Tag: Islamitische Staat

Islamitische Staat waarschuwt Nederland: ‘We slachten jullie af’

Islamitische Staat verspreidt een afbeelding waarin een Nederlandse kerk in brand staat en gedreigd wordt met terreur. Een zorgwekkend voorteken van ons overkomt als de IS-jihadisten terugkeren naar Nederland.

Brandende kerk

De afbeelding komt uit de IS-groep GreenB1rds op sociaal medianetwerk Telegram. Dit netwerk is een broedplaats voor IS’ers.

Op de afbeelding zien we een brandende kerk. Die lijkt sterk op de Sint-Vituskerk in Hilversum. Ervoor staat een terrorist met twee machinegeweren. In bloederig lettertype staat naast hem de tekst:

“We zijn gekomen om jullie te slachten en de ongelovige uit te roeien… De terreur is nu hier. #Nederland”

Jihadwatchers als Brenda Stoter Bocolo en Azazel van den Berg noemen het boerkaverbod en de internering van een terreurverdachte als motieven voor de bedreiging.

Islamitische christenhaat

De keuze van een kerk als afbeelding getuigt van de diepe christenhaat van de Islamitische Staat. Die kwam afgelopen Pasen op gruwelijke wijze tot uiting met de serie bomaanslagen die een IS-gelieerde terreurgroep afgelopen Pasen pleegde in Sri Lankese kerken.

Dat de IS’ers kerken als doelwit kiezen is geen toeval. Zelfs de geloofsbelijdenis – “Er is geen god dan Allah en Mohammed is zijn profeet” – is ontworpen als expliciete verwerping van de christelijke leer dat God drie-enig is. Christenen worden stelselmatig vervolgd en moeten extra belasting betalen in streken waar moslims de overhand hebben. Als uit Nederland afkomstige IS’ers hun zin krijgen, wordt dat ook de toekomst van christelijk Nederland.

IS exporteert jihadisten naar Nederland

Islamitische Staat heeft bijna geen territorium meer in het Midden-Oosten. De groep exporteert nu terroristen naar Europese landen. Ook Nederland heeft jihadisten die terugkeren. Ze worden door politiek-correct links behandelt als deugnieten die met een tik op de vingers wegkomen: de terroristen krijgen een paar jaar celstraf en mogen dan weer terug de maatschappij in. Terwijl ze vaak meegedaan hebben aan ernstige oorlogsmisdaden.

Jihadist Oussama Achraf Akhlafa keert met het vliegtuig terug naar Nederland. Hij moet een paar jaartjes brommen en kan dan zijn jihadistische terreur voortzetten op Nederlands grondgebied. Bron: RTL Nieuws.

Lachend naast een gekruisigde man

Een schrijnend voorbeeld van een teruggekeerde terrorist is Oussama Achraf Akhlafa. Deze jihadist stond in Syrië lachend op de foto naast een man die gekruisigd werd. Dit is onder IS’ers een favoriete manier om christenen de marteldood te laten sterven. Achraf Akhlafa heeft de Nederlandse nationaliteit dus mocht hij weer terugkeren. Hij is veroordeeld tot 7,5 jaar cel. In de praktijk zal hij binnen en jaar of vijf weer buiten staan, klaar om zijn terreur in Nederland voort te zetten.

Oplossing: nationaliteit afnemen

Cultuur onder Vuur voert actie tegen de terugkeer van de jihadisten. De regering-Rutte moet naar Brits voorbeeld de Syriëgangers hun nationaliteit afnemen.

Terroristen als Oussama Achraf Akhlafa, die naar Syrië afgereisd zijn om christenen af te slachten, moet niet terug naar Nederland kunnen keren. Teken nu de petitie zodat Rutte de Syriëgangers aan de grens stopt:

Deze fanatieke jihadisten komen terug naar Nederland

Nog 130 Nederlandse jihadisten zitten in het Midden-Oosten. Ze hebben voor Islamitische Staat gevochten en gruwelijke oorlogsmisdaden gepleegd. Nu komen ze terug naar Nederland. De overheid doet er weinig tegen. Een overzicht van de terugkerende jihadisten.

