Tag: sint thomas van aquino

Nederlanders zijn klaar met immigratie

Als het gaat om immigratie laten Nederlanders zich geen zand in de ogen strooien. Dat blijkt uit recent onderzoek. Zij zien heel helder dat, ondanks verzekeringen vanuit de politiek, de immigratie in Nederland – legaal en illegaal – maar blijft doorgaan, en dat dit het land niet ten goede komt.

Zand in machine

Hoewel voor de media immigratie de ‘olifant in de kamer’ blijft, is het voor Nederlanders al lang duidelijk dat de onstuitbare toestroom van asielzoekers en andere migranten niet alleen de leefbaarheid van ons land bedreigt, maar ook een molensteen is om de hals van de nationale economie die deze steeds verder omlaag trekt. Weliswaar bespreken de media de knelpunten op de woningmarkt, de zorg en het onderwijs, maar het feit dat het hierbij vooral de aanwezigheid van (met name niet-westerse, islamitische) migranten het zand in de machine is, geven zij maar zelden de aandacht die het verdient. Zo ontstaat een scheef beeld.

Overspannen woningmarkt

Ondanks deze mediadruk is de gemiddelde Nederlander klaar met immigratie, als we recent onderzoek van de Universiteit Groningen mogen geloven. Het is immers algemeen bekend dat elk jaar opnieuw er een hele stad (ruim 100.000) aan migranten in ons land bij komt, overwegend van niet-westerse herkomst, die allemaal gehuisvest moeten worden. Dit bij een toch al overspannen woningmarkt. Geen wonder dat 63% van de Nederlanders zich hier volgens het onderzoek zorgen over maakt.

Gebiedsontwikkelaar BPD bracht in 2019 een ‘hittekaart’ uit om de ongekende druk op de woningmarkt in kaart te brengen. De druk leidde tot ver buiten de Randstad tot een forse stijging van woningverkoopprijzen. Afbeelding: vimeo.com

‘Overheid omverwerpen’

Ernstiger is dat hetzelfde onderzoek laat zien dat zich een revolutionair-opstandige geest van de bevolking meester dreigt te maken. Ruim een kwart van de Nederlanders zou al vinden de overheid ‘omver zou moeten worden geworpen’, desnoods (aldus 21% van de opstandigen) met geweld. Dit is zorgwekkend.

Titanic

Omverwerping van het gezag is uiteraard geen optie. Afgezien van de principiële kant, zou het ook weinig oplossen. Dat zoveel Nederlanders niettemin met de gedachte spelen, bewijst hoezeer zij het gevoel hebben dat het water hun aan de lippen staat. Het Nederlandse schip der staat dreigt te veranderen in een Titanic. De passagiers zijn al op zoek naar reddingsboten, terwijl de stuurlui nog niet eens de ijsberg zien naderen.

Kostenplaatje

Sterker nog, de regering kijkt al decennia nadrukkelijk weg van de oplopende kosten van immigratie. Het werkelijke kostenplaatje proberen achtereenvolgende regeringen al decennialang verdoezeld te houden.

Statistieken vervalst

Daarom maakte onderzoeker Pieter Lakeman in 1999 een eigen balans op met het boek Binnen zonder kloppen. Volgens hem had de pro-immigratiepolitiek van achtereenvolgende regeringen in het laatste kwart van de eeuw zeventig miljard gulden gekost (ongeveer 32 miljard euro). Toen al stelde Lakeman vast dat de overheid statistieken had vervalst over bijvoorbeeld de werkeloosheid onder gastarbeiders. Hij concludeerde dat ‘gastarbeid’ de armen armer, en de rijken alleen maar rijker had gemaakt.

