Bijstandsfraude. Gemakkelijker kunnen we het niet maken

Turken met dubbel paspoort die bijstand trekken in Nederland, terwijl ze in Turkije een luizenleventje leiden. In een riante villa, die ze verzwijgen voor uitkeringsinstanties. Asielzoekers die eindeloos in de bijstand blijven hangen. Inburgeraars die zo vaak zakken voor het examen, dat ze ervan vrijgesteld worden. Welkom in multicultureel paradijs Nederland.

Feitencontrole

“Meer dan de helft van de mensen in de bijstand zijn niet-Westerse allochtonen. Dat kost drie miljard euro per jaar.” Dat zei Geert Wilders in maart, tijdens een verkiezingsdebat. Bij NRC Handelsblad keken ze daar zo van op dat ze besloten een feitencontrole uit te voeren. Wat bleek? Tot verbazing van de krant bleken beide stellingen te kloppen. De meeste bijstandtrekkers zijn niet-westerse allochtonen. En inderdaad kosten zij Nederland zo’n drie miljard euro per jaar (net zoveel als de andere, autochtone helft in de bijstand, die in totaal dus zes miljard per jaar kost).

Enorme stroom asielzoekers

3.000.000.000 euro per jaar! Je kunt je voorstellen dat de NRC-journalisten dachten dat Wilders het wat aandikte. Dat is dus niet zo. Als je weet dat de enorme stroom asielzoekers het vooral van de bijstand hebben moet, verbaast dat ook niet meer. Van alle asielzoekers die in 2014 een verblijfsvergunning in Nederland kregen, heeft op dit moment nog maar 11 procent een baan. De rest zit nog altijd in de bijstand en het worden er steeds meer. Het gaat vooral om Syriërs en Eritreeërs en maar voor een kwart om asielzoekers uit overige landen. Asielzoekers leven in overweldigende mate van de bijstand.

Vier maal gezakt

Dat is al onthutsend genoeg. Maar het kan nog erger. Wie een verblijfsvergunning krijgt moet binnen drie jaar slagen voor het inburgeringsexamen. Van degenen die in 2014 een verblijfsvergunning kreeg was na twee jaar pas zes procent voor het inburgeringsexamen geslaagd. Zo is er een aanzienlijke groep ontstaan van ruim drieduizend asielzoekers, vooral Ethiopiërs en Eritreeërs, die al meer dan vier maal gezakt zijn. Wat gebeurt daarmee? Zij krijgen vrijstelling. Zij hebben “moeite genoeg gedaan”. Stel je voor dat je zo aan je rijbewijs kon komen: door meer dan vier maal voor je rijexamen te zakken. Maar zo krijg je dus wel een Nederlands paspoort.

Levensgenieters bijstand

Dan is er nog een bijzondere categorie bijstandstrekkers, waarin vooral Turkse dubbelpaspoorters de toon aangeven. Een op de vijf van hen wordt van fraude verdacht (tegen een op de tien onder andere niet-westerse bijstandtrekkers). Deze levensgenieters bezitten huizen en landerijen in Turkije, maar houden hun onroerend goed verborgen voor de Nederlandse overheid. Die beseft terdege dat ze bij de neus genomen wordt. Daarom zijn daar speciale teams en bureaus op gezet, die ook resultaat boeken en veel fraudeurs hebben opgespoord. Hun uitkering werd uiteraard stopgezet, maar – u gelooft het niet – de bijstandsfraudeurs stapten naar de rechter en kregen gelijk. Het was discriminatie, omdat er speciaal in Turkije naar fraude was gezocht, zodat “alle andere nationaliteiten met een onterechte uitkering buiten schot blijven”, volgens Rasim Kücükünal, hun advocaat.

‘Discriminatie’

Voor de zoveelste keer zien we hier hoe artikel 1 Grondwet (‘Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld’) in de praktijk het discriminatieartikel bij uitstek voor de gewone Nederlander is. Keer op keer werkt het zo uit. Pim Fortuyn wilde het daarom al afschaffen. Allochtonen en andere leden van minderheden roepen artikel 1 aldoor aan om er de gewone Nederlander mee in de hoek te zetten wegens ‘discriminatie’. Met succes. En laten die Nederlander zelfs, zoals hier, de rekening betalen. Terwijl ze zelf straffeloos wegkomen.

Deel dit bericht!