Xaviera Swagemakers: Bedreigde Nederlandse militairen met de dood

Deze Nederlands-Antilliaanse vrouw reisde in 2014 af naar Syrië. Volgens jihadexpert Brenda Stoter Boscolo propageerde ze vanuit daar de jihadistische ideologie op sociale media. Zo bedreigde ze Nederlandse militairen met de dood. Swagemakers werd in Turkije opgepakt, in hoog gezelschap: Kefah Basheer Hussain, medeoprichter van IS, was bij haar. Swagemakers is door Turkije vrijgelaten. Als Nederlands staatsburger kan ze terug naar Nederland, waar ze in principe vrij mag rondlopen. Swagemakers kan niet opnieuw veroordeeld worden, omdat ze in Turkije al voor haar IS-activiteiten is gestraft. Volgens haar moeder staat ze nog steeds achter het jihadisme. “Ze is geradicaliseerd. We hebben hulp nodig in Nederland als ze terug is.”   

Oussama Achraf Akhlafa: Glimlachend naast een gekruisigde man

Jihadist Achraf stapt in het vliegtuig naar Nederland. Bron: RTL Nieuws.

Bijna twee jaar verbleef Oussama Achraf Akhlafa in Syrië. Daar was hij betrokken bij gruweldaden. Zo zijn er foto’s van Achraf waarop hij glimlachend naast een door IS gekruisigde man staat. Achraf houdt vol dat hij slechts ‘humanitaire hulp’ bood in Syrië. De officier van justitie gelooft er niets van. In chats met het thuisfront pochte Achraf met zijn deelname aan gevechtshandelingen. De officier van justitie wil hem in Nederland veroordeeld krijgen. Maar of dat lukt valt te betwijfelen: voor Achraf geldt, net als voor Swagemakers, dat hij niet nogmaals gestraft kan worden voor een misdrijf waarvoor hij in Turkije al heeft gezeten.

Reda Nidalha: Op de foto met raketwerper en kalasjnikov

Deze kompaan van Achraf beweert als verpleger te hebben gewerkt in Syrië. Hij zou met de ambulance gewonden en doden hebben opgehaald bij het front. Bovendien wilde hij vanaf het eerste begin al terug. Het Openbaar Ministerie vond echter foto’s waarop Nidalha een legeruniform draagt en zware vuurwapens hanteert. Ook stond hij op een Amerikaanse loonlijst. Samen met Achraf staat Nidalha voor de rechter in Nederland. Maar zelfs als het lukt om hem te veroordelen, zal hij slechts een paar jaar in de gevangenis zitten.

Experts waarschuwen

Het is knap lastig om de teruggekeerde jihadisten achter slot en grond te krijgen. Strafrechtdeskundige Geert-Jan Knoops zegt over Reda Nidalha’s geval: “Als in Turkije het hoger beroep onherroepelijk is, kan justitie hem hier niet meer vervolgen.” Hoogleraar terrorisme Edwin Bakker zegt dat het moeilijk te bewijzen is dat Syriëgangers zich schuldig gemaakt hebben aan oorlogsmisdaden. Zonder zulk bewijs kunnen de jihadisten hooguit veroordeeld worden voor ‘lidmaatschap van een terroristische organisatie’. Daar zitten ze in de praktijk maar vier jaar voor.

Reda Nidalha houdt bij hoog en laag vol dat hij verpleger was bij IS. Dan wel een verpleger die met machinegeweren schiet…

Optie: paspoort afnemen

De jihadisten vormen een groot gevaar. Ze zijn gehard en getraind in de Syrische strijd. Ze hangen nog steeds de jihadistische ideologie aan. De kans op aanslagen is reëel. Een oplossing voor de jihadterugkeer is het ontnemen van het Nederlands staatsburgerschap bij Syriëgangers. Groot-Brittannië gebruikt deze optie al. Hiermee wordt een jihadist effectief de toegang tot Nederlands grondgebied ontzegt, wat de dreiging van aanslagen aanzienlijk verminderd.