Beter betaald

Volgens Lakeman was het binnenhalen van goedkope arbeidsmigranten een schoolvoorbeeld geweest van het paard achter de wagen spannen. Het bekende verhaal dat migranten het werk deden waar Nederlanders zich te goed voor voelden, klopt volgens hem niet. Nederlanders wilden simpelweg beter betaald worden, en hogere lonen zouden de ontwikkeling van de economie alleen maar goed hebben gedaan. Werkgevers wilden echter lage lonen houden, en als Nederlanders het daar niet voor wilden doen, moesten er maar mensen geïmporteerd worden die dat wel wilden.

Pieter Lakeman als luis in de pels van de Nederlandse overheid. Hij toonde in zijn werk aan dat de overheid statistieken vervalste over werkloosheid onder gastarbeiders. Foto: Nationaal Archief, Creative Commons

Kinderbijslag

Het echte sommetje, wat het Nederland per saldo zou opleveren of kosten, werd opnieuw niet gemaakt, hoewel onder meer de vakbeweging daarop aandrong. Zelfs het gegeven dat voor emigratie naar Nederland de Marokkaanse overheid speciaal de kostwinners met kinderrijke gezinnen uitkoos – omdat die de meeste kinderbijslag kregen, zelfs als het gezin in Marokko bleef – deed bij de Nederlandse overheid geen lichtje branden.

Arbeidsverdringing

Econoom Hans Roodenburg berekende in 2003 namens het Centraal Planbureau (CPB) dat iedere nieuwe niet-westerse allochtoon 43.000 euro kostte. Roodenburg kwam tot de conclusie dat het effect van immigratie op de het inkomen van de bevolking “waarschijnlijk weinig en wellicht zelfs negatief” is. Wat veel mensen vreesden, namelijk dat immigratie zou leiden tot arbeidsverdringing bij laaggeschoolden, bleek inderdaad het geval te zijn. Ten slotte stelde Roodenburg vast dat “immigranten een belasting blijken voor het publieke budget als hun sociale en economische karakteristieken overeenkomen met het al aanwezige niet-westerse bevolking” en dat zij dus ook geen bijdrage leveren aan het tegengaan van de vergrijzing.

Verliesgevend

Met andere woorden, nog meer immigratie van niet-westerlingen drijft de kosten alleen maar nóg verder op. Vanuit het oogpunt van Nederland is immigratie in alle opzichten een verliesgevende zaak, waar jaarlijks vele miljarden mee teloor gaan.

Enorme bedragen

De CPB-econoom verbaasde zich dat de politiek zijn bevindingen “op geen enkele manier oppikte”. In Vrij Nederland zei Roodenburg: “Zelfs al kleven er bezwaren aan dit soort berekeningen, zoals het risico van stigmatisering, dan nog zou ik als politicus over deze informatie willen beschikken. Het gaat bij immigratie om enorme bedragen. Je wilt toch weten wat je beleid kost en oplevert?”

Botte afwijzing

Nee, dat wilde de regering dus uitdrukkelijk niet. Dat bleek in 2009, toen de Partij voor de Vrijheid die in 79 Kamervragen om een gedetailleerde berekening van de kosten van immigratie vroeg, en op een botte afwijzing “op principiële gronden” van de regering stuitte. Daarop maakte journalist Syp Wynia voor Elsevier een berekening, die uitkwam op de duizelingwekkende som van 216,4 miljard. Zoveel had de immigratie in de voorgaande vier decennia (vanaf 1970) gekost. Volgens deze berekening bedroegen de jaarlijkse totale kosten op dat moment 6,1 miljard.

Onderzoeksjournalist Syp Wynia berekende in 2019 de kosten van immigratie, omdat de regering weigerde dit openbaar te maken. Hij kwam uit op de duizelingwekkende som van 216,4 miljard (kosten van immigratie over de voorgaande 40 jaar). Foto: Maarten Goeman, Creative Commons.

Pikant

Een jaar later, in 2010, kwam onderzoeksbureau Nyfer op dezelfde orde van grootte uit. Het berekende in 2010 dat de massa-immigratie van niet-westerse allochtonen Nederland op 7,1 miljard euro per jaar kwam te staan. De PVV had het bureau om dit rapport verzocht, omdat de regering ieder onderzoek hiernaar weigerde (pikant detail: Nyfer is in 1995 opgericht door economen, opdat er een alternatief zou zijn voor het Centraal Planbureau).

