerend, wie bepaalt wat wel
of niet denigrerend is? In de betreffende paragraaf wordt nog gesproken over
aantijgingen of toespelingen, allemaal zeer subjectief en vaag, waardoor het
niet moeilijk is iemand hiervan te beschuldigen. Zelfs met indirecte
insinuaties zou je in theorie Mohammed zijn naam kunnen bezoedelen waar iemand
aangifte van kan doen bij de autoriteiten.

Agressieve mobs

Niet alleen de wet, maar ook zogenaamde mobs, die roepen om de dood van mensen
die beschuldigd zijn van het beledigen van Mohammed en zelfs bereid zijn tot
geweld vormen een groot gevaar. Om hen te beschermen tegen deze agressieve mobs worden sommigen zelfs opgesloten in
de gevangenis. Denk maar aan het voorbeeld van Asia Bibi, de christelijke vrouw
die bijna tien jaar gevangen zat ook wegens vermeende blasfemie, die onder de
dreiging gelyncht te worden nu van schuiladres naar schuiladres gaat.

Erbarmelijke toestanden

De situatie voor christenen en andere minderheden in de Islamitische Republiek Pakistan wordt steeds schrijnender. Helaas zijn deze gevallen slechts in zeer beperkte mate bekend bij het grote publiek en schrijven de main stream media er nauwelijks over. Het wordt tijd dat westerse leiders deze erbarmelijke toestanden openlijk aan de kaak stellen en veroordelen om zo de druk op het regime daar vergroten. (Sonja Dahlmans)

Christenen zijn nooit slachtoffer in westerse media

SOS Christianos Zo luidt de titel van een interessant boek dat de Spaanse correspondent Pilar Rahola in april 2018 uitbracht. Rahola noemt zichzelf areligieus. In een interview legt zij uit dat men in het Westen de grote christenvervolging die momenteel plaatsvindt over de hele wereld, van Afrika tot Azië en in het Midden-Oosten, negeert omdat christenen nooit slachtoffer kunnen zijn in de ogen van westerse mensen. Rahola spreekt van een subtiele ‘christianofobie’ in het Westen waarover zij nog een ander boek zegt te willen schrijven. Over politieke correctheid schrijft zij dat dit een nieuwe vorm van (zelf)censuur is, waarin de christenvervolging niet wordt benoemd, niemand voor de vervolgde Kerk opkomt en dat de mainstream media hierover nauwelijks berichten. Waarom blijft de grote verontwaardiging hierover uit, vraagt Rahola zich af en waarom wordt er geen actie ondernomen vanuit het Westen?

Christelijke Kachin

Mondjesmaat komen soms berichten over het lijden van de christenen in diverse uithoeken van de wereld naar buiten, die dan vaak ook nog worden gekwalificeerd als een vorm van ‘islamofobie’, omdat de vervolging van christenen vaak in islamitische landen gebeurt. Behalve Noord-Korea, dat al jaren lang bovenaan de ranglijst van Open Doors staat, zijn de meeste andere landen die in de top tien staan islamitische landen zoals Afghanistan, Pakistan, Soedan, Somalië, Libië, Jemen, Eritrea en Iran. Sterker nog, van bijvoorbeeld Myanmar weten we van berichtgeving van de NOS wél dat de Rohingya-moslims daar worden vervolgd, maar niet dat dit ook gebeurt met de christelijke Kachin in het zelfde land. Wanneer u meer over deze bevolkingsgroep wilt lezen, zie deze links en deze.

‘Vrije Westen’

Dit geldt ook voor de situatie van bijvoorbeeld Asia Bibi, de christelijke vrouw in Pakistan die bijna tien jaar gevangen zat omdat zij Mohammed beledigd zou hebben. Zij was bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk niet welkom, uit angst voor ‘sociale onrust’ en uit angst voor aanslagen. Laat dit even tot u doordringen. Een christelijke vrouw die jarenlang onterecht gevangen zat, wordt geen asiel aangeboden omdat men vreest voor aanslagen. Hoever laten we ons zelfs hier intimideren als een vrouw die zonder meer asiel zou moeten krijgen, omdat grote groepen in Pakistan dreigden haar te doden zodra zij vrij kwam, vervolgens in het zogenaamde ‘vrije Westen’ niet welkom is uit angst voor repressies hier? Over haar op handen zijnde vrijlating werd wereldwijd geschreven, maar dat het verhaal van mevrouw Bibi slechts een van de vele verhalen van vervolgde christenen in Pakistan is, daarover wordt slechts summier bericht.