De terugkerende Syriëgangers vormen een groot gevaar. Deze geharde terroristen gaan hun jihad voortzetten in de Nederlandse pleinen en straten. Teken daarom de petitie aan premier Rutte. Laat hem het Britse voorbeeld volgen en jihadisten hun paspoort ontnemen. Hij is het aan ons Nederlanders verplicht!

‘Ik heb een fout gemaakt’

Tot grote ergernis van velen horen wij van veel
terugkerende jihadisten en hun echtgenotes dat het aansluiten bij IS een ‘fout
is die zij hebben gemaakt’. Yago Riedijk, zijn vrouw Shamima Begum, Hoda
Muthana zijn hier slechts een paar voorbeelden van. Soms laat dit zich vertalen
als een interpretatiefout; de tijd bij IS heeft hen niet gebracht wat zij
hoopten of IS is niet de ‘ware’ islam. Andere keren is de fout die zij hebben
gemaakt slechts het leven in het kalifaat dat toch minder rooskleurig uitpakte
dan zij vooraf hadden gehoopt. De msm zwelgen in dit soort terugkeerverhalen en
geven steeds opnieuw een podium aan jonge mannen en vrouwen die worden
neergezet als slecht geïnformeerde passanten die terecht kwamen in een situatie
die zij van te voren beslist niet hadden kunnen voorzien.

Expliciete, gruwelijke beelden

Het tegendeel is waar als je de terrorisme-experts een paar jaar geleden hoorde; toen werd duidelijk gezegd dat de video’s die IS maakte toch vooral werden gemaakt om jongeren te lokken naar het zelfbenoemde kalifaat. De meest gruwelijke video’s waren in omloop en ook de teksten en foto’s in ‘Dabiq’, het magazine van IS, logen er beslist niet om. Geen misdaad te gruwelijk of het werd full color getoond. Deze jongeren wisten heel goed waar zij naartoe gingen en met wie zij te maken hadden. Dat zij er tóch voor kozen te gaan en zich hierbij aan te sluiten en zich niet, zoals je zou verwachten, direct afkeerden na het zien van zulke expliciete, gruwelijke beelden is zeer problematisch. Het is even problematisch dat zij nu ze terug willen keren ontkennen hier iets vanaf te hebben geweten en doen alsof ze nergens iets mee te maken hebben gehad. Wie heeft dan al die gruweldaden gepleegd als niemand verantwoordelijk is en slechts een onnozele passant is geweest? De bewijzen van hun misdaden liegen er niet om; video’s, dode lichamen, verkrachte vrouwen en kinderen, slaven verhandeld op slavenmarkten in onder andere Libië en ga zo maar door. 

Jahilliyah – onwetendheid

Kwalijk in het interview met Yago Riedijk is dat hij voortdurend praat over ‘zij’ wanneer hij het over IS heeft, hiermee pretenderend dat hij zelf daar niets mee te maken had of heeft. Het claimen van onwetendheid is niet nieuw; meerdere jihadisten die terug willen keren beweren dat zij nergens vanaf hebben geweten. Volgens islamexpert dr. Mark Durie in zijn boek The Third Choice, is het menselijke probleem binnen het christendom de erfzonde en binnen de islam onwetendheid. De islam spreekt inderdaad van de periode van voor de islam als de Jahilliyah; de periode van onwetendheid. Maar jahilliyah, met een kleine letter, kan ook een mens zijn/haar onwetendheid zijn. Het woord jahilliyah zou je kunnen zien als een samentrekking van twee termen; jahl, onwetendheid, en van jahaalah, dwaasheid. In dit licht gezien kunnen we de verklaringen van jihadisten als Riedijk en anderen zien; ik was onwetend. Echte schuld bekennen zij nooit, spijt betuigen doen ze ook nauwelijks, ze waren slechts ‘onwetend of dwaas’ en dat kan hen, in hun eigen optiek, niet aangerekend worden. Riedijk gaat zelfs nog verder; hij vindt dat Nederland het goede voorbeeld moet geven en hem en zijn vrouw, Shamima Begum, terug moet laten komen zodat zij samen een toekomst in ons land kunnen opbouwen.