Criminele statistieken

Nyfer stelde ook vast dat niet-westerse allochtonen wel méér gebruik maken van collectieve voorzieningen, maar daar minder aan bijdragen. Ze zitten immers vaker in de bijstand of hebben een arbeidsongeschiktheids- of werkeloosheidsuitkering. Hun oververtegenwoordiging in de criminele statistieken komt daar als kostenpost nog eens bovenop.

Maatschappelijke onleefbaarheid

Deze enorme kosten van immigratie, die bovendien blijvend zijn, worden bestreden uit de algemene middelen, dus uit belastinggeld. Naarmate de immigratie langer doorgaat, zullen de belastingen navenant toenemen en op dat hoge niveau moeten blijven. Immigratie ondermijnt zo het privébezit van de Nederlander, die daar toenemende maatschappelijke onleefbaarheid, wanorde en ontwrichting voor terug krijgt. Het verbaast dan ook niet dat volgens de Rijksuniversiteit Groningen de Nederlanders in het onderzoek inmiddels spreken van een overheid die “de controle kwijt is en niet bij machte het tij te keren.”

Plan van ‘omvolking’

Ondanks de funeste uitwerking van immigratie op de maatschappelijke cohesie en de nationale welvaart, worden en van regeringswege – ondanks alle electorale lippendienst – geen fundamentele maatregelen genomen. Terecht of niet, dit voedt het gevoel bij de bevolking dat er door hun eigen overheid een plan van ‘omvolking’ tegen hen wordt uitgevoerd.

Gemeenschappelijk belang

De middeleeuwse denker en heilige Thomas van Aquino oordeelde al dat het bij immigratie voor elke natie aankomt op maatvoering en onderscheiding (niet iedereen zomaar toelaten, bijvoorbeeld). Het gemeenschappelijke belang van de bevolking moet bij alles voorop staan. De juistheid van dit beginsel is voor elk gezond verstand in te zien, gezond verstand waarover ook de Nederlandse burger beschikt. Geen wonder dat die van het huidige immigratiebeleid opstandig wordt.

Wat zegt Sint-Thomas van Aquino, middeleeuws theoloog, over immigratie?

De Nederlandse cultuur is sterk gevormd door het christendom. Nu wordt onze cultuur bedreigd door immigratie van voornamelijk islamieten. Veel mensen beweren dat de christelijke traditie voorschrijft dat je immigranten moet opnemen in je samenleving. Dat is een groot misverstand. Wie de grote christelijke denker Sint Thomas van Aquino leest, ziet dat de christelijke traditie waar Nederland op gebouwd is juist streng waarschuwt tegen teveel immigratie. Daarom een artikel over Sint Thomas’ kijk op immigratie van de Amerikaan John Horvat

In het immigratiedebat wordt bijna klakkeloos aangenomen dat de opvatting van de katholieke Kerk hierover onvoorwaardelijke liefdadigheid is jegens wie de natie binnenkomen, legaal of illegaal.

Maar is dat wel zo? Wat zegt de Bijbel over immigratie? Wat zeggen de Kerkleraren en theologen erover? Wat zegt met name de grootste Kerkleraar, Sint Thomas van Aquino, over immigratie? Geeft zijn mening nieuwe inzichten in de brandende kwesties die het land nu in hun greep houden en de nationale grenzen doen vervagen.

Immigratie is een modern probleem en dus zou je kunnen denken dat de middeleeuwse heilige Thomas geen mening over het probleem heeft. Toch wel. Je hoeft alleen maar te kijken naar zijn meesterwerk, de Summa Theologica, in het tweede deel van het eerste deel, vraag 105, artikel 3 (I-II Q.105, Art. 2). Daar vind je zijn analyse, op Bijbelse inzichten gebaseerd, die kan bijdragen aan het nationale debat. Ze zijn geheel toepasbaar op het heden.