Speelbal

We zagen dit ook gebeuren na de afschuwelijke aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland waar in een moskee tientallen moslims werden gedood. Tegelijkertijd waren er ook aanslagen in Nigeria op christenen, maar dat werd niet of nauwelijks getoond. Zoals reeds eerder benoemd, wordt het lijden van de christenen in Nigeria of elders in de wereld geframed als ‘extreemrechtse sentimenten’. Het lijden van de vervolgde Kerk wordt zo een speelbal tussen westerse politici; een ‘links’ versus ‘rechts’ verhaal waarbij de schrijnende situatie van christenvervolging niet voor het voetlicht wordt gebracht. Met uiteraard als gevolg dat er dus ook nauwelijks actie wordt ondernomen, omdat de bittere urgentie ervan bij het grote publiek nauwelijks doordringt door de geringe berichtgeving.

‘Islamofobie’

Ook tijdens de afgelopen verkiezingscampagne voor de provinciale staten en het waterschap in ons eigen land, vlak na de aanslag in Christchurch, Nieuw-Zeeland op een moskee benadrukten Frans Timmermans (PvdA, Europees Parlement) en dr. Leo Lucassen dat deze aanslag kwam omdat mensen ‘bang worden gemaakt’ door Europese politieke partijen die angst of ‘islamofobie’ zaaien waardoor, zo zei Frans Timmermans dat ‘het ertoe kan leiden dat mensen die niet goed sporen tot geweld tegen andere mensen overgaan.’ ‘Hier,’ zo zegt Timmermans, ‘moeten wij duidelijk stelling tegen innemen.’ Hij doelde hier op Thierry Baudet van het Forum voor Democratie, die hij een idioot noemt, en op Geert Wilders van de PVV wier gedachtengoed volgens Timmermans is dat: “Wij, witte christenen, worden verdrongen uit ons eigen land, weggejaagd.”

Complottheorie

Ten eerste heeft naar ik weet noch Wilders noch Baudet er een groot issue van gemaakt dat ‘witte christenen worden verdrongen uit eigen land’, maar wat veel erger is, is de associatie met christenen en hun witte huidskleur die Timmermans en ook Lucassen hierbij maken: “Kern van de door hen aangehangen complottheorie is dat naïeve linkse aanhangers van het multiculturalisme verantwoordelijk zijn voor de massa-immigratie van moslims en andere immigranten van buiten Europa. Met name de moslims onder hen zouden erop uit zijn de macht over te nemen en door een proces van ‘omvolking’ de ‘blanke’, christelijke, Europeanen te verdringen”. De christenen die worden vervolgd in het Midden-Oosten, Azië en Afrika zijn niet wit, zo hun huidskleur er überhaupt al toe doet. Zoals reeds gezegd, wordt hier al nauwelijks aandacht besteedt in de mainstream media over de christenvervolging. Christenen in Nederland zijn doorgaans lid van christelijke partijen zoals het CDA, de SGP of de CU en niet van de PVV of het Forum voor Democratie en de laatste twee partijen hebben niet als speerpunt dat zij ‘witte christenen’ willen redden van uitzetting uit ons land. Bizar.

Rechtsextremisme

Maar hier speelt nog iets anders op
de achtergrond mee; namelijk dat christenen vaak inderdaad worden geassocieerd
met wit of blank zijn, ook al zijn de meeste christenen op de wereld dat niet.
Rahola zegt dit ook: “Christenen zijn geen slachtoffers, want zij waren volgens
dit soort sentimenten in het verleden degenen die anderen vervolgden.” Hoeveel
islamitische aanslagen er ook zijn, Brussel, Parijs, Nice, Madrid, Stockholm,
New York, Boston, Cairo, Alexandrië, Bagdad, Ankara et cetera, hier mag je niet
bang voor zijn want dat heet ‘islamofobie’. Maar een aanslag – hoe
verschrikkelijk ook – in Nieuw-Zeeland wordt direct gelinkt aan vermeende
anti-islamsentimenten of rechtsextremisme van politieke opponenten waar wij
‘duidelijk stelling tegen moeten nemen’ aldus Timmermans.