De MSM smullen

De enige keer dat Riedijk heftig reageert in het hele interview is wanneer hij over IS spreekt en zegt: “Ze hebben de reputatie van islam negatief beïnvloedt.” Dát vindt hij erg. Over de slachtoffers van IS en over hun gruwelijke lot spreekt hij niet en, het moet gezegd, de interviewer vraagt er ook nauwelijks naar. Het imago van de islam moet ten alle tijden beschermd worden, terugkerende jihadisten zijn ‘slechts’ onschuldige en onwetende voorbijgangers en wat IS deed heeft niets met de islam te maken. Althans; dat is de visie van Riedijk en anderen naar de buitenwereld toe. En de msm smullen hiervan. In plaats van de teksten die oproepen tot geweld te bekritiseren of onder de loep te nemen, wordt er een nieuwe strijd gevoerd via de media, namelijk de ‘ware’ islam beschermen en duidelijk te maken dat die iets totaal anders zegt dan wat IS en alle andere terreurorganisaties de afgelopen decennia hebben laten zien.

Vreselijke dingen

Iedereen die daar vraagtekens bij stelt wordt afgeschilderd als een ‘islamofoob’ in diverse media hoewel Riedijk wel zegt begrip te hebben voor angst voor de islam bij mensen na alles wat IS heeft gedaan. Wanneer wij zien -en we weten nog lang niet alles wat zich daar heeft afgespeeld- wat er allemaal is gebeurd in IS-gebied, kan het toch niet verwonderlijk zijn dat dit angst inboezemt bij mensen? Zéker wanneer zij ook nog smeken terug te mogen komen en in ons land te willen wonen, maar geen spijt betuigen of laten zien dat zij worstelen met de vreselijke dingen die zij hebben gedaan of waar zij medeplichtig aan zijn. (Sonja Dahlmans)

Hoe media begrip kweken voor jihad ‘strijders’ en ‘bruiden’

Het kan u als lezer niet zijn ontgaan; de vraag wat
wij moeten doen met terugkerende jihadisten werd de afgelopen weken
gepersonifieerd door Shamima Begum. Dit is een Britse jonge vrouw die, nu Islamitische
Staat bijna is verslagen, terug wilde keren naar het Verenigd Koninkrijk met
haar jonge zoontje: Jarrah, zo heet hij, nota bene vernoemd naar een
islamitische jihadist. Opmerkelijk aan deze vrouw is dat zij geen enkele emotie
toont waar het de slachtoffers betreft van IS, de gewelddadige organisatie waarbij
zij zich vrijwillig aansloot. Zonder een spier op haar gezicht te vertrekken vertelt
zij dat ze ‘ok was’ met de onthoofdingen van mensen.

Slachtofferdenken

Ook de slachtoffers van de aanslag tijdens een concert
van Ariana Grande in Manchester door een jihadist vond mevrouw Begum geen enkel
probleem. Dit zou volgens haar namelijk hetzelfde zijn als het doden van
Syriërs door Westerse landen. Dat de groep waar zij zich bij aansloot, IS, ook
burgerslachtoffers maakte, zoals de Yezidi en christenen in Syrië en Irak,
daarover rept Begum met geen woord. Shamima vindt – zo blijkt uit een interview
met haar – dat de inwoners van het Verenigd Koninkrijk ‘sympathie voor haar
zouden moeten opbrengen vanwege alles wat zij heeft meegemaakt.’ De Britse
regering heeft haar de Britse nationaliteit afgepakt. Ook dit kon op geen enkel
begrip van Shamima Begum rekenen, zo vast zit zij in het eigen slachtofferdenken.
Zij overweegt overigens ook nog een Nederlands paspoort aan te vragen zodat zij
in ons land kan wachten tot haar Nederlandse echtgenoot uit de gevangenis komt.