Sint Thomas: “De betrekkingen van de mens met vreemdelingen zijn tweevoudig: vreedzaam en vijandig: en in het regelen van beide soorten betrekkingen had de Wet geschikte voorschriften.”

Commentaar:  Met deze bewering bevestigt Sint Thomas dat niet alle vreemdelingen gelijk zijn. Elke natie heeft het recht te beslissen welke immigranten gunstig zijn – dat wil zeggen ‘vreedzaam’ – voor het gemeenschappelijk goede. Vanuit een oogpunt van zelfverdediging kan de Staat die criminele elementen, verraders en anderen uitsluiten die hij als schadelijk of “vijandig” voor zijn burgers beoordeelt.

Ten tweede bevestigt hij dat de manier van omgaan met immigratie wordt bepaald door de wet, zowel in geval van gunstige als ‘vijandige’ immigratie. De staat heeft het recht en de plicht de wet toe te passen.

Sint Thomas: “Want de Joden werden drie mogelijkheden van vreedzame betrekkingen met vreemdelingen geboden. Ten eerste, als vreemdelingen als reiziger door hun land trokken. Ten tweede, als zij kwamen om zich als nieuwkomer in het land te vestigen. En in deze beide opzichten was de Wet tegemoetkomend in zijn geboden: want het staat geschreven (Exodus 22:21) ‘Gij zult geen vreemdeling krenken [advenam]’ en opnieuw (Exodus 22:9): ‘Gij zult een vreemdeling niet deren [peregrino].’”

Miljoenen migranten dringen Europa binnen. Hun cultuur en geloof wijkt zeer af van de onze. Zulke massa-immigratie leidt tot desintegratie van de samenleving. 

Commentaar: Hier erkent Sint Thomas het feit dat anderen het land zullen willen bezoeken of zelfs enige tijd in het land verblijven. Dergelijke vreemdelingen verdienen behandeld te worden met de liefdadigheid, het respect en de hoffelijkheid, die verschuldigd zijn aan elke mens van goede wil. In deze gevallen kan en moet de wet vreemdelingen beschermen tegen slechte behandeling en lichamelijke mishandeling.

Sint Thomas: “Ten derde, als vreemdelingen geheel toegelaten wensen te worden tot hun gezelschap en godsdienst. Met betrekking daartoe werd een zekere volgorde in acht genomen. Want ze werden niet zomaar toegelaten tot het burgerschap: net zoals het voor sommige naties wet was dat iemand pas na twee of drie generaties als burger beschouwd werd, zoals de Filosoof zei (Polit. Iii,1).”  

Commentaar: Sint Thomas erkent dat sommige mensen zullen willen blijven en burger worden van het land dat ze bezoeken. Hij stelt echter als eerste voorwaarde dat ze ernaar verlangen om volledig geïntegreerd te worden in wat vandaag als de cultuur en het leven van de natie beschouwd zouden worden.

Een tweede voorwaarde is dat het verlenen van burgerschap niet op stel en sprong zou zijn. Het integratieproces vraagt tijd. Mensen moeten zich aanpassen aan de natie. Hij haalt de filosoof Aristoteles aan die stelt dat het proces geacht werd twee of drie generaties te beslaan. Sint Thomas geeft zelf geen tijdpad voor deze integratie, maar hij erkent dat het een lange tijd kan vergen.

Sint Thomas: “De reden hiervoor was dat als vreemdelingen al zou worden toegestaan zich met de zaken van de natie te bemoeien zodra ze zich gevestigd hebben, er vele gevaren zouden kunnen opdoemen, aangezien de vreemdelingen die zich het gemeenschappelijke goed nog niet degelijk eigen hebben gemaakt, iets zouden kunnen ondernemen dat schadelijk is voor het volk.”