Stelling nemen

In dit hele politieke spectrum, links tegen rechts of extreemrechts, is de vervolgde Kerk op zichzelf aangewezen want niemand wil zich hieraan branden omdat de eigen politieke belangen zwaarder wegen dat het lijden van onze christelijke medemensen. Rahola zegt dit zeer treffend: “Voor extreemrechts zijn vervolgde christenen te exotisch om zich druk om te maken en voor links kunnen zij geen slachtoffer zijn, want ze zijn schuldig.” Wanneer mensen worden vervolgd, vermoord, ontvoerd en verkracht, alleen omdat ze christen zijn, dán horen wij duidelijk stelling te nemen. En precies dat laten wij na, omdat onze eigen politieke voorkeur en de polarisering in onze eigen omgeving van groter belang lijkt te zijn dan opkomen voor de vervolgde Kerk. Het Westen moet zich schamen dat het zover is gekomen dat het lijden van anderen ondergeschikt is geraakt aan onze eigen politieke machtsstrijd en interne verdeeldheid. We horen deze zaken zuiver van elkaar te scheiden, zodat de vervolgde christenen niet langer het kind van de rekening zijn en op onze onvoorwaardelijke steun kunnen rekenen. Wanneer we dit niet doen, kunnen we zoveel praten over onze eigen idealen als wij willen, maar dan zijn dit slechts woorden en holle politieke retoriek. (Sonja Dahlmans)

‘Ik heb een fout gemaakt’

Tot grote ergernis van velen horen wij van veel
terugkerende jihadisten en hun echtgenotes dat het aansluiten bij IS een ‘fout
is die zij hebben gemaakt’. Yago Riedijk, zijn vrouw Shamima Begum, Hoda
Muthana zijn hier slechts een paar voorbeelden van. Soms laat dit zich vertalen
als een interpretatiefout; de tijd bij IS heeft hen niet gebracht wat zij
hoopten of IS is niet de ‘ware’ islam. Andere keren is de fout die zij hebben
gemaakt slechts het leven in het kalifaat dat toch minder rooskleurig uitpakte
dan zij vooraf hadden gehoopt. De msm zwelgen in dit soort terugkeerverhalen en
geven steeds opnieuw een podium aan jonge mannen en vrouwen die worden
neergezet als slecht geïnformeerde passanten die terecht kwamen in een situatie
die zij van te voren beslist niet hadden kunnen voorzien.

Expliciete, gruwelijke beelden

Het tegendeel is waar als je de terrorisme-experts een paar jaar geleden hoorde; toen werd duidelijk gezegd dat de video’s die IS maakte toch vooral werden gemaakt om jongeren te lokken naar het zelfbenoemde kalifaat. De meest gruwelijke video’s waren in omloop en ook de teksten en foto’s in ‘Dabiq’, het magazine van IS, logen er beslist niet om. Geen misdaad te gruwelijk of het werd full color getoond. Deze jongeren wisten heel goed waar zij naartoe gingen en met wie zij te maken hadden. Dat zij er tóch voor kozen te gaan en zich hierbij aan te sluiten en zich niet, zoals je zou verwachten, direct afkeerden na het zien van zulke expliciete, gruwelijke beelden is zeer problematisch. Het is even problematisch dat zij nu ze terug willen keren ontkennen hier iets vanaf te hebben geweten en doen alsof ze nergens iets mee te maken hebben gehad. Wie heeft dan al die gruweldaden gepleegd als niemand verantwoordelijk is en slechts een onnozele passant is geweest? De bewijzen van hun misdaden liegen er niet om; video’s, dode lichamen, verkrachte vrouwen en kinderen, slaven verhandeld op slavenmarkten in onder andere Libië en ga zo maar door. 

Jahilliyah – onwetendheid

Kwalijk in het interview met Yago Riedijk is dat hij voortdurend praat over ‘zij’ wanneer hij het over IS heeft, hiermee pretenderend dat hij zelf daar niets mee te maken had of heeft. Het claimen van onwetendheid is niet nieuw; meerdere jihadisten die terug willen keren beweren dat zij nergens vanaf hebben geweten. Volgens islamexpert dr. Mark Durie in zijn boek The Third Choice, is het menselijke probleem binnen het christendom de erfzonde en binnen de islam onwetendheid. De islam spreekt inderdaad van de periode van voor de islam als de Jahilliyah; de periode van onwetendheid. Maar jahilliyah, met een kleine letter, kan ook een mens zijn/haar onwetendheid zijn. Het woord jahilliyah zou je kunnen zien als een samentrekking van twee termen; jahl, onwetendheid, en van jahaalah, dwaasheid. In dit licht gezien kunnen we de verklaringen van jihadisten als Riedijk en anderen zien; ik was onwetend. Echte schuld bekennen zij nooit, spijt betuigen doen ze ook nauwelijks, ze waren slechts ‘onwetend of dwaas’ en dat kan hen, in hun eigen optiek, niet aangerekend worden. Riedijk gaat zelfs nog verder; hij vindt dat Nederland het goede voorbeeld moet geven en hem en zijn vrouw, Shamima Begum, terug moet laten komen zodat zij samen een toekomst in ons land kunnen opbouwen.