Te extreem

Het kan nog veel gekker; Jeremy Corbyn, de leider van de Britse Labour Party vertelt in een interview dat Shamima Begum volgens hem het ‘recht heeft terug te keren naar Groot-Brittannië’. Daar aangekomen zou zij dan volgens hem wel geconfronteerd moeten worden met vragen en eventuele acties daarna. Maar, zo zegt Corbyn, iemand zijn nationaliteit afpakken is te extreem. Je aansluiten bij een groep die erom bekend staat mensen te onthoofden of in een kooi vastgezet levend te verbranden of juist verdrinken en daar ‘ok’ mee te zijn zoals Shemima Begum onlangs nog aangaf, lijkt mij op z’n zachtst gezegd ook extreem. Wanneer u haar naam zou googelen krijgt u tal van artikelen te zien: bijna alle media hebben wel iets over deze vrouw geschreven.

Zieke manier

Het past allemaal in het platform dat de media al
jaren bieden aan mensen als Begum die zichzelf als slachtoffer zien en van
politici, celebraties en opiniemakers die dit beeld versterken. Ook de taal die
de media gebruiken draagt hieraan bij. Neem bijvoorbeeld het woord
‘jihadbruidje’. Bij het woord bruidje denken de meeste mensen aan een
lieflijke, onschuldige jonge vrouw in het wit die in het huwelijksbootje stapt
met haar geliefde om nog lang en gelukkig te leven zoals sprookjes meestal
eindigen. Wat voor zieke manier van denken maakt dat dit woord wordt gebruikt
voor jonge vrouwen die willens en wetens een veilig land verlaten om zich aan
te sluiten bij een groep mannen die mensen onthoofden, levend verbranden en
vrouwen verkrachten en verhandelen op een slavenmarkt? En daar dan ook nog,
zoals Shemima Begum, ‘ok’ mee zijn?

Op slavenmarkt verhandeld

Ook de naam die wordt gebruikt voor jihadisten, IS
‘strijders’ doet voorkomen alsof wij hier te maken hebben met dappere mannen
die vol vuur strijden voor de goede zaak. Terwijl de waarheid is dat dit mannen
zijn die nietsontziend en zonder enige empathie mannen en vrouwen hebben gedood
en gemarteld, verkracht en op een slavenmarkt hebben verhandeld. Bizar dat deze
mannen en vrouwen ‘bruiden’ en ‘strijders’ worden genoemd, maar de jezidi
steevast als seksslavinnen worden betiteld alsof wat IS van hen maakte, is wat
deze vrouwen bij uitstek typeert. Alsof zij niet meer zijn dan de optelsom van
de gruwelijke daden die tegen hen waren gericht.

Jezidi

Als er een groep is die wij daadwerkelijk strijders kunnen noemen, zijn het wel vrouwen als Pari Ibrahim, de voorvrouw van de Free Yezidi Foundation. Zij is de ware strijder die vol vuur opkomt voor de belangen van haar volk. Juist de manier waarop de jezidi zich hebben weten te handhaven ondanks alle gruwelijkheden die zij zelf of hun familie hebben meegemaakt dient respect in woord en daad van onze kant. (Sonja Dahlmans)

Strijd de goede strijd!

Machteld Allan, arabiste en rechtsfilosofe (zij doceert aan de universiteit van Leiden), werkt aan een proefschrift over Ibn Taymiyya. In het verlengde hiervan vertaalde Allan een boek, Bid, Vecht en Heers, van deze islamitische denker die vaak gezien wordt als de inspiratiebron van vele jihadisten. Donderdag 14 februari werd het eerste exemplaar van dit boek overhandigd aan Martin Bosma. De auteur en Bosma, Kamerlid voor de PVV, waren beiden bevriend met wijlen Hans Jansen, arabist en islamkenner van het eerste uur. Omdat de heer Jansen inmiddels is overleden, wilde de auteur daarom het boek overhandigen aan de heer Bosma, vanwege hun gezamenlijke vriendschap.

