Tag: zwarte piethaat

De echte geschiedenis van Zwarte Piet

Aan de figuur van Sinterklaas zoals wij die kennen, ligt een concreet historisch individu ten grondslag, een oudchristelijke heilige. De geschiedenis van zijn schelmachtige knecht is ingewikkelder. De tegenstanders van Zwarte Piet beginnen graag met het prentenboekje aan te voeren dat de Amsterdamse onderwijzer Jan Schenkman in 1850 uitgaf. De suggestie is dan dat dit het startpunt van de moderne Sint en Piet zou zijn. Inderdaad zien we Sint en Piet hier afgebeeld op de manier waarop we ze nu nog kennen. Deze framing wil het idee in omloop brengen dat de figuur van Zwarte Piet als helper van Sint pas een kleine 170 jaar oud is, uit de tijd dat de slavernij in Suriname nog niet was afgeschaft (dat gebeurde in 1863). Met deze willekeurige associatie brengt men de figuur van Zwarte Piet bewust in de sfeer van identiteitspolitiek en maatschappelijke tegenstellingen.

(meer…)

Amsterdam: geen geld voor schuilkerk, wel voor Zwarte Piethaters

De gemeente Amsterdam heeft de subsidie aan kerkelijk museum Ons’ Lieve Heer op Solder stopgezet. Uniek katholiek erfgoed dreigt nu te moeten sluiten. Ondertussen trekt de gemeente de knip open voor Zwarte Piethaters.

Kerk getuigt van geloof

Ons’ Lieve Heer op Solder is een schuilkerk uit de zeventiende eeuw, toen de katholieken in Nederland vervolgd werden door de protestantse overheid. De kerk getuigt van het sterke geloof van de katholieken, die zware straffen riskeerden door naar de Heilige Mis te gaan. Het is een belangrijk onderdeel van de Amsterdamse geschiedenis. Reden genoeg om als stad Ons’ Lieve Heer op Solder te koesteren.

Goed beheer

De schuilkerk wordt bovendien goed beheerd. Het aangrenzende museum is ingrijpend vernieuwd en werd in 2017 nog door de gemeente geroemd als “toonbeeld van museaal vakmanschap”. Ook in de beoordeling van de subsidieaanvraag voor 2021-2024 is de gemeente te spreken over het beheer: “De organisatie is financieel gezond”. Het museum wordt “goed onderhouden”.

Het altaar van Ons’ Lieve Heer op Solder. Bron: Flickr / bertknot.

“Niet-westers georiënteerd”

De doorslaggevende reden voor de subsidiestop is dat Ons’ Lieve Heer niet genoeg aan “culturele diversiteit en inclusie” doet. Het personeel is onvoldoende “niet-westers georiënteerd”. Terwijl het museum zelf aangeeft meerdere medewerkers met deze achtergrond te hebben. Het weerwoord van de gemeente blinkt uit in vaagheid: “ook westerse mensen kunnen niet-westers georiënteerd zijn.” Je krijgt de indruk dat roomblanke “niet-westers georiënteerde” c.q. politiek-correcte meisjes volgens de gemeente meer diversiteit brengen dan pakweg een Afrikaanse katholiek. Ook al behoort hij tot een Kerk die verspreid is over de hele wereld en zijn wortels heeft in het oosterse Jeruzalem.

Lees ook: Jerry Afriyie ontvangt subsidie voor lespakket tegen Zwarte Piet

Museum stuurt kinderen door naar de moskee

Ons’ Lieve Heer op Solder zet in op educatie, ofwel het ontvangen van schoolklassen. Daarbij verzaakt het museum om leerlingen met een “niet-westerse culturele achtergrond [te] bereiken”. Het doet dus te weinig knievallen voor islamitische kinderen. Die zijn niet geïnteresseerd in kerken of staan er zelfs vijandig tegenover. Het mag niet baten dat het museum meedoet aan de “Gebedshuizentour”, waarbij kinderen ook de Fatih-moskee bezoeken. Een moskee die onder directe controle staat van de Turkse overheid, die pas nog de Aya Sofia-kerk tot moskee maakte.

Mee in de diversiteitscultus

Het museum had gehoopt de subsidie te behouden, door mee te gaan in de diversiteitscultus. Met moskeebezoeken maar ook door het museum helemaal te enten op het thema ‘tolerantie’. Een droevig fletse vertekening van wat er werkelijk gaande was in het Amsterdam van de zeventiende eeuw. Een gemiste kans bovendien, in een tijd waarin wereldwijd steeds meer christenen door moslims vervolgd worden.

Giftige slang

Het knielen voor de afgod Diversiteit heeft niet mogen baten. De “grote uitdaging” van “culturele diversiteit en inclusief” kan Ons’ Lieve Heer op Solder niet aan. Want, zo zegt de gemeente, “de huiskerk [..] is immers in de kern westers en christelijk.” Het westerse en christelijke is een erfzonde die niet weggewassen kan worden. Het is onverenigbaar met het valse evangelie van diversiteit en inclusiviteit. De beheerders van de schuilkerk leren nu op pijnlijke wijze de les van de Griekse verteller Aesopus: wie een verkleumde slang onder zijn jas opwarmt, krijgt zodra die warm is een giftige beet. Zo sterf je door eigen schuld.

Lees ook: De giftige slang van het zogenaamd antiracisme in Nederland

Zwarte Piethater krijgt wel geld

De gemeente Amsterdam noemt in de media rode cijfers als reden voor de weigering. Het Amsterdams Fonds voor de Kunst, dat voor de gemeente de subsidies verstrekt, zit met een tekort van 6,6 miljoen euro. Dat valt wel mee. De gemeente heeft genoeg geld – 200.000 euro – voor New Urban Collective. Dat is de club van Mitchell Esajas, die op 31 mei de massale demonstratie op de Dam hield. U weet wel, waar opgeroepen werd tot het schoppen van Zwarte Piet.

Lees ook: Gemeente Amsterdam geeft subsidie aan demonstranten op de Dam

In alles het tegendeel

NUC is in alles het tegendeel van Ons’ Lieve Heer op Solder. Waar ‘Solder’ het belangrijke verhaal van onze Nederlandse christelijke historie vertelt, plaatst NUC op zijn website “The Black Archives” communistische tirades tegen Nederland en zelfs tegen burgemeester Femke Halsema. Zij krijgt stank voor dank. En waar de schuilkerk lof krijgt om goed beheer, is bij Esajas’ club de bedrijfsvoering “zorgelijk” met “structurele onderbezetting” en “onderbetaling van medewerkers”. Maar het belangrijkste verschil: Ons’ Lieve Heer op Solder is niet divers en inclusief. New Urban Collective doet het volgens de gemeente op deze punten “zeer goed”. En dat terwijl het hele personeelsbestand zwart kleurt. De diversiteit is ver te zoeken.

Mitchell Esajas met een communistische krant in de hand. De revolutionair krijgt 200.000 euro van de gemeente Amsterdam, dat zogenaamd geen geld heeft voor de historische schuilkerk. Bron afbeelding: historici.nl.

De zaak is revolutie

Maar de zaak is nooit diversiteit. Het is naïef dat te denken. De zaak is evenmin ras of inclusiviteit. De zaak is de revolutie. Tegen onze Nederlandse christelijke cultuur. Tegen alles wat daaraan herinnert. Zelfs al is het een schuilkerk.

Afbeelding boven: Wikimedia Commons / C messier