De MSM smullen

De enige keer dat Riedijk heftig reageert in het hele interview is wanneer hij over IS spreekt en zegt: “Ze hebben de reputatie van islam negatief beïnvloedt.” Dát vindt hij erg. Over de slachtoffers van IS en over hun gruwelijke lot spreekt hij niet en, het moet gezegd, de interviewer vraagt er ook nauwelijks naar. Het imago van de islam moet ten alle tijden beschermd worden, terugkerende jihadisten zijn ‘slechts’ onschuldige en onwetende voorbijgangers en wat IS deed heeft niets met de islam te maken. Althans; dat is de visie van Riedijk en anderen naar de buitenwereld toe. En de msm smullen hiervan. In plaats van de teksten die oproepen tot geweld te bekritiseren of onder de loep te nemen, wordt er een nieuwe strijd gevoerd via de media, namelijk de ‘ware’ islam beschermen en duidelijk te maken dat die iets totaal anders zegt dan wat IS en alle andere terreurorganisaties de afgelopen decennia hebben laten zien.

Vreselijke dingen

Iedereen die daar vraagtekens bij stelt wordt afgeschilderd als een ‘islamofoob’ in diverse media hoewel Riedijk wel zegt begrip te hebben voor angst voor de islam bij mensen na alles wat IS heeft gedaan. Wanneer wij zien -en we weten nog lang niet alles wat zich daar heeft afgespeeld- wat er allemaal is gebeurd in IS-gebied, kan het toch niet verwonderlijk zijn dat dit angst inboezemt bij mensen? Zéker wanneer zij ook nog smeken terug te mogen komen en in ons land te willen wonen, maar geen spijt betuigen of laten zien dat zij worstelen met de vreselijke dingen die zij hebben gedaan of waar zij medeplichtig aan zijn. (Sonja Dahlmans)

Hoe media begrip kweken voor jihad ‘strijders’ en ‘bruiden’

Het kan u als lezer niet zijn ontgaan; de vraag wat
wij moeten doen met terugkerende jihadisten werd de afgelopen weken
gepersonifieerd door Shamima Begum. Dit is een Britse jonge vrouw die, nu Islamitische
Staat bijna is verslagen, terug wilde keren naar het Verenigd Koninkrijk met
haar jonge zoontje: Jarrah, zo heet hij, nota bene vernoemd naar een
islamitische jihadist. Opmerkelijk aan deze vrouw is dat zij geen enkele emotie
toont waar het de slachtoffers betreft van IS, de gewelddadige organisatie waarbij
zij zich vrijwillig aansloot. Zonder een spier op haar gezicht te vertrekken vertelt
zij dat ze ‘ok was’ met de onthoofdingen van mensen.

Slachtofferdenken

Ook de slachtoffers van de aanslag tijdens een concert
van Ariana Grande in Manchester door een jihadist vond mevrouw Begum geen enkel
probleem. Dit zou volgens haar namelijk hetzelfde zijn als het doden van
Syriërs door Westerse landen. Dat de groep waar zij zich bij aansloot, IS, ook
burgerslachtoffers maakte, zoals de Yezidi en christenen in Syrië en Irak,
daarover rept Begum met geen woord. Shamima vindt – zo blijkt uit een interview
met haar – dat de inwoners van het Verenigd Koninkrijk ‘sympathie voor haar
zouden moeten opbrengen vanwege alles wat zij heeft meegemaakt.’ De Britse
regering heeft haar de Britse nationaliteit afgepakt. Ook dit kon op geen enkel
begrip van Shamima Begum rekenen, zo vast zit zij in het eigen slachtofferdenken.
Zij overweegt overigens ook nog een Nederlands paspoort aan te vragen zodat zij
in ons land kan wachten tot haar Nederlandse echtgenoot uit de gevangenis komt.