Salafisme

Tijdens de feestelijke uitreiking van het eerste
exemplaar van Bid, Vecht en Heers
zegt de uitgever, Prometheus, dat dit “een belangrijk boek is ook voor onze
tijd”. Mevrouw Allan zelf geeft aan wat er zo belangrijk is aan een boek van
een islamitische denker uit de dertiende eeuw na Christus voor onze huidige
tijd. Juist wat nu in de volksmond is gaan heten het salafisme laat zich
inspireren door het gedachtengoed van deze Ibn Taymiyya. Ook Abdul Wahhab, die
gezien wordt als de grondlegger van het wahabisme, liet zich al in de
achttiende eeuw door Ibn Taymiyya zijn werk inspireren.

Invloedrijk werk

Omdat dit boek geen boek is van Allan zelf, maar een
vertaling van het werk van Ibn Taymiyya, krijgt de lezer ervan als het ware een
kijkje in de denkwereld niet alleen van deze islamitische geleerde, maar juist
ook van de jihadist van nu die zich hierdoor laat inspireren. Wat beweegt deze
mensen, niet alleen wat betreft hun denken over mens en maatschappij, maar
juist ook wat hen religieus motiveert? Door dit invloedrijke werk van vroeger
in het Nederlands te vertalen is het voor iedereen nu toegankelijk en mogelijk
meer hiervan te weten te komen.

Rede

Martin Bosma krijgt het eerste exemplaar vervolgens
overhandigd uit de hand van de auteur en maakt in zijn woord van dank een
belangrijke opmerking. Sint Thomas van Aquino en Ibn Taymiyya waren
leeftijdgenoten van elkaar. Van Aquino stelde dat de rede belangrijk was,
terwijl Ibn Taymiyya deze juist min of meer terzijde schoof. Door de rede, zo
stelt Bosma, is het Westen in staat geweest de wetenschap, de kunst, het
onderwijs, de vrijheid van meningsuiting en alle andere rijkdommen van onze
cultuur te ontwikkelen.

Zelfcensuur

Juist al deze zaken staan nu onder druk onder andere door de dreiging van terreur vanuit het salafisme. Niet alleen door de aanslagen die er in meerdere landen in Europa zijn geweest, te denken valt aan België, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje enzovoort,  maar ook omdat de angst voor het geweld zo groot is dat velen inmiddels zelfcensuur plegen. Cabaretiers maken bepaalde grappen niet meer, niet elke docent durft nog over de Holocaust te spreken in de klas. In Oostenrijk -zo werd onlangs bekend- dragen inmiddels ook niet-islamitische meisjes een hoofddoek om zo te kunnen ontkomen aan de ongewenste handtastelijkheden van islamitische jongens.

Ramadan

Een initiatief van islamitische jongeren uit verschillende landen in Europa, giveitup4ramadan genaamd, spoort ook niet-moslims aan mee te doen aan de ramadan om ‘radicalisatie tegen te gaan’. Het idee is dat radicalisering niet door islamitische bronteksten zoals die van Ibn Taymiyya gaan, maar door uitsluiting van islamitische jongeren in onze maatschappij. Om dit gevoel van buitengesloten te zijn te voorkomen, wordt iedereen aangeraden mee te doen aan de ramadan. De omgekeerde wereld; het probleem wordt dus verlegd van de jihadisten naar de samenleving die kennelijk radicalisering in de hand zou werken door niet inclusief genoeg te zijn. Verbinding is de oplossing, niet het analyseren van de bronteksten van de islam, is het mantra.

‘Strijd goede strijd!’

Machteld Allan begint zelf haar speech door aan te geven dat het eigenlijk slecht nieuws is vanwege het feit dat Islamitische Staat nog altijd min of meer actief is. Allan noemt ook een onlangs uitgekomen onderzoeksrapport van het Verwey-Jonker Instituut waarin de conclusie is dat het wel meevalt met het salafisme en dat men dit niet allemaal negatief moet zien. Juist daarom is het van belang dit boek te lezen. De heer Bosma eindigde de avond met de woorden van wijlen Hans Jansen: “Strijd de goede strijd!”