Commentaar: Het gezond verstand van Sint Thomas is zeker niet politiek correct, maar het is wel logisch. De theoloog merkt op dat het leven in een natie een complexe aangelegenheid is. Het vraagt tijd om de kwesties te leren kennen waar de natie mee te maken heeft. Wie de lange geschiedenis van hun natie kennen, zijn het meest geplaatst om de lange termijn-besluiten voor de toekomst ervan te nemen. Het is schadelijk en onrechtvaardig om de toekomst van een land te leggen in handen van wie juist zijn aangekomen en die, zonder dat ze daar iets aan doen kunnen, weinig idee hebben van wat in een land speelt of gespeeld heeft. Een dergelijke politiek zou kunnen leiden tot de vernietiging van de natie.

Ter illustratie van dit punt merkt Sint Thomas later op dat het Joodse volk niet alle naties gelijkelijk behandelde omdat de naties die hun nader stonden, sneller in de bevolking integreerden dan die verder van hen af stonden. Sommige vijandige volken zouden in het geheel niet moeten worden toegelaten tot het volle burgerschap, vanwege hun vijandschap jegens het Joodse volk.

Sint Thomas: “Niettemin was het mogelijk dat een man tot het burgerschap werd toegelaten vanwege een of andere goede daad: zo wordt verteld (Judith 14:6) dat Achior, de bevelhebber van de Ammonieten, “verenigd werd met het volk van Israël, met inbegrip van heel zijn nakomelingschap.”

Commentaar:  Dat wil zeggen dat de regels niet rigide waren. Er waren uitzonderingen die toegestaan werden op grond van de omstandigheden. Zulke uitzonderingen waren echter niet willekeurig, maar hadden altijd het gemeenschappelijk goede op het oog. Het voorbeeld van Achior beschrijft het burgerschap dat de bevelhebber en zijn kinderen werd toegekend omwille van de goede diensten die zij de natie hadden bewezen.

Dit zijn enkele van de gedachten van Sint Thomas van Aquino over het vraagstuk van immigratie, die op Bijbelse beginselen gebaseerd zijn. Het is duidelijk dat immigratie twee dingen in het oog moet houden: het eerste is de eenheid van de natie; en het tweede is het gemeenschappelijk goede.

Immigratie moet integratie tot doel hebben, niet desintegratie of segregatie. De immigrant moet niet alleen de voordelen wensen maar ook de verantwoordelijkheden op zich nemen die horen bij het volle lidmaatschap van de natie. Door burger te worden wordt een persoon deel van een brede familie voor de lange termijn en geen aandeelhouder in een naamloze vennootschap die alleen maar uit is op het eigenbelang van de korte termijn.

Ten tweede leert Sint Thomas dat immigratie het gemeenschappelijk goede op het oog moet hebben. Het mag een land niet vernietigen of overweldigen. Dit verklaart waarom zoveel mensen zich ongemakkelijk voelen bij massieve en buitensporige immigratie. Een dergelijk beleid roept een situatie op waarin gemeenschappelijke punten van eenheid vernietigd worden en het vermogen van de natie wordt vernietigd om nieuwe elementen organisch in een eenheidscultuur op te nemen. Het gemeenschappelijk goede wordt niet meer in aanmerking genomen.

Een evenredige immigratie is altijd een gezonde ontwikkeling geweest in een samenleving omdat het nieuw leven en nieuwe kwaliteiten in het sociale lichaam inbrengt. Maar als het die evenredigheid verliest en het doel van de staat ondermijnt, bedreigt dit het welzijn van de staat.

Als dit gebeurt, zou een natie er goed aan doen het advies van Sint Thomas van Aquino en de Bijbelse beginselen te volgen. De natie moet rechtvaardigheid en liefdadigheid jegens allen toepassen, vreemdelingen inbegrepen. Maar zij moet boven alles het gemeenschappelijk goede en de eigen eenheid veilig stellen. Zonder die kan geen land lang bestaan.

John Horvat II

 

doneerCultuur onder Vuur zet zich in voor de Nederlandse cultuur en christelijke tradities. Steun onze strijd met een gift!