Te extreem

Het kan nog veel gekker; Jeremy Corbyn, de leider van de Britse Labour Party vertelt in een interview dat Shamima Begum volgens hem het ‘recht heeft terug te keren naar Groot-Brittannië’. Daar aangekomen zou zij dan volgens hem wel geconfronteerd moeten worden met vragen en eventuele acties daarna. Maar, zo zegt Corbyn, iemand zijn nationaliteit afpakken is te extreem. Je aansluiten bij een groep die erom bekend staat mensen te onthoofden of in een kooi vastgezet levend te verbranden of juist verdrinken en daar ‘ok’ mee te zijn zoals Shemima Begum onlangs nog aangaf, lijkt mij op z’n zachtst gezegd ook extreem. Wanneer u haar naam zou googelen krijgt u tal van artikelen te zien: bijna alle media hebben wel iets over deze vrouw geschreven.

Zieke manier

Het past allemaal in het platform dat de media al
jaren bieden aan mensen als Begum die zichzelf als slachtoffer zien en van
politici, celebraties en opiniemakers die dit beeld versterken. Ook de taal die
de media gebruiken draagt hieraan bij. Neem bijvoorbeeld het woord
‘jihadbruidje’. Bij het woord bruidje denken de meeste mensen aan een
lieflijke, onschuldige jonge vrouw in het wit die in het huwelijksbootje stapt
met haar geliefde om nog lang en gelukkig te leven zoals sprookjes meestal
eindigen. Wat voor zieke manier van denken maakt dat dit woord wordt gebruikt
voor jonge vrouwen die willens en wetens een veilig land verlaten om zich aan
te sluiten bij een groep mannen die mensen onthoofden, levend verbranden en
vrouwen verkrachten en verhandelen op een slavenmarkt? En daar dan ook nog,
zoals Shemima Begum, ‘ok’ mee zijn?

Op slavenmarkt verhandeld

Ook de naam die wordt gebruikt voor jihadisten, IS
‘strijders’ doet voorkomen alsof wij hier te maken hebben met dappere mannen
die vol vuur strijden voor de goede zaak. Terwijl de waarheid is dat dit mannen
zijn die nietsontziend en zonder enige empathie mannen en vrouwen hebben gedood
en gemarteld, verkracht en op een slavenmarkt hebben verhandeld. Bizar dat deze
mannen en vrouwen ‘bruiden’ en ‘strijders’ worden genoemd, maar de jezidi
steevast als seksslavinnen worden betiteld alsof wat IS van hen maakte, is wat
deze vrouwen bij uitstek typeert. Alsof zij niet meer zijn dan de optelsom van
de gruwelijke daden die tegen hen waren gericht.

Jezidi

Als er een groep is die wij daadwerkelijk strijders kunnen noemen, zijn het wel vrouwen als Pari Ibrahim, de voorvrouw van de Free Yezidi Foundation. Zij is de ware strijder die vol vuur opkomt voor de belangen van haar volk. Juist de manier waarop de jezidi zich hebben weten te handhaven ondanks alle gruwelijkheden die zij zelf of hun familie hebben meegemaakt dient respect in woord en daad van onze kant. (Sonja Dahlmans)

De bekering van Joram van Klaveren (2)

Opmerkelijk genoeg vindt het tweede deel van het gesprek tussen Tijs van de Brink, EO, en ex-PVV’er Joram van Klaveren plaats in een rooms-katholieke kerk (De bespreking van het eerste deel vindt u hier). De reden hiervoor? Van de Brink merkt op: “Ja, die zijn open hé? Daar kun je naar binnen meestal.” Dit wordt door beide heren als een voordeel gezien, twee mannen die beiden een protestants christelijke achtergrond hebben. In de protestantse kerk is de deur dicht wanneer er geen dienst plaatsvindt. In de katholieke Kerk is de deur inderdaad meestal open vanuit de gedachte dat ieder mens tot God mag komen op elk moment en niet alleen tijdens de Heilige Mis.

Kruisdood

In de kerk aangekomen vraagt Van de Brink aan Van
Klaveren waarom hij nu geen christen meer is. Joram van Klaveren antwoordt hier
iets zeer opmerkelijks voor wie de islamitische bronnen kent. Hij geeft aan dat
het idee dat er een moord plaats moet vinden voordat God kan vergeven (christenen
geloven dat Christus de kruisdood stierf voor de vergeving van de zonden) iets
is waar hij zich niet (meer) in kon vinden. Zou God, vraagt Van Klaveren zich
hardop af, niet gewoon kunnen vergeven zonder een dood?

Hellevuur

In de islamitische brontekst Sahih Muslim, een van de twee hadith collecties met bijzondere autoriteit, staan drie ahadith (meervoud van hadith) waarin staat dat Allah de moslims een Jood of christen zal geven die voor de zonden van de moslim zal branden in het hellevuur (Sahih Muslim nummer 6665, 6666 en 6668). “Abu Musa meldde dat Allah’s boodschapper (hiermee wordt Mohammed bedoeld red.) heeft gezegd: Op de Dag van het Laatste Oordeel zal Allah elke moslim een Jood of een christen geven en zeggen ‘dit is je verlossing van het hellevuur’ ” (Sahih Muslim 6665). Joram van Klaveren zegt dat God in de Bijbel zegt barmhartigheid te willen, geen offers, en vindt de kruisdood van Christus daarin niet passen. Hoe hij dit ziet in het idee dat Allah elke moslim een Jood of christen zal geven die voor de daden van de moslim gestraft zullen worden voor de eeuwigheid blijft een interessante vraag.

Gestraft voor zonden

Van Klaveren gaat door met zeggen dat in het Oude en in het Nieuwe Testament staat, onder andere in Ezechiël, dat vaderen niet hoeven te sterven voor hun zonen. Dit staat inderdaad in Ezechiël 18:4 waar God zegt dat alleen wie zondigt zal sterven. Van Klaveren zegt dat binnen het christendom de mensheid gestraft wordt voor de zonden van Adam en impliciet zegt hij dus dat dit binnen de islam niet zo is. Dat is opmerkelijk. In Sahih Bukhari 6614 staat: “De profeet heeft gezegd: ‘Adam en Moses redetwistten met elkaar. Moses zei tot Adam ‘O Adam! Jij bent onze vader die ons teleurgesteld heeft en ons uit het paradijs heeft verdreven.’ ”

Barakah

Er zijn nog meerdere ahadith waarin dit staat. De bewering van Van Klaveren dat dit iets uit het christendom is en niet uit de islam klopt dus niet. Juist binnen het christendom is er verlossing door Christus, iets wat in de islam niet gebeurt, de moslim is afhankelijk van het verzamelen van genoeg ‘barakah: de juiste balans tussen goede en kwade daden waarop de gelovigen worden afgerekend op de Laatste Dag. Ook zegt Van Klaveren dat binnen de islam Jezus ook de Messias genoemd wordt. Dat laatste is waar, maar er is geen enkel theologische verklaring voor deze titel al-Massih, maar dat zegt Van Klaveren er niet bij.

Niet barmhartig

Als laatste de opmerking van Joram van Klaveren over
de kruisiging van Christus die volgens hem ‘zou kunnen hebben plaatsgevonden
als je naar de bronnen kijkt’. Hij doelt hiermee op bronnen binnen de islam die
zeggen dat er een kruisiging heeft plaatsgevonden. Wat hij niet vermeldt is dat
die bronnen juist zeggen dat niet Jezus, maar iemand anders gekruisigd is en
dat Allah het deed lijken alsof het Jezus was voor de aanwezigen bij het Kruis.
Dit is uiteraard in strijd met de bewering van Van Klaveren dat het niet
barmhartig is iemand te laten sterven of iemand te straffen voor de (vermeende)
zonden van een ander, soera 4:157 ‘maar zij doodden hem niet, noch hebben zij
hem gekruisigd, maar het was zo gemaakt dat het leek alsof dit zo was’.

Wrang

De hadith overlevering van Ibn Abbas is hierin nog duidelijker, Jezus vraagt hier aan zijn discipelen: “Wie van jullie naar mijn gelijkenis zal worden gemaakt en in mijn plaats zal worden gedood, hij zal op hetzelfde niveau van het paradijs (de islam kent meerdere lagen of niveaus voor het paradijs) met mij zijn.” De opdracht die christenen in het Evangelie (Mattheus 16:23-25 en Lucas 9:23-25) van Jezus krijgen, wordt hiermee wel heel wrang. Wanneer Jezus namelijk zelf een ander de klus liet klaren zogezegd, zoals in bovenstaande islamitische traditie, heeft hij alle christelijke martelaren door de eeuwen heen iets laten doen waar Hij zelf niet toe bereid was, namelijk de kruisdood sterven. Hoe dít volgens Van Klaveren barmhartig te noemen is, blijft een groot raadsel. (Sonja Dahlmans)

Dit is het tweede artikel over de bekering van Joram van Klaveren. Het eerste vindt u hier.

De bekering van Joram van Klaveren (1)

Er is nogal wat te doen over de bekering tot de islam van
Joram van Klaveren, oud-politicus en woordvoerder ‘islam’ voor de PVV. In het EO-programma
NieuwLicht van Tijs van de Brink kreeg Van Klaveren de gelegenheid om zijn
bekering uit te leggen. Dit werd eerst in een moskee gedaan, waarna de heren
samen vertrokken om ook in een kerk over de bekering van Van Klaveren te
spreken. Een bekering die op z’n zachts gezegd opvallend te noemen is gezien de
jaren die Van Klaveren voor de PVV in de Kamer doorbracht om diezelfde islam in
vaak behoorlijk stevige taal te bekritiseren. Voor hij zijn carrière als
parlementariër begon, was Joram van Klaveren afgestudeerd in de godsdienstwetenschappen
en religie en doceerde hij godsdienst- en maatschappijleer in het voortgezet
onderwijs. Interessant.

(meer…)

Zwitserse chocoladefabrikant onderwerpt zich aan islamitische wet

Het nieuws van Valeurs Actuelles van 24 december 2018 is zo absurd en shockerend dat het nauwelijks te geloven is. Het weekblad maakt bekend dat de consumptie van de Toblerone voortaan officieel is toegestaan door de islamitische wet. Een van de beroemdste chocolades ter wereld is dus vanaf april 2018 halal geworden!

‘Levensfilosofie’

Mounir Khozami is daar als vertegenwoordiger van de Arabieren in Zwitserland opgetogen over. Hij legt uit aan de krant Blick dat halal  “meer is dan het afzien van varkensvlees, het is een levensfilosofie. Halal strekt zich niet louter uit tot voeding, maar ook tot tal van andere domeinen van het dagelijks leven.” Ook al heeft de befaamde chocoladereep zijn oorspronkelijke recept bewaard, de ingrediënten en de productie ervan zijn aangepast aan de nieuwe norm.

Verboden ingrediënten

Een ander artikel over hetzelfde onderwerp, dat wordt aangehaald door Le Salon Beige, geeft een treffende analyse van deze stille hervorming. Het benadrukt dat “halal niet slechts een kwestie is van ingrediënten: het is ook een kwestie van bereidingswijzen die stuk voor stuk in staat moeten zijn het contact te vermijden met verboden ingrediënten (varkensvlees in het bijzonder en alcohol) gedurende het hele productieproces met inbegrip van opslag en vervoer.

Gecertificeerd halal

Dit houdt in dat er imams belast zijn met de regelmatige inspectie van de productieketens van de fabrikant om er zeker van te zijn dat de halal-normen gerespecteerd worden. Dit is ook een kwestie van traceerbaarheid, vervolgt Le Salon Beige. “De fabriek van Tablerone heeft van al zijn onderaannemers gevraagd eveneens gecertificeerd halal te zijn”. Het blog vraagt zich af: ”Hoeveel miljoen Zwitserse francs worden hier door Mondelez International aan uitgegeven? Hoeveel duizenden (?), tienduizenden (?) Zwitserse franks worden jaarlijks in totaal betaald door het geheel van onderaannemers en toeleveranciers om het voortduren van de traceerbaarheid te garanderen?”

‘Veralgemenisering moslimbijdrage’

 “Hoeveel betalen we bij elke aankoop van Toblerone indirect mee aan de financiering van islamitische activiteiten? De halalisering, dat is de VMC, de veralgemenisering van de moslimbijdrage”, maakt hij zich terecht boos. Het feit dat Toblerone voortaan halal is, dringt nauwelijks door tot de media, omdat het bedrijf Mondelez bang is voor boycot-oproepen door consumenten die ontevreden zijn over deze wijziging. Maar het is nog niet te laat om in beweging te komen tegen deze nieuwe toegeving aan de islamisering van Europa. (Nathalie Burckhardt op Avenir de la Culture)